کاکادوهای سیدنی نشان می دهند که چگونه فرهنگ حیوانات به آنها کمک می کند تا با زندگی شهری سازگار شوند
کاکادوهای کاکل گوگردی به طرز شگفت انگیزی باهوش هستند. در شهرهای استرالیا مانند بریزبن و سیدنی، آنها یاد گرفتهاند که چگونه آبنماها را با چرخاندن دسته با پاهایشان روشن کنند. در سیدنی حتی میتوانند درب سطلهای زباله شهری را بلند کنند تا به ضایعات باقیمانده مواد غذایی داخل آن برسند.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
کاکادوهای کاکل گوگردی به طرز شگفت انگیزی باهوش هستند. در شهرهای استرالیا مانند بریزبن و سیدنی، آنها یاد گرفتهاند که چگونه آبنماها را با چرخاندن دسته با پاهایشان روشن کنند. در سیدنی حتی میتوانند درب سطلهای زباله شهری را بلند کنند تا به ضایعات باقیمانده مواد غذایی داخل آن برسند.
با این حال، هنگامی که پرندگان این کار را انجام می دهند، زباله ها را پراکنده می کنند و به طور منظم یک آشفتگی واقعی ایجاد می کنند. به همین دلیل است که ساکنان محلی شروع به ایمن کردن سطل های زباله خود کرده اند: آنها وزنه هایی را روی درپوش ها قرار می دهند تا آنها را سنگین کنند یا از چوب برای مسدود کردن لولاها استفاده می کنند.
اما کاکادوها که می توانند تا 50 سانتی متر (20 اینچ) بلند شوند، اغلب موفق می شوند حتی بر این موانع جدید غلبه کنند و سطل های زباله را باز کنند. آنها می توانند این مهارت ها را به اعضای گله خود و جوامع کاکادوهای همسایه منتقل کنند.
اگرچه این نبرد سطل های زباله ممکن است برای ساکنان آزاردهنده باشد، اما برای محققانی مانند لوسی آپلین، زیست شناس تکاملی در UZH بسیار مفید است: این سناریو مکان مناسبی را برای شروع مطالعه رفتار یادگیری اجتماعی این پرندگان به او ارائه می دهد.
کاکادوها متعلق به خانواده طوطی ها هستند که یکی از باهوش ترین خانواده های جانوری روی کره زمین هستند. به عنوان مثال طوطی ها می توانند صداهای جدیدی را در طول زندگی خود بیاموزند، مهارتی که در غیر این صورت فقط نهنگ ها، دلفین ها، کلاغ ها و انسان ها از آن برخوردارند. این استعداد یکی از دلایلی است که برخی از گونه های طوطی قادر به تقلید گفتار انسان به شیوه ای فریبنده واقع گرایانه هستند. در خانواده طوطی ها، کاکادوهای کاکل گوگردی از درخشان ترین ها هستند.
اما یک چیز مسلم است: آپلین می گوید: «هوش به تنهایی برای گسترش یک مهارت جدید در یک گونه کافی نیست. آپلین توضیح میدهد که تحقیقات قبلا به ما میگویند که درجه خاصی از انعطافپذیری رفتاری نیز مورد نیاز است - و همچنین یک شبکه اجتماعی تا اطلاعات جمعآوریشده از فردی به فرد دیگر منتقل شود و برای مدت طولانی به وجود خود ادامه دهد. به طور خلاصه، «به فرهنگ نیاز دارد».
در اوایل تابستان 2026، زیست شناس تکاملی به همراه تیم تحقیقاتی خود در سیدنی است تا کاکادوهای کاکل گوگردی را در شهر مطالعه کند. از جمله، این تیم در حال انجام آزمایشهایی با حیوانات در باغ گیاهشناسی سلطنتی در نزدیکی خانه اپرای سیدنی هستند. از آنجا، آپلین ویدئویی را ارسال میکند که آخرین آزمایش خود را نشان میدهد، که در آن یک کاکادو به سمت یک ظرف پلکسی هشت ضلعی به قطر حدود نیم متر (1.6 فوت) پرواز میکند.
ظرف شامل محفظه هایی است که پرنده باید آنها را به روش های مختلف باز کند تا به خوراکی داخل آن برسد: یک بادام. حیوانی که به ظرف نزدیک می شود، نر است که روی بال خود علامتی به شماره 11 دارد.
آپلین در توضیح این ویدیو می نویسد: «ما او را هندوانه نامیدیم. هندوانه یکی از شناخته شده ترین کاکادوهای محله است زیرا اعتماد دارد و اغلب از بالکن ها بازدید می کند. بدون معطلی کشوی کوچکی را با منقارش باز می کند و بادام داخلش را می گیرد.
هندوانه قبلا چنین کاری را حل نکرده است. Aplin متوجه شده است که اکثر کاکادوها به سرعت درک می کنند که این کشوها چگونه کار می کنند. در کار بعدی، هندوانه باید اهرمی را بکشد تا بادام را بگیرد. او به سرعت این را نیز انجام می دهد.
پازل سوم کمی دشوارتر به نظر می رسد. کاکادو باید با منقار خود کف محفظه را بپیچد تا بادام آزاد شود. او در اطراف کمانچه می چرخد، و قبل از اینکه بتواند این کار را نیز انجام دهد، چندین تلاش لازم است. سپس او پرواز می کند.
محققان آزمایشهایی مانند این را برای مطالعه مهارتهای حرکتی و شناختی پرندگان ابداع کردهاند و هدف آنها این است که بفهمند چه چیزی برای حل مشکلات پرندگان با استفاده از رفتار نوآورانه باید گرد هم آیند. کاکادوها از بازی با هم خوشحال هستند و نه فقط به این دلیل که بادام را دوست دارند.
آنها به طور طبیعی موجوداتی کنجکاو هستند و از مردم نمی ترسند. علاوه بر این، پرندگان می توانند محققان را بشناسند، زیرا آنها همیشه لباس های آبی یکسانی می پوشند و با سوت جلب توجه می کنند. آپلین می گوید: «کاکادوها اکنون به محض اینکه ما ظاهر می شویم به سمت ما جمع می شوند.
زیست شناس تکاملی سال هاست که بسیاری از پرندگان را می شناسد. اعضای تیم او با استفاده از یک اسفنج کوچک و بدون نیاز به گرفتن پرندگان، هر حیوان را با الگویی شامل سه لایه رنگ علامت گذاری می کنند. این به آنها امکان می دهد تا ردیابی کنند که کدام افراد با یکدیگر تعامل دارند - کدام یک از آنها همدیگر را اصلاح می کنند، کدام یک با هم می خوابند یا به دنبال غذا می گردند، و کدام حیوانات از گروه های کاکادوهای همسایه بازدید می کنند.
تخمین زده می شود که کاکادوهای کاکل گوگردی در طول زندگی خود با حدود هزار عضو از یک گونه ارتباط برقرار کنند. آپلین میگوید: «این بدان معناست که آنها نسبت به اکثر نخستیسانان بیشتر برخورد میکنند.
علاوه بر الگوهای رنگی که با گذشت زمان محو می شوند، محققان با نمونه برداری از پر، حیوانات را از نظر ژنتیکی شناسایی می کنند. مانند هندوانه، آنها همچنین علامت گذاری بال ها را اعمال کرده اند و حدود 150 پرنده دیگر را نام گذاری کرده اند. این همچنین به برنامه علمی شهروندی محققان مرتبط است: هر زمان که ساکنان حیوانات را مشاهده کردند، میتوانند با استفاده از برنامه Big City Birds در تلفنهای هوشمند خود این مورد را ثبت کنند. اگر پرندگان نام داشته باشند انجام این کار سرگرم کننده تر است.
محققان الگوهای پرواز پرندگان را با استفاده از فرستنده های سبک وزن GPS که به پاهای آنها متصل می کنند، ثبت می کنند. فرستنده ها پس از حدود یک هفته خود به خود خارج می شوند. همه این روشها با هم ترکیب میشوند تا بینشی در مورد رفتار کاکادوهای کاکل گوگردی، تواناییهای شناختی و شبکههای اجتماعی گسترده ارائه دهند.
آپلین میگوید شهرهای استرالیا مکانهای ایدهآلی برای مطالعه چگونگی سازگاری حیوانات با مناطق شهری هستند. این به این دلیل است که آنها جوان هستند: سیدنی تنها حدود 240 سال است که وجود داشته است. جمعیت کاکادوها در باغ گیاه شناسی سلطنتی همچنان در همان درختان زندگی می کنند که بیش از 300 سال عمر می کنند، همانطور که در قرن 18 زندگی می کرد.
کاکادوها حدود 50 تا 60 سال عمر می کنند. این بدان معناست که برخلاف جمعیت پرندگان در اروپا، این کاکادوها تنها برای چند نسل در یک محیط شهری زندگی می کنند. شهر در اطراف آنها گسترش یافت و پرندگان باهوش سازگاری را آموختند.
یکی از دلایلی که این پرندگان این توانایی را دارند، مغز نسبتا بزرگ و به خوبی متصل آنهاست. مغز کاکادوها از نظر اندازه شبیه به مغز میمونهای کاپوچینی است که سه برابر سنگینتر هستند و با وجود اینکه میمونها گونه بزرگتری از میمونها هستند، تعداد نورونهای مشابهی با مغز ماکاک دارد.
آپلین می گوید: «این مغز به کاکادوها اجازه می دهد تا اطلاعات را با سرعت باورنکردنی پردازش کنند. همراه با شبکه اجتماعی آنها، این به آنها توانایی ایجاد رفتارهای جدید به عنوان یک جامعه را می دهد.
آنها همچنین این ظرفیت را برای تطبیق در تلاش خود برای تسخیر سطل های زباله شهری نشان می دهند. در مطالعات قبلی، تیم آپلین دقیقا چگونگی باز کردن کاکادوها در این قوطی ها را تجزیه و تحلیل کردند. برای انجام این کار، محققان بار دیگر به کمک ساکنان محلی نیاز داشتند. ساکنان می توانند از برنامه Citizen Science برای گزارش هر زمان که کاکادوها ظروف زباله در محله خود باز می کنند استفاده کنند.
آپلین میگوید: «این تصویری از چگونگی گسترش این رفتار به ما میدهد.
علاوه بر این، محققان از ویدئوهای ضبط شده برای تجزیه و تحلیل تکنیکی که پرندگان برای باز کردن ظروف استفاده کردند، استفاده کردند. به سرعت مشخص شد که اگرچه کاکادوها بیشتر از آنچه ساکنان میخواهند در تلاش خود موفق هستند، باز کردن سطلهای زباله تلاش زیادی میطلبد. پرندگان ابتدا باید درپوش را با منقار و پاهای خود بلند کنند، سپس آن را در حالی که در امتداد لبه به جلو میروند، نگه دارند تا بتوانند اجازه دهند که درپوش به عقب برگردد.
آپلین میگوید: «ما مشاهده کردهایم که اگرچه پرندگان بسیار بیشتری سعی میکنند سطلهای زباله را باز کنند، اما بیشتر شکست میخورند تا موفق شوند. فقط حدود یک چهارم کاکادوهایی که سعی می کنند در واقع موفق به انجام این کار می شوند. برخی از پرندگان موفق ماه ها طول می کشد تا در باز کردن سطل های زباله واقعا خوب عمل کنند.
اول، این کار از نظر فیزیکی سخت است زیرا درب سطل زباله سنگین است. دوم، کل فرآیند یک چالش شناختی واقعی را ارائه می دهد زیرا شامل چندین مرحله است. تحلیلهای آپلین نشان میدهد که بزرگترین مانع برای کاکادوها این است که متوجه شوند نمیتوانند درپوش را در حالی که هنوز روی آن ایستادهاند بلند کنند.
محققان آزمایش دیگری انجام دادند تا نشان دهند که شبکه های اجتماعی چقدر برای توانایی کاکادوها برای سازگاری اهمیت دارد. آنها به دو پرنده یاد دادند که میتوانند بادامهای قرمز روشن یا آبی را نیز بخورند، سپس دانخوریهای حاوی این بادامهای رنگارنگ را در گروه خود راهاندازی کردند. محققان مشاهده کردند که اوضاع با چه سرعتی پیشرفت می کند: در عرض 10 روز، حتی کاکادوهایی که در 10 کیلومتری (6 مایلی) زندگی می کردند، مایل به پذیرش این خوراکی های رنگارنگ بودند.
این تیم همچنین به شواهدی دست یافتند که نشان میدهد اشتهای کاکادوها برای بادامهای رنگارنگ از طریق شبکههای اجتماعی آنها گسترش یافته است و آنها عمدتا از طریق تقلید از یکدیگر یاد گرفتهاند. آپلین میگوید: «این نشان میدهد که رفتار تخصصی با چه سرعتی از طریق یادگیری اجتماعی گسترش مییابد. بنابراین جای تعجب نیست که کاکادوها هنوز هم برای پیروز شدن در نبرد سیدنی بر سر زباله بسیار در رقابت هستند.
کاکادوهای کاکل گوگردی تنها پرندگان باهوش نیستند. ما از آزمایش های آزمایشگاهی می دانیم که کلاغ ها قادر به حل پازل های پیچیده و استفاده از ابزار در این فرآیند هستند. به عنوان مثال، آنها یاد گرفتهاند که آجیلها را از ساختمانهای بلند بیندازند تا باز شوند. یا آجیل را به جاده می اندازند تا توسط ماشین ها له شوند.
با این حال، یک جنبه مهم کلاغ ها را از کاکادوها متفاوت می کند: آپلین می گوید: «آنها بسیار کمتر کنجکاو هستند. "کلاغ ها از انجام کارهایی که با آنها آشنایی ندارند اجتناب می کنند. از سوی دیگر کاکادوها جذب چیزهای جدید می شوند و به سرعت با آنها درگیر می شوند." این باعث نوآوری بیشتر آنها می شود.
سینه های بزرگ نامحسوس نیز در یادگیری چیزهای جدید فوق العاده خوب هستند. در انگلستان در دهه 1920، آنها موفق شدند رویه های فویل روی بطری های شیر را باز کنند تا بتوانند کرم شناور در بالای آن را بچکانند. این حدود 30 سال قبل از مشاهده رفتارهای فرهنگی آموخته شده در میمون ها بود. در نتیجه، جمعیت های بیشتر و بیشتری در سراسر انگلستان شروع به سرقت کرم کردند.
همانطور که مطالعات آپلین نشان داده است، جوانان نیز مانند کاکادوها رفتارهای جدیدی را از طریق شبکه های اجتماعی خود منتقل می کنند. این میان وعده خامه ادامه یافت تا اینکه نوع بطری شیر به همراه درپوش آن جایگزین شد و شیر را یک بار دیگر ضد تهویه کرد.
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Sydney cockatoos reveal how animal culture helps them adapt to city life
Sulfur-crested cockatoos are surprisingly smart. In Australian cities such as Brisbane and Sydney, they've learned how to turn on drinking fountains by twisting the handle with their feet. In Sydney, they're even able to lift the lids of municipal garbage cans to get to the leftover food scraps inside.