یکی از مدیران FEMA پس از جستجوی مکانی برای غذا خوردن در طول پاکسازی طوفان و تنها خانه وافل باز بود، فهرست خانه وافل را ایجاد کرد.

هش براون طلایی، بیسکویت های خفه شده با سس و وافل های ترد با کمک دلچسب از شربت از جمله غذاهای راحتی کلاسیک جنوبی هستند. اما زمانی که طوفان‌ها در شهرهای جنوب شرقی نفوذ می‌کنند، غذاهای گرم و نشانه‌های زرد پررنگ خانه محلی وافل نوع دیگری از آرامش را فراهم می‌کنند.

اگر یک خانه وافل در شهر باز بماند، حتی با ظرفیت محدود، همسایه‌ها مطمئن می‌شوند که طوفان آینده بعید است که باعث خرابی شود. یک مکان بسته از زنجیره غذاخوری قابل اعتماد نشان دهنده فاجعه قریب الوقوع است. این معیار به عنوان شاخص خانه وافل شناخته می شود.

چیزی که ممکن است منطق احمقانه به نظر برسد، به یکی از قابل اعتمادترین راه‌ها برای جنوبی‌ها - و حتی مقامات فدرال - برای سنجش شدت طوفان و شناسایی جوامعی تبدیل شده است که بیشتر به کمک‌های فوری نیاز دارند.

شاخص خانه وافل چیست؟

مرجع مورد علاقه بلایای جنوبی معیاری غیررسمی از اینکه طوفان تا چه حد بر جامعه تأثیر می گذارد یا تأثیر گذاشته است ارائه می دهد.

نقشه ای از بیش از 1900 مکان زنجیره، متمرکز در جنوب شرقی و میانه آتلانتیک، به ساکنان ایالت های مستعد طوفان کمک می کند تا ارزیابی کنند که آیا احتمال دارد برق خود را از دست بدهند، سیل شدید را تجربه کنند یا شرایط شدید دیگری را تحمل کنند که ممکن است باعث شود یک رستوران انعطاف پذیر درهای خود را ببندد. برای برخی، این نشانه ای است مبنی بر اینکه آیا آنها نیاز به تخلیه دارند یا خیر.

خانه وافل نه تنها به خاطر سرو صبحانه 24 ساعته و 7 روز هفته، 365 روز سال، بلکه به دلیل آمادگی در برابر بلایا نیز شناخته شده است. برای دهه‌ها، مردم در سرتاسر جنوب متوجه شده‌اند که به نظر می‌رسد خانه وافل محلی تنها کسب‌وکاری است که در طول طوفان باز است یا اولین کسب‌وکاری است که پس از طوفان بازگشایی می‌شود.

شهرت رستوران های زنجیره ای برای باز ماندن در زمانی که مردم شدیدا به مکانی برای گرم کردن، شارژ کردن دستگاه ها و خوردن یک غذای گرم نیاز داشتند، به منبعی نسبتا قابل اعتماد - البته سرگرم کننده - برای کمک به پیگیری تلاش های بازیابی تبدیل شد. این شرکت حتی مرکز طوفان خود را نیز راه اندازی می کند.

شاخص چگونه کار می کند؟

رسانه‌های اجتماعی Waffle House نقشه‌های رنگی از مکان‌های رستوران‌های خود در مناطق خاصی را به اشتراک می‌گذارد که به زودی آسیب خواهند دید یا در حال بهبودی از آسیب طوفان هستند. آژانس مدیریت اضطراری فدرال نیز ردیابی زنده را ارائه می دهد.

سبز به این معنی است که مکان در حال ارائه یک منوی کامل است که نشان دهنده کمترین آسیب در منطقه اطراف است. چراغ ها روشن است و شربت جاری است.

زرد به این معنی است که رستوران منوی محدودی ارائه می‌کند، سیگنالی که نشان می‌دهد انرژی را از یک ژنراتور می‌کشد و ممکن است منبع غذایی کمی داشته باشد. این منطقه ممکن است آب یا برق نداشته باشد، اما گاز کافی برای سرخ کردن بیکن برای مشتریان گرسنه وجود دارد.

قرمز به معنی بسته بودن مکان است، نشانه ای از شرایط عملیاتی ناامن و تخریب شدید رستوران یا جوامع اطراف.

شاخص چگونه شروع شد؟

کریگ فوگیت، مدیر سابق FEMA گفته است که در سال 2004 در حالی که تلاش‌های مدیریت اضطراری فلوریدا را رهبری می‌کرد، به شاخص خانه وافل فکر کرده است. او در حین بررسی ویرانی‌های به جا مانده از طوفان چارلی به دنبال چیزی برای خوردن بود و تنها توانست یک خانه وافل را پیدا کند که منوی محدودی را ارائه می‌داد.

تیم او متوجه خانه های وافل باز دیگر در جوامع بدون برق یا آب جاری شد. این رستوران ها در نهایت به یک ویژگی کلیدی در نقشه رنگی تبدیل شدند که تیم او برای کمک به مردم و مقامات محلی در شناسایی محل آسیب طوفان شدیدتر ارائه کرد.

فوگیت زمانی که به FEMA در دوران ریاست جمهوری باراک اوباما پیوست، به استفاده از نقشه رنگی خود ادامه داد. او در سال 2011 هنگامی که یک گردباد مرگبار شهر جاپلین، میسوری را درنوردید، مدیر آژانس بود. بنا بر گزارش ها، هر دو خانه وافل شهر باز ماندند.

آمادگی رستوران های زنجیره ای برای حوادث تصادفی نیست. هفت مکان در سال 2005 در طول طوفان کاترینا ویران شد و 100 مکان دیگر تعطیل شد، اما مدیران شرکت شاهد افزایش سرسام آور تجارت در رستوران هایی بودند که به سرعت بازگشایی شدند.

بر اساس وب سایت شرکت، آنها به زودی یک استراتژی تجاری را پذیرفتند که حول محور نگه داشتن رستوران های خود در حین و پس از یک فاجعه است. این زنجیره گفت که روی ژنراتورهای قابل حمل سرمایه گذاری کرده است، یک مرکز فرماندهی سیار خریداری کرده و به کارمندان آموزش داده است که در صورت قطع برق همچنان می توانند خدمات ارائه دهند.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد