آنچه حسن پیکر معتقد است

یک سال و نیم پیش، حسن پیکر، فعال و پخش کننده جریان چپ، به عنوان جو روگان از حزب دموکرات مورد ستایش قرار گرفت - یک تأثیرگذار که می تواند به مردان جوان دسترسی پیدا کند. موجی از پروفایل‌های شاد بیشتر به هیکل پیکر توجه داشتند تا عادت او به اظهار نظرهای غیرسیاسی. عنوان ورودی نیویورک تایمز در این ژانر «ذهن پیشرو در بدن ساخته شده برای «مانوسفر» بود.

از آن زمان، پیکر با موفقیت های قابل توجهی در ائتلاف حزب دمکرات مورد استقبال قرار گرفت. او در کنار چندین دموکرات ظاهر شده است و به خود می بالد که چندین نفر دیگر به طور خصوصی به دنبال مشاوره از او هستند. Vanity Fair Piker را یکی از 50 فرد تأثیرگذار در آمریکا معرفی کرد. او نفوذ خود را حتی به نامزدهایی می‌بیند که علنا با او همسو نشده‌اند و متعهد می‌شود که جیمز تالاریکو را تحت فشار بگذارد تا در صورتی که تالاریکو در انتخابات سنا در تگزاس پیروز شود، از جناح چپ حمایت کند.

("ما باید به او یادآوری کنیم که ما نیرویی هستیم که هم در اوایل از او حمایت کردیم و هم نیرویی هستیم که به او اجازه دادیم این کرسی قدرت را به دست آورد و اگر می خواهد آن را حفظ کند، باید با توپ بازی کند.")

دیدگاه غالب حزب دموکرات در مورد Piker شاید توسط جان لاوت مجری Pod Save America بیان شد، که ماه گذشته در پادکست لیبرال به او گفت: «نظر من این است: من بخشی از یک ائتلاف حامی دموکراسی در مبارزه با فاشیسم هستم، و شامل همه افراد جمهوری خواه سابق مانند نیکول والاس و تیم میلر و سارا لانگول از جمله سیاستمداران است. شانون واتس، شامل AOC و برنی می شود و صداهایی مانند شما در سمت چپ را شامل می شود.

صعود استراتوسفری پیکر - او اکنون هفت رقمی از جریان توییچ خود کسب می کند - و جاه طلبی های بزرگ او را هدف اتهامات معدودی مشکوک حزب دموکرات و همچنین یک شرور مکرر برای فاکس نیوز قرار داده است که سعی کرده او را به چهره حزب تبدیل کند. این منتقدان تمایل دارند تعداد انگشت شماری از ظالمانه ترین اظهارات پیکر را بازگو کنند، که برخی از آنها - با بیان اینکه آمریکا مستحق حادثه 11 سپتامبر بود و یهودیان ارتدوکس را "همخون" خواند - او پس گرفته و از آنها عذرخواهی کرده است.

پیکر از اینکه رسانه های جریان اصلی او را پوشش می دهند شکایت کرده است، اما به ندرت تمایل دارند با او صحبت کنند. وقتی او من را به برنامه خود دعوت کرد، به عنوان یک شکایت منطقی، از او دعوت کردم تا در عوض با The Atlantic مصاحبه کند. او قبل از به تعویق انداختن مصاحبه و سپس لغو آن، پذیرفت.

[ ایلین گادفری: سوال حسن پیکر ]

همانطور که با تحقیق در مورد تفسیر او برای مصاحبه آماده شدم، متوجه شدم که پیکر حق دارد شکایت کند که تعداد انگشت شماری از اظهارات جنجالی که مکررا تکرار می شوند نمی توانند به درستی جهان بینی او را نشان دهند. در واقع، بسیار بدتر از آن نقل قول ها است.

مهمترین مشکل دعوت از پیکر برای پیوستن به ائتلاف طرفدار دموکراسی این است که با هر تعریف معقولی از این واژه، او به دموکراسی اعتقادی ندارد.

پیکر امسال در یک مناظره اعلام کرد: "من می گویم که ما قدرت را به دستان بسیاری باز می گردانیم تا قدرت را در دستان معدود. اگر دیکتاتوری اجتناب ناپذیر است، ترجیح می دهم دیکتاتوری پرولتاریا باشد تا دیکتاتوری که بر اساس نیازهای طبقه بورژوا طراحی شده باشد." او در استریم توییچ خود گفته است: "من لنین را دوست دارم. فیدل کاسترو را دوست دارم و چه گوارا را دوست دارم. آنها واقعا قهرمانان لعنتی هستند."

هنگامی که از پیکر خواسته شد نمونه ای از سوسیالیسم را ذکر کند که او آن را تحسین می کند، پیکر پاسخ داد: "چین احتمالا نزدیک ترین است"، در حالی که پذیرفت که "هنوز شکست های زیادی در سیستم چین وجود دارد." اگرچه او مدل اقتصادی چین را به جای رژیم کمونیستی تک حزبی آن به عنوان منبع تحسین خود ذکر می کند، کشورهای دیگر همان صنعتی شدن سریع را بدون جلب ستایش پیکر به نمایش گذاشته اند.

او کمپین ترور توده ای مائو را به عنوان یک اشتباه صرف رد کرده است. "آیا معتقدم که عمدی بوده است؟ نه، من معتقد نیستم که عمدی بوده است." در واقع، همان طور که کنت لیبرتال، محقق بروکینگز، که در دانشگاه میشیگان دوره‌ای در مورد چین در دوران کمونیسم تدریس کرده است، به من گفت: «مائو هرگز برای رسیدن به اهدافش از خشونت در میان غیرنظامیان چینی کوتاهی نکرد و هرگز از مرگ‌هایی که در نتیجه ابتکاراتش رخ داد ابراز پشیمانی نکرد.»

پیکر به طور گسترده توسعه اقتصادی در کره شمالی را ستایش کرده است، کشوری که او اذعان کرده است که درگیر سرکوب است، در حالی که معتقد است "مطمئنا به بدی شیوه ای که رسانه های غربی آن را ارائه می دهند نیست." در بخشی که از توسعه اقتصادی در پادشاهی استالینیستی شگفت زده می شود، جایی که حتی کوچکترین اعمال مخالف با حبس و شکنجه مواجه می شود، گفت: «برای من بسیار گیج کننده است که کشوری لعنتی فقیر و پریشان، کشوری که در برابر نسل کشی لعنتی مقاومت کرده است، بتواند به این سطح برسد.

مثلا چگونه این شما را به عنوان یک شهروند آمریکایی عصبانی نمی کند؟ چگونه این لعنتی شما را عصبانی نمی کند، جایی که شما به این مزخرفات نگاه می کنید و می گویید، اگر آنها می توانند این کار را انجام دهند، چرا ما نمی توانیم لعنتی؟" پیکر در پایان گفت که دستاورد کره شمالی "به شما نشان می دهد که آینده بهتری برای همه ما امکان پذیر است."

پیکر کاستی‌های رژیم‌های کمونیستی را که از آن دفاع می‌کند تصدیق می‌کند، اما با میلیون‌ها قربانی آن‌ها به عنوان هزینه غم‌انگیز پیشرفت رفتار می‌کند. این در تضاد با رفتار او با ضد کمونیست هاست که با تحقیر بی دریغ مشخص می شود. او نفرت خود را از ناتو به دلیل مخالفت با کمونیسم اعلام کرده است: "البته من ضد ناتو هستم. ناتو با هدف صریح این طراحی شده است که یک نهاد ضد کمونیستی است."

در یکی از قسمت‌های آشکار، او به یک پناهنده از ویتنام حمله کرد. جریان Piker معمولا شامل قطعه‌هایی از ویدیوهایی است که او و مخاطبانش با هم تماشا می‌کنند و با نظرات خودش در هم می‌آیند. در حالی که این ویدئو پناهنده را نشان می‌داد که می‌گوید «ما در رژیم کمونیستی رنج‌ها را تحمل کرده‌ایم»، او در کمال ناباوری سرش را به عقب انداخت و شروع به داد و بیداد کرد: «باشه، لعنت به تو، بانو. سخت تر، آمریکا یا هوشی مین لعنتی؟

لعنتی رفیق لعنت به این پناهنده.»

در کنار اصول مارکسیستی-لنینیستی او، دومین رکن جهان بینی پیکر، ضد صهیونیسم است. این او را از سایر مترقیان متمایز نمی کند. چیزی که او را متمایز می کند اعتقاد او به این است که یهودیان آمریکایی که در موقعیت او مشترک نیستند مستحق مجازات هستند.

او گفته است: «در یک دنیای کاملا عادلانه، صرف نظر از پیشینه شما، هر نوع گرایش لعنتی صهیونیستی باید مانند یک نئونازی لعنتی هار برخورد شود. پیکر هنگامی که اخیرا پیش‌بینی کرد، توجه را به خود جلب کرد: «اگر یهودیان در آمریکا این ایده را مطرح کنند که به طور منحصر به فردی در اسرائیل سرمایه‌گذاری می‌کنند، در نهایت کسی می‌آید و اقدامی می‌کند – نه علیه دولت اسرائیل، بلکه علیه یهودیان آمریکایی».

ترکیب این دو بیانیه پیامدهای بدی برای یهودیان آمریکایی دارد. یک نظرسنجی اخیر نشان داد که در حالی که حدود دو سوم یهودیان آمریکایی با سیاست فعلی دولت اسرائیل در قبال کرانه باختری و غزه مخالفند، بیش از 70 درصد خود را از نظر عاطفی بسیار یا تا حدودی وابسته به اسرائیل توصیف می کنند.

استدلال پیکر مبنی بر اینکه "هر نوع گرایش لعنتی صهیونیستی" - که شامل بسیاری از صهیونیست هایی می شود که به شدت از سیاست اسرائیل انتقاد می کنند - باید شبیه نازیسم تلقی شود، و اینکه همبستگی یهودیان آمریکا با دولت یهود دعوت به یهودی ستیزی است، تحقیر یهودیان آمریکایی را در معرض طرد و بدرفتاری توجیه می کند.

اظهارنظر دوم و جدیدتر پیکر با محکومیت قابل پیش بینی چندین دموکرات پیشرو مواجه شد. پیکر این واکنش را به عنوان نمایش عروسکی که توسط لابی اسرائیل تنظیم شده است به تصویر کشیده است.

[جیمز کرچیک: در دفاع از گناه توسط انجمن]

او در X نوشت: «تماس با رئیس آیپک برقرار شد. وقتی نیر تاندن، رئیس مرکز لیبرال پیشرفت آمریکا، گفت که پیکر به عبدالالسید نامزد دموکرات سنا کمک نمی‌کند تا کمپین انتخاباتی خود را در میشیگان پیروز شود، «شما احتمالا باید از برجسته‌کردن و «مشروعیت بخشیدن» به حملات ارتجاعی «اما از دیدگاه جمهوری‌خواهان علیه لیبرال‌ها» دست بردارید. اهداکنندگان شما با روابط مالی با تل آویو نمی خواهند شما را متوقف کنید. این تصور که هرگونه مخالفت با ایده های او باید شاهدی بر کنترل پنهانی باشد که توسط یهودیان ثروتمند اعمال می شود، یک ایده کلاسیک است.

استعاره ضد یهود

برخی از این نظرات تا حد زیادی به عنوان تاییدیه ای تلقی می شوند که Piker اساسا یک شوک شوک است. مدافعان او این اظهارات بی ادبانه را هزینه اجتناب ناپذیر داشتن یک شخصیت رسانه ای محبوب برای تقویت پیام دموکرات ها می دانند. یک نمایه نیویورکر در 20 مارس به پایان رسید: "برخی از بخش های ائتلاف دموکرات، پیکر را تندخو، یا خشن، یا حتی نفرت انگیز می دانند. اما اگر "روگان چپ" معنایی داشته باشد، مطمئنا به معنای تحمل بیشتر در برابر جنجال است، حتی در معرض خطر بیگانه کردن بخش هایی از پایگاه."

اما بر خلاف روگان، که در درجه اول یک سرگرم کننده است و فاقد هرگونه ایدئولوژی جدی است، پیکر کار خود را به عنوان پیشبرد یک پروژه سیاسی بلندمدت می بیند.

او تمایل دارد کار خود را به جای خود برنامه، زمانی که در مورد جریان توییچ خود مصاحبه می کند، آشکارا تحلیل کند. هنگامی که او در حال صحبت با مخاطبان خود است، او به یک پاتوآی پسرانه می افتد که مملو از کمک های سخاوتمندانه ناسزا است. هنگامی که او در مورد نمایش خود صحبت می کند، از زبان و مفاهیم پیچیده تری استفاده می کند.

پیکر ماه گذشته به Vox گفت: «در پایان روز، من کسی هستم که درگیر آن هستم – و این یک اصطلاح مارکسیستی است که بسیاری از مردم از آن عصبانی می‌شوند، زیرا نمی‌دانند که پروپاگاندا در ابتدا یک اصطلاح خنثی است – اما این یک تبلیغات تحریک‌آمیز است. پروپاگاندا آژیتاتیو - یا، همانطور که بیشتر شناخته می شود، آژیت پروپ - اصطلاحی برگرفته از بخش تبلیغات و تبلیغات است که شوروی در دهه 1920 برای القای تفکر کمونیستی در کارگران و دهقانان ایجاد کرد. این روش عموما به دلیل پایبندی وفادارانه به حقیقت و دقت شناخته شده نیست.

پیکر نقش خود را به عنوان سر نیزه یک کمپین متقاعدسازی طولانی مدت برای ایجاد قدرت از طریق ابزارهای تدریجی توصیف می کند. او یک سال پیش به راس دوتات گفت: «من می‌خواهم از طریق یک سیستم اصلاحات سوسیال دمکراتیک در ابتدا، اساسا خودمختاری را برای افراد عادی پس بگیرم و امیدوارم صدای بیشتری را در محل کارشان و همچنین در روند سیاسی به آنها بدهم، و به آرامی اما مطمئنا نتایج برابری بیشتری به دست بیاورم.

پیکر اغلب لیبرالیسم را به عنوان یک ایدئولوژی شکست خورده مورد تمسخر قرار می دهد. او در مصاحبه‌ای در بهار گذشته با ترور نوآ توضیح داد که رای‌دهندگانی که فکر می‌کنند لیبرال هستند، در واقع از آگاهی کاذب رنج می‌برند.

او گفت: "آنها خود را لیبرال معرفی می کنند زیرا واقعا معنی آن را نمی فهمند. اگر بخواهید جهان بینی آنها را جدا کنید و کمی آموزش سیاسی به آنها ارائه دهید، ممکن است دریابید که آنها در واقع اصلا لیبرال نیستند. شاید آنها سوسیالیست باشند، شاید مارکسیست باشند، شاید آنها گرایش ایدئولوژیکی متفاوتی نسبت به لیبرالیسم داشته باشند، که اساسا فقط تک فرهنگ را در نظر گرفتیم."

او حزب دموکرات را اساسا پوسته ای توخالی می داند، ایدئولوژی حاکم بر آن نوعی بقایای بی فکر است که رای دهندگان آن هیچ وابستگی واقعی به آن ندارند، چیزی که او و متحدانش به راحتی می توانند جایگزین آن شوند. این استراتژی مستلزم آن است که Piker و متحدانش جایگاهی در درون حزب به دست آورند تا در نهایت آن را تصرف کنند. او فعالانه برای چندین دموکرات چپ‌گرا، به‌ویژه السید، مبارزات انتخاباتی کرد. همکارم هلن لوئیس گزارش داد: "در طول 10 روزی که در غرب میانه پیش از رای گیری اولیه گذراندم، پیکر همه جا حضور داشت."

زمانی که رقیب جمهوری‌خواه السید شروع به گره زدن او به برخی از اظهارات بدنام‌تر پیکر کرد، پیکر عمل‌گرایانه پاسخ داد تا آسیب را مهار کند. او به دلیل اینکه گفته بود آمریکا مستحق حادثه 11 سپتامبر است عذرخواهی کرد و مدعی شد که این اظهارات از متن خارج شده است. او اظهارات مربوط به نفرت از ایالات متحده را رد کرد: "این خنده دار است که بگوییم افرادی مانند من، افرادی مانند عبدالالسید، ما از آمریکا متنفریم." (در واقع، Piker این احساس دقیق یا تکرار آن را بارها و بارها بیان کرده است.)

السید به این شکل پاسخ داد که انگار پیکر صرفا یک چهره رسانه ای است که با او مصاحبه کرده است، نه جناح کمپین او. او پیکر را به‌عنوان یک پخش‌کننده در کالیفرنیا توصیف کرد و گفت که با هر چهره‌ای که در رسانه‌ای با او مخالف باشد، «مکالمه‌ای» خواهد داشت، به‌گونه‌ای که گویی تبلیغات انتخاباتی با کسی درست مانند صحبت کردن در فاکس نیوز است.

Piker با این پیام همکاری کرده است. او بارها از خود به عنوان «استریمر توییچ» یاد کرده است و منتقدانش را به خاطر کوچک‌اندیشی و توجه به اعتقاداتش مورد تمسخر قرار داده است. او در X نوشت: جمهوری‌خواهان «استراتژی میان‌دوره‌ای خود را حول یک پخش‌کننده توئیچ متمرکز می‌کنند که هیچ‌کس نمی‌داند که بسیار احمقانه است».

وی در پاسخ به مطلبی درباره کشته‌شدگان در جنگ ایران، نوشت: «آیا دموکرات‌ها در این مورد پاسخگویی و شفافیت خواهند خواست یا به گریه‌هایشان برای پخش جریانی ادامه خواهند داد؟»

[ تولوس اولرونیپا و الین گادفری: کاری که السید انجام می دهد مهم است]

نکته قابل توجه در مورد این محور بلاغی این است که پیکر باید خود را بی ربط و بی ارزش توجه کند. این تصویر به سختی با جدیتی که او قبلا تأثیر خود را توصیف کرده است، مطابقت ندارد، اما سطحی از نظم و انضباط پیام و تعهد به هدف را نشان می دهد. CNN هفته گذشته گزارش داد که السید اخیرا با پیکر صحبت کرده و "هشدار داده است که لفاظی های او به قیمت آرای السید تمام می شود و از او خواسته است دست از کار بکشد."

انتظار نداشته باشید که سکوت Piker پس از روز انتخابات ادامه یابد. دلیل کمی وجود دارد که به معرفی فعلی او به عنوان یک پخش کننده Twitch که بیش از حد مبهم است که شایسته بحث باشد، اعتماد کنیم. او خود را نماینده جنبشی می داند که می تواند کنترل یک حزب بزرگ و سپس خود کشور را در دست بگیرد.

پیکر در توصیف حزب دموکرات به نوح گفت: "این حزب ضعیفی است. این حزبی است که شما می توانید آن را تصرف کنید. این حزبی است که می توانید از آن بهره ببرید." بسیاری از لیبرال‌های جدی، Piker را به عنوان یک مگافون مفید می‌دانند که می‌تواند پیام خود را به یک حوزه انتخابیه گریزان منتقل کند. با این حال، Piker آنقدر به تیم ملحق نمی شود که آن را به عنوان طعمه بزرگ می کند.