آنچه منچستریونایتد اکنون به آن نیاز دارد ثبات است، نه تغییرات بیشتر - پولیس

وارد شدن به یک باشگاه فوتبال کم موفقیت هرگز آسان نیست. می دانم، چون دوران حرفه ای ام را صرف چنین چالش هایی کردم.

این وظیفه‌ای بود که مایکل کریک در ژانویه به عهده گرفت، زمانی که به عنوان سرمربی موقت منچستریونایتد منصوب شد و باشگاهی را تصاحب کرد که عمیق‌تر و عمیق‌تر به سمت متوسط ​​پیش می‌رفت.

حامیان در مورد مشاهده جهش زمانی که مدیران جدید مدیریت می‌کنند صحبت می‌کنند و با توجه به تجربیات خودم، معتقدم که چنین است.

مایکل مطمئنا یک دوره فوق العاده را تجربه کرد که در آن نتایج و عملکرد بهتر شد. در مورد او، پیشرفت یونایتد تا سوم شدن و کسب مقام های لیگ قهرمانان استثنایی بود - و او همچنین آب را در پشت صحنه آرام کرد.

با این حال، با هر پرش، تقریبا همیشه بازگشت به حالت عادی وجود دارد. شما بازیکنانی را می بینید که سطح عملکرد خود را بالا برده اند به سطحی که به آن عادت کرده بودند باز می گردند و اغلب همه چیز به حالت قبل برمی گردد.

به نظر می رسد این همان چیزی است که در حال حاضر در یونایتد اتفاق می افتد، اما، در حالی که به نظر می رسد کریک تحت فشار فزاینده ای قرار دارد، قطعا مشکلات باشگاه فقط به سرمربی آنها مربوط نمی شود.

در اینجا، من سعی کرده ام توضیح دهم که او باید چه کاری انجام دهد تا برخی از مشکلات خود را حل کند.

مایکل کریک سرمربی منچستریونایتد از 700 هوادار مسافرتی باشگاه به خاطر شکست 4-1 در کومو عذرخواهی کرد.

برای قضاوت صحیح مایکل، باید همه چیزهایی را که او به ارث برده است متعادل کنید و در نظر بگیرید که آیا یونایتد می تواند یک سازمان موفق باشد یا خیر.

یونایتد در پنج سال گذشته مبالغ هنگفتی را برای جذب بازیکنان زیادی سرمایه گذاری کرده است.

از سال 2021، آنها سه سرمربی دائمی دیگر داشته اند - اوله گونار سولسشر، اریک تن هاگ و روبن آموریم، که بیش از یک میلیارد پوند برای 27 خرید بزرگ هزینه کردند و بسیاری از آنها هنوز در باشگاه هستند.

امسال، تحت هدایت مایکل، آنها 150 میلیون پوند دیگر سرمایه گذاری کردند، اما عمده آن روی سه هافبک بود و اگر کل تیم او را ارزیابی کنید، من هنوز به طور جدی سوال می کنم که او چند بازیکن را از گروهی که اکنون دارد انتخاب می کرد.

به عنوان مدیری که به باشگاه های مشکل دار می رود، باید فورا اصول غیرقابل مذاکره خود را با بازیکنان خود تنظیم کنید - چیزهایی مانند سخت کوشی و روحیه جمعی در رختکن برای من ضروری بود.

شما به همه فرصت یکسانی می‌دهید تا روی کشتی بپرند و سپس به سرعت بازیکنانی را که می‌توانند با شما سوار شوند و آن‌هایی که نمی‌توانند یا نمی‌خواهند، شناسایی کنید.

مایکل تا به حال همه این چیزها را در مورد تیمش، خوب و بد، می داند، اما او واقعا در مورد آن چه می تواند بکند؟

در تجربه‌ام، و من در مورد باشگاه‌های لیگ برتر صحبت می‌کنم، مالکان من مشتاق نظرات من در مورد بازیکنانی بودند که به تازگی به ارث برده‌ام - نه فقط از نظر توانایی‌هایشان در زمین، بلکه ارزش آنها به عنوان دارایی در برگه‌های بودجه و در بازار نقل و انتقالات.

همیشه از من سوال می شد که آیا می توانم بازیکنان را بهتر کنم و همچنین می توانم از کسانی که رتبه بندی نمی کنم یا نمی خواهم پول بگیرم تا به وضعیت مالی باشگاه کمک کنم.

من دلیل آن را فهمیدم - موقعیت من به عنوان سرمربی این بود که 100٪ به باشگاه کمک کنم و سعی کنم حداکثر عملکرد را در داخل و خارج از زمین به دست بیاورم - اما انجام هر دو کار می تواند سخت باشد.

این بدان معناست که وقتی گروهی از بازیکنان را بر عهده می گیرید که باشگاه شما روی آنها سرمایه گذاری کرده است، نمی توانید همیشه در مورد بازیکنان خاصی در آن گروه صادق باشید.

می‌دانید که باشگاه علاقه خاصی به حفظ ارزش بازیکن دارد و این واقعیت که برای محافظت از آن باید مثبت نشان دهید گاهی اوقات به طرز باورنکردنی دشوار است.

به دلیل وفاداری شما به باشگاه، انتقاد از آنها در رسانه‌ها ممکن نیست اتفاق بیفتد، بنابراین امیدوارید افرادی که بازی‌های شما را هر هفته تماشا می‌کنند، معضل شما را در تیم شما درک کرده و تشخیص دهند.

استراتژی جذب باشگاه اخیرا توسط مدافع لیساندرو مارتینز به طور علنی مورد سؤال قرار گرفته است - و من مطمئن هستم که بسیاری از هواداران با او موافق هستند و/یا می‌خواهند در مورد این موضوع شفاف‌سازی شود.

اما، از منظر یک مربی، طغیان مارتینز سوالات جدی را در مورد خود بازیکن نیز ایجاد می کند.

گفتن کارهایی که انجام داده باعث می شود به این فکر کنم که آیا معتقد است شخصا موفق بوده است یا خیر. اگر چنین است، پس چند بازیکن دیگر در تیم اصلی یونایتد نیز معتقدند که به جای بخشی از مشکل، موفق بوده اند؟

مدیریت بازیکنان با نظرات متورم درباره خود چالش دیگری است - و مطمئنا نیاز به رسیدگی دارد.

شما می توانید همین الان این را به لیست مشکلات مایکل اضافه کنید، اما او در نحوه برخورد با اظهارات کاپیتانش برونو فرناندز پس از اینکه یونایتد در روز چهارشنبه توسط کومو در لیگ قهرمانان اروپا تحقیر شد، مشکل بزرگتری دارد.

تماشای مایکل در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی اش در ایتالیا برای من واقعا سخت بود.

من بازی‌هایی را مدیریت کرده‌ام که تیمم در حالی که بازی درستی داشته، شکست خورده است، اما دیدن یک مربی در کنار او پس از نمایشی که برای من، نگرش آن‌ها را برای رقابت یا حتی دویدن و تلاش زیر سوال می‌برد، بسیار آزاردهنده بود.

گوش دادن به نحوه صحبت کاپیتان او، پس از اینکه مثال خودش نشان دهنده بی میلی تیمش به انجام موارد بالا بود، دوباره به من نشان داد که در حال حاضر چقدر باید در آن باشگاه سخت باشد.

تاکتیک‌های مایکل وجود دارد که باید دنبال شوند، اما برای انجام آن در کومو در یک شب بسیار خیس و بادی، به مردان نیاز دارید نه پسرها.

به نظر می رسید فرناندز از رابطه خود با کریک در فصل گذشته، زمانی که یونایتد در حال صعود به جدول بود، لذت می برد، اما آنها اکنون هم به عنوان یک تیم و هم به عنوان فردی به روشی که در این ستون توضیح دادم، به سطحی رسیده اند.

کاپیتان های مناسب، و من خوش شانس بودم که با چند نفر برتر کار کردم، زمانی که تیم و باشگاه به آنها بیشتر نیاز دارند، به میدان می آیند.

من همیشه رهبران را بر اساس افرادی قضاوت کرده‌ام که وقتی اوضاع بد پیش می‌رود از آنها پیروی می‌کنند. متأسفانه، بسیاری از اعضای آن تیم از کاپیتان خود الگو گرفتند، اما به روشی کاملا غیرحرفه ای.

برونو فرناندز در 338 بازی برای منچستریونایتد 111 گل به ثمر رسانده است

من مایکل را به خوبی نمی شناسم، اما او بازیکن بسیار صادقی بود که به شایستگی جایگاه خوبی در باشگاهی که اکنون مدیریت می کند، دارد.

من کارکنان پشتیبان او را بهتر می شناسم - استیو هالند، جانی ایوانز و جاناتان وودگیت - و همگی دستیارانی توانا با دانش و تجربه در سطح بسیار بالا هستند.

هر زمان که یونایتد برنده نمی شود، درخواست هایی برای تغییر همه چیز وجود دارد - و سرمربی تقریبا همیشه در صدر این لیست قرار دارد.

خب حالا کجا باید نگاه کنند؟ من معتقدم که آنها باید نقشه یکی از رقبای بزرگ خود را دنبال کنند و متوجه شوند که تغییر مسیر مداوم کارساز نیست.

هنگامی که میکل آرتتا در دسامبر 2019 به آرسنال آمد، تأثیری فوری مانند مایکل داشت - نه از نظر موقعیت در لیگ، بلکه با قهرمانی در جام حذفی 2020.

با این حال، برای چند سال پس از آن موفقیت اولیه، آرتتا از طرفداران و طیف رسانه‌ها انتقاد می‌کرد، زیرا روند صعودی نتایج ادامه نداشت.

علیرغم آن، باشگاه هیچ گاه کوتاه نیامد و به او این فرصت را داد تا هویت مشخصی در کل باشگاه ایجاد کند و همچنین زمان شکل گیری آن را فراهم کند.

یونایتد باید داروهای خود را مصرف کند و مشابه این کار را انجام دهد - آنها باید عواقب شکست های بزرگ در جذب نیرو را که بارها و بارها انجام داده اند را درک کنند و دوباره برای یافتن مسیر و هویت دوباره تنظیم شوند.

زمان بزرگترین چالش آنها در آنجاست، زیرا این روزها همه خواستار موفقیت فوری هستند. با این حال، مردم باید بدانند که، در حالی که من معتقدم مایکل - وقتی همه آماده هستند - گروهی دارد که هنوز هم می توانند برای کسب مقام های لیگ قهرمانان اروپا رقابت کنند، آنها هرگز برای جوایزی که واقعا می خواهند به اندازه کافی خوب نیستند.

برای اینکه دوباره مدعی شوند، به چیزی بیش از استعداد نیاز دارند. توانایی، سرعت و شخصیت ویژگی هایی است که آنها تقریبا در هر موقعیت بیرونی به آن نیاز دارند، اما از جایی که اکنون هستند، دستیابی به آن به سرعت اتفاق نمی افتد.

با این حال، آنها قطعا نیازی به تغییر مجدد مدیر خود ندارند تا به آنجا برسند. من در وهله اول موافق بودم که مایکل زمانی که دارن فلچر نادیده گرفته شد، این کار را به دست آورد، و به نظر فروتنانه من باید دوباره از او حمایت کرد تا کاری را که اکنون لازم است انجام دهد.

در حال حاضر، یونایتد قادر به کسب عنوان قهرمانی لیگ نیست، هر کسی که سرمربی باشد، اما ثبات راهی برای رفع این مشکل است.

تونی پولیس در حال صحبت با کریس بیوان از بی بی سی اسپورت بود.