آمریکا دوباره عراق را ترک می کند

عراقی ها در بغداد جمع می شوند تا خروج نیروهای آمریکایی و ائتلاف بین المللی را در 30 سپتامبر 2026 جشن بگیرند. مرتضی السودانی/آنادولو از طریق گتی ایماژ

این داستان در Today, Explained، یک خبرنامه روزانه ظاهر شد که به شما کمک می‌کند جذاب‌ترین اخبار و داستان‌های روز را درک کنید. در اینجا مشترک شوید.

آخرین نیروهای آمریکایی در عراق امروز، 23 سال پس از اولین حمله ایالات متحده به عراق و 12 سال پس از بازگشت این کشور برای مقابله با دولت اسلامی، رسما از عراق خارج شدند. به گفته بسیاری، این یک موقعیت تاریخی است - اما همچنین یک موقعیت بسیار کم اهمیت: ایالات متحده به طور پیوسته سال ها حضور خود در عراق را به عنوان بخشی از عقب نشینی تدریجی که توسط دولت بایدن امضا شده بود، کاهش داده است.

این کاهش نشان دهنده پایان یک فصل طولانی (و اغلب، زشت) در تاریخ ارتش ایالات متحده است. ایالات متحده و متحدانش به عنوان بخشی از جنگ بزرگتر علیه تروریسم که در سال 2003 آغاز شد، ده ها هزار نیرو را به عراق اعزام کردند.

این نیروها در سال 2011 عراق را ترک کردند. اما سه سال بعد گروه کوچکتری بازگشتند تا داعش را از بین ببرند، یک گروه جهادی خشن که پس از خروج نیروهای غربی از کشور، جایگاه مهمی را به دست آورده بود.

هیچ کدام از این دو کمپین در نهایت محبوبیت خاصی در بین مردم آمریکا نداشتند و بیش از 4500 آمریکایی در 20 سال گذشته در عراق کشته شده اند. تعداد زیادی تلفات غیرنظامی، و همچنین حملات هواپیماهای بدون سرنشین که نقض حاکمیت عراق تلقی می‌شد، اعتراضات دوره‌ای عراق را علیه مداخله آمریکا افزایش داده است.

با این حال، با خروج ایالات متحده، برخی از اهداف بسیار سست را پشت سر می گذارد. پایان های سست که، همانطور که در یک دقیقه خواهیم دید، در نهایت به نفع ایران است.

کمی عمیق تر برو

مشاهده لینک

اصلا باور نمی کنی؟ فقط نگاه کنید که متحدان ایران چگونه اخبار امروز را جشن می گیرند. فرمانده یکی از شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران در عراق این عقب‌نشینی را «شکست کوبنده پروژه آمریکا» خواند.

هم ایران و هم ایالات متحده در 23 سال گذشته تلاش کرده اند تا عراق جدید را شکل دهند. از نظر تاریخی، ایران و عراق رقبای سرسختی بودند - دشمنی که احتمالا با تهاجم صدام حسین به ایران در سال 1980 به بهترین شکل نشان داده شد.

با این حال، پس از سرنگونی حسین در سال 2003 توسط ایالات متحده، تهران تلاش های خود را برای ایجاد نفوذ سیاسی و نظامی در کشور جدید عراق مضاعف کرد. این امر باعث تقویت روابط با شخصیت هایی مانند هادی العامری شد که سازمان بدر مورد حمایت ایران به یک نیروی اصلی در سیاست عراق تبدیل شده است. صدها میلیون دلار به پروژه های قدرت نرم، مانند گسترش اماکن زیارتی شیعیان در عراق، سرازیر شد. و تعدادی از گروه های شبه نظامی قدرتمند را تأمین مالی، تجهیز و آموزش داد.

برخی از تحلیلگران هشدار داده اند که خروج نهایی نیروهای آمریکایی می تواند گروه های مرتبط با ایران در عراق را جسور کند. به نظر می‌رسد که این یک نگرانی در صحنه است، جایی که مردم عادی عراق به خبرنگاران گفته‌اند که می‌ترسند کشورشان توسط گروه‌های مرتبط با ایران «بلعیده شود».

در حال حاضر، دولت عراق ضرب الاجل گروه های شبه نظامی تحت حمایت ایران را برای خلع سلاح عقب انداخته است. در ابتدا قرار بود این اتفاق در تاریخ رسمی خروج ایالات متحده - امروز - رخ دهد.

این یک پایان ناپسند است، همه گفته شد - و یک درس هوشیارانه در مورد محدودیت های قدرت آمریکا. ایالات متحده ممکن است منابع لازم را برای پیروزی در هر گونه درگیری نظامی که خودش وارد آن شود داشته باشد. اما دستیابی به یک نتیجه سیاسی مطلوب، پروژه ای متفاوت و زمان برتر است.

این کمکی نمی کند که رقبای آمریکایی مانند ایران بسیار مایل به انجام این بازی طولانی به نظر می رسند. ایالات متحده با ورود و خروج از مکان‌هایی مانند عراق، ممکن است خطر ایجاد فرصت‌های بیشتری را برای تهران فراهم کند.

یک لینک برای بعد

➨ آن رسید قدیمی را دور نیندازید! این - همراه با پست‌های سیاسی، خرد بلیت‌ها، کارت‌های ویزیت، بسته‌بندی محصول، و سایر موارد چاپی که در روزگارتان با آن مواجه می‌شوید - کاملا برای سرگرمی ویروسی جدید روزنامه‌نگاری ناخواسته مناسب است. این می‌تواند یک تمرین خلاقانه قدرتمند و پادزهر ایده‌آل برای قیامت باشد.

قبل از رفتن…

آیا می‌دانستید که حس لامسه شما در اواخر سال‌های نوجوانی به اوج خود می‌رسد و از آنجا به تدریج کاهش می‌یابد؟ این ممکن است یکی از دلایلی باشد که افراد مسن مستعد زمین خوردن هستند.

مطالب بی اهمیت امروز: ناپلئون پس از کناره گیری اجباری اش به کجا تبعید شد؟ (این و سایر معماهای مغزی را می توانید در جدول کلمات متقاطع روزانه Vox بیابید. پاسخ را در نسخه فردا جستجو کنید.)

مطالب بی اهمیت دیروز: ما از شما خواستیم که داستان اصلی نماد حقوق مدنی روبی بریجز را ارائه دهید. او اولین کودک سیاهپوست در جنوب آمریکا بود که در یک مدرسه ابتدایی کاملا سفیدپوست تحصیل کرد و در ادامه بنیادی را تأسیس کرد که به مدارا اختصاص داشت.