آب و هوای فضا باعث تاخیر 16 دقیقه ای قطار در سال 1848 شد: "تحقیق ما نشانه ای از یک داستان کارآگاهی دارد"

کارآگاهی تیمی از کارشناسان هوا-فضا حقیقت یک رویداد تاریخی را کشف کرده است که تصور می‌شد اولین مورد اختلال در فناوری توسط فعالیت‌های ژئومغناطیسی از خورشید باشد، اما اکنون نشان داده شده است که هفت سال بعد رخ داده است.

از خیلی گرم یا خیس بودن هوا گرفته تا برگ‌ها در مسیر یا گاوهای روی خط، یک سنت خوب در مورد آنچه که عموم مردم بریتانیا آن را بهانه‌های ضعیف برای تاخیر در قطارها می‌دانند وجود دارد. با این حال، نسخه 1871 مجله نیچر رویداد بسیار متفاوتی را توصیف می‌کند که باعث شد قطاری که اکستر را در دوون در ساحل جنوب غربی بریتانیا حرکت می‌کرد، 16 دقیقه به تأخیر بیفتد: طوفان خورشیدی که شبکه تلگراف الکتریکی سیگنال‌های راه‌آهن را غرق در جریان کرد.

جیم وایلد، استاد فیزیک فضایی در دانشگاه لنکستر و همچنین رئیس انجمن سلطنتی نجوم، در بیانیه‌ای گفت: «تأخیر قطار اکستر داستان جذابی است زیرا درست در نقطه‌ای قرار دارد که فناوری‌های نوظهور برای اولین بار با واقعیت‌های محیط فضایی مواجه شدند». این رویداد اغلب به عنوان اولین نمونه از یک طوفان خورشیدی که فناوری را بر روی زمین مختل می کند ذکر شده است، اما زمانی که تیمی به رهبری وایلد برای بررسی بیشتر سوابق تاریخی را مرور کردند، متوجه شدند که همه چیز به هم نمی خورد.

گزارش اصلی در نیچر بیان کرد که اختلال الکتریکی در ساعت 10:05 بعد از ظهر به وقت محلی در 18 اکتبر 1841 رخ داد. با این حال، تیم وایلد دریافتند که خط قطار خاص تا سال 1846 باز نشد.

بنابراین، آنها عمیق‌تر در کتاب‌های تاریخ کاوش کردند تا حقیقت را دریابند.

مایک هاپ گود، یکی از اعضای تیم، کارشناس هواشناسی فضایی در RAL Space، که آزمایشگاه فضایی ملی بریتانیا در آکسفوردشایر است، گفت: «تحقیق ما نشانه‌ای از یک داستان کارآگاهی دارد - مجموعه گسترده‌ای از سوابق بایگانی‌شده را برای درک بهتر یک رویداد تاریخی شدید آب‌وهوای فضایی، گرد هم می‌آورد.

تیم Wild و Hapgood با ترکیب داده‌های جدول زمانی راه‌آهن، روزنامه‌های قدیمی، به‌علاوه گزارش‌های تاریخی مشاهدات خورشیدی و شفق‌های شمالی و داده‌های ژئومغناطیسی دیجیتالی، توانستند به این نتیجه برسند که محتمل‌ترین تاریخ تأخیر قطار ۱۸ اکتبر ۱۸۴۸ بود که مصادف با طوفان خورشیدی شدید زمین بود.

این تاریخ تجدید نظر شده آن را از رتبه اول در لیست زمانی چنین رویدادهایی حذف می کند. اولین اختلال ثبت شده در فناوری های الکتریکی اکنون یک اختلال در شبکه راه آهن میدلند است که خطوط زیادی از بریتانیا را در مارس 1847 پوشش می داد.

وایلد می‌گوید: «اگرچه این به این معنی است که این اولین تأثیر آب و هوای فضایی ثبت‌شده نیست، اما یکی از اولین نمونه‌های واضح فعالیت خورشیدی است که زیرساخت‌های حیاتی را مختل می‌کند.» همچنین ارزش ترکیب سوابق علمی با گزارش‌های روزنامه‌های معاصر و اسناد آرشیوی را هنگام بازسازی رویدادهای جوی فضایی تاریخی نشان می‌دهد.»

طوفان های خورشیدی از دهه 1840 با فناوری الکتریکی روی زمین ویران کرده اند. (اعتبار تصویر: NASA/SDO) این مورد به ما یادآوری می‌کند که آب و هوای فضا برای مدت طولانی برای فناوری و سیستم‌های مدرن یک خطر بوده است و فقط یک مشکل اخیر نیست.

وایلد می‌گوید: «تقریبا از زمانی که فناوری‌های الکتریکی وجود داشته‌اند، جامعه تأثیرات آب و هوای فضا را بر فناوری تجربه کرده است.

دراماتیک ترین مثال، رویداد فوق الذکر کارینگتون در سال 1859 است که نشان دهنده مهم ترین طوفان خورشیدی ثبت شده است زیرا باعث جرقه زدن قطب های تلگراف و مختل شدن منبع تغذیه باتری شد. در این مرحله، اپراتورهای تلگراف به اختلالات الکتریکی مرتبط با فعالیت شفق قطبی عادت کرده بودند، اما حتی طوفان کارینگتون آنها را - به معنای واقعی کلمه در برخی موارد، با عبور جریان اضافی از خطوط تلگراف - با وحشیگری خود شوکه کرد. اگر امروز اتفاق مشابهی رخ دهد، باعث خاموشی‌های بزرگ، از بین بردن شبکه‌های برق، اختلال در ارتباطات و ماهواره‌ها می‌شود.

هاپگود گفت: «در حالی که قابلیت‌های [نظارت] هوای فضایی امروزی بسیار پیشرفته‌تر از هر چیزی در دهه 1800 است، فناوری‌های مدرنی که ما به آنها وابسته هستیم نیز در برابر طوفان‌های خورشیدی آسیب‌پذیرتر هستند».

چرخه کنونی خورشیدی 25 در اکتبر 2024 به اوج خود رسید و ما تازه شروع به خروج از یک دوره طولانی حداکثر فعالیت کرده ایم. با این حال، باید دید بقیه این چرخه قبل از رسیدن به حداقل خورشیدی در حدود سال 2030 چگونه انجام می شود. ما قبلا طوفان های ژئومغناطیسی شدید ناشی از آب و هوای فضا را در می 2024 دیده ایم - آیا قبل از پایان دهه طوفان قدرتمند دیگری را تجربه خواهیم کرد؟