کنگره در مقابل هگزت

اشتراک در اینجا: پادکست های اپل | Spotify | یوتیوب | ابری | قالب های جیبی

در ماه فوریه، زمانی که ایالات متحده و اسرائیل برای اولین بار به ایران حمله کردند، پرزیدنت ترامپ گفت که این یک سفر کوتاه مدت خواهد بود. اکنون پس از گذشت هشت ماه، در حالی که جنگ با ایران بی نتیجه مانده است، رئیس جمهور و حزبش با پیامدهای آن دست و پنجه نرم می کنند. همانطور که معاون رئیس جمهور ونس سه شنبه گذشته بیان کرد، زمانی که جمهوری خواهان از کرسی های خود در مجلس و سنا - بدون ذکر عمارت های فرماندار و خانه های ایالتی - در انتقاد شدید به سیاست های دولت برکنار شدند: "دلیل شکست ما جنگ است."

اگر رای دهندگان کنگره را در واکنش به جنگ و اثرات آن به سمت دموکرات ها سوق دهند، بعد چه می شود؟ دموکرات ها گفته اند که به پایان جنگ رای خواهند داد. آنها با حمایت جمهوری خواهان گفته اند که جلسات استیضاح وزیر دفاع پیت هگزت را آغاز خواهند کرد. اما ترامپ پس از معرفی مشاور تندرو، استفان میلر، معمار و قهرمان برخی از تهاجمی‌ترین سیاست‌های داخلی و خارجی رئیس‌جمهور، به عنوان رئیس دفترش، ممکن است در دستور کار دو سال گذشته که به دنبال آن بوده، دو چندان شود.

این هفته در رادیو آتلانتیک، نانسی یوسف و تام نیکولز، نویسندگان کارکنان ما، در مورد اینکه دولت از کجا می‌رود، چه گزینه‌هایی برای خروج از ایران وجود دارد، درباره استیضاح احتمالی هگزت چه باید کرد، و چگونه وزیر دفاع رابطه بین دموکراسی آمریکا و ارتش آمریکا را تغییر داده است، بحث می‌کنند.

متن زیر متنی از این قسمت است:

نانسی یوسف: ماندگارترین تأثیری که [پیت] هگزث داشته است، علاوه بر جنگ، روی پرسنل است. اینها افرادی با 20، 30 سال تجربه هستند، و پس از آن همه تأثیراتی که شما نمی بینید وجود دارد - کاپیتان ها و سرگردها که به اتفاقاتی که برای کسانی که جلوتر از آنها هستند نگاه می کنند و می گویند، من نمی مانم. این سال‌ها و سال‌ها سرمایه‌گذاری است که از دست رفته است و جایگزینی آن سال‌ها و سال‌ها و سال‌ها طول خواهد کشید.

آدام هریس: این رادیو آتلانتیک است. من آدام هریس هستم و امروز باید در مورد جنگ در ایران صحبت کنیم.

رای دهندگان در این انتخابات به جنگ اهمیت می دادند. یک نظرسنجی AP نشان داد که از هر 10 رای دهنده ثبت نام شده، هفت نفر می خواستند پایان آن را ببینند. پس از اینکه دموکرات ها سه شنبه گذشته با موج آبی به قدرت بازگشتند، معاون رئیس جمهور جی دی ونس در شبکه های اجتماعی نوشت: "دلیل شکست ما جنگ است."

اکنون دموکرات‌ها در حال بررسی ابزارهای قانونی هستند که باید به عنوان کنترل دولت عمل کنند: آنها قانون اختیارات جنگی را دارند، آنها می‌توانند بودجه نظامی را از طریق تخصیصات خودداری کنند. اما از آنجایی که استفان میلر، مشاور تندرو، به عنوان رئیس جدید کاخ سفید و وزیر دفاع، پیت هگزث، همچنان مشتاقانه از موقعیت و جنگ دفاع می کند، این سوال باقی می ماند: دولت از اینجا در جنگی که خود ساخته است به کجا می رود؟

همکاران من نانسی یوسف و تام نیکولز برای بحث به من می پیوندند. برسیم به سوالات

هریس: تام، به نمایش خوش آمدی.

تام نیکولز: متشکرم، آدام.

هریس: نانسی، از دیدنت خوشحالم.

نانسی یوسف: از بودن با شما عالی است.

هریس: نانسی، درست پس از انتخابات، دیدیم که جمهوری‌خواهان در سراسر طیف به سرزنش ایران و جنگ ایران برای از دست دادن خود پرداختند. معاون رئیس جمهور جی.

پیت هگزث: صلح از طریق قدرت بار دیگر سیاست نظامی آمریکاست. فرمانده کل ما آن را مطالبه می کند و بنابراین ما آن را تحویل می دهیم.

هریس: واکنش او در مورد اختلافات درون دولت به ما چه می گوید؟

یوسف: خب، پیت هگزث پر سر و صداترین مدافع این جنگ بود، نه تنها در داخل دولت، بلکه به طور علنی نیز، با این استدلال که این یک جنگ عادلانه بود، که ایالات متحده مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای می‌شد – همه اینها بدون افشای جزئیات کلیدی در مورد آنچه دقیقا روی زمین اتفاق می‌افتد یا به چه قیمتی از نظر مهمات به ایالات متحده می‌رسید.

و بنابراین فکر می‌کنم ویدیوی پنج دقیقه‌ای به همان اندازه درباره ایران بود که درباره تهدیدات استیضاحی بود که تام ماسی قبل از آخرین جلسه مطرح کرد، و رئیس [مایک] جانسون به طور قابل‌توجهی کنگره را راحت کرد تا آنها این استماع را نداشته باشند. حداقل شش اتهام وجود دارد که برخی از آنها مربوط به جنگ و همچنین حملات قایق و برخی دیگر از اقداماتی است که وزیر انجام داده است.

هگزث: یک نماینده ناراضی و شکست خورده کنگره، همراه با همه متحدان دموکرات خود نیز مقالات ساختگی استیضاح شما را واقعا حذف کرده است.

یوسف: و بنابراین به طرز عجیبی، وزیر با انتشار این ویدئو و گفتن اینکه ارتش باید دفاع کند و در جنگ بجنگد، به نوعی پذیرفت که با استیضاح مواجه شده است. او دقیقا نگفته است که علیه چه کسی، اما شما بروید. اما او دفاعی بسیار قاطع برای استیضاحی که هنوز اتفاق نیفتاده به راه انداخت.

اما من فکر می کنم بیش از هر کس دیگری، او شخصا به دلیل طرفداری از این جنگ، به این جنگ گره خورده است. فکر می‌کنم اگر قانون‌گذاری هستید که به استیضاح فکر می‌کنید، آن ویدیو همچنین نشان می‌دهد که در صورت استیضاح چه خواهد کرد، یعنی تلاش برای استفاده از آن به عنوان نوعی اهرم فشار با رئیس‌جمهور و به طور بالقوه برای حرفه سیاسی آینده‌اش و گفتن اینکه او دقیقا به همان شکلی که [دونالد] ترامپ احساس کرده است که با برخی از استیضاح‌های قبلی علیه خود هدف قرار گرفته است، مورد هدف قرار گرفته است.

و بنابراین این سوال پیش می‌آید، من فکر می‌کنم، اگر در کنگره هستید، آیا این بهترین راه برای انجام آن است، و آیا این بهترین زمان برای انجام آن است، به‌ویژه اگر استیضاح ممکن است منجر به محکومیت در سنا نشود؟

هریس: تام، ما شاهد این تغییر پس از میان ترم هستیم. استفان میلر رئیس جدید ستاد است. پیت هگزث مورد انتقاد کنگره قرار گرفته است. هفته گذشته برای آنچه که می توانیم از کاخ سفید پس از میان دوره ای انتظار داشته باشیم چه معنایی دارد؟

نیکولز: خوب، برای یک چیز، رئیس جمهور قبلا لحن را تعیین کرده است: این تقصیر من نبود. اگر من در رای گیری بودم - که او به نوعی بود - ما این چیزها را می بردیم. و بنابراین، طوفان سرزنش زیادی در جریان است.

هریس: حدس می‌زنم من هم باید بگویم: جنگ در ایران چه معنایی دارد؟ استراتژی کاخ سفید در جنگ با ایران چه معنایی دارد؟

نیکولز: خوب، برای جنگ در ایران، گفتن این واقعا سخت است، زیرا در تئوری، میلر به رئیس جمهور گفته است که آنها باید خارج شوند. اما این مستلزم آن است که دونالد ترامپ اشتباه خود را بپذیرد و به رژیم تهران یک W بدهد، زیرا این رژیم زنده خواهد ماند و فقط دستانش را از آن بشوید.

بنابراین من گمان می‌کنم که حداقل در کوتاه‌مدت، بیشتر از آن چیزی باشد که اکنون می‌بینیم، که رئیس‌جمهور طوری رفتار می‌کند که گویی جنگ تقریبا به پایان رسیده است. در مصاحبه خود با راس دوتات، وقتی راس از او پرسید، در مورد بسته شدن تنگه چطور؟ و گفت: اما باز است.

می‌دانید، بله، برای آن باز است، زیرا کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده در حال حاضر با هزینه‌های هنگفت و مقداری خطر در آنجا اقامت دارند.

و من گمان می‌کنم که این نوع جنگ ساختگی در جریان باشد، جایی که نه صلح است و نه جنگ، بلکه برای این است که آن را از انظار عمومی دور کنید و به نوعی بتوانید آنچه را که ترامپ همیشه می‌خواسته ادعا کند، ادعا کنید. از چند هفته اول جنگ، زمانی که تغییر رژیم اتفاق نیفتاد، آنچه ترامپ واقعا می‌خواست این بود: راهی به من بدهید که بگویم برنده شدم تا بتوانم از این ماجرا خلاص شوم. و البته این کمکی نکرد - منظورم این است که آن را به پیت هگزث بازگردانم - کمکی نکرد که پیت هگزت، حداقل تا ماه می، بیرون می رفت و می گفت: ما داریم می کشیمش. ما برنده هستیم ما به تبهکاران می رویم.

لازم به ذکر است که اکنون شش ماه از زمانی که وزارت دفاع به خود زحمت داده است تا یک کنفرانس مطبوعاتی ارائه دهد، می گذرد. و من فکر می کنم این چیزی است که باید از جنگ انتظار داشت. این که داستان هایی در مورد یک حمله اینجا یا آنجا وجود خواهد داشت، به نوعی شاید - و این یک قیاس ناقص است - اما به نوعی به دنبال آن جنگ دوم عراق بود. شما روزنامه را باز می کردید و می گفتید، اوه، ما اهدافی را در شمال عراق هدف قرار دادیم، یا، هواپیماهای ما هنگام پرواز بر فراز جنوب عراق به سمت آنها شلیک شدند.

اما من فکر می کنم که این برای ایرانی ها خوب است. از رئیس جمهور مجددا پرسیده شد که در آینده چه خبر است، و او گفت: همه آن کشورها هر پنی را که ما برای این جنگ خرج کرده ایم، پرداخت خواهند کرد. این اتفاق نمی افتد. بنابراین، چه کسی می داند؟

هریس: شما به مصاحبه با راس اشاره کردید، جایی که او می گوید، خب، کشتی ها از تنگه عبور می کنند. تنگه باز است. و او می‌گوید هزینه زیادی دارد، و می‌گوید، خب، هزینه زیادی ندارد. نانسی، می‌توانی در مورد هزینه‌های این مرحله از جنگ و آنچه برای حفظ آن در آنجا لازم است، صحبت کنی؟

یوسف: پس هزینه آن محاصره دریایی است که یک تلاش نظامی بسیار سنگین است. تعدادی کشتی می گیرد. در حال حاضر دو گروه ناو هواپیمابر در منطقه وجود دارد. صحبت از پیوستن سومین هواپیما در هفته‌های آینده به نام یو اس اس تئودور روزولت است که در حال حاضر در نزدیکی سنگاپور است. وقتی این تعداد کشتی در منطقه دارید، به این معنی است که نمی‌توانید دارایی‌های دریایی در اروپا، آسیا، در منطقه‌ای که استیون میلر به آن علاقه خاصی دارد، یعنی نیمکره غربی، داشته باشید.

فقط دارایی کافی برای داشتن چنین آسانسوری در تنگه و انجام ماموریت در جاهای دیگر وجود ندارد. علاوه بر این، نه تنها کشتی‌هایی که در آنجا هستند به خطر می‌افتد، زیرا ایرانی‌ها آنها را هدف قرار می‌دهند، بلکه نیروهای زمینی در منطقه را نیز در معرض خطر قرار می‌دهند، و ما شاهد این اتفاق بوده‌ایم. و بنابراین، ما شاهد یک مکمل اضافی از پدافند هوایی در منطقه و دوباره به هزینه سایر بخش‌های منطقه بوده‌ایم.

ما این را به عنوان مثال در ناتوانی ایالات متحده در ارائه مهمات بیشتر به اوکراین می بینیم. ایالات متحده به سادگی آن را ندارد. و به یاد داشته باشید، ایرانی ها پهپادهای ارزان قیمت و در برخی موارد حتی موشک های بالستیک را علیه ایالات متحده شلیک می کنند. تامین مجدد قابلیت‌های دفاع هوایی مانند تاد و پاتریوت بسیار گران‌تر، بسیار پرهزینه‌تر و طولانی‌تر است.

بنابراین این نوعی هزینه فوری است. اما من فکر می‌کنم نکته تام از نظر اینکه ما در کجای جنگ قرار داریم، نکته مهمی است.

من فکر می کنم در حال حاضر ما شاهد سه گزینه هستیم، از نظر کاری که رئیس جمهور در تلاش است انجام دهد. ما دیروز از او شنیدیم که گفت بعید است که ایالات متحده به جنگ بازگردد، و من فکر می کنم او این را به یکی از سه دلیل می گوید.

یا این یک سر تقلبی است و ایالات متحده حملات را از سر خواهد گرفت. یا فکر می کند که این بخشی از یک تاکتیک مذاکره است. یا فقط داره میگه اما هر چه هست، او به او اشاره کرده است که نمی خواهد به عقب برگردد. با این حال، تغییر بزرگ برای ایرانی‌ها دو چیز است: یکی، ایران فکر می‌کند که اهرم فشاری در این درگیری دارد و نیازی به تسلیم ندارد. و دوم، آن انتخابات میان دوره ای اعتماد و توانایی آنها را برای مذاکره تقویت کرده است.

و بنابراین، در حالی که رئیس جمهور ممکن است سعی کند این تصمیم را به نوعی اشتباه کند، در برخی مواقع، هم هزینه محاصره برای ارتش ایالات متحده و هم عدم تمایل ایرانی ها به حفظ این موقعیت یا پایبندی به آن، این موضع را غیرقابل دفاع می کند. در همه ی این ها یک تیک تاک ساعت وجود دارد. و بنابراین در حالی که رئیس جمهور می خواهد آن را دور نگه دارد، در برخی مواقع - نمی توانم به شما بگویم چه زمانی یا چگونه - این یک موقعیت پایدار نخواهد بود.

هریس: وقتی برمی گردیم، نحوه پیروزی دموکرات ها در میان دوره ای ممکن است بر مسیر جنگ تأثیر بگذارد.

[شکستن]

هریس: نانسی، دموکرات‌ها اکنون فرصتی دارند تا کاری را که می‌گویند انجام دهند: مهار جنگ. اکنون همه شما از دموکرات ها، حالا که در انتخابات پیروز شده اند، در مورد احتمال مهار جنگ چه می شنوید؟

یوسف: پس من چند چیز فکر می کنم. یکی از آنها جلسه استیضاح است، زیرا اگر وزیر دفاع استیضاح شده ای داشته باشید، مطمئنا - حتی اگر محکوم نشده باشد - این موضوع قطعا خود جنگ را مورد توجه قرار می دهد. زیرا حتی اگر تنها دلیل نباشد، یکی از چندین دلیل است و نیاز به بررسی مجدد دارد.

من فکر می کنم دومین چیزی که می شنوید، سؤالاتی در مورد تأمین مالی پنتاگون است. یکی از مشکلاتی که اکنون پنتاگون با آن مواجه است این است: بودجه آن در حال تمام شدن است. هگست 1.5 تریلیون دلار درخواست می کند، و ما نگرانی های دو حزبی را در مورد آن سطح از هزینه ها بدون دریافت هیچ گونه شفافیتی، از نظر آنچه در شرایط جنگ اتفاق می افتد، شنیده ایم.

هریس: آن سطح از هزینه، 1.5 تریلیون دلار چقدر غیرعادی است؟

یوسف: ما هرگز آن را نداشتیم. بنابراین معمولا، هزینه‌های دفاعی، اگر بخواهید نموداری بسازید، به نوعی بالا و پایین می‌رود. بنابراین جنگ جهانی دوم اوج می گیرد، سپس به پایین می رود. سپس دوباره برای کره بالا می رود، سپس پایین می رود. سپس برای ویتنام بالا می رود، سپس به پایین می رود.

و سپس پس از 11 سپتامبر، به طور پیوسته افزایش یافت. و بنابراین آنچه ما دیدیم بودجه دفاعی رو به رشد و رو به رشد است. نکته جالب این است که آنها در مورد افزایش هزینه های دفاعی و در عین حال کاهش تعداد نیروها در اروپا صحبت می کنند. ضمن کاهش تعداد نیروها در خاورمیانه، به طور بالقوه؛ در حالی که به نوعی روی این نیمکره تمرکز می کنیم، و در عین حال درخواست بودجه دفاعی بیشتر می کنیم.

بنابراین این فقط عدد نیست، بلکه با چیزی که آنها می‌گویند می‌خواهند از پنتاگون استفاده کنند، همخوانی ندارد. و بنابراین، سرمایه‌شان کم می‌شود، و من فکر می‌کنم هگزت ممکن است نوعی اهرمی باشد که سعی می‌کنند از آن استفاده کنند تا بگویند: اگر می‌خواهید ما به تأیید بودجه ادامه دهیم، باید شاهد تغییری در بالا باشیم.

چیز دیگری که فکر می‌کنم فشاری برای آن خواهید دید، دسترسی بیشتر به اطلاعاتی است که قانون‌گذاران و مردم قبلا در مورد هدایت جنگ داشتند. ما با هیچ وفاداری نمی دانیم وضعیت انبارها از نظر مهمات چگونه است، چه آسیبی به پایگاه ها وارد شده است، تعمیر آن چقدر هزینه دارد، کدام پایگاه ها تعمیر خواهند شد، و این برای آینده موقعیت نظامی ایالات متحده چه معنایی دارد.

چگونه به داشتن نیروهای دریایی در خاورمیانه ادامه می‌دهید وقتی دسترسی به پایگاهی را که برای ذخیره مجدد آن کشتی‌ها و بازدید آزادانه برای سربازان نیاز دارید از دست داده‌اید؟ به سوالات خیلی اساسی پاسخ داده نشده است. و من فکر می کنم یکی از چیزهایی که خواهید دید، اگر هیچ چیز دیگری نباشد، فشار برای بیشتر از آن است.

حالا، اینکه آیا آنها آن را دریافت می کنند چیز دیگری است زیرا تنش واقعی بین هیل و منشی وجود داشته است. اما من فکر می‌کنم که این پاسخ‌ها برای درک و پاسخگویی واقعا وزارتخانه برای انجام جنگ ضروری هستند. اگر حقایق اساسی در مورد کارهایی که تاکنون انجام شده و به چه قیمتی انجام شده است، نمی توانید این کار را انجام دهید.

هریس: اوایل این ماه، Military.com نظرسنجی را منتشر کرد که نشان می‌داد 53 درصد از نیروهای فعال می‌گویند که می‌خواهند زودتر از ارتش جدا شوند زیرا ارتش در حال سیاسی شدن است.

این خیلی است. تام، دولت چگونه بر این کاهش روحیه در میان اعضای خدمات تأثیر می گذارد؟

نیکولز: دونالد ترامپ از اولین روز ریاست جمهوری خود به سنت های روابط غیرنظامی آمریکا حمله کرده است. همه رؤسای جمهور این کار را انجام داده اند - می دانید، وقتی در آکادمی های نظامی حاضر می شوند یا ظاهرا برای یک رویداد غیرحزبی به یک پایگاه نظامی می روند - همه روسای جمهور هر از چند گاهی در این خط اسکیت می افتند زیرا دوست دارند ارتش به نوعی پس زمینه کاری باشد که انجام می دهند.

دونالد ترامپ آن خط را در کیلومترها خاک پشت سر خود رها کرده است. او فعالانه تلاش کرده است به ارتش بگوید: شما یکی از حوزه‌های حزب جمهوری‌خواه و شخصا از گروه حامی من هستید. تو بخشی از من هستی نه آمریکا. و این به روحیه آسیب می زند. من 25 سال در دانشکده جنگ نیروی دریایی تدریس کردم و به صدها افسر آموزش دادم.

و همه آنها بسیار دارند - می دانید، اینها مردان و زنانی هستند که عقاید سیاسی قوی دارند. در O Club، باشگاه افسران، نوشیدنی بنوشید، آنها را خواهید شنید. اما به نوعی، آنها به چیزی که من همیشه «معجزه» روابط نظامی-نظامی آمریکا می‌گفتم، افتخار می‌کردند، یعنی اینکه ما قدرتمندترین ارتش در جهان هستیم و در عین حال هیچ تهدیدی برای دموکراسی خود نداریم.

من فکر می‌کنم مردم نمی‌دانند که چقدر شگفت‌انگیز است: یک ارتش بسیار قدرتمند که کاملا در ساختار دموکراتیک یک کشور بزرگ، پر جنب و جوش و متنوع است. و من فکر می کنم که برای بسیاری از آنها، ارتش پناهگاهی از سیاست است. اینکه وقتی سر کار می‌روند و با هلیکوپتر پرواز می‌کنند یا هدایت PT را بر عهده دارند، هر کاری که انجام می‌دهند، سیاسی نیست.

آنها یک سازمان، یک مأموریت هستند. و دونالد ترامپ واقعا آنها را در این مورد تقسیم کرده است. و هنگامی که شما شروع به معرفی این سوء ظن می کنید - در مورد ترفیعات، در مورد اینکه مردم به دلیل چیزی که ممکن است گفته باشید به نوعی مورد توجه قرار می گیرند - ما را به یک ارتش شوروی تبدیل می کند، نه یک ارتش آمریکایی. این ما را به یک ارتش جهان سوم تبدیل می کند. و این به خوبی اهداف دونالد ترامپ را برآورده می‌کند، زیرا او باز هم می‌خواهد ارتش به طور فعال در سیاست شرکت کند.

چند وقت پیش قطعه‌ای نوشتم که در آن ناامیدانه از کسی فریاد می‌زدم که در مورد رفتن ترامپ به فورت براگ کاری انجام دهد و می‌گفتم، بیا، بیایید همه در مورد اینکه جو بایدن چقدر مکیده صحبت کنیم.

و من گفتم: "رئیس ستاد ارتش کجاست؟ رندی جورج کجاست؟" و البته، احتمالا رندی جورج - من هرگز در این مورد با ژنرال جورج صحبت نکردم، اما او به زودی اخراج می شد. و فکر می‌کنم مشکل دیگر روحیه این است که همه این مردان و زنان به دنبال زنجیر هستند و می‌گویند، تمام روزی که من کارهایی انجام می‌دهم - هرگز در ارتش نبودم. این چیزی است که من از مشاهده و صحبت با افسران در طول یک ربع قرن یاد گرفتم - اینکه آنها زنجیره را جستجو می کنند و می گویند، هر اتفاقی که در سیاست بیفتد، ما این جامعه بسیار باثبات، این زنجیره فرماندهی بسیار پایدار را داریم.

مردم ارتقاء می یابند؛ بازنشسته می شوند؛ درجات بالا می آیند .

وقتی پیت هگزث خودش را وارد این فرآیندها می‌کند و می‌گوید، همه شما افرادی که در این لیست ارتقاء هستند، خوب هستید به جز شما، شما، شما و شما، و آن چهار نفر از نظر هگزت گروه‌های سیاه، زن و ناراضی هستند، زیرا او فکر می‌کند آنها استخدام‌شده‌های DEI هستند، مردم شروع به تعجب می‌کنند: این زنجیره فرماندهی چقدر پایدار است؟ اینجا چه خبر است؟

و بنابراین اصلا من را شگفت زده نمی کند که بسیاری از مردم بگویند، می دانید چیست؟ اگر قرار باشد در یک موقعیت بسیار سیاسی و درهم و برهم زندگی کنم که در آن افراد به دلیل سیاست ارتقا یابند یا به دلیل ظاهرشان تنزل رتبه پیدا می کنند، می توانم این کار را انجام دهم و مجبور نباشم هر روز چکمه های ناراحت کننده بپوشم.

و من فکر می کنم که واقعا مایه تاسف است. من فکر می‌کنم آسیب‌های وارده به روابط نظامی-نظامی در آمریکا بسیار عمیق‌تر از آن است - ما تا چند سال دیگر متوجه خواهیم شد که پیت هگزت چقدر به نهاد ارتش ایالات متحده آسیب رسانده است.

یوسف: می دانید، خنده دار است: سؤالی که در مورد سیاسی شدن ارتش می پرسیدید، در واقع به جنگ ایران نیز مربوط می شود، زیرا وقتی به مردم می گویید که ارتقای شغلی شما منوط به وفاداری شما، از نظر سیاسی، یا وفاداری شما به رئیس جمهور یا درک [از] آن است، چیزی که منجر به آن می شود این است که مردم کمتر تمایل دارند بهترین توصیه های نظامی خود را انجام دهند.

آنها قرار نیست فقط سلام کنند و از دستورات پیروی کنند، هر چه که هستند. آنها قرار است بهترین توصیه های نظامی خود را ارائه دهند، و فکر می کنم شما این را در آستانه تصمیم برای انجام این حملات به ایران دیدید. افراد زیادی اخراج یا تنزل رتبه یا اخراج شده بودند - تعداد بی سابقه ای - که درسی که مردم گرفتند این بود که نصیحت خود را ارائه ندهند، بلکه درسی داشتند حتی زمانی که فکر می کردند شاید این تصمیم کمتر از حد ایده آل باشد، زیرا انجام در غیر این صورت شغل آنها را به خطر می انداخت، و آنها دیده بودند که پیشینیان خود را ترک کرده بودند.

علاوه بر این، افرادی که پس از آن وارد شدند، اغلب تجربه کمتری نسبت به افراد قبل از خود داشتند، زیرا سیستم برای این تعداد نفر طراحی نشده بود که به این روش اخراج شوند. و به این ترتیب افراد جوان و جوان‌تر از زنجیره بالا می‌آمدند.