کریکت استرالیا می خواهد از حماسه دستکاری توپ خارج شود، اما ابهام آن نتیجه معکوس دارد | جاناتان هورن

رسوایی پایان ناپذیر کاغذ سمباده تا کنفرانس مطبوعاتی بعدی، پست رسانه های اجتماعی یا کتاب ادامه خواهد یافت تا زمانی که به چیزی بسیار بزرگتر از آنچه نیاز است تبدیل شود.

داستان هایی وجود دارد که به گذشته نگاه می کنید و فکر می کنید که آیا ما ذهن جمعی خود را از دست داده ایم. در استرالیا، 2018 سال خوبی برای مدیران بانکی، برای نخست وزیران، برای شهرداران نفتی و برای کاردینال ها نبود. اما ظاهرا بزرگترین خیانت به اعتماد مربوط به تیم ملی کریکت ما بود. غوغاهای عمومی، خشم صالح، سخنان راسو و تقوای مقدس بود. مالکوم ترنبول، نخست وزیر، در کنار آنگوس تیلور کسالت بار و یک آتش نشان تکان دهنده، آن را "ننگ وحشتناک" خواند.

آنها اکنون باید مطمئن شوند که این بازی بزرگ ملی، این بازی بزرگ بین المللی که مترادف با بازی جوانمردانه است، بار دیگر توسط قهرمانانی انجام می شود که همه می توانند به آنها نگاه کنند."

به هر حال ترنبول بیشتر یک مرد دریانورد بود. دوران پارلمانی او معادل سیاسی حرفه گریم هیک در کریکت بود. زمانی که او چهار ماه بعد از سمت خود برکنار شد، تیم کریکت استرالیا دوباره به تصویر کشیده شد. سند 116 صفحه‌ای مرکز اخلاق از «فرایند اورست» برای اطمینان از همسویی کریکت استرالیا با چارچوب اخلاقی آن استفاده کرد. نمودارهای زیادی وجود داشت که می پرسیدند CA چقدر به این یا آن مقدار پایبند است. «بیشتر زندگی نشده»، «گاهی زیسته» و «همیشه زیسته» برخی از این اقدامات بودند.

می شد در زمان، پول و کاغذ صرفه جویی کرد و به سادگی به این نتیجه رسید که «هنگامی که حریف اخراج می شود مثل سگ پارس نکن، و کاغذ سنباده را پایین نیندازی». به خواندن ادامه دهید...