آزمایش بعدی تاکو ترامپ بر روی روسیه با امضای خودش همراه است

لایحه تحریم‌ها و تعرفه‌های تاریخی که توسط سناتور فقید لیندسی گراهام برای تشدید درد اقتصادی بر روسیه پیشنهاد شده بود، پس از تصویب مجلس نمایندگان آمریکا با حمایت گسترده دو حزب در روز چهارشنبه، این هفته به میز دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا خواهد رسید.

کاخ سفید قبلا گفته بود که مشاوران وی به رئیس جمهور توصیه می کنند آن را امضا کند. اکنون تنها سوالی که باقی می ماند این است که آیا ترامپ واقعا از آن استفاده خوبی خواهد کرد یا خیر.

این لایحه که رسما تحت عنوان "قانون تحریم روسیه و ایران لیندزی او. گراهام 2026" به یاد جمهوری خواه کارولینای جنوبی که تقریبا 18 ماه پیش آن را پیشنهاد کرد، بانک ها، مقامات روسیه و ناوگان سایه مسکو را هدف قرار می دهد و در عین حال به ترامپ دستور می دهد تا تعرفه هایی تا 100 درصد بر بزرگترین خریداران نفت و گاز روسیه اعمال کند. حامیان این لایحه کاملا مشخص بوده اند که چه کسانی را در ذهن دارند: چین و هند.

در نگاه اول، به نظر می‌رسد این قانون به دولت ترامپ اختیارات گسترده‌ای می‌دهد تا روسیه و هر کشوری را که مایل به سرازیر شدن پول به خزانه کرملین باشد، مجازات کند. در واقع، این به عنوان آزمونی برای نشان دادن تمایل ترامپ به فشار بر ولادیمیر پوتین عمل خواهد کرد.

متن کامل به کاخ سفید این اختیار را می دهد که تا 500 درصد بر کالاهای روسی تعرفه اعمال کند، اما بدون حداقل. تعرفه های ثانویه بر خریداران نفت روسیه می تواند به 100 درصد برسد، اما ترامپ باید در مورد نرخ تصمیم بگیرد. و بخش 115 تصریح می‌کند که رئیس‌جمهور می‌تواند از هرگونه تحریم، محدودیت یا وظیفه چشم پوشی کند، در صورتی که تأیید کند که انجام این کار در راستای "منافع ملی ایالات متحده" است.

به عبارت دیگر، کنگره در حال قرار دادن پتک در دست ترامپ است. این که آیا او آن را در بزرگترین خطوط حیات اقتصادی مسکو بچرخاند - یا از آن برای ضربه زدن آرام به چند میخ استفاده کند - تقریبا کاملا به او بستگی دارد.

ما می دانیم که ترامپ می تواند صحبت کند، اما سوابق زیادی وجود دارد که در مورد توانایی رئیس جمهور برای قدم زدن در روسیه تردید داشته باشیم.

در سال 2025، پس از تماس دو ساعته با پوتین در 19 می که نه آتش‌بس و نه تحریم‌های جدید ایالات متحده را به همراه داشت، بریتانیا و اتحادیه اروپا اقدامات جدیدی را علیه مسکو بدون واشنگتن انجام دادند. پنج روز بعد، روسیه بزرگترین حمله هوایی جنگ به اوکراین را انجام داد. ترامپ گفت پوتین "کاملا دیوانه شده" و چشم انداز تحریم های بیشتر را مطرح کرد.

سه روز بعد از آن عقب نشینی کرد. او گفت: «اگر فکر می‌کنم به توافق نزدیک شده‌ام، نمی‌خواهم با این کار آن را خراب کنم. بسته جدیدی دنبال نشد

سپس اولتیماتوم ها آمد. در ماه ژوئیه، ترامپ به پوتین 50 روز فرصت داد تا در جهت پایان دادن به جنگ پیشرفت کند و تهدید کرد که تعرفه های ثانویه تنبیهی بر خریداران نفت روسیه اعمال خواهد کرد. دو هفته بعد، او ضرب الاجل را فقط به «10 یا 12 روز» کاهش داد و گفت «دلیلی برای انتظار وجود ندارد».

زمانی که ضرب الاجل به پایان رسید، واشنگتن تعرفه 25 درصدی را بر روی خرید نفت هند اعمال کرد که تا فوریه 2026 ادامه داشت، اما چین - حریف اقتصادی به مراتب بزرگتر و مشتری اصلی مسکو - از مجازات در امان ماند. در عوض، ترامپ اعلام کرد که با پوتین در آلاسکا ملاقات خواهد کرد. پس از گردهمایی آنها، رئیس جمهور گفت که نیازی فوری به هدف قرار دادن پکن وجود ندارد و پیشنهاد کرد که ممکن است در «دو یا سه هفته» تجدید نظر کند.

و در ماه سپتامبر، ترامپ اعلام کرد که آماده است تا «تحریم‌های بزرگ» علیه روسیه اعمال کند، از کشورهای ناتو خواست تا خرید نفت روسیه را متوقف کنند و گفت که این اتحادیه باید تعرفه‌های 50 تا 100 درصدی را بر چین اعمال کند.

دو روز بعد، اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا این هشدار را ارائه کرد: واشنگتن تعرفه های اضافی نفت روسیه را بر چین اعمال نخواهد کرد، مگر اینکه کشورهای اروپایی ابتدا تعرفه های سنگینی را بر چین و هند وضع کنند. وی گفت: ما بدون اروپایی ها جلو نمی رویم.

می توانید ببینید که چگونه رابرت آرمسترانگ، ستون نویس فایننشال تایمز، مخفف TACO—Trump Always Chickens Out را مطرح کرد.

لایحه گراهام بهترین فرصت را به ترامپ می دهد تا این نظریه را رد کند. همچنین اگر دوباره سخت صحبت کند و نتواند ادامه دهد، هیچ بهانه ای برای او باقی نمی گذارد.

سیلی زدن به یک مقام ناشناس روس آسان است، و همچنین سرزنش متحدان اروپایی به خاطر کم کاری آنها آسان است. اکنون ترامپ تمام اهرم‌های مورد نیاز برای چرخاندن شماره مقابل خود در مسکو را در اختیار دارد و به زودی خواهیم دید که آیا او شکم این کار را دارد یا خیر.