آمریکا برای برخی که اکنون به دنبال برچیدن آن از درون هستند، پناهگاه امنی داد - عقیده

در حالی که آمریکایی‌ها برای انتخابات 3 نوامبر آماده می‌شوند، تحقیقات فدرال درباره ایلهان عمر، نماینده کنگره، هشدار شلومو هملچ (ملک سلیمان) را به ذهن متبادر می‌کند: «هر که نیکی را با بد جبران کند، شر هرگز از خانه‌اش دور نخواهد شد.» (امثال‌ها 17:13). شدیدترین بحث‌ها مربوط به جنبش‌های سیاسی است که به دنبال تغییر نهادهایی هستند که این فرصت‌ها را ممکن کرده‌اند. بازرسان فدرال اخیرا خانه عمر در واشنگتن را تفتیش کردند و تلفن او را ضبط کردند.

e در حال بررسی اتهامات مربوط به اسناد مهاجرتی خانواده اش. عمر به عنوان پناهنده از جنگ داخلی سومالی وارد شد. آمریکا حمایت، شهروندی و فرصتی برای قیام در کنگره ارائه کرد. امروز، او یکی از صداهای پیشرو گروهی است که دستور کار مترقی اش نهادهای اقتصادی آمریکا را به چالش می کشد و مواضعش در قبال اسرائیل جنجال های مکرر ایجاد کرده است. 1972: دیکتاتور اوگاندا ممدانی را اخراج می کند. سپس زهران ممدانی وجود دارد. پدرش محمود ممدانی، به دلیل دیکتاتوری اوگاندا 19 از اوگاندا اخراج شد. او پیش از استقرار در نهایت تبعید را تجربه کرد

داشتن یک شغل آکادمیک در آمریکا پسرش در نیویورک بزرگ شد و شهردار پایتخت مالی جهان شد. امروز محمود یکی از منتقدان برجسته سیاست خارجی آمریکا است، در حالی که زهران از سوسیالیسم دموکراتیک و مشارکت بیشتر دولت در اقتصاد حمایت می‌کند. برنامه‌های سیاسی آن‌ها سوالاتی را در مورد آزادی اقتصادی، کارآفرینی، مالیات‌دهندگان، و آینده موسسات آمریکایی که به موسسات غیرقانونی واکنش نشان می‌دهند، مطرح می‌کند. آزادی. هر چهار پدربزرگ و مادربزرگ من از هولوکاست جان سالم به در بردند.

آنها آزار و اذیت، وحشیگری، و معنای زندگی بدون آزادی را می دانستند. وقتی آمریکا از آنها استقبال کرد، قدردانی آنها فراتر از گفتار بود. پدربزرگ و مادربزرگ من حتی در خاک آمریکا آب دهان نمی انداختند. آنها این را بی احترامی به کشوری می دانستند که به آنها پناه داده و فرصتی دوباره برای زندگی می دادند. آنها هرگز آنچه را که فرار کردند را فراموش نکردند. غریزه آنها ساختن، کمک کردن و بازپرداخت بود. من در میان بازماندگان هولوکاست بزرگ شدم که این قدردانی را در طول زندگی خود داشتند.

این به تعهد من برای تقویت آمریکا ادامه می دهد. و شاید هیچ کس به اندازه موریس کاتز این قدردانی را نشان نداد. کاتز یک هنرمند مشهور بازمانده از هولوکاست که به عنوان "انیشتین هنر" شناخته می شود، دو رکورد جهانی گینس را در اختیار داشت، رکورد پابلو پیکاسو را برای بهره وری هنری پیشی گرفت و بیش از 01965 نقاشی منتخب را تولید کرد. او از 500 هنرمند مشهور برای نقاشی پاپ پل ششم. بیش از سه میلیون نسخه تولید مثل در سرتاسر جهان فروخته شد. با این حال معنی‌دارترین کار او زمانی آغاز شد که جان اف.

کندی در سال 1963 ترور شد. از نظر کاتز، این ترور قلب دموکراسی را که به او آزادی ارائه کرده بود ضربه زد. در عرض چند دقیقه، او پرتره کندی را کشید. هنگامی که 50000 دلار به او پیشنهاد شد، از فروش خودداری کرد. این پرتره نشان دهنده چیزی بود که پول نمی توانست به خاطر آزادی او بخرد. ماموریت. سریعترین نقاش جهان شش سال را صرف ایجاد مجموعه تاریخی ریاست جمهوری خود کرد و به طور متوسط 200 ساعت به هر پرتره اختصاص داد. این را تصور کنید.

مردی که به خاطر تکمیل نقاشی‌ها در چند دقیقه مشهور بود، صدها ساعت را به تکریم روسای جمهور آمریکا اختصاص داد. او نسخه‌های اصلی را به‌عنوان مجموعه خصوصی خود ارزشمند می‌دانست و از تلقی آنها به عنوان کالای تجاری خودداری می‌کرد. میلیون‌ها کارت پستال پرتره‌ها را بازتولید می‌کردند و پیام او را در سراسر جهان حمل می‌کردند. او می‌خواست نسل‌های آینده بفهمند که آمریکا چه چیزی را نشان می‌دهد: دموکراسی، آزادی مذهبی و آزادی. این پیام از طریق جایزه میراث موریس کاتز، که دریافت‌کنندگان آن شامل سفیر ایالات متحده، مایک هاکبی و رئیس‌جمهور آیزاک هرتزوگ، جایزه حکابی است، ادامه می‌یابد.

پرچم آمریکا در نزدیکی ورودی دفتر او، منعکس کننده معنای شخصی او به آن است. این رهبران صرفا دریافت کنندگان جایزه نیستند. آنها از طریق خدمات عمومی خود، اصولی را که این افتخار نشان می دهد پیش می برند: میهن پرستی، قدردانی، آزادی و مسئولیت. پیام کاتز پس از عمرش ادامه دارد. بازماندگان هولوکاست و فرزندان آنها هرگز فراموش نمی کنند که از ایالات متحده به خاطر استفاده از آنها در قدردانی کنند سهم کلی یهودیان به همان اندازه خارق العاده است. یهودیان تقریبا 0.2 درصد از نژاد انسانی را نشان می دهند. 22 درصد جایزه نوبل

می گوید. مهاجران یهودی و فرزندان آنها به پیشرفت پزشکی، علم، فناوری، تجارت و نوآوری کمک کرده اند و فرصت هایی برای نسل ها ایجاد کرده اند. پدربزرگ و مادربزرگ من از طریق احترام ابراز قدردانی کردند. کاتز آن را از طریق استعداد خارق العاده خود بیان کرد. هر دو فهمیدند که آزادی مسئولیت دارد. تأیید دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده از بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر در روز یکشنبه را در نظر بگیرید.

ترامپ هشدار داد که بدون شریک اسرائیلی مورد اعتماد او، آمریکا ممکن است مجبور شود به تنهایی با ایران مقابله کند. به این فکر کنید: قدرتمندترین کشور جهان اهمیت استراتژیک یک کشور یهودی را که هنوز 80 سال از عمرش نگذشته است، می شناسد. اسرائیل به سادگی کشوری نیست که از حمایت آمریکا برخوردار است. این کشور همچنین کشوری است که به امنیت آمریکا کمک می کند. این مشارکت منعکس کننده اصلی است که کاتز فهمیده است: قدردانی نه تنها از طریق کلمات، بلکه از طریق مشارکت های معنادار نشان داده می شود که کشور را تقویت می کند و از نسل های آینده محافظت می کند. اکنون به چالش های پیش روی دموکراسی غربی نگاه کنید.

فرانسه، ایتالیا، بریتانیا و بروکسل ناآرامی های خشونت آمیزی را تجربه کرده اند، در حالی که یهودی ستیزی و افراط گرایی اسلام گرا همچنان تهدیدهای جدی امنیتی هستند. کانادا و ایالات متحده با چالش‌های خود که شامل افراط‌گرایی و تفرقه سیاسی است، مواجه هستند. علل متفاوت است، اما اهمیت حفاظت از نهادهای دموکراتیک اینطور نیست. شفقت نمی‌تواند افراط‌گرایی را بهانه کند.

مدارا نمی تواند مستلزم تسلیم شدن اصول قانون اساسی باشد. در حالی که آمریکایی ها در 3 نوامبر به پای صندوق های رای می روند، ما باید به خاطر داشته باشیم که کشور بزرگ ما چه چیزی را مطرح می کند. آیا رهبران ما از آزادی مذهبی محافظت می کنند، از مالیات دهندگان محافظت می کنند و فرصت های اقتصادی را تقویت می کنند؟ آیا سیاست‌های آن‌ها نهادهایی را حفظ می‌کند که آمریکا را به یک پناهگاه تبدیل می‌کند یا آنها را در معرض خطر قرار می‌دهد؟ پدربزرگ و مادربزرگ من متوجه شدند که وقتی آزادی ناپدید شد چه اتفاقی افتاد. کاتز فهمید که یافتن دوباره آن به چه معناست. پدربزرگ و مادربزرگ من حتی در خاک آمریکا تف نمی‌کردند.

کاتز از پرداخت 50000 دلار برای یک پرتره امتناع کرد و شش سال را به افتخار روسای جمهور آمریکا گذراند. شلومو هاملک نسبت به جبران خیر با بد هشدار داد. آنها ترجیح دادند خوب را با خیر جبران کنند. آمریکا به آنها فرصتی دوباره داد. آنها میراث خود را پس دادند. این درسی است که ارزش یادآوری را دارد که آمریکایی ها به پای صندوق های رای می روند. نویسنده موسس و مدیر عامل اتاق بازرگانی یهودیان ارتدکس است.