چگونه واکسن ها می توانند انقلابی در درمان آکنه ایجاد کنند

آیا می توانیم با هدف قرار دادن پروتئین های آزاد شده توسط باکتری C. acnes از بروز آکنه جلوگیری کنیم؟

این یک چرخش بی رحمانه است. همانطور که ما بیشتر نگران ظاهر خود می شویم، صورت ما شروع به فوران شدن به صورت لکه های قرمز بزرگ می کند. جوش‌ها باعث ناراحتی بسیاری از نوجوانان می‌شوند و می‌توانند تا بزرگسالی نیز باقی بمانند. اما اکنون دو شرکت در حال ساخت واکسنی هستند که امیدوارند درمان آکنه را متحول کند. آیا پایانی برای بدبختی در راه است؟

ایده اصلی پشت این رویکرد جدید این است که آکنه ناشی از واکنش بیش از حد سیستم ایمنی به پروتئین های آزاد شده توسط باکتری های پوست است. تحریک بدن برای تولید آنتی بادی علیه این پروتئین ها باید این روند را مسدود کند و از آکنه جلوگیری کند - یا حداقل کاهش دهد. غول دارویی Sanofi در حال آماده شدن برای آزمایش واکسن mRNA در ایالات متحده و کانادا است که حداقل یک پروتئین باکتریایی را هدف قرار می دهد، در حالی که استارت آپ آمریکایی Armora Biosciences روی پروتئین متفاوتی تمرکز می کند.

درمان های بهتری برای آکنه قطعا مورد نیاز است. Tomasz Zastawny در Armora می گوید: «آکنه باعث بار عاطفی قابل توجهی می شود. "این می تواند منجر به ایجاد افسردگی، انزوای اجتماعی و سایر پیامدهای روانی نیز شود."

دهه‌هاست که مشخص شده است که آکنه با وجود یک باکتری به نام Cutibacterium acnes مرتبط است که در عمق فولیکول‌های مو رشد می‌کند، جایی که اکسیژن کمی وجود دارد. اما C. acnes رایج‌ترین باکتری پوست است که تقریبا در همه افراد وجود دارد - از جمله آنهایی که آکنه ندارند - بنابراین موارد بیشتری در آن وجود دارد.

یکی از عوامل افزایش هورمون ها در دوران بلوغ است که باعث افزایش تولید مواد چرب در پوست می شود و بر رشد باکتری ها تأثیر می گذارد. اما همه افراد در دوران نوجوانی دچار جوش نمی شوند، بنابراین به نظر می رسد که عوامل ژنتیکی نیز در آن دخیل هستند.

ریچارد گالو از دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو می گوید: "آکنه بسیار پیچیده است. این یک عفونت نیست." "این یک مشکل ایمنی است."

به عبارت دیگر، در حالی که وجود آکنه C. معمولا مشکلی ایجاد نمی کند، گاهی اوقات ممکن است یک پاسخ ایمنی قوی در داخل فولیکول ایجاد کند. در طی این پاسخ، برخی از سلول‌های پوست در واقع به سلول‌های چربی تبدیل می‌شوند و شروع به انتشار سیگنال‌های هشدار و مواد ضد میکروبی می‌کنند - فرآیندی که به عنوان چربی‌زایی واکنشی شناخته می‌شود. گالو می‌گوید: «این یک راه عادی برای مبارزه با عفونت است، اما در این مورد، یک واکنش نامناسب است.

چه چیزی آن واکنش را تحریک می کند؟ C. acnes می تواند سمی به نام فاکتور کریستی-اتکینز-مونک-پیترسن یا CAMP ترشح کند. باکتری ممکن است در شرایط خاصی تولید CAMP را افزایش دهد.

بنابراین، تیم گالو سعی کردند موش‌ها را علیه CAMP واکسینه کنند تا حیوانات را وادار کنند پادتن‌هایی تولید کنند که سم را خنثی می‌کند. تعدادی از مطالعات تیم او نشان می دهد که این می تواند به پیشگیری یا درمان آکنه کمک کند.

Sanofi اکنون یک واکسن mRNA ساخته است که CAMP را هدف قرار می دهد، احتمالا همراه با برخی دیگر از پروتئین های C. acnes - این شرکت دقیقا چه چیزی در واکسن است فاش نکرده است و پس از مدت ها از صحبت با من در مورد آن امتناع کرد.

در حالی که گزارش هایی وجود دارد مبنی بر اینکه آزمایش سانوفی در حال انجام است، طبق آخرین به روز رسانی در 18 سپتامبر، برچسب "هنوز استخدام نشده است". این بدان معنی است که ممکن است مدتی طول بکشد تا اینکه بدانیم آیا کار می کند یا خیر. گفته می‌شود، در حالی که این آزمایش‌های اولیه در درجه اول برای ایجاد ایمنی در نظر گرفته شده است، باید طی هفته‌ها برای داوطلبان مشخص شود که آیا تفاوتی در آکنه آن‌ها ایجاد می‌کند یا خیر – این شبیه یک آزمایش واکسن معمولی نیست که در آن محققان باید ماه‌ها یا سال‌ها منتظر بمانند تا افراد در معرض عوامل بیماری‌زا قرار گیرند.

گالو می گوید: «ما بسیار بسیار خوشبین بودیم که این می تواند برای درمان آکنه انقلابی باشد. ما فقط باید ببینیم که آیا این موضوع در جمعیت انسانی وجود دارد یا خیر.

در همین حال، آرمورا بر اساس کار جورج لیو در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، پروتئین دیگری به نام هیالورونیداز را هدف قرار داده است. هیالورونیداز آنزیمی است که اسید هیالورونیک را تجزیه می کند، قند بزرگی که در فضای بین سلول ها ترشح می شود. این اصطلاحات ممکن است آشنا باشند زیرا اسید هیالورونیک اغلب به عنوان یک پرکننده برای اهداف زیبایی استفاده می شود، در حالی که هیالورونیداز برای تجزیه پرکننده ای که دیگر مورد نیاز نیست یا اگر مشکلی پیش بیاید تزریق می شود.

برخی از باکتری‌ها مانند استرپتوکوک B (Streptococcus agalactiae) هیالورونیداز را برای اهداف مشابه تولید می‌کنند تا به آنها در حمله به بافت‌ها کمک کند. به نظر می رسد دو نوع اصلی هیالورونیداز وجود دارد. برخی اسید هیالورونیک را به قندهای ساده تجزیه می کنند. برخی دیگر آن را به قطعات بزرگ تقسیم می کنند که به عنوان یک سیگنال هشدار برای سیستم ایمنی عمل می کند.

وقتی مشخص شد که دو نوع وجود دارد، تیم لیو در پایگاه های داده ژنتیکی جستجو کردند تا ببینند کدام نوع در کدام باکتری یافت می شود. آنها دریافتند که نوع "قند ساده" رایج ترین نوع آن است. نوع "تکه های بزرگ" محدود به چند باکتری آزاد بود، که منطقی است زیرا آنها نیازی به نگرانی در مورد سیستم ایمنی ندارند.

لیو می گوید: «استثنا آکنه بود. C. acnes مورد توجه محققان قرار گرفت زیرا هر دو نوع هیالورونیداز را تولید می کند. او می‌گوید به‌طور دقیق‌تر، برخی از گونه‌های C. آکنه نوع قندهای ساده را تولید می‌کنند، در حالی که سایر سویه‌های تکه‌های بزرگ را تولید می‌کنند – هیچ کدام هر دو را تولید نمی‌کنند.

این باعث شد لیو فکر کند که آیا این به آکنه مرتبط است یا خیر. مطمئنا، این تیم در مطالعات موش نشان داد که سویه‌های بزرگ C. acnes باعث التهاب مرتبط با آکنه می‌شوند، در حالی که قند ساده التهاب را کمی کاهش می‌دهد. سپس این تیم نشان داد که واکسنی که تولید آنتی‌بادی‌هایی را تحریک می‌کند که فقط شکل تکه‌های بزرگ هیالورونیداز را هدف قرار می‌دهد، می‌تواند آکنه را در موش‌ها کاهش دهد، همانطور که می‌تواند آنزیم را با یک پروتئین کوچک مهار کند.

آنچه مشخص نیست این است که چرا برخی از گونه‌های C. acnes برای تحریک یک پاسخ ایمنی تکامل یافته‌اند. لیو می گوید که یک احتمال این است که این راهی برای از بین بردن برخی از رقبای آنها باشد.

او فکر می‌کند که در افراد، واکسن علیه شکل تکه‌های درشت هیالورونیداز در برابر «نوع شدیدتر، قرمز و عصبانی‌تر ضایعه آکنه» مؤثرتر است.

او می‌گوید: «آنهایی که درمان آن‌ها در حال حاضر سخت است، آن‌هایی هستند که ما با واکسن هدف قرار می‌دهیم.

یافته‌های او همچنین می‌تواند به توضیح اینکه چرا آنتی‌بیوتیک‌ها، که معمولا برای آکنه تجویز می‌شوند، به خوبی کار نمی‌کنند کمک کند: آن‌ها سویه‌های مفید C. acnes و همچنین انواع مضر را از بین می‌برند. البته مسئله دیگر در مورد آنتی بیوتیک ها این است که مقاومت می تواند ایجاد شود.

یکی دیگر از درمان‌های آکنه به نام ایزوترتینوئین (روآکوتان) مؤثرتر از آنتی‌بیوتیک‌ها است، اما فهرست طولانی‌ای از عوارض جانبی ناخوشایند از جمله ایجاد نقص‌های مادرزادی، ناتوانی جنسی و خشکی و خارش پوست دارد. نحوه عملکرد آن مشخص نیست، اگرچه شواهدی وجود دارد که میکروبیوم پوست را تغییر می دهد.

واکسن های آکنه نوید حل همه این مسائل را می دهند. آنها نباید هیچ گونه عارضه جانبی پایدار داشته باشند، و همچنین نباید مشکلی در مورد مقاومت وجود داشته باشد، زیرا واکسن ها پروتئین های ترشح شده را هدف قرار می دهند تا مستقیما باکتری ها را هدف قرار دهند.

این واقعیت که دو رویکرد رقیب در حال توسعه هستند، خبر خوبی برای مبتلایان به آکنه است. اگر یک واکسن موثر نباشد، شاید واکسن دیگر کار کند. و ممکن است هر دو کارساز باشند، یا اینکه هدف قرار دادن همزمان CAMP و هیالورونیداز حتی موثرتر از هر یک به تنهایی باشد. شاید، فقط شاید، دوران نوجوانی کمی آسان تر شود.