پرش به محتوای اصلی

کیوی‌ها پاداش قمار روی پونگای «عجیب طبیعت» را درو می‌کنند

بی‌بی‌سی ورزش۱۴۰۵ آبان ۱۶, شنبه، ساعت ۱۷:۱۳حدود 5 دقیقه مطالعه

بازگشت کالین پونگا به مسابقات جام جهانی لیگ راگبی، تنها 23 روز پس از شکستن دستش، یک خطر بود. اما سرمربی نیوزلند، استیسی جونز، احساس کرد که این ریسکی است که ارزش آن را دارد - و ثابت شد که درست است.

کالین پونگا به نیوکاسل نایتز کمک کرد تا به فینال بزرگ NRL در اکتبر برسد

او شخصیت سرسختی است و آنقدر سرسخت بازی می کرد.»

کالین پونگا، به قول سرمربی خود استیسی جونز، هرگز قرار نبود نیمه نهایی جام جهانی لیگ راگبی نیوزلند را از دست بدهد.

اما این یک بازگشت قابل توجه به بازی برای بازیکنی بود که مسابقاتش فقط سه هفته پیش از رویا به کابوس تبدیل شد.

در افتتاحیه جام جهانی مقابل استرالیا در سیدنی در 15 اکتبر، به نظر می رسید پونگا از اولین بازی کامل نیوزلند لذت می برد. سپس همه چیز اشتباه شد.

این بازیکن 28 ساله دو تلاش نیمه دوم را به ثمر رساند اما در اواخر بازی مجبور به بازی شد - او 20 دقیقه با ساعد چپ شکسته در تکل با کامرون مانستر بازی کرد. کیوی ها با نتیجه 24 بر 22 شکست خوردند. پونگا نیاز به جراحی داشت.

تنها 23 روز بعد، مدافع کناری طلسم‌آمیز آن‌ها – که ابتدا به‌عنوان ذخیره و سپس روی نیمکت تعویض نام‌گذاری می‌شد – بازگشتی شوک‌برانگیز به 13 تیم اصلی داشت و عملکرد درخشانی از خود به نمایش گذاشت زیرا نیوزلند با شکست 34-10 تونگا به اولین فینال جام جهانی راگبی مردان برای 13 سال رسید.

جونز گفت: "این روزها در جایی که علم ورزش است - من دیدم که او چه چیزی در بازوی خود داشت، میله یا صفحه تمام بازوی او را پوشانده بود."

ما تا بعد از آخرین تمرین نمی‌دانستیم که حال او خوب خواهد شد. او تمام کادرها را علامت زده است.

نیوزلند با الهام از پونگا به فینال جام جهانی رسید

نیوزلند با حذف ساموآ به فینال جام جهانی زنان رسید

پونگا با بازی با باند محافظ سیاه که روی ساعد چپش چسبانده شده بود، مستقیما در چهار مورد از شش تلاش نیوزلند شرکت داشت. بازی با پاهای فانتزی و هندلینگ شیک او برای نیکورای بریتانیایی، کیسی مک‌لین و خاویر ویلیسون امتیاز ایجاد کرد.

او تا حد زیادی با شماره مقابل Lehi Hopoate بر مسابقه تسلط داشت، به ویژه با زدن یک ضربه محکم در محوطه دروازه تونگا برای دومین تلاش نیوزیلند، که توسط Dane Gagai به ثمر رسید، مدافع کناری را دفع کرد.

در دفاع، یک بلوک کبودی روی دمیتریک وایماگا نشان داد که هیچ دلیلی برای نگرانی در مورد بال زخمی او وجود ندارد.

جیمز فیشر هریس، کاپیتان کیوی، گفت: «بدیهی است که یک بازیکن عجیب و غریب است. ذهنیت تدافعی که او امشب داشت، چند بار را دفع کرد. این چیزی است که من در مورد KP دوست دارم.

"او یک عجایب طبیعت است. مهارت های رهبری او دست کم گرفته شده است. او واقعا برای ما خوب است، به خصوص ستون فقرات ما."

اما در حالی که بدون شک نمایش Ponga در خانه تیم NRL او نیوکاسل نایتز بود، نیوزلند فقط یک گروه تک نفره نیست.

گاگی جرقه ضد حمله را برای تلاش مک لین با کوبیدن در نیمه راه زد. جهرمه هیوز با حمل های خود و هنگام توپ زدن به صراحت می افزاید. جاماین ایزاکو، ضربه زن مرده، با تسلط بر بادهای شدید، پنج ضربه از شش تبدیل را به دست آورد، دو تا را از خط لمسی سمت چپ به سمت چپ برگرداند تا تعداد خود را در مسابقات از 38 تلاش به 36 برساند.

فیشر-هریس در پاسخ به این سوال که آیا این بهترین ضربه نیوزلند برای اضافه کردن عنوان دوم به قهرمانی آنها در سال 2008 بود یا خیر، قبل از پاسخ به این سوال: "بله."

او افزود: «ما فقط در تلاش برای تعقیب تاریخ هستیم. ما فقط یک بار این کار را انجام داده‌ایم اما در شش یا هفت سال گذشته با این تیم، این نسل ساخته‌ایم.»

نیوزلند و تونگا به مدت 48 دقیقه با شدت و تب دو تیمی که ظاهرا در مسیر قفل شده بودند بازی کردند تا درام پایان وقت اضافه با امتیاز طلایی به پایان برسد.

سپس فشار بی امان کیوی ها بیان شد، با دو بار تلاش در پنج دقیقه، برتری آنها به 14 امتیاز افزایش یافت و یک مسابقه به یک راهپیمایی تبدیل شد.

آب و هوای نیوکاسل از ابتدای بازی روی مسابقه تأثیر گذاشت، اما در نیمه دوم به طرز چشمگیری بدتر شد و تونگا در مواجهه با باد و باران زوزه کشیده بود – شرایطی که به بهترین وجه با شروع مجدد به نیمه خود باز می گردد.

اما کریستین وولف سرمربی تیمش این را بهانه ای برای شکست تیمش مقابل نیوزلند نکرد و گفت که تیمش "به خوبی شرایط را تحمل نکرد".

تونگا که در مرحله گروهی شکست نخورده بود، فاقد جهت گیری در حمله بود، در تصمیم گیری ضعیف در پایان ست ها مقصر بود و در دفاع از یک توپ پرتاب، آسیب پذیر به نظر می رسید.

وولف گفت: "این یک راه ناامید کننده برای پایان دادن بود. هر کسی که در نیمه دوم مخالف باد بود، آن را سخت می دید و ما فقط باید آن را بهتر مدیریت می کردیم."

"این یک فرصت از دست رفته است با آنچه که گروه توانسته است انجام دهد، گروه چقدر با استعداد است، برخی از بازی هایی که ما بازی کرده ایم، اما امشب نتوانستیم این کار را انجام دهیم."

وولف با در نظر گرفتن نتیجه، با بازی تونگا برای دومین بار در نیمه نهایی، افزود: "روزی روزگاری ما از حضور در فینال و رقابت پذیری خوشحال بودیم. اکنون، خودمان را به عنوان بازیکنان واقعی می بینیم و معتقدیم که می توانیم آن را ببریم."

ما فکر می‌کردیم می‌توانیم امشب این کار را انجام دهیم. مطمئنا فکر می‌کنیم که تیمی داریم که توانایی انجام این کار را دارد. لیگ راگبی تونگان می‌تواند در آینده واقعا مطمئن باشد."

واکا در این جام جهانی در چهار بازی 9 بار تلاش کرده است

آخرین باری که نیوزیلند در فینال‌های مردان و زنان در خاک استرالیا تیم داشت، با دو جام کنار رفت.

سال 2008 بود. برای مردان، این عنوان یک دختر بود. برای زنان، سومین تاج متوالی. هیچ یک از طرفین از آن زمان تاکنون جام را بالای سر نبرده است و در مجموع چهار فینال را از دست داده اند. یکشنبه آینده در بریزبن، ملتی امیدوار است که تاریخ خود را تکرار کند.

زنان نیوزیلندی با پیروزی کنترل شده 32-0 مقابل ساموآ، رکورد 100 درصدی خود را در رسیدن به جام قهرمانی حفظ کردند و با هت تریک برای استیسی واکا بین المللی با کد دوگانه، پیشتاز شدند.

اما اگرچه هنوز در مسابقات شکست نخورده است و تنها 24 امتیاز در چهار مسابقه دریافت کرده است، اما نیوزلند می داند که در فینال با چالش سختی از سوی استرالیا یا فیجی که سه بار مدافع قهرمانی شده است، روبرو خواهد شد.

کاپیتان جورجیا هیل گفت: "مسابقه در حال ساخت بوده است. نحوه شروع ما [پیروزی 18-12 بر فیجی] آنگونه نبود که می خواستیم شروع کنیم - ما زود آزمایش شدیم، با برخی ناملایمات و چالش هایی روبرو شدیم که هفته آینده به ما کمک خواهد کرد."

"این چالشی است که ما تشنه آن هستیم. تمرکز واقعا درونی خواهد بود، حول بسته ما، تهدید ما، آنچه می توانیم کنترل کنیم، آنچه به آن اعتقاد داریم. این یک کار بزرگ خواهد بود، اما برای چهار سال تلاش کرده ایم."

خواندن متن کامل در بی‌بی‌سی ورزشبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Kiwis reap rewards of gamble on 'freak of nature' Ponga

Kalyn Ponga's return to Rugby League World Cup action, just 23 days after breaking his arm, was a risk. But New Zealand head coach Stacey Jones felt it was a risk worth taking - and was proved right.

همه‌ی اخبار ورزش
کیوی‌ها پاداش قمار روی پونگای «عجیب طبیعت» را درو می‌کنند | چکیده