کره جنوبی مسیر کشتیرانی قطب شمال را در میان مناقشه روسیه و غرب آزمایش می کند

یک کشتی کانتینری کره جنوبی در ماه اکتبر سفر خود را به اروپای غربی از طریق اقیانوس منجمد شمالی در سواحل شمالی روسیه تکمیل کرد و امیدهای سئول را برای بهره برداری از این مسیر به عنوان میانبری برای تجارت تقویت کرد.

این کشتی سفر رفت و برگشت از بوسان به روتردام را تنها در 50 روز انجام داد که در مقایسه با سریع‌ترین زمان سفر در مسیر کانال سوئز، حداقل 10 روز صرفه‌جویی کرد. مسیر دریای شمال (NSR) نه تنها حدود 7000 کیلومتر (4350 مایل) کوتاهتر است، بلکه از نقطه اشتعال ژئوپلیتیکی خاورمیانه نیز جلوگیری می کند.

اما زمان‌های تحویل سریع‌تر ممکن است دقیقا باعث برگزاری جشن‌ها در پایتخت‌های اروپای غربی نشود.

تحلیلگران می گویند که کشورهایی که علیه روسیه به دلیل تهاجم این کشور به اوکراین متحد شده اند، از این بیم دارند که لی جائه میونگ، رئیس جمهور کره جنوبی به دنبال تقویت روابط اقتصادی سئول با مسکو باشد. این برخلاف تلاش‌های کیف و متحدان غربی آن برای قطع ارتباط با روسیه است.

یکی از دلایل آزمایش کره جنوبی در مسیر قطب شمال، بدون شک پتانسیل بزرگ اقتصادی آن است. اما تحلیلگران به دویچه وله گفتند که سئول همچنین امیدوار است که با داشتن روابط کاری با رژیم روسیه، ولادیمیر پوتین، رهبر این کشور را در برابر ارائه تسلیحات بیشتر به کره شمالی تحت تاثیر قرار دهد.

آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که دولت لی باید در آب‌های ژئوپلیتیکی بسیار دقیق حرکت کند.

کشتی کانتینری PanStar Acro در 22 آگوست بندر بوسان کره جنوبی را ترک کرد و در اطراف روسیه حرکت کرد تا به بندر Felixstowe در جنوب بریتانیا برسد، سپس با کشتی به روتردام در هلند و گدانسک در لهستان سفر خود را ادامه داد و سپس در امتداد NSR بازگشت.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

برای چندین دهه، NSR به دلیل پوشش یخی قطب شمال غیرقابل عبور بود. با عقب نشینی یخ ها به دلیل تغییرات آب و هوایی، ناوبری امکان پذیر می شود، اگرچه کشتی های تجاری اغلب در مواقع خاصی از سال نیاز به یک کشتی یخ شکن دارند.

بر اساس گزارش شورای قطب شمال، یک نهاد بین المللی که شامل ایالات متحده، روسیه، کانادا، نروژ، سوئد، فنلاند، دانمارک و ایسلند است، سال گذشته شاهد رکورد 1812 کشتی در قطب شمال بود. که نسبت به سال 2013 40 درصد افزایش داشته است.

جوزف کریستانتو، تحلیلگر امنیت دریایی در دانشکده مطالعات بین المللی S. Rajaratnam سنگاپور، گفت که NSR "پتانسیل اقتصادی قابل توجهی" را برای کره جنوبی با پیوند نزدیکتر به بازارهای کلیدی اروپا و در عین حال دور زدن آبهای چالش برانگیز شمال غربی اقیانوس هند ارائه می دهد.

او به دویچه وله گفت: «علاوه بر کاهش بالقوه هزینه‌های حمل و نقل و زمان ترانزیت، توسعه مسیر می‌تواند موقعیت بوسان را به‌عنوان یک مرکز دریایی منطقه‌ای تقویت کند و فرصت‌هایی را برای بخش کشتی‌سازی کره جنوبی ایجاد کند».

دولت لی برنامه‌هایی را برای خدمات تجاری منظم در NSR تا سال 2030 ترسیم کرده است، با اولین کشتی کره‌ای که این سفر را صرفا آزمایشی از لجستیک انجام می‌دهد.

کریستانتو گفت، با این حال، خطر این است که با توسعه NSR به عنوان مسیر مورد علاقه کره جنوبی به اروپا، "می تواند شکل جدیدی از وابستگی استراتژیک به روسیه را معرفی کند، زیرا مسکو کنترل قابل توجهی بر ناوبری در امتداد خط ساحلی قطب شمال اعمال می کند."

او گفت: «از منظر اروپا، تعامل اقتصادی نزدیکتر با روسیه خطر تضعیف تلاش‌ها برای منزوی کردن مسکو به دلیل تهاجم این کشور به اوکراین را به همراه دارد.

کریستانتو خاطرنشان می کند که مسکو می تواند از طریق مقررات و "ارائه کمک به یخ شکن" فشار وارد کند.

این تحلیلگر همچنین گفت که نگرانی دیپلمات‌های اروپایی در مورد تعامل اخیر سئول با مسکو فراتر از NSR است و شامل تحویل ادعایی حدود 165000 تن سوخت - روی نفتکش‌های تحریم‌شده روسیه - به روسیه در ماه اوت است.

همه اینها زمانی اتفاق می افتد که پیونگ یانگ، رقیب اصلی سئول، در حال اعزام نیرو برای کمک به روسیه در جنگش علیه اوکراین است.

آندری لانکوف، استاد تاریخ و روابط بین‌الملل روسی الاصل در دانشگاه کوکمین سئول، می‌گوید: «کره جنوبی علاقه زیادی به دسترسی به NSR دارد، زیرا تغییرات آب و هوایی به این معنی است که مسیری که قبلا استفاده از آن غیرممکن بود، اکنون قابل دسترسی است و کاملا منطقی است.

لانکوف گفت در عین حال سئول "در تلاش است تا سیگنال هایی را به دولت روسیه ارسال کند که مایل است روابط را مدیریت کند."

همچنین همزمان با اتخاذ مواضع محکم‌تر سئول علیه اوکراین است، موضعی که به سپتامبر بازمی‌گردد، زمانی که رئیس‌جمهور ولدیمیر زلنسکی در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد و تأیید کرد که دو شهروند کره شمالی که در اوکراین اسیر شده بودند به کره جنوبی منتقل شده‌اند. سئول با عصبانیت واکنش نشان داد و مدعی شد که زلنسکی توافقنامه مبنی بر مخفی نگه داشتن انتقال دو اسیر جنگی را نقض کرده است.

این اختلاف به یک درگیری دیپلماتیک بزرگ تبدیل شد و سئول خواستار عذرخواهی و در نهایت خروج تعدادی از دیپلمات های خود از کیف شد.

لانکوف معتقد است که این مشاجره ممکن است تا حدودی از سوی سئول عملکردی داشته باشد زیرا به دولت لی اجازه می‌دهد از کیف فاصله بگیرد و در برابر فشار برای ارائه کمک مادی به اوکراین مقاومت کند. او گفت که این موضع در مسکو مورد قدردانی قرار می گرفت.

وی افزود: «و سپس روسیه می‌تواند با ارائه نکردن فناوری‌های پیشرفته و خطرناک نظامی به کره شمالی، متقابلا پاسخ دهد».

لانکوف گفت: در حال حاضر، کره جنوبی می خواهد زیر رادار پرواز کند تا احتمالات را بررسی کند و برای زمانی که جنگ تمام شود و تحریم ها علیه روسیه در آینده لغو شود، آماده شود. این طرح اقتصادی است، اما آنها همچنین امیدوارند که با همکاری با مسکو بتوانند انتقال تسلیحات بیشتر به شمال را متوقف کنند.»

کریستانتو همچنین انتظار دارد که سئول "رویکردی محتاطانه و تدریجی را دنبال کند."

وی گفت: «بعید است سئول این ابتکار عمل را به طور کامل کنار بگذارد، به ویژه با توجه به علاقه فزاینده چین به کشتیرانی در قطب شمال، اما همچنین به دنبال جلوگیری از دشمنی غیرضروری با شرکای غربی خود خواهد بود.

کرستانتو افزود: «در نهایت، کره جنوبی لزوما بین روسیه و غرب انتخاب نمی‌کند، بلکه تلاش می‌کند تا یک فرصت اقتصادی بالقوه ارزشمند را بدون به خطر انداختن روابط استراتژیک‌تر خود حفظ کند».