کریستا پایک از بیمارستان مرخص شد و به زندان تنسی بازگشت

وکلای کریستا پایک روز شنبه گفتند که کریستا پایک پس از زنده ماندن از تلاش ایالات متحده برای اعدام او با تزریق کشنده از بیمارستان مرخص شده و به زندان زنان تنسی بازگشته است.

این زن 50 ساله به مرکز توانبخشی دبورا کی جانسون بازگشته است، جایی که 30 سال در آن زندانی بود. او از 30 سپتامبر در بیمارستان بستری بود که مقامات دو دوز پنتوباربیتال در تلاش برای اعدام او تجویز کردند.

پایک به دلیل ضرب و شتم و چاقو زدن همکلاسی خود، کالین اسلمر، در سال 1995 به اعدام محکوم شد.

وکلای او گفتند که او به مراقبت های پزشکی در زندان ادامه می دهد و آنها بهبودی او را زیر نظر خواهند داشت. آنها همچنین از اولین پاسخ دهندگان و تیم پزشکی که او را معالجه کردند، تشکر کردند.

این اعدام ناموفق توجه را به مجازات اعدام در ایالات متحده جلب کرده است زیرا جنجال جداگانه ای در مورد برنامه ارتش برای پخش زنده اعدام نضال ملک حسن در حال گسترش است. روانپزشک سابق ارتش به کشتن 13 نفر در فورت هود، تگزاس، در سال 2009 محکوم شد. اعدام او برای 3 دسامبر برنامه ریزی شده است.

اعلامیه وزیر دفاع پیت هگزث در روز پنجشنبه درباره پخش زنده، انتقادهایی را به دنبال داشت، حتی از سوی برخی از حامیان مجازات اعدام. معاون رئیس جمهور جی. سناتور جمهوریخواه تام تیلیس از کارولینای شمالی در پستی در رسانه های اجتماعی این پیشنهاد را "فراتر از نفرت انگیز" خواند.

اسقف اعظم پل اس کوکلی، رئیس کنفرانس اسقف های کاتولیک ایالات متحده نیز این طرح را محکوم کرد و آن را "ترویج وحشیانه فرهنگ مرگ" خواند.

با این حال، در تنسی، اعدام ناموفق پایک، قانونگذاران جمهوری خواه را وادار به تجدید نظر در مجازات اعدام نکرده است. در عوض، برخی روش‌های جایگزین، از جمله صندلی برقی و جوخه‌های تیراندازی را مورد بحث قرار داده‌اند.

حمایت از مجازات اعدام در ایالات متحده نسبت به اوج خود در دهه 1990 کاهش یافته است. از زمان محکومیت پایک در سال 1996، ده ایالت مجازات اعدام را لغو کرده اند، اما اعدام ها در سراسر کشور ادامه دارد.

در سال جاری 30 نفر در ایالات متحده اعدام شده اند و هشت نفر دیگر نیز در تگزاس و فلوریدا برنامه ریزی شده اند.

نظرسنجی مرکز تحقیقاتی پیو در ماه ژوئیه نشان داد که حدود دو سوم بزرگسالان آمریکایی مجازات اعدام را از نظر اخلاقی برای افرادی که به قتل محکوم شده اند موجه می دانند. اما تقریبا از هر 10 نفر، 6 نفر گفتند که این کار مانع از وقوع جرم نمی شود، در حالی که حدود هفت نفر از هر 10 نفر گفتند که خطر اعدام یک فرد بی گناه وجود دارد.