"آنها نمی دانند چقدر سخت است": کانر گانون در مورد واقعیت های خشن تنیس حرفه ای

سطوح حرفه ای گلف و تنیس همتایان پر زرق و برقی در صحنه جهانی هستند، اما آنها مسیرهای کاملا متفاوتی را در ایرلند طی کرده اند.

به عنوان مثال، هنگامی که شین لوری در مسابقات آزاد ایرلندی در دون‌بیگ قهرمان شد، رئیس‌جمهور ایالات متحده با حذف تعرفه‌ها بر ویسکی ایرلندی و صرفه‌جویی میلیون‌ها یورو در صنعت جشن گرفته بود.

چند هفته قبل، کانر گانون برنده مسابقات تنیس ایرلند در کریک ماینز شد و کمتر از یک ماه بعد او یک شب را در کف فرودگاه گلاسکو خوابید، زیرا احساس می کرد ارزش پرداخت 120 پوند برای اتاق هتل را ندارد. یک حرفه حرفه‌ای تنیس که از ایرلند راه‌اندازی شده است، یک وجود سخت نویسی است.

گانون که در سال آخر تحصیل خود در دانشگاه ممفیس در بین 100 بازیکن برتر دانشگاهی آمریکایی قرار گرفت، در ژوئن 2025 حرفه ای شد. این معامله به عنوان یک حرفه ای تنیس است: شما در سراسر جهان تلاش می کنید تا با بازی در تورنمنت هایی که به قول گانون، به قول گانون از "راکت و راکت" بیشتر از "راکت" و "راکت" است، در سراسر جهان امتیاز کسب کنید.

برنده شدن در این تورنمنت‌ها به این صورت است که می‌توان به چراغ‌های درخشان گرند اسلم‌ها صعود کرد، اما ویمبلدون به سختی ذره‌ای در افق این مکان‌های دورافتاده و بی‌توجه است. گانون در ابتدا با مشکل مواجه شد و در پایان سال 2025 در رتبه 1304 قرار گرفت و وقتی کسی از او پرسید که تنیس چطور پیش می‌رود، یاد گرفت که مکالمه‌ای شرم‌آور داشته باشد. گانون می‌گوید در طول 10 ماه اول حرفه‌ای‌اش، هر کسی که تلاشی هماهنگ برای ترک ورزش او انجام می‌داد، موفق می‌شد.

عنصر گمشده او اعتبارسنجی داخلی و خارجی بود. او متعجب بود که آیا کار درست را انجام می‌دهد و به روش درست کار می‌کند، در حالی که دیگران استاندارد رقابت و چالش‌های زندگی در جاده‌ها را درک نمی‌کنند.

گانون می‌گوید: «مردم از شما می‌پرسند چطور بودید، و شما می‌گویید: «من بازی سختی را از دست دادم، اما آن پسر خوب بود» و می‌پرسند «رتبه چه بود؟» من می‌گفتم، «او 1000 است»، و آنها می‌گویند، «خب او آنقدرها هم خوب نیست.» شما را کمی پایین می‌آورد.

در آن لحظات، بدیهی است که احساس نمی‌کنم کار را درست انجام می‌دهی. شاید خانواده‌ام شروع به فکر کردن کرده باشند که آیا من به اندازه کافی خوب هستم یا می‌توانم این کار را انجام دهم. همیشه وقتی ضررهای بدی می‌بینید، یا زمانی که تنها در تونس هستید، از خودتان سؤال می‌کنید. "آیا واقعا این همان کاری است که برای انجام آن به اینجا سپرده شده‌اید؟" قطعا در آغاز سال چنین احساسی نداشت.

او برای تمرکز روی زمین تلاش می‌کرد، معمولا زمانی که برنده می‌شد، از لحظه‌ای خارج می‌شد تا یک «سورپرایز» بی‌صدا را در خط امتیاز ابراز کند. گانون با تکرار صدایی که در سرش می پیچد، می گوید: «من 4-2 با یک استراحت اینجا هستم، لعنتی چه خبر است؟» "این زمانی بود که من شروع به دریفت کردم."

او برای مدت کوتاهی به چند روانشناس ورزشی مراجعه کرد تا از او حمایت کنند، اما هیچ نتیجه ای نگرفت.

او می‌گوید: «من واقعا نتوانستم آنها را بگیرم، یا آنها نتوانستند من را بگیرند. "آنها نمی دانند چقدر سخت است. آنها می گفتند، "اوه، شما این هفته به یونان می روید، باید سپاسگزار باشید." و من از اینکه یک تنیسور حرفه ای هستم سپاسگزارم، اما آنها نمی دانند چقدر سخت است. من تنها هستم. من دو هفته پیش در مصر بودم و در مقابل یک نوجوان 18 ساله بازی می کردم. دوستانی از دوبلین، و او دو مربی، یک فیزیو، و یک مربی تناسب اندام داشت.

او اعتبار مورد نیاز خود را در خانه پیدا کرد. تنیس ایرلند در ماه ژوئن میزبان یک رویداد چلنجر در الم پارک بود، اولین رویدادی که در 18 سال گذشته در ایرلند میزبانی شد. تنیس حرفه ای مردان به سه سطح تقسیم می شود: ATP سطح برتر است و به ترتیب نزولی سری چلنجر و سری تور جهانی ITF که گانون در سراسر آن رقابت کرده است.

به گانون یک علامت عام داده شد. او قبل از اولین بازی خود به یاد می آورد که یکی از اطرافیان باشگاه از او پرسیده بود که آیا بازیکن حرفه ای است یا خیر. حریف دور اول او برنارد تومیک استرالیایی بود که یک بار در مرحله یک چهارم نهایی ویمبلدون حضور داشت و یک دهه قبل در رده بندی جهانی در رده هفدهم قرار گرفت. او در سه ست، 6-7، 6-4، 7-6 برنده شد و در گذشته با نوعی تعجب در ذهنیت خود صحبت می کند که بزرگترین مسابقه دوران حرفه ای نوپایش بود.

او می گوید: «من یک تمرکز جدید را باز کردم. "این دیوانه بود. آن شب نمی توانستم بخوابم، زیرا مغزم سیم کشی شده بود. من به هیچ چیز دیگری اهمیت نمی دادم. من فقط می خواهم به این توپ ضربه بزنم، و همین. حتی برایم مهم نبود که برنده یا باختم. این احساس باور نکردنی بود، تقریبا مثل اینکه روی آدرال بودم. می دیدم که کرک از توپ خارج می شود." گانون در ست های مستقیم توسط گرگور دیمیتروف در دور بعد شکست خورد. سه هفته بعد، دیمیتروف در ویمبلدون در یک هشتم نهایی یک 5 ست به آرتور فری باخت.

در همین حال، گانون در پایان ژوئیه برای مسابقات آزاد ایرلند که در تور جهانی ITF با رتبه پایین تر قرار دارد، به خانه بازگشت. او در زانویش گزگز داشت و مطمئن نبود که بازی خواهد کرد، و برای به حداکثر رساندن زمان ریکاوری خود، درخواست کرد دیر شروع کند.

او در مقابل لورنزو لوروسو ایتالیایی هشت امتیاز بازی را حفظ کرد و تا فینال پیش رفت و مارکوس مولدر از استونی را شکست داد و اولین عنوان حرفه ای خود را به دست آورد.

گانون می‌گوید: «احساس می‌کردم اینجا چیزی در حال آماده شدن است، هفته خوبی خواهد بود، و کمی هیاهو در اطراف من وجود دارد. اغلب در این سطح نیست که مردم به سمت شما می‌آیند و می‌گویند، «موفق باشید کانر، امیدوارم امروز به خوبی کار کنید،» و می‌توانید ببینید بچه‌های کوچکی به شما نگاه می‌کنند، و این باعث می‌شود کمی به شما افتخار کنید، و در نهایت به شما نشان می‌دهد که این کار را درست انجام می‌دهید. کمی به رسمیت شناختن، زیرا بسیار سخت است."

گانون تصمیم گرفت که زمانی برای جشن گرفتن وجود نداشته باشد و روز بعد با یک پرواز ساعت 4 بعدازظهر به لندن رفت تا برای یک تورنمنت ITF دیگر. پیدا کردن اعتماد به نفس در پیست تنیس مانند نشستن روی پول نقد در زمان تورم است: قبل از از دست دادن ارزش آن باید آن را خرج کنید.

گانون در طول هفت هفته بعد، شش تورنمنت بازی کرد تا ارزش برد ایرلندی اوپن خود را به حداکثر برساند. این دارایی های نامشهود را می توان فراتر از ارز رایج ساخت: جایزه گانون برای برنده شدن در مسابقات آزاد ایرلند 2053.80 یورو بود. به همین دلیل است که او در فرودگاه گلاسکو خوابید که ماه گذشته یک پرواز ارتباطی از مصر را از دست داد.

او هر چیزی را که به دست می آورد برای حرفه خود، سرمایه گذاری در مربیگری، فیزیو یا هر چیزی که فکر می کند به نفعش است خرج می کند. کسب درآمد بسیار کم نیز یک تجارت پرهزینه است، و او به افراد ثروتمند مراجعه کرده است به این امید که به حمایت مالی از حرفه او کمک کنند. او اعتراف می کند که فروش سختی است، زیرا رویدادهای او هرگز در تلویزیون پخش نمی شود.

او می‌گوید: «من فقط می‌توانم به آن‌ها پیشنهاد مشارکت در حرفه‌ام بدهم، و تا جایی که می‌توانم به آنها کمک کنم. این واقعا سخت است، اما امیدوارم چیزی پیش بیاید یا کسی بخواهد کمک کند.» گانون در حال یادگیری درس‌های ورزش حرفه‌ای است و مانترا کنترل وسایل کنترل را به کار گرفته است. به دنبال یافتن اطمینان نه به نتایج، بلکه در عملکرد و اخلاق کاری.

او در دانشگاه باث مستقر است، جایی که یک جلسه صبحگاهی چهار ساعته با یک ساعت در باشگاه و یک جلسه 90 دقیقه‌ای دیگر روی ویژگی‌های تکنیک کار می‌کند. او می‌گوید که به‌جای دنبال کردن امتیازهای رتبه‌بندی، دنبال تنیس خوب است، اما اینکه به یک تنیسور بگوییم روی رتبه‌بندی جهانی خود وسواس نداشته باشد، مانند این است که به نویسنده‌ای بگوییم نام خودش را در گوگل سرچ نکند.

گانون می گوید که او گاهی اوقات به نوعی "دیسمورفی رتبه بندی" مبتلا بوده است.

او می‌گوید: «در آغاز، تنها شکستن 1000 نفر برتر هدف بزرگ من بود. زمانی که به 1000 برتر رسیدم، فکر می‌کردم که نسبت به خودم احساس خوبی دارم، می‌خواهم با خودم قدمی متفاوتی داشته باشم، یا چیز دیگری. بعد از مسابقات آزاد ایرلند مستقیما به عدد 820 رسیدم و با این حال، "جیز، این عدد به نام من نمی‌آید، من الان آن را نمی‌خواهم. اکنون در دهه 700 هستم [رنکینگ فعلی او از 7 تا 70، می‌خواهم در رده‌بندی 70 تا 7 قرار بگیرم." ژانویه، من به خاطر آن دست شما را گاز می گرفتم، رتبه ام را نصف کردم.

جاه طلبی فوری او این است که تا پایان امسال به جمع 650 نفر برتر جهان راه پیدا کند، و در درازمدت 250 نفر برتر را هدف قرار داده است که باعث می شود در دورهای مقدماتی مسابقات گرند اسلم جایگاهی کسب کند.

او می‌گوید: «می‌دانم که می‌توانم کسی را که رتبه‌های 500، 400، 300، حتی 200 دارد، شکست دهم. "مثل اینکه من برنی تومیک را که 150 ساله بود شکست دادم. سطح من در آنجاست. این کلیشه ای است که هر نقطه را از دست بدهم، یا فقط تمرکز درست روی هدف درست داشته باشم و حواسش پرت نشود."

او همچنان در ورزش خود وسواس دارد و تلاش می کند پیشرفت کند و به الگوریتم یوتیوب خود به عنوان مدرک اشاره می کند.

"من دو، سه ساعت آلکاراز را تماشا می‌کردم؛ یوتیوب‌برها را در حال بازی تنیس تماشا می‌کردم؛ مشخصات راکت را در مورد چگونگی افزایش سرعت در فورهند خود مشاهده می‌کردم، اگر نوار لید را در ساعت 12 روی راکت اضافه کنید؛ من همیشه سعی می‌کنم مطالعه کنم و همیشه به تنیس فکر می‌کنم."

این کنجکاوی و اشتیاق به این ورزش از تماس با واقعیت‌های سخت زندگی حرفه‌ای جان سالم به در برده است و او می‌گوید موفقیت و اعتبار چند ماه اخیر عزم او را سخت‌تر کرده است.

"روز پیش داشتم به این موضوع فکر می کردم. "چقدر پول باید به من پرداخت کند تا در حال حاضر متوقف شوم؟" راستش را بخواهید به میلیون ها نفر می رسد. شما نمی توانید در حال حاضر من را از تنیس دور کنید."