آلمانی فراموش شده ای که یهودیان را در ژاپن نجات داد - و دفتر خاطراتی که 80 سال بعد دوباره ظاهر شد

Renate Quastler یک راز وسوسه انگیز و گران قیمت را حفظ کرد. او هرگز در مورد دفتر خاطرات مصور که در دوران جنگ در ژاپن آغاز شده بود، به خانواده اش نگفت. رناته در سال 1933 در اشتوتگارت به دنیا آمد، همان سالی که هیتلر به قدرت رسید. شش سال بعد، پدر یهودی او، ارنست کواستلر، مادر مسیحی اش، الس، و رناته شش ساله از آلمان گریختند و به ژاپن رفتند، جایی که به ارنست توسط صنعتگر آلمانی فوستراته ویللی پیشنهاد شده بود تا در آنجا کار کند. از جنگ. بیش از هشت دهه بعد، پس از مرگ رنات، آن دیای پنهان

رای به طور غیرمنتظره‌ای فصل جدیدی را در داستان شگفت‌انگیز فورستر باز می‌کند و پرسش‌هایی را درباره صنعت‌گر آلمانی در زمان جنگ توکیو که ظهور و سقوط و نقش او در کمک به پناهندگان یهودی هنوز در کنار هم قرار دارد، باز می‌کند. رناته که به آلمانی دست نوشته بود، بیش از 120 صفحه را با نقاشی‌ها و نقاشی‌های آبرنگ، عکس‌ها و گیاهان، هر روز پر می‌کرد. کودک پناهنده هولوکاست بدون آگاهی از هویت یهودی خود. رنیت تخریب خانه خانواده خود در توکیو را در حملات هوایی آوریل 1945، هم در تعطیلات دلپذیر و هم در شرایط اضطراری ثبت می کند.

تندخویی در شهر تفریحی کوهستانی Karuizawa، سفرهای پس از جنگ برای مبادله کالا با غذا، و سپس دنیای جدید گیج‌کننده اشغال آمریکا - کوکاکولا، جوراب‌های نایلونی، و جیترباگ. در میان یادگاری‌های باقی‌مانده حتی گذرنامه‌های قطار شهری او با نام Quastler چاپ شده به ژاپنی هستند.

و در میان نام‌هایی که در دفتر خاطرات رناته وجود دارد، یکی از نام‌هایی است که تاریخ تقریبا فراموش شده را بازگشایی می‌کند: همسر کارفرمای پدر رناته، هیدکو فورستر. شوهرش، ویلی رودولف فوئرستر، یک صنعتگر آلمانی ضد نازی بود که یکی از موفق ترین مشاغل تولیدی کشور را که متعلق به خارجی ها بود، مستقر در توکیو ساخت.

عکس‌ها و عکس‌های کشف‌شده توسط زندگی‌نامه‌نویس او، دکتر کلمنس یوچم، نشان می‌دهد که کارخانه‌های او بیش از هزار نفر، از جمله کارگران خارجی از کره و آسیای جنوب شرقی و به‌طور شگفت‌آور، تعداد کمی از پناهندگان یهودی فراری از آلمان و اروپای تحت کنترل نازی‌ها - از جمله خانواده رناته - را استخدام کرده‌اند. Quastler یک موقعیت کلیدی را به عهده داشت: او Betriebsleiter (مدیر کل) Foerster's Betriebsleiter (مدیر کل) شد. فورستر با همکاری نزدیک با کمیته پناهندگان یهودی توکیو، به خانواده‌های یهودی کمک کرد تا شغل، مجوز ورود و سایر تشریفات لازم برای رسیدن به ژاپن را دریافت کنند. در مورد مستند

او همچنین هزینه های سفر آنها را پرداخت کرد. پناهندگان یهودی در حاشیه شرکت او پنهان نبودند. برخی از آنها در پست های مدیریتی مهمی قرار گرفتند. دنباله ای از اسناد مسیر مستندی که فوئستر پشت سر گذاشت بسیار زیاد است و همچنان در حال رشد است. یوخم بیش از یک دهه را صرف تحقیق در مورد داستان فوئرستر کرد و هزاران صفحه از سوابق کشف شده در آرشیوهای ژاپن، آلمان، ایالات متحده و اسرائیل را به کار برد. یک سند به ویژه توجه او را به خود جلب کرد: نامه ای در سال 1959 از فوئرستر به فریتز بائر، دادستان کل در فرانکفورت که نقش مهمی در آوردن آن داشت.

آدولف آیشمن به عدالت، معمار کلیدی نازی راه حل نهایی. فورستر اطلاعاتی در مورد آزار و شکنجه زندانیان در زمان جنگ بر روی کشتی های آلمانی در ژاپن ارائه کرد. او همچنین توجه بائر را به آنچه که او معتقد بود شهادت دروغین دیپلمات‌های سابق آلمان بود که مانع تلاش‌ها برای پاکسازی نام خود از انجمن‌های نازی شده بود، جلب کرد. فورستر در نامه به وضوح توضیح داد که چگونه پناهندگان یهودی را که از آزار و اذیت نازی‌ها فرار می‌کردند به کار گرفته است و این موضوع را غیرقابل انکار می‌کند که در آن سال‌ها کجا ایستاده بود.

داستان فوئستر درست بود، به نظر می‌رسید که او به نوعی اسکار شیندلر دوم باشد.» آنچه که با کنجکاوی آغاز شد، به سال‌ها تحقیق بایگانی دقیق تبدیل شد. در سال 2017، جوکم یافته‌های خود را در پرونده فورستر: کارخانه ماشین آلات آلمانی-ژاپنی در توکیو و کمیته امداد یهودیان Foster-Descher: Maschinenfabrik in Tokio und das Judische Hilfskomitee).تحقیقات جوکم همچنین کمپینی را بازسازی کرد که شهرت و ثروت فورستر را از بین برد.

در مرکز آن، جوزف مایزینگر منصوب شده توسط آدولف هیتلر قرار داشت. مایزینگر که به نام "قصاب ورشو" معروف بود، در سال 1941 به عنوان رابط گشتاپو و سرویس امنیتی وابسته به سفارت آلمان به توکیو فرستاده شد. فورستر، که از محافل رسمی نازی به طور کلی، و به طور خاص مخالفان نازی، به طور کلی، و به طور خاص مخالف من، مخالفت می کرد. تحقیقات یوخم، به استخدام پناهندگان یهودی ادامه داد. این تمایل به مخالفت با قدرت باعث شد که دختر فورستر، اریکا، که اکنون 85 سال دارد، پدرش را به یاد آورد.

جسی فورستر به مجله گفت: "اگر احساس می کرد چیزی اشتباه است، مطابق با آن عمل می کرد. او معتقد بود که او می‌دانست که خود را در مقابل رژیم نازی قرار می‌دهد و این می‌تواند برای او خطرناک شود. و حتی زمانی که وضعیت خودش به طور فزاینده‌ای دشوار می‌شد، او ادامه داد.» در ماه مه 1943، ژاپنی‌ها به تحریک مایزینگر، فورستر را به اتهام جاسوسی برای اتحاد جماهیر شوروی دستگیر کردند.

او بیش از یک سال زندانی و شکنجه شد و در دوران اسارت مجبور شد تجارت خود را به کسری از ارزش آن تسلیم کند. در ژوئن 1944 آزاد شد و در حبس خانگی قرار گرفت. هیدکو و چند تن از کارمندان فورستر نیز دستگیر و بازداشت شدند. شکست آلمان نازی و متعاقب آن اشغال ژاپن توسط متفقین به رهبری ژنرال آمریکایی داگلاس مک آرتور، جایگاه فورستر، اموال او و تشخیص اینکه او در واقع با نازیسم مخالفت کرده بود را بازگرداند. در عوض، مقامات اشغالگر متفقین فورستر را در زمره نازی ها طبقه بندی کردند و آنچه را که از او باقی مانده بود مصادره کردند.

ویلی، هیدکو و دو فرزند خردسالشان، اریکا و ویلی جونیور را در سال 1947 به اجبار به آلمان بازگرداندند - حتی اگر تحقیقات داخلی سپاه ضد اطلاعات ایالات متحده به نتیجه بسیار متفاوتی رسیده بود: "قطعا ثابت شده است که او [فورستر] در واقع ضد نازی بود و حتی در اقدامی همدست و همکار بود." از آنچه ژاپنی ها برایش گذاشته بودند، زمین، مزارع، خانه خانواده و کارخانه اش، و به زور به عنوان یک «آلمانی مخالف» تبعید شدند، شهادتی جمع می شد که هم داستان و هم سلام او را تأیید می کرد.

اقدامات شجاعانه. پناهندگان یهودی و سایرینی که فورستر را در ژاپن می شناختند از طرف او شهادت دادند. از جمله کارل روزنبرگ، رهبر کمیته پناهندگان یهودی توکیو بود. روزنبرگ به پناهندگان یهودی در یافتن شغل در ژاپن کمک کرد و متقاضیان واجد شرایط را به کارخانه مهندسی فورستر F. & K. ارجاع داد. یکی از کارمندان یهودی فورستر مهندس هوگو استرن بود که از وین ها به توکیو راه یافته بود.

اما فرزندانش، روث و رابرت، در وین تحت کنترل نازی‌ها به دام افتاده بودند. همسر استرن در شانگهای مرده بود و تقریبا تمام خانواده‌اش در اردوگاه‌های کار اجباری به قتل رسیدند. جوچم به مجله گفت: «تا آنجا که من می‌دانم، او و دو فرزندش تنها بازمانده‌ها بودند.» در یک اتفاق شگفت‌انگیز در آگوست گذشته، یک مرد خارجی در کنار خانواده‌ی ژاپنی که جدا شده بود، کشف شد. وزارت کشور آن سند را ماه به ماه ثبت می کند، تلاش های فورستر برای نجات فرزندان خردسال استرن، روث و رابرت، و آوردن آنها سالم به ژاپن برای پیوستن به پدرشان.

ورود بچه ها در 6 آگوست را ثابت کرد. شش روز بعد، یوسوکه ماتسوکا، وزیر امور خارجه، به سرکنسول ژاپن در وین دستور داد تا ویزای آنها را صادر کند. روث و رابرت متعاقبا با کارمند فورستر، پدرشان، در ژاپن متحد شدند. درک اینکه چرا پس از جنگ، استرن آماده بود از طرف فورستر صحبت کند، دشوار نیست.

با این حال، شهادت استرن، روزنبرگ، و دیگران نام فوئستر را بازگرداند. غرامت های ناچیز در سال 1963، به ویلی و هیدکو فورستر 7390 مارک آلمان (1853 دلار) غرامت تعلق گرفت - مبلغی بی ارزش در مقایسه با ثروت مصادره شده در ژاپن یا تقریبا 8 میلیون دلار در زمان جنگ. خانواده هرگز آن دارایی ها را پس نگرفتند. با این وجود فورستر سعی کرد دوباره شروع کند.

در اوایل دهه 1960، او Stahlbau Foerster را در Bensheim، آلمان، تاسیس کرد، یک شرکت مهندسی و صنعتی مشابه با الگوبرداری از آنچه در ژاپن بسیار موفق بود. با این حال، شرکت جدید هرگز به مقیاس تجارتی که او از دست داده بود، نزدیک نشد. در 19 فوریه 1966، ویلی رودولف فورستر در 60 سالگی بر اثر سکته مغزی درگذشت. جسی گفت: «این قضاوت توسط پدربزرگم به عنوان آخرین فصل در تلاش برای به دست آوردن عدالت در نظر گرفته نشد، بلکه به عنوان اولین قدم بود.

خانواده ام بدهکار است در برابر هولناکی که خانواده‌های یهودی در هولوکاست از دست دادند، نمی‌خواهم تلفات خانواده‌ام را در مرکز داستان قرار دهم. شگفت‌انگیز دفتر خاطرات رناته به قول جسی، کشف دفتر خاطرات رناته کوآستلر «بزرگ و بزرگی بود که یک خانواده دختر ژاپنی کمک بیشتری به او کرد. بیش از 80 سال بعد با ارجاع به مادربزرگش هیدکو و شواهدی از رابطه بین دو خانواده که حتی فرزندان آنها هم اکنون شروع به درک آن کرده اند.

جسی گفت: «من در مورد آن فضول هستم.» جولی کواستلر در ابتدا به دنبال سوابق خانوادگی در مورد اصل و نسب اتریشی و شهروندی احتمالی خود بود. این جست و جو در نهایت باعث شد تا نام Quastler را در eBay تایپ کند، جایی که او از یافتن آرشیو 9500 دلاری ساخته شده حول یک دفتر خاطرات مصور که هرگز متعلق به جولی بود، شگفت زده شد. وجود داشت. در میان اسامی در توضیحات فروشنده، نام فورستر وجود داشت.

او به سختی می‌دانست فورستر کیست. اما به وضوح فروشنده تاریخچه هولوکاست خود را می‌دانست و به طور تصادفی با دوره‌ای از تاریخ جنگ جهانی دوم ژاپن برخورد کرده بود که شواهدی داشت که نشان می‌داد یهودیان و حتی یک آلمانی غیریهودی در جامعه خارجی توکیو نقش فعالی در نجات جان یهودیانی که در اروپا به دام افتاده بودند، ایفا کرده‌اند. یکی از پناهندگان یهودی بعدی، Qutherfast، جولی بود. رئیس، ویلی رودولف فورستر، در عکسی در یک رویداد شرکتی.

من از کشف دفتر خاطرات مصور عمه ام در eBay کاملا متحیر شدم - دفتر خاطراتی که هرگز نمی دانستم وجود دارد." ژاپن، غسل تعمید لوتری او را نشان می دهد.

ویلی با لباس رسمی در کنار خانواده می ایستد و در گواهی غسل تعمید نام او به صورت «Paten» آمده است - کلمه ای آلمانی که می تواند به معنای پدرخوانده، پدرخوانده یا حامی باشد. آیا غسل تعمید صرفا انعکاسی از پیشینه مسیحی الس بود، یا همچنین راهی برای پنهان کردن اصل و نسب یهودی ایمره در زمان خطرناکی به خانواده ارائه داد؟ خود ایمره تا سال های نوجوانی نمی دانست که پدری یهودی دارد. کواستلرها تا سال 1951 در ژاپن ماندند و فوسترها چهار سال قبل به آلمان تبعید شدند. خانواده ها برای 70 سال آینده ارتباط خود را از دست دادند.

و اکنون، پل از طریق دفتر خاطرات رناته، با جزئیات روشن از دوستی گذشته آنها می آید. او ثبت می کند که خانواده هشت روز را با هیدکو فورستر در خانه اش در Karuizawa در اوت 1947 سپری می کنند، در همان دوره ای که ویلی به اجبار به عنوان نازی به آلمان بازگردانده می شد. تحقیقات یوچم که نشان می‌دهد ویلی نقش شجاعانه و خودبه‌خطری در کمک به خانواده‌شان برای فرار از آزار و اذیت نازی‌ها و رسیدن به ژاپن داشته است. ایمره این سند را به جوچم داد و او شخصا آن را به یاد وشم داد.

به عنوان بخشی از تلاش برای به رسمیت شناختن فوئستر به عنوان حق شناس در میان ملل. سؤال 88 میلیون دلاری جوکم پس از تکمیل تحقیقات، اسناد گسترده ای را به یاد وشم ارائه کرد. پس چرا علیرغم شواهد جمع آوری شده در مورد اقدامات وی، او توسط زنده یاد وشم به رسمیت شناخته نشده است؟ جوئل زیزن واین، مدیر بخش راستین در میان ملل یاد واشم، به مجله گفت که در مورد ویلی رودولف فورستر واقعا ارسالی ارائه شده است، اما «منابع اولیه موجود برای حمایت از شناسایی کافی نیست.» زیزن واین تأکید کرد که «این عنوان نیازمند فعالیت فعال است.

دخالت در نجات یهودیان از مرگ یا تبعید، خطر جان، آزادی یا موقعیت نجات دهنده، عدم انتظار غرامت یا پاداش، و شهادت یا مستنداتی که ماهیت نجات را مشخص می کند.

او اضافه کرد که وقتی حساب شخصی یک بازمانده در دسترس نیست، شواهد پشتیبان ممکن است گاهی در منابع اولیه آرشیوی یافت شود. با این حال، تصویر شواهد امروزی، تصویری نیست که یاد وشم قبلا داشت. یوچم تصریح کرد که اظهارنامه محضری که در سال 2019 ارائه کرده است به طور مشترک از Imre و Renate آمده است. و سکوتی که در اطراف فوئستر وجود داشت به آن اندازه که یک بار به نظر می رسید کامل نبود. جوچم به من گفت: "یک رشته وجود دارد که به طور متفاوتی پیش رفت."

دایره اطراف اشترن به شدت و در طول سال‌ها با مقامات آلمانی درگیر شد تا بی‌عدالتی را که در ژاپن رخ داده است ثبت کند.» اکنون سوابق وزارت خارجه ژاپن که به تازگی کشف شده است، شواهد همزمانی از تلاش‌های مستمر فوئستر برای بیرون آوردن فرزندان استرن از وین تحت کنترل نازی‌ها و به ژاپن اضافه می‌کند. با جستجوی سوابق مرتبط با شهروندی اتریشی آغاز شد: «این فرصت نادر برای درک بهتر رناته - که من او را می پرستم

در تمام زندگی - در حالی که بینشی در مورد یک تجربه تاریخی خارق‌العاده به دست می‌آورم که خانواده‌ام به ندرت درباره آن بحث می‌کردند. جولی افزود: "من کم کم در حال کشف رابطه خودم با هویت و تاریخ یهودی هستم که هرگز بخشی از گفتگوهای خانواده من نبود." «و اگر بازیابی دفتر خاطرات رناته نقشی در تقدیر از ویلی فوئرستر به عنوان «عادل در میان ملل» داشته باشد، نمی‌توانم نتیجه معنادارتری را تصور کنم.

وقتی احساس کردم که جامعه بالاخره ممکن است دوباره وارد دوره‌ای آرام‌تر شده باشد و شاید فضا و توجه بیشتری برای داستان ویلی وجود داشته باشد، ۷ اکتبر اتفاق افتاد – و همراه با آن تراژدی عظیم دیگری. در حال حاضر رنج می کشی؟» جسی ادامه داد: «هنوز هم همین احساس را دارم.

"آنچه تغییر کرده است حس تناسب من نیست، بلکه این واقعیت است که داستان ناگهان شروع به حرکت دوباره از بیرون کرده است - به ویژه از طریق کشف مجدد دفتر خاطرات رنته و اسناد استرن، و هر آنچه که از آن به دست آمده است. و، البته، ما از این بابت بسیار خوشحالیم." نسل های بعد آشکار می شود.

کار پر دردسر ردیابی اجداد یهودی که او به آنها کمک کرد تا از آزار و اذیت و قتل نازی ها فرار کنند، به نوادگانی که خودشان به عنوان یهودی بزرگ نشده اند، این امکان را می دهد تا جایگاه خود را در تاریخ هولوکاست خانواده هایشان ادعا کنند. و در بازیابی بخشی از میراث خود که تقریبا از دست رفته بود، آنها در حال بازیابی ویلی رودولف فورستر هستند. حماسه خانواده یهودی ساخت ژاپن.Dr. تحقیقات پیشگامانه کلمنس یوچم در مورد داستان ویلی رودولف فورستر را می‌توانید در اینجا بیابید: www.tabletmag.com/sections/news/articles/japans-oskar-schindler