کنجکاوی غول پیکر هیبس سرانجام از ضربه مشت مکنده قلب ها رهایی یافت

با گذشت زمان در Hampden، شما منتظر ضربه Hearts به شبکه خورشیدی Hibs بودید.

آیا هیبس که در هفته‌های اخیر در رده آخر لیگ قرار دارد و توانایی خرید یک برد را نداشت، واقعا برای اولین بار در حال شکست دادن رقبای شهری خود در همپدن بود؟ واقعا؟

10 دقیقه بین هیبس و فینال جام اتحادیه مقابل رنجرز وجود داشت، اما 10 دقیقه می تواند یک ابدیت بین این دو باشد.

اکنون پنج دقیقه تا پایان بازی باقی مانده است و هیبس همچنان 2-1 برتری دارد، اما تاریخ اخیر به ما می گوید که حتی 5 دقیقه زمان کافی برای تغییر همه چیز است.

تغییرات دیرهنگام و دیرهنگام و پیروزی های دیرهنگام و دیرهنگام هارتز در دقایق 86، 88 و 90 در سه دربی مختلف ادینبورگ در فصل گذشته به دست آمد - همه به نفع هارتز بود و هیبس را از شدت عصبانیت به زانو درآوردند.

حالا ما در کوچه تک تیراندازها بودیم. دو دقیقه مانده و قلب ها به شدت فشار می آورند.

هیبس در دربی هیجان انگیز برای رسیدن به فینال جام لیگ برتری هارتز را پشت سر گذاشت

ارسال جوردی آلتنا از سمت راست، کلودیو براگا را پیدا می‌کند، یکی از خطرات اصلی در رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز که در چند متری دروازه تنها مانده است. براگا قبلا یک گل زده و در شرف زدن دو گل است. Hibs دوباره در آستانه Hibs آن است. وقت اضافه اشاره می کند.

اما، نه، نه این بار، نه امروز. براگا شانس بزرگ خود را به باد داد. تقریبا با ناباوری آنجا ایستاد. برخی از هم تیمی های او در همان نقطه ریشه داشتند.

در همین حال، طرفداران Hibs دیوانه شدند. مجموعه‌ای از هواداران که به‌دلیل گل‌های دیرهنگام به سختی به‌خاطر گل‌های دیرهنگام در این فصل و آخرین فصل، نه تنها در برابر هارتز، بلکه در برابر میتجیلاند و لژیا ورشو، لیوینگستون و دانفرملاین، داندی و مادرول، گنت و سنت میرن، به سختی می‌خورند، و حالا از شر ضربه‌های مکنده رهایی یافته‌اند.

بدون شکوه قلب. سرانجام شادی در فصلی که چیزی بیش از تلخی و کینه در مورد وضعیت باشگاه، چه در زمین و چه در خارج از زمین به همراه داشته است.

مارینک ریدیک، مدیر آنها، همین الان در خانه است. اگر اعداد برنده در قرعه کشی را به طرفداران هیبز بدهد، هیچ راهی بهتر از ضرب و شتم قلب برای او وجود ندارد که بتواند خود را برای حامیان محبوب کند. کتک زدن آنها در هر کجا و به هر حال خاص است. شکست دادن آنها در نیمه نهایی جام حذفی بسیار خاص است.

Hibs یک کنجکاوی غول پیکر است. ریدیک تا به حال این را خیلی خوب می داند. یک معما. یک معما

آنها بازیکنان خوبی دارند اما در انتهای لیگ برتر هستند. آنها تهدیدی برای هدف دارند اما گل های کمی را به ثمر رسانده اند. آنها بازیکنان برجسته ای در خط هافبک دارند، اما به طور معمول در آنجا مربی می شوند.

آنها دارای مزایای چاشنی زیادی هستند اما فاقد بطری هستند. مطمئنا بالقوه، اما امتیاز کافی در لیگ وجود ندارد و تگ یک تیم ضعیف به این نیمه نهایی نمی رسد

آیا آنها می توانند آن را در بزرگترین روز فصل خود تا کنون جمع کنند؟ بعد از چهار دقیقه پاسخ یک نه قاطع بود. براگا گل زده بود. هدر آسان محدوده نقطه خالی هیچ کس در برابر تهدید او زنده نیست. نرم. دوباره

شما آنها را در همان مرحله اولیه حذف نکردید، اما چیزهای Hibs بیشتری اتفاق می افتاد. فلیکس پاسلاک باید گل می زد، اما نشد. اوون الدینگ باید گل می زد، اما نشد.

"من عاشق این نوع چیزها هستم" - Reedijk در اجرای گزنده Sunshine در لیث

چهار گل در 6 بازی اخیر آنها، یکی از آنها یک پنالتی. هیچ لیگی در 6 برنده نمی شود. یک برد در نه - در برابر راس کانتی از ردیف سوم - در تمام مسابقات.

نشانه‌ها خوب نبود که هیبس ناگهان به یک دسته متقاعد کننده و پولادین از بازیکنان تبدیل شود که قادر به غلتیدن با مشت‌ها به جای ضربه زدن توسط آنها باشد. اما همین اتفاق افتاد.

در بقیه نیمه، هیبز فوق‌العاده بود، البته در مقابل تیمی که مانند مگس در حال سقوط بود. مردم هیبز از شنیدن گپ در مورد لیست تلفات عجیب Tynecastle خسته خواهند شد - ووتر ورانکن نیز دقیقا آن را دوست ندارد - اما این واقعیت است.

نفرین دوباره در نیمه ابتدایی رخ داد - توماس مگنوسون سرگشته پس از یک درگیری وحشتناک سرها را حذف کرد و سپس کالوین میلر تسلیم مصدوم شد و روز خود را با زانویش در یک پرانتز به پایان رساند.

وقتی به نظر می رسید که مگنوسون در آستانه بازگرداندن به مسابقه است، ورانکن روی خط لمسی مداخله کرد. مدیر قلب می‌توانست ببیند - همانطور که هر کسی که تماشا می‌کرد - مگنوسون به وضوح روی پاهایش ناپایدار و تکان می‌خورد.

Hearts باید توضیح دهد که چه آزمایشاتی روی هافبک انجام شد و بر اساس چه چیزی به این نتیجه رسیدند که او به اندازه کافی برای ادامه بازی آماده است. هوشیاری و قاطعیت ورانکن ممکن است یک مگنوسون آسیب پذیر را از سرنوشت نگران کننده تری نجات دهد.

هیچ‌کدام از اینها دغدغه هیبز نبود، اما فرصت هیبس بود - و آنها از آن استفاده کردند.

جو نیول در وسط پارک فضا و تسلط پیدا کرد. سازماندهی و گرسنگی در مطبوعات آنها قانع کننده بود. بازیکنان بزرگ آنها - آنهایی که زمان زیادی را صرف بازی در سطح پایین تر از حد خود کرده اند - بالاخره خودشان را پیدا کردند.

وقتی مارتین بویل و جیمی مک گراث قبل از وقت استراحت گل زدند، این تنها چیزی بود که هیبز شایسته آن بود. این اولین باری بود که آنها از ماه آگوست دو بار مقابل حریفان لیگ برتری گل می زدند.

هر چند در این سمت Hearts انعطاف پذیری وجود دارد. براگا باید درست قبل از پایان نیمه ابتدایی گل می زد که یادآور روانشناسی فوق العاده این بازی بود. تا زمانی که تمام نشود تمام نمی شود.

حتی در آن زمان، با پیروزی در خط هافبک و بردن بازی، چند نفر می‌توانستند پنج بازی آخر خود را روی تماشای Hibs شرط ببندند؟

این می تواند یک نقطه عطف بزرگ در فصل آنها باشد، تا زمانی که Hibs این کار را انجام دهد. اکنون چالش آنها همین است. پایین لیگ مسخره است. آنها می توانند - و باید باشند - خیلی بهتر از اینها باشند.

قلب ها در نیمه دوم همه چیز را به سمت آنها پرتاب کردند. آنها در صدر قرار گرفتند، سوالی نیست. Hibs در همان دقایق اولیه شلخته شد. به راحتی مالکیت را واگذار می کنیم و قلب ها را به آنها دعوت می کنیم. باز هم در مورد اعصاب هیبس تعجب کردید.

لوران مندی یک ضربه شلاق زد و براگا یک ضربه را مهار کرد. بعدا صبری گوندوز انفجاری را تجربه کرد که توسط رافائل سالینجر سرکوب شد. براگا در پایان آن شانس طلایی را داشت.

با این حال، هیبس همیشه چیزی برای فکر کردن به قلب ها در انتهای دیگر می داد. آنها چند ضد حمله داشتند و آنها را قصابی کردند. مارکو ایوزیک می‌توانست هر چشم‌اندازی را برای احیای Hearts از بین ببرد، اگر از فاصله نزدیک از یک شانس بزرگ استفاده می‌کرد.

چیزهای تپنده ای بود این تعلیق تا سوت پایان ادامه داشت، زمانی که هیبس در اطراف هامپدن رقصید و سان شاین روی لیث ورزشگاه را حمل کرد. مدتی است که آن را نشنیده ایم. آنها لحظه خود را به دست آورده بودند.

اگر در ماه آینده زمانی که هیبس برای رویارویی با رنجرز در فینال بازمی‌گردد، یک بار دیگر پخش شود، واقعا یک گوشه تغییر کرده است.