کیمبرلی گیلفویل تراژدی یونانی MAGA Hubris است

پرزیدنت دونالد ترامپ با وعده سرنگونی یک نظام سیاسی منحط به قدرت رسید: یک طبقه حاکم خودخواه که ثروتمند و متکبر شده بود، ظاهرا از آمریکایی های عادی که ظاهرا نماینده آنها بودند اما در واقع نمی فهمیدند، جدا شده بود.

اکنون، بحث و جدل پیرامون کیمبرلی گیلفویل، سفیر او در یونان، نور منفی را بر این وعده می تاباند و این سؤال را مطرح می کند: آیا MAGA به سادگی تأسیسات قدیمی را با مؤسسه جدیدی جایگزین کرده است که بسیاری از عادات مشابه را به دست آورده است؟ به عبارت ساده تر: آیا جمهوری خواهان در رابطه با رابطه آنها با قدرت دقیقا مانند دموکرات ها هستند؟

گیلفویل، شخصیت سابق فاکس نیوز و نامزد سابق دونالد ترامپ جونیور، به دنبال اتهامات نادرست مالی و رفتار دیپلماتیک مشکوک از سمت خود خواسته است تا استعفا دهد. اگرچه او تخلفات را انکار می کند، جزئیاتی که از دوران تصدی او در آتن ظاهر می شود، تصویری از نخبگانی را نشان می دهد که از امتیازات قدرت برخوردار هستند، همان شخصیتی که ترامپ نسبت به آن هشدار داده است.

وکلای گیلفویل با این اتهامات مخالفت می کنند، اما اهمیت بیشتر ماجرا به اثبات هر ادعا بستگی ندارد. این در تضاد بین فرهنگ سیاسی است که MAGA وعده نابودی آن را داده است و فرهنگی که حول رهبری خود ظهور کرده است.

درخواست اصلی ترامپ تا حدی بر اساس تحقیر نهادی در واشنگتن بود که به نظر می‌رسید طبق قوانین متفاوت از دیگران عمل می‌کرد. در سخنان او، سیاستمداران اهداکنندگان ثروتمندی را پرورش می‌دادند و بر روی ارتباطات آنها تجارت می‌کردند، بدون زحمت بین مشاغل دولتی و فرصت‌های خصوصی حرکت می‌کردند، به نظر می‌رسید که همیشه از افرادی که از منافعشان دفاع می‌کردند جدا بودند.

اما قدرت سیاسی راهی برای تبدیل شورشیان به خودی دارد - درسی که از سال 1776 تکرار شده است. جنبشی که زمانی خود را به عنوان صدای آمریکایی های فراموش شده معرفی می کرد، اکنون دارای اشرافیت مشهور و تشریفات دقیق جایگاه خود است. Guilfoyle تجسم بسیار واضحی از آن تحول است.

صعود او از شخصیت تلویزیونی و جمع آوری کمک های مالی سیاسی به سفیر نشان دهنده دنیایی سیاسی است که در آن سلبریتی و نزدیکی به خانواده ترامپ می تواند وزن زیادی داشته باشد. رفتار گزارش شده او در یونان، اگر ثابت شود، نشان می دهد که چگونه این ارتباطات می توانند مرزهای بین مسئولیت عمومی و امتیاز خصوصی را از بین ببرند.

فقط چند روز پیش، مارکو روبیو در زیر آکروپولیس ایستاده بود و برای نجات تمدن غرب دعوت می کرد. اکنون آتن میزبان مبارزه‌ای کم‌تر قهرمانانه برای روح MAGA است که با غرور کامل شده است! فتنه! فاجعه!

کنایه بسیار واضح است، تقریبا بیش از حد واضح: انتقاد MAGA از تشکیلات قدیمی هرگز صرفا این نبود که سیاست‌های آن اشتباه است، بلکه این بود که رهبران آن از نظر اخلاقی و فرهنگی توسط قدرت فاسد شده بودند. آنها حق داشتند، متظاهر، تحقیر کننده محدودیت و متقاعد شده بودند که قوانین عادی در مورد آنها اعمال نمی شود. حدس بزنید الان مردم در مورد گیلفویل چه می گویند؟

شاید در اینجا بار دیگر این درسی باشد که قدرت آنقدر فریبنده است که حتی کسانی که به واشنگتن می‌آیند و قول می‌دهند که افراط و تفریط‌های آن را از بین ببرند، لزوما از به دست آوردن ذوق آنها مصون نیستند.

اگر منصف باشیم، تصمیم ترامپ برای خروج گیلفویل نشان می دهد که حتی متحدان سیاسی هم فراتر از عواقب نیستند.

و با این حال، ما نمی‌توانیم از این احتمال نگران‌کننده که انقلاب MAGA شبیه رژیمی است که سرنگون کرد، خودداری کنیم - فقط با چهره‌های متفاوت در ضیافت.