آنچه را که اورسن ولز «جنگ دنیاها» پخش کرد، 88 سال بعد به ما می گوید

در 30 اکتبر 1938، یک پخش برنامه شام ​​را در سراسر آمریکا قطع کرد. این دوره بولتن های خبری فوری بود و بسیاری فکر می کردند آغاز جنگ جهانی دوم است. هیتلر تهدید کرده بود که به چکسلواکی حمله خواهد کرد تا سرزمین سودت را پس بگیرد. جنگ در تمام طول ماه قریب الوقوع به نظر می رسید. اما این چیز دیگری بود. در استودیوی رادیویی در CBS در منهتن، مرد جوانی با صدای باریتون دستانش را به مدت شش ثانیه در سکوت پس از زنده زنده سوزاندن یک خبرنگار در رادیو بالا گرفته بود.

پسر شگفت‌انگیز، اورسون ولز، با مریخی‌هایش که در سرتاسر آمریکا فرود می‌آمدند و مردمی که به سمت تپه‌ها می‌دویدند، دنیا را به هیجان آورد. هالووین در راه است و هشتاد و هشتمین سالگرد پخش «جنگ دنیاها» اثر اچ‌جی ولز توسط اورسن ولز. آنچه به عنوان هفدهمین برنامه Mercury Theatre on the Air آغاز شد، به سرعت به یک پخش خبری وحشتناک تبدیل شد که مریخی ها در گروورز میل، نیوجرسی فرود آمدند و با تفنگ های پرتوهای حرارتی و گازهای سمی برای نابودی بشریت ظاهر شدند. مریخی ها سپس به سمت نیویورک حرکت کردند و مردم به سمت حومه شهر حرکت کردند.

آنها در زیرزمین ها و ماشین ها پنهان شدند. آنها از ساختمان های آپارتمانی فرار کردند. آنها بدون پرداخت پول از رستوران ها فرار کردند. آن‌ها به کلیساها، سینماها، بیمارستان‌ها، عروسی‌ها، مدارس، کالج‌ها رفتند - هر چیزی که برای فرار از مریخی‌هایی که به‌طور ناگهانی از قاره آمریکا عبور کرده بود، ارتش را سوزاند و زندگی انسان‌ها را به پایان رساند. همه اینها از ذهن یک جوان بیست و سه ساله در یک شب پرشور اکتبر قبل از هالووین. واقعا مبتکرانه بود یک رمان علمی تخیلی از یک نویسنده انگلیسی بگیرید و آن را به یک درام یک ساعته با قالب خبری فوری تبدیل کنید.

یک خبرنگار را روی آنتن بسوزانید و سپس به شش ثانیه سکوت رادیویی یا «هوای مرده» بروید. اینجا جایی بود که ولز درخشید. او این لحظه سکوت را به لحظه وحشت تبدیل کرد و رادیو را شخصیتی کرد و دیوار چهارم را شکست. ما اکنون به آن عادت کرده‌ایم، با شخصیت‌هایی که در همه چیز از «کوتاه بزرگ» تا «دفتر» با دوربین صحبت می‌کنند. اما در سال 1938 هیچ کس از پشت پرده بیرون نیامد. ولز دو کار را همزمان انجام داد. او با اعلام بحران از رسانه جدید رادیو علیه خود استفاده کرد، سپس رادیو را نیز با وحشت فرار کرد. درخشان این اولین پخش اخبار جعلی بود.

بازگشت ضربه از این لحظه رادیو را برای همیشه تغییر می دهد. خود ولز راهی زندان شد - یا حداقل تبعید یا آسیب جسمی با تهدید به مرگ و شکایت‌هایی که بر سی‌بی‌اس و خودش بارید. سی‌بی‌اس کنفرانس خبری معروفی برگزار کرد و او در مرکز ایستاده بود و شبیه شخصیت اصلی «پسر بد پک» بود که ادعای بی‌گناهی می‌کرد. فایده ای نداشت، اما پس از آن دوروتی تامپسون، ستون نویس برجسته زمان خود، هیاهو را برگرداند و به جهانیان گفت که اورسون با نشان دادن اینکه مردم آمریکا چقدر نادان، چقدر بی سواد و چقدر ساده لوح هستند، به همه لطف کرده است.

این یک هشدار برای بیدار شدن بود، وگرنه هیتلر و موسولینی به زودی به خیابان پنجم راهپیمایی خواهند کرد. درست به همین ترتیب، ولز به عنوان یک نابغه معرفی شد و برای ساخت اثر خود، "همشهری کین" به هالیوود رفت. اورسون بعدا به شوخی خود در بی بی سی اعتراف کرد. او ادعا کرد که این کار را انجام داده است زیرا مردم تقریبا هر چیزی را که از طریق رادیو ارائه می شود باور داشتند. او می خواست نشان دهد که باید آنچه را که شنیدیم زیر سوال ببریم. این تصور که یک جوان 23 ساله می‌تواند امروز با پخش برنامه‌ای در مورد حمله به مریخ‌ها باعث وحشت ساحل به ساحل شود، برای حساسیت‌های قرن بیست و یکم ما پوچ به نظر می‌رسد.

مردم گفته اند که این نوع وحشت هرگز دوباره تکرار نمی شود. اما وقتی کتاب من چند سال پیش در پخش پخش شد، «هوای مرده: شبی که اورسون ولز آمریکا را وحشت زده کرد»، هواپیماهای بدون سرنشین در آسمان آمریکا بودند. پرزیدنت جو بایدن به ما می گفت نگران نباشیم، اما رسانه های اجتماعی با حمله بیگانگان و مریخی ها روشن شد. وسواس فعلی ما با اخبار جعلی واقعا از 88 سال پیش شروع شد، زمانی که ولز اضطراب ما را گرفت و آن را برای یک سواری شبانه بیرون آورد. ویلیام الیوت هزلگرو نویسنده «هوای مرده: شبی که اورسون ولز آمریکا را وحشت زده کرد» است.