آخرین برج سلولی را در مدار قرار دهید

در گزارش اخیر، کمیسیون ارتباطات فدرال پارادوکس نگران‌کننده‌ای را در شبکه‌های تلفن همراه آمریکا فاش کرد: آنها تقریبا به همه افراد دسترسی دارند، اما تقریبا در همه جا نیستند. در حالی که 95 درصد از جمعیت ایالات متحده می توانند خدمات 5G را حداقل از یک شرکت مخابراتی دریافت کنند، تنها 69 درصد از مایل های جاده ای کشور و 39 درصد از مساحت زمین آن چنین پوششی دارند. در مناطق روستایی آمریکا، این تعداد به 60 درصد و 38 درصد کاهش می یابد. این شکاف روستایی و موبایلی است. این در مورد این نیست که آیا یک خانواده می تواند پهنای باند را در خانه دریافت کند.

این در مورد از دست دادن خدمات تلفن همراه در هنگام رانندگی، کشاورزی، پیاده روی، مبارزه با آتش سوزی یا واکنش به شرایط اضطراری است. راه حل مرسوم ساخت برج های سلولی بیشتر است. برخی هنوز مورد نیاز است. اما گسترش شبکه های زمینی به هر جاده دورافتاده، دره و قله کوه از نظر اقتصادی غیرمنطقی خواهد بود. FCC طرحی را برای تامین 9 میلیارد دلار برای رفع شکاف های باقی مانده در شبکه های سلولی 5G آمریکا تصویب کرده است. اما به جای اینکه هر منطقه مرده را به عنوان یک مشکل ساخت و ساز در نظر بگیریم، باید در نظر بگیریم که آیا آخرین برج های سلولی باید به جای آن در مدار قرار گیرند یا خیر.

پیشرفت های فناوری اکنون جایگزین امیدوارکننده ای برای پوشش این آخرین و گران ترین مرز ارائه می دهد. سرویس ماهواره ای مستقیم به دستگاه به یک تلفن همراه معمولی سازگار اجازه می دهد تا زمانی که هیچ برج زمینی در دسترس نیست، مستقیما به ماهواره متصل شود. این ماهواره عملا به یک برج سلولی در فضا تبدیل می شود. هیچ تلفن ماهواره ای، دیش یا سایر تجهیزات تخصصی مورد نیاز نیست. هر سه حامل ملی ماهواره ها را به بخشی جدایی ناپذیر از شبکه های تلفن همراه می بینند. T-Mobile در حال حاضر این سرویس را از طریق Starlink ارائه می دهد.

این سرویس در برخی از برنامه های T-Mobile گنجانده شده است و به ازای هر خط 10 دلار در ماه به سایر کاربران واجد شرایط از جمله مشترکین اپراتورهای رقیب فروخته می شود. AT&T و Verizon شراکت ماهواره ای خود را دارند. و در ماه مه، هر سه اپراتور برنامه‌های خود را برای سرمایه‌گذاری مشترک برای گسترش پوشش مستقیم به دستگاه، طیف استخر و تسهیل دسترسی اپراتورهای ماهواره‌ای به مشتریان خود اعلام کردند. سرویس ماهواره ای مستقیم به دستگاه جایگزین 5G زمینی نمی شود.

ظرفیت آن محدود است و پیشنهادات اولیه بر پیام رسانی، ارتباطات اضطراری و برنامه های کاربردی با پهنای باند کم انتخاب شده است. خدمات صوتی و داده های توانمندتر در حال توسعه هستند. اما حتی اتصال اولیه می تواند یک منطقه مرده را به مکانی تبدیل کند که در آن کسی بتواند کمک احضار کند، حادثه ای را گزارش کند یا به اعضای خانواده بگوید که در امنیت هستند. سوال این است که چگونه می توان آن قابلیت را سریع و مقرون به صرفه به کار برد. پاسخ با صندوق 5G FCC برای روستایی آمریکا آغاز می شود.

یارانه دادن به خدمات تلفن همراه در مناطقی که سرمایه گذاری خصوصی به تنهایی از استقرار پشتیبانی نمی کند، در ابتدا در طرح ملی پهنای باند 2010 پیشنهاد شد. FCC صندوق 5G را در سال 2020 تأسیس کرد و تا 9 میلیارد دلار پشتیبانی صندوق خدمات جهانی را طی 10 سال برای خدمات تلفن همراه در مناطق پرهزینه در دسترس قرار داد. قوانین موجود دریافت کنندگان وجوه را ملزم می کند تا سرعت های مرسوم 5G را ارائه دهند که سرویس ماهواره ای امروزی هنوز نمی تواند ارائه دهد.

اما قبل از تعهد به یک دهه ساخت و ساز متعارف، آژانس باید یک ردیف مستقیم به دستگاه برای خرید پوشش اولیه موبایل در مکان‌هایی ایجاد کند که برج‌ها از نظر اقتصادی نمی‌توانند به آن دسترسی پیدا کنند، سپس اجازه دهد مشارکت‌های زمینی-ماهواره‌ای رقابتی برای ارائه آن پیشنهاد دهند. به جای تجویز حامل های زیرساختی که باید ایجاد کنند، FCC باید پوشش مورد نظر خود را خریداری کند و به ارائه دهندگان اجازه دهد بر سر بهترین نحوه ارائه آن با یکدیگر رقابت کنند. چگونه کار خواهد کرد؟ FCC می‌تواند از اپراتورها بخواهد حداقل یارانه مورد نیاز خود را برای ارائه پوشش ماهواره‌ای در مناطق بدون خدمات تعیین‌شده بدون پرداخت حق بیمه، پیشنهاد دهند.

اپراتورها فقط در ازای برآورده کردن الزامات واضح در دسترس بودن، قابلیت اطمینان، ارتباطات اضطراری و سازگاری با گوشی‌های پرکاربرد، پشتیبانی دریافت می‌کنند. این شرط قول قانون ارتباطات را ارتقا می‌دهد که مصرف‌کنندگان در مناطق روستایی و پرهزینه باید به خدمات ارتباطی «معقولا قابل مقایسه» با خدمات موجود در مناطق شهری با نرخ‌های «معقولا قابل مقایسه» دسترسی داشته باشند. "به طور منطقی قابل مقایسه" به خدمات یا قیمت های یکسان نیاز ندارد.

دادگاه‌ها به FCC اجازه می‌دهند بین قابلیت مقایسه با مقرون به صرفه بودن و سرپرستی مسئولانه صندوق خدمات جهانی تعادل برقرار کند. در اینجا تعادل مشخص است. صرف مبالغ هنگفت برای گسترش یک شبکه زمینی در چالش‌برانگیزترین زمین‌ها، منابع را از مکان‌هایی که برج‌ها از نظر اقتصادی مقرون به صرفه هستند، تخلیه می‌کند. از سوی دیگر، بدون پوشش گذاشتن آن زمین، شکاف روستایی را تداوم می بخشد. و دریافت 120 دلار اضافی در سال از کسانی که اغلب با مناطق مرده مواجه می شوند، باعث می شود که کسانی که کمتر خدمات را ارائه می دهند، هزینه بیشتری برای اتصال اولیه پرداخت کنند.

قوانین FCC دریافت‌کنندگان حمایت صندوق 5G را ملزم می‌کند تا خدمات روستایی را با نرخ‌های قابل مقایسه با نرخ‌های شهری ارائه دهند. ارائه نرخ ها، شرایط و ضوابط یکسان در مناطق شهری و روستایی می تواند این قاعده را برآورده کند. بنابراین، گسترش الزام به پوشش یارانه‌ای مستقیم به دستگاه، تحولی در سیاست خدمات جهانی موجود است، نه یک سیستم جدید تنظیم قیمت. خط مشی خدمات جهانی همیشه با تغییرات در فناوری شبکه و اقتصاد سازگار شده است. مستقیم به دستگاه هر دو را تغییر می دهد.

آخرین برج سلولی مورد نیاز برای بستن شکاف روستایی دیگر نباید در کنار کوه ساخته شود. می توان آن را در فضا مستقر کرد، با استفاده از یک صندوق فدرال که قبلا مجاز به ارائه خدمات تلفن همراه به مکان های دورافتاده ای است که بازار از نظر اقتصادی به آن دسترسی ندارد. بلر لوین رئیس سابق ستاد کمیسیون ارتباطات فدرال است و نوشتن برنامه ملی پهنای باند 2010 را مدیریت کرده است. لری داونز یکی از نویسندگان کتاب "اختلال انفجار بزرگ" و کتاب های دیگر در مورد نوآوری مخرب است.