آنچه می خوانیم: چاینا میویل، سباستین بری، درک اووسو و خوانندگان گاردین درباره کتاب هایی که در سپتامبر از آنها لذت بردند
نویسندگان و خوانندگان گاردین درباره عناوینی که در ماه گذشته خوانده‌اند بحث می‌کنند. به گفتگو در نظرات بپیوندید. کتابی درخشان و عجیب که مرا به هیجان‌انگیزترین وجه به چالش کشید، با زبان شکسته و چشم‌اندازهای رویایی-سینمایش، حسی که از قدم زدن در راهروی پر از پژواک به آن بخشید. پژواک هایی از یک کم بیضوی اما نه کمتر…
نویسندگان و خوانندگان گاردین درباره عناوینی که در ماه گذشته خوانده‌اند بحث می‌کنند. در نظرات به گفتگو بپیوندید
ویرانه‌های جیادا اسکودلارو، کودک، من را کنار زد. کتابی درخشان و عجیب که مرا به هیجان‌انگیزترین وجه به چالش کشید، با زبان شکسته و چشم‌اندازهای رویایی-سینمایش، حسی که از قدم زدن در راهروی پر از پژواک به آن بخشید. پژواک‌هایی از نوع کمتر بیضوی، اما نه کمتر سیاسی، حنایی حیرت‌انگیز جوردی روزنبرگ را در شب مشاهده می‌کند. حدس می زنم می توانید آن را یک رمان خانوادگی بنامید؟ اما حداقل به همان اندازه که در مورد فاشیسم است - و همچنین در مورد پیوندهای ناآرام بین این دو است.
و برای وحشت و خشم موجود در یک فهرست غیرداستانی، «شکستن طبقه کارگر انگلیسی» نوشته یوناس ماروین یک مقاله ضروری – و به زیبایی نوشته شده – درباره دهه‌ها خشونت ساختاری، اقتصادی و روانی است. احساسی که در من برانگیخت، عبارت جان برگر «یأس شکست ناپذیر» را به یاد آورد. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
What we’re reading: China Miéville, Sebastian Barry, Derek Owusu and Guardian readers on the books they enjoyed in September
Writers and Guardian readers discuss the titles they have read over the last month. Join the conversation in the comments I was sideswiped by Giada Scodellaro’s Ruins, Child. A brilliant, strange book that challenged me in the most exhilarating way, with its fractured language and dream-cinema visions, the sense it bestowed of walking through a corridor full of echoes. Echoes of a less elliptical but no-less…