چگونه پهپادها آتش های پنهان شده در زیر Cairngorms را شکار می کنند

پیت شورت، خلبان هواپیمای بدون سرنشین، به دنبال نقاط حساس پارک ملی کایرنگورمز است که در تابستان در اثر آتش‌سوزی عظیم جنگلی ویران شده بود.

ساعت 06:00 است و من با خلبان هواپیمای بدون سرنشین پیت شورت برای گشت زنی در پارک ملی کایرنگورمز ملاقات می کنم.

این کاری است که او تقریبا سه ماه است که انجام می دهد، از زمانی که آتش سوزی عظیمی در ماه جولای این منظره را درنوردید.

شعله هایی که دامنه های تپه را فرا گرفته بود، از بین رفته است. از جایی که ما ایستاده‌ایم، نمی‌توان گفت که هنوز آتشی در اینجا وجود دارد.

اما این دقیقا همان چیزی است که ما به آن رسیده ایم.

پس از یک رانندگی پر از دست انداز به داخل جنگل، پیت یک پهپاد حرارتی را به آسمان صبح زود پرتاب می کند.

به من نیز یک کار داده شده است: نگه داشتن هواپیما در دید او در حالی که او تصاویری را که به صفحه نمایشش ارسال می شود مطالعه می کند.

او به من می گوید: "هر هفته امیدوارم هیچ کدام را پیدا نکنم." "در آخرین پرواز حرارتی که انجام دادم، هشت نفر را پیدا کردیم."

پیت می‌گوید: «ممکن است در اینجا چیزی داشته باشیم.

سه ماه پس از شعله ور شدن آتش، هنوز گرما در زیر زمین شناسایی می شود.

ما به سمت مختصات شناسایی شده توسط پهپاد حرکت می کنیم و در ابتدا تقریبا چیزی برای دیدن وجود ندارد.

خاک گرم است. سنگی که پیت از زمین برمی دارد نیز همینطور است.

در همان نزدیکی، پس از خراشیدن یک لایه نازک از زمین، دود شروع به بلند شدن می کند.

بدون فناوری حرارتی، ما نسبت به این امر کاملا کور خواهیم بود.

به گفته اداره پارک ملی کایرنگورمز، آتش سوزی در اواسط جولای آغاز شد و حدود 3300 هکتار - 33 کیلومتر مربع - از زمین را سوزاند.

در اوج شرایط اضطراری، پنج خلبان باتجربه پهپاد گرد هم آمدند تا اطلاعات هوایی را در اختیار آژانس های اطفای حریق قرار دهند.

پیت آن را به عنوان یکی از چالش برانگیزترین محیط هایی که تا به حال در آن پرواز کرده توصیف می کند، با "دیوارهای شعله متعدد"، پرسنل و وسایل نقلیه در حال حرکت در اطراف سایت و هلیکوپترهایی که در بالای سرشان کار می کنند.

شعله های آتش ناپدید شده اند، اما نقاط داغ می توانند در زیر زمین به سوختن ادامه دهند.

هر کدام که توسط پهپادها پیدا می شود به مدیر زمین گزارش می شود. آنها تیم هایی را می فرستند که می توانند زمین را حفر کنند و آن را با آب خیس کنند.

برای بن جونز، مدیر ارشد سایت RSPB در آبرنتی، دانستن دقیق محل اعزام آن تیم ها بسیار مهم بوده است.

او می‌گوید: «ما بیش از دو ماه است که در حال مبارزه با این آتش‌سوزی هستیم و بدیهی است که منابع محدودی از نظر تعداد افرادی که داریم داریم و نمی‌توانیم همیشه همه را به همه جا بفرستیم.

"بنابراین ما واقعا باید بدانیم که این نقاط خاص کجا هستند - جایی که باید مردم را بفرستیم - تا بتوانند تا حد امکان کارآمد باشند."

و با وجود آمدن هوای سردتر و مرطوب تر، آتش های باقی مانده را نمی توان به سادگی نادیده گرفت.

بن می‌گوید: «هر یک از این نقاط داغ این پتانسیل را دارند که آتش‌سوزی بزرگ‌تری را دوباره شعله‌ور کنند.

با قدم زدن در جنگل، مقیاس آنچه اتفاق افتاد تقریبا غمگین است.

تنه درختان سیاه شده و زغالی شده است. بوی تند آتش هنوز در اطراف است. مناطق وسیعی از کف جنگل سوخته است.

اما با دقت نگاه کنید، پاشش های رنگی وجود دارد.

شاخه های سبز در حال ظهور هستند. قارچ در حال رشد است. من حتی گل زرد کوچکی را می بینم که از زمین سیاه شده بالا می زند.

دکتر سارا هنشال، رئیس حفاظت در اداره پارک ملی کایرنگورمز، می‌گوید هنوز خیلی زود است که بتوانیم تأثیرات اکولوژیکی کامل آتش‌سوزی را بدانیم.

دکتر سارا هنشال می گوید اطلاعات هواپیماهای بدون سرنشین نشان می دهد که چگونه پارک در حال بهبود است

او می‌گوید: «برخی از آن‌ها فوق‌العاده سریع خواهند بود، برخی از آن‌ها سال‌ها، دهه‌ها یا حتی فراتر از عمر ما طول می‌کشد.

بهبود می یابد، اما ما هنوز نمی دانیم که چگونه خواهد بود."

و پهپادهایی که در حین آتش سوزی کمک کردند - و هنوز در جستجوی آنچه از آن باقی مانده هستند - کار دیگری داده می شود.

پیت آنها را طوری برنامه ریزی می کند که به طور مکرر دقیقا همان مسیرها را بر فراز منظره آسیب دیده پرواز کنند.

با استفاده از ایستگاه‌های از پیش تعیین‌شده، عکس‌ها و ویدیوها را می‌توان ماه به ماه و سال به سال از همان موقعیت‌ها گرفت و به محافظان محیط زیست اجازه می‌دهد تصویری از چگونگی تغییر چشم‌انداز ایجاد کنند.

سارا می‌گوید: «این مسیر استاندارد پهپاد دقیقا همان مسیری را خواهد داشت که ماه به ماه، سال به سال پرواز می‌کند و از نظر بصری اطلاعات شگفت‌انگیزی در مورد نحوه بهبودی به ما می‌دهد.

این فناوری می تواند نقش دیگری نیز داشته باشد - شناسایی آتش سوزی های آینده قبل از اینکه فرصتی برای گسترش پیدا کنند.

پیت بر این باور است که مشاهده سریع از بالای تاج درخت می تواند بسیار مهم باشد.

او می‌گوید: «آن لحظات قبل از خارج شدن آتش‌سوزی از کنترل است که می‌تواند برای متوقف کردن آن قبل از خارج شدن از کنترل حیاتی باشد».

بر روی زمین، گشت ما نقطه داغ دیگری پیدا کرده است.

باز هم تقریبا هیچ چیز از دور قابل مشاهده نیست. اما با هدایت پهپاد، نقطه دقیق را پیدا می کنیم.

زیر یک لایه نازک زمین، گرم است و پس از اینکه خاک را گرم می کنیم، دود آشکار می شود.

مکان دیگری برای گزارش. آتش سوزی دیگری برای اطفای تیم های زمینی.

بالای سر ما، جنگل از قبل اولین نشانه های حیات خود را نشان می دهد، اما زیر پای ما، آخرین آتش هنوز می سوزد.

آخرین آتش نشانان از صحنه آتش سوزی کایرنگورمز پایین آمدند

نشانه زندگی به عنوان «قارچ آتش» نارنجی روشن در پارک ویران شده توسط آتش سوزی رشد می کند.

شرکت‌های متاثر از آتش‌سوزی جنگلی Cairngorms از صندوق 3 میلیون پوندی حمایت کردند