آمریکایی ها به زودی می توانند در زیر زمین زندگی کنند - اما کارشناسان درباره یک مشکل بزرگ هشدار می دهند
در حالی که مزایای مسکن زیرزمینی "واقعی" است، کارشناسان می گویند که خطرات آن نیز "قابل توجه و اغلب دست کم گرفته می شود."
معماری پایدار در سالهای اخیر، در عصر شهرنشینی سریع، کمبود مسکن و تغییرات آب و هوایی، در خط مقدم نوآوری طراحی قرار گرفته است.
یکی از راه حل ها رفتن به زیر زمین بوده است، که معماران و مهندسان استدلال کرده اند که می تواند آینده ساخت و ساز در ماه به دلیل شرایط منحصر به فرد محیط ماه باشد. اما آیا خانه های زیرزمینی می توانند برای زندگی بر روی زمین کار کنند؟
Erla Dögg Ingjaldsdóttir، یکی از مدیران و بنیانگذاران شرکت معماری و طراحی Minarc مستقر در سانتا مونیکا، به نیوزویک گفت: مفهوم زندگی زیرزمینی، یا پناه دادن به زمین، یک سنت ساختمانی است که "به طور کامل به عایق بندی مدرن قبل از عایق کاری مدرن مربوط می شود."
تفاسیر مدرن از این شامل پروژههایی مانند «خانه زیرزمینی آینده» است، یک آزمایش ساختمانی که در شمال چین اتفاق میافتد که شامل مجموعهای از اتاقهای طاقدار در یک گودال مستطیلی است که توسط تیمی به رهبری اساتید معماری در دانشگاه هنگ کنگ طراحی شده است. طرحی مشابه با خانهای پنهان شده در حیاط غرقشده نیز در خانهای در اسکاتسدیل، آریزونا دیده شد.
کاسا ارگانیکا (خانه ارگانیک) معمار مکزیکی خاویر سنوسیاین (Javier Senosiain) با هدف ایجاد احساس ورود به زمین، با پوشیده شدن خانه توسط باغی از چمن و خاک، که به گرم نگه داشتن خانه در زمستان و خنک در تابستان کمک می کند، ایجاد کرد.
شهر معدنی کوبر پدی استرالیا بهخاطر خانههای زیرزمینیاش معروف است. تخمین زده می شود که حدود نیمی از جمعیت آن در زیر زمین زندگی می کنند، جایی که از دمای یکنواخت در طول سال بین 73 تا 77 درجه فارنهایت (23 تا 25 درجه سانتیگراد) لذت می برند.
در حالی که مزایای مسکن زیرزمینی "واقعی" است، کارشناسان همچنین هشدار می دهند که خطرات آن "مهم" هستند و بزرگترین مشکل ممکن است فنی نباشد.
Ingjaldsdóttir توضیح می دهد که پناه دادن به زمین "یکی از قدیمی ترین روش های ساختمانی در ایسلند است، جایی که من از آنجا هستم."
این طراح مستقر در لس آنجلس توضیح داد در حالی که خانه های چمن ایسلندی – torfbæir – زیرزمینی نبودند، از همان اصل استفاده می کردند. او گفت که آنها "خاک و چمن را روی دیوارها و بالای سقف به عنوان عایق در برابر سرما و باد شدید بسته بودند، زیرا الوار و سایر مواد کمیاب بودند."
Ingjaldsdóttir طراحی مدرن زمینی را به عنوان "اصول تصفیه شده در خانه چمن" با عایق رطوبتی و مهندسی بهتر در پشت آن می بیند که به کاهش هزینه های عملیاتی در طول عمر ساختمان کمک می کند و محافظت بیشتری در برابر آتش سوزی، باد شدید و گرمای شدید ارائه می دهد.
طراح گفت: «مورد انرژی [برای مسکن زیرزمینی] واقعی و کاملا مستند است.»
مطالعه فوریه 2026 در تونل سازی و فناوری فضای زیرزمینی اشاره کرد که "در مواجهه با چالش های جهانی مانند تغییرات آب و هوا و کاهش منابع، فضای زیرزمینی شهری (UUS) به طور فزاینده ای به عنوان یک دارایی طبیعی چند منظوره شناخته می شود که از خدمات حیاتی اکوسیستم، از جمله تامین فضایی، ذخیره انرژی، گردش مواد و تشکیل زیستگاه پشتیبانی می کند."
Ingjaldsdóttir توضیح داد که دمای خاک چند فوت پایینتر در تمام سال «بهطور قابلتوجهی پایدار» میماند، که به جلوگیری از نوسانات گرمایش و سرمایش که ممکن است یک خانه معمولی با آن مواجه شود کمک میکند.
دیوید گیلیلند، مدیر عامل و بنیانگذار انجمن Paulele Hale، یک سازمان غیرانتفاعی که به توسعه مسکن و جوامع مقاوم در برابر آب و هوا اختصاص دارد، به نیوزویک گفت که در جغرافیای مناسب، "استفاده از زمین به عنوان بخشی از پوشش ساختمان می تواند به طور قابل توجهی نوسانات دما را تعدیل کند، تقاضای گرمایش و سرمایش را کاهش دهد، و مقداری محافظت از خانه را در برابر نور باد، آب و هوای گرم و گرم ایجاد کند."
Gilliland خاطرنشان می کند که "مزایای [خانه های زیرزمینی] واقعی است، اما چالش های مهندسی نیز وجود دارد."
وی تاکید کرد که چگونه سیستمهای کنترل نفوذ آب، زهکشی، فشار خاک، رادون، تهویه، نور روز، خروج اضطراری و ضد آب طولانیمدت باید از ابتدا به درستی طراحی شوند. او گفت: «یک خانه زیرزمینی که به خوبی ساخته شود میتواند به طور قابل توجهی کارآمد و بادوام باشد؛ یک خانه ارزان یا بد میتواند به یک استخر شنا بسیار گران تبدیل شود».
Ingjaldsdóttir احساسات Gilliland را تکرار کرد و اشاره کرد که خطرات ناشی از مسکن زیرزمینی "قابل توجه است و اغلب دست کم گرفته می شود."
او هشدار داد که عایق رطوبتی و مدیریت رطوبت "غیرقابل مذاکره و گران است" در حالی که نور طبیعی و تهویه "به مهارت طراحی واقعی نیاز دارد تا به خوبی حل شود". طراح همچنین خاطرنشان کرد که هزینههای سازهای بیشتر از یک خانه استاندارد چوبی یا فولادی است «زیرا بارهای زمین را حفظ میکنید».
Ingjaldsdóttir اشاره می کند که در نهایت، فروش مجدد و تامین مالی خانه های زیرزمینی نیز می تواند دشوارتر باشد، زیرا ارزیابان و وام دهندگان کمتر با این نوع خانه ها آشنا هستند، که بر ارزش بلندمدت تاثیر می گذارد. او گفت: «هیچکدام از آنها شکستدهنده معامله نیستند، اما نیاز به یک تیم با تجربه و مشتری دارد که مایل است برای پرداخت هزینههای بعدی بیشتر هزینه کند.
جرمی سوارد، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل Exodigo، یک شرکت فناوری که در نقشه برداری زیرزمینی تخصص دارد، به نیوزویک گفت: «سخت ترین بخش ساختن زیرزمینی مهندسی نیست، بلکه عدم اطمینان در مورد آنچه قبلا در آنجا وجود دارد است.»
او گفت که شرکتهای برق تنها بخشی از تصویر را ترسیم میکنند و خاطرنشان کرد: «شرایط غیرمنتظره خاک، سنگ و آبهای زیرزمینی میتواند پروژه را در طول ساختوساز از مسیر خارج کند یا سالها پس از اتمام آن باعث ایجاد مشکلاتی شود».
به گفته Suard، "هیچ یک از اینها منحصر به خانه های زیرزمینی نیست - هر پروژه ای در زیر زمین شروع می شود، خواه یک خط مترو، یک راهرو انتقال یا یک پایه باشد. قبل از اینکه هر چیزی جدید در زیر زمین ساخته شود، ما باید بدانیم که در حال حاضر چه چیزی وجود دارد."
Gilliland معتقد است که بزرگترین مانع برای مسکن زیرزمینی "در نهایت ممکن است فرهنگی باشد، نه فنی"، و خاطرنشان می کند که بیشتر مردم تمایل به نور، مناظر، هوای تازه و ارتباط روانی با فضای باز دارند.
Ingjaldsdóttir موافقت کرد و گفت: "این عامل اصلی دروازه است، بیش از مهندسی." او گفت که مردم به نور روز، مناظر و "احساس متعارف ورود" دلبسته اند و خاطرنشان کرد که درب ورودی بیش از آن چیزی است که بیشتر مردم ممکن است متوجه شوند.
این طراح ایسلندی گفت: در حالی که حیاط ها، چاه های نور و لعاب هایی که برای وارد کردن بیرون به داخل هستند می توانند به رفع بسیاری از مقاومت های روانی که ممکن است در زیر زمین به وجود آید کمک کنند، این طراح ایسلندی گفت: "بعضی از خریداران بدون توجه به شایستگی های فنی هرگز با آن راحت نخواهند بود." "من فکر می کنم خانه های محافظت شده از زمین به جای یک پیش فرض اصلی، جایگاهی قوی برای سایت مناسب و مشتری مناسب باقی می مانند."
گیلیلند همچنین فکر میکند که آینده اصلی مسکنهای زیرزمینی احتمالا مستلزم خانههایی است که تا حدی از خاک محافظت میشوند - در دامنه تپه فرو رفته یا از چندین طرف زمین محافظت میشوند - به جای افرادی که در پناهگاههای بدون پنجره زیر زمین زندگی میکنند.
پروفسور استفان چاوز-نورگارد از مؤسسه سیاست عمومی داگلاس و مری اسکریونر در دانشکده روابط جهانی و عمومی جوزف کوربل دانشگاه دنور، میگوید که امکان تبدیل شدن خانههای زیرزمینی یا زمیندار به یک راهحل اصلی مسکن، راه درازی را پیش رو دارد.
او به نیوزویک گفت که بسیاری از قوانین فعلی کاربری زمین و منطقهبندی، و همچنین قوانین ساختمانسازی و کد آتش نشانی، و سایر قوانین محلی «به سادگی با در نظر گرفتن خانههای زیرزمینی یا زمینی طراحی نشدهاند» و «سازندگان، توسعهدهندگان و سرمایهگذاران آنها با پیشنهاد و ساخت انواع مسکن جدید، ریسک بزرگی را متحمل میشوند.»
چاوز-نورگارد خاطرنشان کرد، اصلاح کدهای کاربری زمین و ساختمان برای سازگاری با گونهشناسی مسکن جدید، مانند خانههای زیرزمینی، فرآیندی زمانبر و دشوار است و ممکن است باعث واکنش مردم محلی متعهد به «شخصیت اجتماعی» موجود شود.
اگر قرار بود خانههای زیرزمینی یا زمینی دارای استانداردهای بهداشت عمومی، ساختمان و ایمنی باشند و بتوانند با قیمت مناسب ساخته شوند، چاوز-نورگارد میتوانست پیشبینی کند که این خانهها باعث جذب ساکنان شوند.
پروفسور گفت: اولین جایی که ممکن است خانههای زیرزمینی یا زمینی بیشتری را ببینیم، ممکن است در حوزههای قضایی روستایی یا غیرشرکتی باشد، جایی که «ممکن است گاهی قوانین مسکن یا ساختمان آسانتر وجود داشته باشد». محبوبیت آنها ممکن است بسته به بازارهای فرعی جغرافیایی و منطقهای مختلف و عوامل محلی در این مناطق مانند گرما، هزینه آب و برق، معماری و فرهنگ متفاوت باشد.
Ingjaldsdóttir همچنین معتقد است "ساخت و سازهای محافظت شده از زمین همیشه سهم کمتری از بازار مسکن را در اختیار خواهند داشت" و اشاره می کند که اصل اساسی استفاده از زمین و پوشش گیاهی به عنوان یک لایه حرارتی محافظ در حال حاضر در روش های اصلی در اشکال ترکیبی دیده می شود. برای مثال، The Edge، یکی از آخرین پروژههای شرکت او، «بخشی از بام سبز، بخشی از منطق سرپناه زمین» را در خود جای داده است. او خاطرنشان کرد که دارای سقف کاشته شده، خاک و چمن، آبیاری و نگهداری شده، به عنوان یک لایه مقاومت در برابر آتش در یک منطقه پر خطر آتش سوزی، علاوه بر مزیت حرارتی، است.
Ingjaldsdóttir گفت: "این ترکیبی جایی است که ایده قدرت ماندگاری واقعی دارد - نه خانه های زیرزمینی کامل برای بازار انبوه، بلکه زمین و مواد زنده به طور استراتژیک در سایت های پرخطر و با کارایی بالا استفاده می شوند. من انتظار دارم که به جای تبدیل شدن به یک روند ملی گسترده در مناطق مستعد آتش سوزی و گرما به طور پیوسته رشد کند."
آیا داستانی در رابطه با معماری یا طراحی برای به اشتراک گذاشتن دارید؟ از طریق s.kim@newsweek.com به ما اطلاع دهید، و داستان شما می تواند توسط Newsweek برجسته شود.
در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: Sirena Bergman و Paul Donnelley.
متن اصلی (انگلیسی)
Americans Could Soon Live Underground—But Experts Warn of One Major Problem
While the benefits of underground housing are “real,” experts say the risks are also “significant and often underestimated.”