آمریکا میلیاردها دلار برای نظارت بر مرزها هزینه کرد. چرا نمی تواند مردم را قبل از مرگ بگیرد؟

هنگامی که خوزه مورالس برنال در 8 آوریل 2024، یک روز قبل از تولد 32 سالگی خود، از مرز به ایالات متحده عبور کرد، باید زنجیره ای از هشدارهای تکنولوژیکی و پاسخ های انسانی را ایجاد می کرد.

همان روز که صبح در صحرای جنوب نیومکزیکو قدم می زد، در محدوده سه برج مراقبت قرار داشت. آنها که به تازگی توسط گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده (CBP) نصب شده اند، توسط شرکت فناوری دفاعی Anduril ساخته شده و مجهز به دوربین و هوش مصنوعی برای شناسایی و ردیابی خودکار افراد هستند. آنها ویدئوی زنده را به اتاق‌های کنترل مجاور مخابره می‌کنند و می‌توانند هشدارهایی را به تلفن‌های هوشمند دولتی که توسط ماموران آن منطقه نگهداری می‌شوند ارسال کنند و نزدیک‌ترین افراد را وادار به پاسخ‌گویی کنند.

این داستان بخشی از Dying on Camera است که همکاری بین MIT Technology Review و Times of San Diego است. روزنامه نگاران در هر دو اتاق خبر سال گذشته را صرف بررسی شکست های فناوری نظارت بر مرزها و کشف داستان های افرادی کردند که در مناطق مرزی جان خود را از دست می دهند.

این برج‌های مجهز به هوش مصنوعی برای ایجاد دید بیشتر در سراسر مرز جنوبی 1951 مایلی، آزاد کردن عوامل مرزی را از گذراندن ساعت‌ها به مانیتورهای ویدیویی آزاد می‌کنند. آنها در این مکان خاص نصب شده بودند تا عبور کنندگان مرزی را قبل از رسیدن به شهر مجاور پارک سانلند شناسایی کنند.

اگر سیستم طبق برنامه کار می کرد، مورالس باید دستگیر می شد. اگر او به کمک پزشکی نیاز داشت، ماموران برای ارائه آن آموزش می دیدند.

منظره ای از جایی که جسد خوزه مورالس برنال به سمت یک برج مراقبت گمرک و حفاظت از مرز ساخته شده توسط اندوریل، در امتداد مرز جنوبی ایالات متحده در پارک سانلند، نیومکزیکو، پیدا شد. CENGIZ YAR FOR MITTR

این اتفاق نیفتاد علی‌رغم برج‌های مراقبت در نزدیکی، این کارمندان محل دفن زباله محلی بودند و نه گشت مرزی که اولین بار آن روز صبح مورالس را مشاهده کردند. ساعت 1 بعد از ظهر کارگران دوباره او را دیدند که اکنون در شن ها افتاده بود. ساعت 4 بعد از ظهر کارگران محل دفن زباله دیدند که او حرکت نکرده و با گشت مرزی تماس گرفتند. ماموران 45 دقیقه بعد رسیدند. او مرده بود. هنگامی که یک مامور پس از آن با 911 تماس گرفت تا جسد را گزارش کند، او گفت "احتمالا یکی از مهاجرانی بود که از آنجا عبور می کرد"، ظاهرا غافل از اینکه مورالس در همان روز در نزدیکی سیستم های نظارتی آژانس حرکت کرده بود.

شنیده می شود که مامور با وجود نزدیکی دوربین مداربسته مجهز به هوش مصنوعی از حرکات مورالس مطمئن نیست. تماس به مدت طولانی ویرایش شده است.

مورالس در فاصله 360 فوتی نزدیکترین برج مراقبت جان باخته بود. دو برج دیگر در شرق و غرب دیده بان بودند. کالبد شکافی بعدا به این نتیجه رسید که او به دلیل "معرض قرار گرفتن در معرض محیط زیست" درگذشته است.

برج‌های اطراف مورالس تنها آخرین افزوده‌شده به «دیوار مجازی» بودند که دولت 25 سال و میلیاردها دلار برای ساخت آن در امتداد کل مرز هزینه کرده است، که همچنین شامل نسل‌های قبلی برج‌ها با ویژگی‌های اساسی‌تر، و همچنین بالون‌ها، پهپادها، حسگرهای لرزه‌ای و حتی ربات‌های سنجش تونل است. همه این فناوری با هم، "نظارت مداوم" و "آگاهی موقعیتی" را برای کمک به گشت مرزی برای شناسایی سریع و دقیق عبور افراد و مهمتر از همه، اطمینان از اعزام ماموران برای رهگیری آنها فراهم می کند. CBP همچنین آن را با نجات جان افراد اعتبار داده است.

اما اولین تحقیق در نوع خود توسط MIT Technology Review نشان می دهد که مرگ و میرهایی مانند مورالس به طرز شگفت انگیزی رایج است. ما نزدیک به 4000 مکان را که بقایای انسان در آن‌ها یافت شد - از سوابق جمع‌آوری‌شده توسط گروه‌های غیرانتفاعی مانند No More Deaths و Humane Borders، و همچنین صدها رکوردی که در تگزاس به دست آوردیم - با اطلاعاتی در مورد نزدیک به 600 برج شناسایی شده توسط بنیاد Electronic Frontier ارجاع دادیم. ما در نظر گرفتیم که چه زمانی برج‌ها نصب شده‌اند و چه زمانی تخمین زده می‌شود که هر فرد فوت کرده باشد و این اطلاعات را با گزارش میدانی از مرز ترکیب کردیم.

نتیجه اولین نقشه جامع و تجزیه و تحلیل مرگ و میر در نزدیکی برج های مراقبت CBP است.

تحقیقات ما نشان می‌دهد که یک بحران انسانی در مرز با دید دوربین‌های خود دولت آشکار شده است.

خوزه مورالس برنال یک روز قبل از تولد 32 سالگی خود درگذشت. عکس از میریا مورالس

ما بیش از 1050 نفر را پیدا کردیم که بین سال‌های 2015 تا اوایل سال 2026 در محدوده برج‌های مراقبت مرزی جان باختند. این مرگ‌ها خرابی چند برج یا فناوری نیست: ما مرگ‌هایی را در محدوده آگهی‌شده تقریبا دو سوم کل برج‌هایی که تحلیل کردیم، پیدا کردیم. تجزیه و تحلیل توپوگرافی ما - که درجه ای را ارزیابی کرد که زمین ممکن است دید یک برج را از یک مرگ خاص و منطقه نظارتی آن به طور کلی مسدود کند - نشان داد که برخی از آنها فقط 10٪ از منطقه نظارتی تبلیغ شده خود را مشاهده می کنند، و با این حال ما همچنین متوجه شدیم که اکثر مرگ و میرها در نقاط کور برج ها اتفاق نمی افتد.

این مرگ‌ها نتیجه سیستم‌های قدیمی نیستند، زیرا برآورد ما نشان می‌دهد که بیش از 110 نفر در محدوده برج‌های خودمختار مدرن از Anduril جان خود را از دست داده‌اند که در میان پیشرفته‌ترین سیستم‌هایی است که CBP از سال 2021 به کار گرفته است.

تصویر کلی خرابی های مکرر یکی از عملکردهای امنیتی اصلی دیوار مجازی را نشان می دهد، همانطور که CBP در بیانیه های مطبوعاتی آن را توصیف کرده است: شناسایی و مکان یابی موثر مهاجرانی که به طور غیرقانونی وارد ایالات متحده می شوند.

سالی که مورالس درگذشت، 18 نفر دیگر در همان بخش بیابانی در محدوده سه برج اندوریل جان باختند. پنج نفر از همان برج مراقبت که نزدیکترین محل کشف جسد او بود قابل مشاهده بودند.

بر اساس سوابقی که از پزشک پزشکی به دست آوردیم، مردی پس از گذشتن از یک مایل از مرز و در محدوده دو برج هوش مصنوعی، برادر 30 ساله خود را هنگامی که دچار مشکل تنفسی شد، به زیر سایه کشاند. این دو تنها زمانی توسط گشت مرزی شناسایی شدند که مرد هلیکوپتر را برای کمک به پایین تکان داد. تا زمانی که ماموران رسیدند، برادرش قبلا مرده بود. یک زن 24 ساله در نزدیکی یکی دیگر از برج های اندوریل جان باخت، جایی که تجزیه و تحلیل زمین ما نشان داد که باید مکان او را به وضوح می دید.

بدن او هفته ها بدون توجه دراز کشیده بود. هنگامی که توسط ماموران گشت زنی در منطقه مشاهده شد، در گرمای تابستان تجزیه شد و تاول زد.

در چند مایلی غرب، و در فاصله کوتاهی از ایستگاه گشت مرزی، چهار برج هوش مصنوعی دیگر به تماشا ایستاده بودند. در نزدیکی آنها، 10 جسد دیگر در آن سال پیدا شد، همه در مکان هایی که حداقل یک برج دید واضحی داشت.

در پاسخ به لیستی از سؤالات، سخنگوی Anduril پاسخ داد که به محض تحویل یک برج، توسط CBP اداره می شود و سؤالات مربوط به حوادث خاص را به آژانس ارسال کرد. در پاسخ اشاره شد که حادثه ای که در نزدیکی رخ می دهد به این معنی نیست که برج شناسایی را از دست داده است و گفت که محدوده نظارت واقعی بسته به زمین، موانع فیزیکی و مرزهایی که CBP برای جایی که برج باید نگاه کند، تعیین می کند (CBP می تواند برای حفظ حریم خصوصی و دلایل دیگر، مرزهای مجازی را بر روی نمای برج ها تعیین کند).

سخنگوی اندوریل همچنین با توجه به محدودیت‌ها و موانع، نادرستی در گزارش‌های ما را ادعا کرد، اما به سؤالات بعدی درباره موارد نادرست پاسخ نداد.

مهم‌ترین سوال در هر مرگی که در نزدیکی دیوار مجازی وجود دارد این است که آیا مقامات می‌دانستند کسی آنجا بوده و نتوانسته‌اند به آن‌ها برسند یا اصلا از عبور کسی اطلاعی ندارند. یکی از این دو مشکل سیستم است. و مرگ‌هایی که ما پیدا کردیم، فقط شکست‌هایی را نشان می‌دهند که ردی از خود به جای گذاشته‌اند - نمی‌دانیم چند نفر ناشناخته از آنجا عبور می‌کنند یا چند جسد کشف نشده باقی می‌مانند.

مصاحبه با بیش از 45 نفر - از جمله مشاوران فعلی و سابق کاخ سفید و منصوبین ریاست جمهوری، ماموران گشت مرزی، بازرسان پزشکی، کلانترها، داوطلبان بشردوستانه و کارمندان شرکت های فناوری- نشان داد که هر دو نوع شکست در حال رخ دادن است: فناوری در شناسایی ناتوان است و ماموران در پاسخگویی ناکام هستند. هر دو محدودیت های پرتاب فناوری را در یک مشکل پیچیده نشان می دهند.

این یافته‌ها مسائلی را که قبلا گزارش نشده بود در مورد دیوار مجازی نشان می‌دهد، حتی با وجود اینکه همچنان از حمایت سیاسی گسترده و افزایش هزینه‌های فدرال برخوردار است. تندروهای امنیتی مرزی مدت‌هاست که آن را ابزار دیگری برای جلوگیری از قاچاقچیان در حال جابجایی مواد مخدر یا افراد می‌دانند، در حالی که دیگران آن را جایگزین ارزان‌تری برای دیوار فیزیکی می‌دانند. در سال 2023، دولت تخمین زد که برنامه‌هایش برای استفاده از این برج‌ها که اکنون به 803 عدد می‌رسد، 6.2 میلیارد دلار در طول عمر آنها هزینه خواهد داشت. با سطوح تاریخی بودجه ای که در سال 2025 اعطا شد، CBP قصد دارد تا سال 2034 یک میلیارد دلار برای 1497 برج دیگر هزینه کند.

اما گزارش‌های ما نشان می‌دهد که CBP برای ارزیابی عملکرد برج‌هایش یا تعداد افرادی که در جایی که نگهبانی می‌کنند جان خود را از دست داده‌اند، کار کمی انجام داده است.

مقاماتی که بر امنیت مرزها در چهار دوره ریاست جمهوری گذشته نظارت داشتند، به ما گفتند که معتقدند مرگ و میر در نزدیکی دیوار مجازی یا بسیار نادر بوده یا وجود ندارد. اما گزارش های ما نشان می دهد که اینطور نیست. هیچ‌کس نمی‌توانست به تحلیل قابل مقایسه‌ای اشاره کند که دولت به تنهایی انجام داده است. ماموران و مقامات سابق همچنین به ما گفتند که وقتی جسد شخصی پیدا می‌شود، CBP به طور رسمی بررسی نمی‌کند که آیا نظارت باید آنها را شناسایی می‌کرد یا اگر شناسایی می‌شدند، چرا ماموران قبل از مرگ به آنها نمی‌رسیدند.

هیلتون بکهام، دستیار کمیسر CBP در امور عمومی، در پاسخ به نزدیک به 30 سؤال در مورد یافته‌های ما، که چندین نسل از فناوری را پوشش می‌دهد، گفت: «برج‌های نظارتی خودگردان از هوش مصنوعی برای شناسایی و طبقه‌بندی افراد، وسایل نقلیه و حیوانات استفاده می‌کنند و به مأموران گشت مرزی هشدار می‌دهند که فعالیت‌های زیرساخت‌های امنیتی مرزی را شناسایی می‌کنند. آگاهی بین درگاه های ورودی

CBP این فناوری را بر اساس تأثیر آن بر شناسایی، هماهنگی پاسخ، ایمنی عامل و نتایج ماموریت ارزیابی می کند.

جف بویس، استادیار جغرافیا در دانشگاه کالج دوبلین که فناوری نظارتی مورد استفاده در مرز جنوبی ایالات متحده را مطالعه کرده است، می‌گوید: «من مطمئن هستم که دوربین‌ها و سایر دارایی‌های نظارتی اطلاعات مفیدی را ارائه می‌دهند و کارایی عملیاتی را در برخی مکان‌ها، تحت برخی شرایط، در شرایط خاص افزایش می‌دهند.

من همچنین کاملا مثبت هستم - زیرا این سابقه کار بوده است - این سطح پشتیبانی عملیاتی، اطلاعات یا کارآیی را که نه شرکت‌های ارائه‌دهنده این زیرساخت‌ها یا هم گشت مرزی و وزارت امنیت داخلی ادعا می‌کنند، ارائه نمی‌کند.»

ما همچنین با چند قانونگذار از هر دو حزب با خلاصه ای از یافته های خود تماس گرفتیم. در پاسخ، دلیا رامیرز، نماینده دموکرات منطقه 3 ایلینویز که در کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان آمریکا حضور دارد، گفت: "فناوری های نظارتی مبتنی بر هوش مصنوعی ما را ایمن تر نمی کند. با این حال، DHS همچنان میلیون ها دلار مالیات دهندگان را برای این فناوری های ناکارآمد و سهل انگارانه خرج می کند، بدون اینکه تعهدی به نظارت و یا شفافیت یکپارچه شود... برنامه برج و از بین بردن DHS.

ساخت دیوار مجازی

از اولین تلاش‌هایش برای پلیس مرز با مکزیک، دولت ایالات متحده با همین چالش اساسی روبرو بوده است: چگونه می‌توانید تقریبا 2000 مایل از زمین‌های دورافتاده و ناهموار را ایمن کنید؟ به طور فزاینده ای برای پاسخ به فناوری روی آورده است.

جراردو گالوان در سال 1995 به گشت مرزی پیوست، زیرا دولت در حال توسعه بی‌سابقه اجرای مرزها بود. در سال 1993، اولین سال ریاست جمهوری کلینتون، آژانس تعداد زیادی از ماموران را برای محافظت از مرزهای شهری کشور، از ال پاسو، تگزاس، بسیج کرد. این امر گذرگاه‌های بیشتری را به سمت مناطق روستایی و کم جمعیت سوق داد - که به سرعت ثابت شد که به دلیل زمین‌های ناهموار بیابانی، دمای شدید، کمبود آب و مسیرهای طولانی و غیرمستقیم که اغلب توسط قاچاقچیان استفاده می‌شود، بسیار کشنده‌تر هستند.

توقف این گذرگاه های راه دور یک چالش جدید برای اجرای قانون برای آژانس بود، به ویژه با توجه به فناوری محدود موجود در آن زمان. گالوان که رئیس عملیات بخش ال پاسو می‌شد، می‌گوید: «ما رادیو داشتیم، نه نمایندگی‌های تلفن‌های همراه یا سیستم‌های GPS امروز. آنها به حسگرهای زیرزمینی به جا مانده از جنگ ویتنام برای هشدار دادن به آنها برای حرکت متکی بودند.

بزرگترین عرضه فناوری در اوایل کار Galvan در حدود سال 1998 آغاز شد. این زمانی بود که Border Patrol شروع به نصب اولین دوربین های ویدئویی خود کرد که ماموران می توانستند از راه دور حرکت کنند و بزرگنمایی کنند. آنها بر روی سازه های فلزی مشابه برج های تلفن همراه با ارتفاع 60 تا 80 فوت یا بر روی ساختمان های مناطق شهری نصب می شدند.

متیو هوداک، معاون سابق گشت مرزی که در آن زمان به عنوان یک مامور خط مقدم کار می کرد، می گوید: «برای اولین بار، فردی که در اتاقی در جایی نشسته بود، توانست بخش های بزرگی از منطقه را بدون اینکه وابسته به بیرون بردن یک مامور با دوربین دوچشمی باشد، زیر نظر بگیرد. این یک تغییر بسیار مهم بازی بود، و در بیشتر موارد، یک پیشرفت بزرگ و عظیم بود.

این تکرار اولیه دیوار مجازی کار بزرگی بود: در هشت سال اول آن، 200 برج در امتداد مرز جنوبی با هزینه بیش از 429 میلیون دلار نصب شد. اما ایرادات سیستم برای هرکسی که از آن استفاده می کرد آشکار بود.

مارک بورکوفسکی، که قرارداد CBP، از جمله برنامه برج نظارتی را مدیریت می کرد، می گوید: «ممکن است... 30 صفحه روی یک دیوار وجود داشته باشد. هر دوربین ممکن است قادر به دیدن سه یا پنج مایل در هر جهت باشد. انتظار می رفت که مامور به تمام آن فضا - بیش از 850 مایل مربع - نگاه کند.

مانیتورهای داخل کابین یک کامیون گشت مرزی، بخشی از مرز ایالات متحده و مکزیک را در پارک سانلند، نیومکزیکو، در روز پنجشنبه، 6 ژوئن 2019 نشان می‌دهند. عکس سدار آتاناسیو/AP

"خب، پس از 20 دقیقه چه شانسی وجود دارد که آن ماموران مرزبانی انفجاری را در یکی از آن صفحات نمایش ببینند؟" بورکوفسکی می گوید. "حدود صفر."

زمانی که این دوربین ها برای اولین بار نصب شدند، برنامه این بود که در نهایت آنها را با سیستمی جفت کنیم که به طور خودکار آنها را به سمت مکان هایی که حسگرها فعالیت می کنند هدایت کند، تا ماموران بدانند کجا باید نگاه کنند. اما در سال 2005، بازرس کل DHS گفت که هنوز محقق نشده است، و فعالیت غیرقانونی ممکن است "متوجه نشود" مگر اینکه ماموران به طور فعال دوربین ها را تماشا کنند. با این وجود، برج‌های بیشتری نصب شدند که امروزه به عنوان سیستم نظارت تصویری از راه دور (RVSS) شناخته می‌شود.

در سال 2013، غول دفاعی جنرال داینامیکس قراردادی به ارزش 103 میلیون دلار برای تعمیرات اساسی و توسعه RVSS در امتداد مرز به دست آورد و به پیمانکار اصلی در پشت سیستمی تبدیل شد که امروزه همچنان در حال استفاده است. (این قرارداد در نهایت به سقف 216 میلیون دلار رسید و شرکت جایزه دیگری را در سال 2023 به ارزش 135 میلیون دلار دریافت کرد.)

جنرال داینامیکس دوربین های بیشتر، سنسورهای بهتر و برج های اضافی را نصب می کند. اما مشکلی که تقریبا 15 سال قبل شناسایی شد، حل نشده باقی ماند. این اطلاعات بیش از حد بود: یکی از ماموران درباره حادثه‌ای در سن دیگو به MIT Technology Review گفت که در آن دوربین‌ها یک گروه 30 نفره را در حال عبور از مرز و سوار شدن در یک ون ضبط کردند، همه توسط مامور نظارت بر آن دوربین‌ها متوجه نشدند. ماموران گفتند که دیوار مجازی بیشتر از آن چیزی است که آنها می توانند به آن توجه کنند یا به آن پاسخ دهند، مرز را به نمایش می گذارد.

اتاق دوربین نیز شغلی بود که هیچ کس نمی خواست. ماموران گشت مرزی جدید، اغلب در اوایل دهه 20 زندگی خود، می‌خواهند با کامیون‌ها و ATV‌ها بیرون باشند، نه اینکه در اتاقی تاریک به تماشای صفحه‌نمایش بنشینند - حتی اگر دیوار مجازی در حال گسترش به طور فزاینده‌ای به کسی نیاز داشت که دقیقا این کار را انجام دهد. رافائل ریس، که تا سال 2024 مسئول ایستگاه گشت مرزی در دمینگ، نیومکزیکو بود، می‌گوید: «کسی که مجروح شده و نمی‌تواند به میدان برود - او را به اتاق دوربین می‌فرستیم.

Reyes says it was also a job his agents were often too busy to do properly. منطقه ایستگاه او حدود 30 دوربین داشت و ماموران مسئول آنها همچنین باید هشدارهای حسگر و ترافیک رادیویی را نظارت می کردند، بررسی های سوابق را انجام می دادند و با سایر عوامل هماهنگ می کردند. او می گوید: «سپس اگر کمی وقت داشته باشند، دوربین ها را زیر نظر خواهند گرفت.

نه تنها این، بلکه بسیاری از دوربین ها کار نمی کردند. او می‌گوید در ایستگاه ریس در نیومکزیکو، پنج دوربین از 30 دوربین در هر روز خراب می‌شدند. دیگران عملکرد محدودی داشتند. آنها ممکن است قادر باشند فقط در یک جهت نگاه کنند یا فقط در روز ببینند. Jaime Fierro، یک مامور سابق که تا سال 2025 در بخش Laredo در تگزاس کار می کرد، گفت که برج های شکسته روحیه را در بین ماموران مخدوش می کند و آنها آن را در هر جلسه کارکنان مطرح می کردند. او می‌گوید: «این دقیقا مثل این بود که در مرز به روی ما چشم بسته بودیم.

رافائل ریس، که بر یک ایستگاه گشت مرزی در نیومکزیکو نظارت می‌کرد، می‌گوید که ماموران او اغلب مسئولیت‌های زیادی برای نظارت بر دوربین‌ها داشتند. CENGIZ YAR FOR MITTR

آنها تنها نبودند: در سال 2024، اعضای کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان آمریکا نوشتند که بیش از 66 درصد از برج های نسل اول مرزبانی غیرقابل استفاده هستند، علیرغم بودجه عملیاتی 50 تا 100 میلیون دلاری در هر سال. یکی از کارکنان کنگره به بررسی فناوری MIT گفت: در ژانویه 2026، 30 درصد شکسته باقی ماندند. برنامه RVSS در سال 2020 هزینه کلی 3.7 میلیارد دلار برآورد شد.

با این وجود، گشت مرزی علنا این دوربین‌ها را برای کمک به نجات جان افراد معرفی کرده است. این آژانس ده‌ها بیانیه مطبوعاتی منتشر کرده است که مربوط به سال 2016 است، در مورد مواردی که ماموران به افرادی که در دوربین‌های ویدیویی از راه دور دیده می‌شوند، پاسخ می‌دهند. علی‌رغم این پیروزی‌های عمومی، اجساد شروع به انباشته شدن، بدون شناسایی، در زیر نگاه مراقب این سیستم‌ها کردند.

در نزدیکی ال سنیزو، تگزاس، گستره ای به وسعت 13 مایل مربع از بوته ها و علف های کهور وجود دارد که توسط اداره کلانتر شهرستان وب به عنوان بخش هایی از مزرعه هاچار و مزرعه اسپیجو توصیف شده است. توسط هفت سیستم RVSS احاطه شده است. با این حال، این نقطه داغ برای تلفات بود: بررسی فناوری MIT نشان داد که 19 نفر در آنجا جان باختند، از جمله یک مرد که در فاصله کمتر از 500 فوتی جاده‌ای در مرز مزرعه‌ها و نیم مایلی دو مدرسه جان باخت.

در هر یک از این موارد، روایت‌هایی که ما از طریق درخواست‌های سوابق عمومی به دست آورده‌ایم، آموخته‌های افسران از این افراد را تنها پس از کشف اجسادشان یا از طریق تماس‌های 911 که ناپدید شدن آنها را گزارش می‌دهند، توصیف می‌کنند، نه در نتیجه فناوری نظارت مرزی نصب شده در مزرعه هاچار.

جنرال داینامیکس در پاسخ به لیستی از سوالات در مورد برج های خود و این حوادث خاص، ما را به CBP معرفی کرد. CBP به هیچ یک از سوالات ما در مورد برج های RVSS پاسخ نداد.

داستان برخی از افرادی که در نزدیکی برج های RVSS جان باختند

بسیاری از مرگ و میرها در نزدیکی برج‌های RVSS در تگزاس، در راهروهای تحت نظارت شدید بین ریو گراند و بزرگراه‌های مجاور اتفاق افتاد، جایی که قاچاقچیان پولی اغلب پس از عبور و مرور، پیکاپ‌ها را سازماندهی می‌کنند. دوربین‌ها بسیاری از نقاطی را که مردم از آنجا عبور می‌کنند، تماشا می‌کنند و اغلب از رودخانه به مکزیک نگاه می‌کنند تا قبل از رسیدن به آب، آنها را شناسایی کنند. غرق شدگی شایع است. ما موارد متعددی را پیدا کردیم که در آن ماهیگیران محلی اجساد افرادی را که در تلاش برای عبور جان خود را از دست داده بودند، قلاب کردند.

در یک نمونه، یک خانواده سه نفره از برزیل در سال 2022 تلاش کردند از ریو گرانده در نزدیکی دل ریو، تگزاس عبور کنند. پدر، دانیل لندا، دختر دو ساله خود، الوا، را بر روی شانه خود حمل می کرد که در آب افتاد. مادر، تایس ناتالی مونته نگرو لندا 23 ساله، الوا را در حالی که ناپدید شدن شوهرش را تماشا می کرد، از آب بیرون آورد.

او دختر را که اکنون پاسخ نمی دهد، روی سنگی گذاشت و به دنبال کمک رفت. او فقط 100 فوت از یک سیستم دوربین و یک سوم مایل از دو سیستم دیگر فاصله داشت که دقیقا برای ایجاد امکان دستگیری سریعتر در یک نقطه عبور محبوب تنظیم شده بود. تجزیه و تحلیل توپوگرافی ما نشان می دهد که هر سه دوربین دید واضحی از محل عبور و خروج خانواده از آب داشتند. با این وجود، تایس ناتالی تا زمانی که ماموری را روی پل دل ریو-آکونا پایین انداخت، دیده نشد. عامل CPR را به کودک نوپا ارائه کرد که زنده نماند. جسد دانیل چند روز بعد پیدا شد.

جو فرانک مارتینز، کلانتر شهرستان وال ورد به آن پرونده پاسخ داد (اگرچه گشت مرزی ممکن است اجساد را کشف کند، اما مجری قانون محلی مسئول بررسی مرگ و میر است). او با 9 خواهر و برادرش در این منطقه بزرگ شد و از سال 2009 کلانتری را بر عهده داشت. سوار بر MIT Technology Review از دل ریو در خودروی گشتی خود، او مرگ‌هایی را که دفترش از زمان کلانتر شدنش به آنها پاسخ داده بود، سرزنش کرد.