آخرین روزهای بازی رونالدو و مسی تفاوت آشکاری را بین دو بزرگ بازی مدرن نشان می دهد

یادت می آید زمانی که در مورد مسی و رونالدو با هم دعوا می کردیم؟

رقابت آنها تعیین کننده رقابت فردی در تاریخ فوتبال حرفه ای بوده است و انصافا قبلا یک مبارزه نسبتا منصفانه بود. اما در چند سال پایانی دوران حرفه‌ای بین‌المللی آنها، مسی به طور قاطع بحث را در مورد اینکه چه کسی از همه آنها برتر بوده است، حل کرده است.

فقط به کنتراست این هفته نگاه کنید. جایی که رونالدو در میان طوفانی از سرزنش و احساس بد از تیم پرتغال بیرون آمد، مسی در یک بازی ویژه در بوئنوس آیرس با آرژانتین خداحافظی کرد که کمتر یک بازی خداحافظی بود تا آخرین مراسم مقدس.

بنین برای بازی که در دقیقه 10 متوقف شد تا مسی را با نمایش آتش بازی و آخرین سالن التماس از سوی هواداران آرژانتین در سکوها جشن بگیرند، تیم های اضافی را فراهم کرد. مسلما مسی از روی نقطه پنالتی در پیروزی 3-0 گل می زد و پس از آن همه گردن خود را برای تماشای نمایش نور پهپاد در آسمان نشاندند. این اولین باری بود که مسی به همه ملحق شد و با تعجب به بالا نگاه کرد - او معمولا سوژه این نگاه‌های سست و سست بود.

مسی میکروفون را در دست گرفت و با آن لحن آرام و ممتنع خود در استادیوم سخنرانی خداحافظی کرد در حالی که برخی از هم تیمی هایش بی اختیار گریه می کردند. اینکه مسی این سطح از فداکاری را در بین هم تیمی های خود الهام بخشیده است، یادآور این نکته است که همه رهبران نیازی به سخنرانان استنتور ندارند. در حالی که مسی در حال خداحافظی بود، رونالدو عهد کوتاهی برای سکوت کرده بود.

رونالدو که ظاهرا با خورخه ژسوس سرمربی تیم به خاطر تصمیم او برای استفاده نکردن از او به عنوان بازیکن تعویضی مقابل نروژ اختلاف نظر داشت، خود را از تیم پرتغال اخراج کرد و چیزی فراتر از صدور یک وعده بداخلاقانه گفت که روزی حقیقت را در مورد آنچه اتفاق افتاده است بیان کند.

آن روز چهارشنبه فرا رسید، زمانی که رونالدو بیانیه ای متشکل از 1800 کلمه را منتشر کرد که روایت خود را از وقایع ارائه می دهد. رونالدو با انتقاد شدید از سرمربی، فاش کرد که نوع دیگری از عقده عیسی دارد.

در این بیانیه طولانی، رونالدو مدعی شد که عیسی سه بار او را تکذیب کرده است. ابتدا مربی به رونالدو گفت که برای بازی های خارج از خانه لیگ ملت ها مقابل نروژ و دانمارک در خانه بماند، اما پس از آن تسلیم شد. دوم اینکه عیسی قبول کرد که او را در بازی مقابل نروژ روی نیمکت بگذارد و قول داد 30 دقیقه با او بازی کند و فقط بدون بازی کردن او را گرم کند. در نهایت، رونالدو ادعا می کند که مربی قول داده است که با خواندن بیانیه ای که توسط رونالدو در کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی تایید شده بود، تمام وضعیت را روشن کند، فقط برای اینکه عیسی ظاهرا از این قرارداد انصراف دهد.

مالاچی کلرکین: پپ گواردیولا گفت منچسترسیتی فوتبال را نابود کرد - او نمی دانست چقدر درست می گفت

پوچ ترین عنصر کل داستان این واقعیت است که رونالدو هشت نکته ای را که به عیسی داده شده بود تا در کنفرانس مطبوعاتی بخواند منتشر کرد. آنها به مثابه یک کد زشت برای حرفه رونالدو خواندند. آنها شامل مسئولیت کامل عیسی برای اتفاقی که در مقابل نروژ رخ داده است، هستند و به شدت با ادای احترام به رونالدو آشنا هستند.

عیسی قرار بود رونالدو را «نمونه، وفادار و حرفه‌ای» توصیف کند، «وزنی که در دنیا دارد» را بشارت دهد و سپس خود را به خاطر کوته‌اندیشی‌اش به خاطر «سرکردن شخصی به قد پله یا مارادونا برای گرم کردن و بعد وارد نکردن او در بازی سرزنش کند». (اینکه مسی در اینجا ذکر نشده است، ممکن است نشانه‌ای از شیوع مختصر خودآگاهی از سوی رونالدو باشد.) در سند توجیهی رونالدو تصدیق نشده است که عیسی ممکن است به دلیل 41 سالگی او را روی نیمکت بگذارد.

پایان دوران حرفه ای رونالدو اکنون داستان آشنای این بازیکن بزرگ است که بیش از حد طولانی شده است. در مورد رونالدو، او برای مدت طولانی بازی کرده است و شاید تنها بازیکنی در تاریخ این بازی باشد که در دو جام جهانی بیش از حد پیش رفته است. او یک بار در مخالفت با سن بالا خود ایستادگی کرد، اما این پنج سال پیش بود، زمانی که او با دو گل دیرهنگام مقابل ایرلند رکورد گلزنی بین المللی را شکست.

او از آن زمان توسط پدر تایم در سطح بالا قرار گرفته است. ضربه زدن ها و پنالتی های او در برابر حریفان رده پایین، جبران ضعیفی برای مهار تیم پرتغال با استعداد در سه تورنمنت بزرگ متوالی بود.

و با این حال رونالدو نتوانسته از صحنه اصلی دور شود و در عوض سعی کرده وانمود کند که همه چیز همچنان مثل همیشه است. او سعی کرده با خورخه ژسوس رفتار کند، همانطور که با بسیاری دیگر انجام داده است، و همچنان به تلاش خود برای مرتب کردن دعا کنندگان در اطراف خود مانند کودکی که برای پیک نیک خرس عروسکی ترتیب می دهد، ادامه می دهد. برای رونالدو باید آزاردهنده باشد که احترامی که زمانی به طور خودکار از اطرافیانش می آمد، اکنون باید آگاهانه مطالبه شود.

این مبارزه "یک آزمایش جذاب" نام گرفت: آیا طرفداران بوکس نجابت و سلیقه نشان می دهند؟

اما این نتیجه طولانی شدن مدت است. زمستان حرفه ای مسی بسیار زیباتر بوده است زیرا او فوتبالیست بهتری است. برخلاف رونالدو، بازی او ریشه در بدنی جنگ طلبانه ندارد، بلکه در توانایی شگفت انگیز محاسبه زمان و مکان است. هدایای مسی عمر طولانی تری دارند و به او این امکان را می دهند که نمادی در میان آرژانتینی هایی که در اوایل دوران حرفه ای اش با خونسردی بیشتری او را پذیرفته بودند بازنشسته شود.

رونالدو در نهایت در پرتغال با عبارات مشابهی به یاد می‌آید و مطمئنا در مرحله‌ای به همان اندازه بازی خداحافظی بزرگی از او داده خواهد شد. اما ادعاهای او برای تبدیل شدن به بهترین بازیکن تمام دوران به پایان رسیده است: او مشاجره با مسی را از دست داده است، و تا حدودی به این دلیل که نتوانسته مبارزه با آن را متوقف کند، آن را باخته است.