آنچه یکی از پروازهای flydubai در مورد نقشه جدید هند، اسرائیل و خلیج فارس فاش کرد - نظر

وقایع خارق‌العاده در پرواز فلای دبی از دبی به تل‌آویو، قبل از هر چیز، داستانی از شجاعت شخصی بود. کاپیتان هندی اسمیت ماچچار در جریان این حادثه خشونت آمیز در کابین خلبان به شدت مجروح شد. با وجود جراحاتش، او توانست به دیگران کمک کند تا به کابین خلبان دسترسی پیدا کنند و کنترل اوضاع را دوباره به دست بگیرند و از آنچه می توانست به یک تراژدی بزرگتر تبدیل شود، جلوگیری کرد. این هواپیما در نهایت با 174 مسافر در تبوک، عربستان سعودی فرود اضطراری کرد. اقدامات او به سرعت در هند و اسرائیل شناسایی شد.

نارندرا مودی، نخست وزیر هند و بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر هند، علنا از شجاعت او تمجید کردند. تبدیل یک داستان انسانی دراماتیک به یک استعاره ژئوپلیتیکی همیشه خطر دارد. ماچهار نه به دلیل اسرائیلی بودن مسافرانش و نه به دلیل هندی بودنش اقدامی نکرد. او به‌عنوان یک فرد حرفه‌ای مسئول جان افرادی که در هواپیمایش بودند عمل می‌کرد.

آنها چیزی به ما می گویند نه فقط در مورد چگونگی تغییر روابط هند و اسرائیل، بلکه در مورد چگونگی تغییر جغرافیای اطراف آنها نیز. برای چندین دهه، این رابطه عمدتا از منظر دوجانبه نگریسته می شد: دهلی و اورشلیم، با همکاری دفاعی در مرکز آن. این تصویر دیگر کافی نیست. هند و اسرائیل روابط خود را به فناوری، نوآوری، کشاورزی، آب، آموزش و روابط مردم با مردم گسترش داده اند.

در ماه فوریه، در جریان سفر دولتی مودی به اسرائیل، دو کشور رسما روابط خود را به یک "مشارکت استراتژیک ویژه برای صلح، نوآوری و شکوفایی" ارتقا دادند. اما تحول جالب‌تر ممکن است فراتر از خود روابط دوجانبه رخ دهد. جغرافیای پرواز 1073 را در نظر بگیرید: یک شرکت هواپیمایی اماراتی، یک کاپیتان هندی و یک کاپیتان اسراییلی، یک اسرائیلی را متهم به حمله کردند. فرود اضطراری در عربستان سعودی. هیچ یک از این ملیت ها نباید برای تعیین مسئولیت جمعی استفاده شوند.

این واقعیت که مهاجم ادعا شده عمانی است، اقدامات او را توضیح نمی دهد و تا زمانی که بازرسان انگیزه ای را مشخص کنند، غیرمسئولانه است که خلاف آن را نشان دهد. اما حضور عمان لایه دیگری را اضافه می کند. برای هند، عمان یک شریک استراتژیک دیرینه و یکی از مهمترین روابط دفاعی آن در خلیج فارس است. امنیت دریایی، تمرینات نظامی و همکاری دفاعی به اجزای مهم این مشارکت تبدیل شده است. برای اسرائیل، عمان موقعیت بسیار متفاوتی دارد.

این دو کشور روابط دیپلماتیک رسمی ندارند، اگرچه مسقط در مقاطع مختلف تمایل خود را برای تعامل با اسرائیل نشان داده است. این تفاوت مهم است زیرا چیزی اساسی را در مورد موقعیت هند در غرب آسیا نشان می دهد: هند می تواند همزمان با اسرائیل، عمان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی روابط نزدیکی داشته باشد بدون اینکه آن کشورها را ملزم کند که یک سیستم مشابه با یکدیگر نداشته باشند.

این شبکه ای از روابط همپوشانی بین کشورهایی است که لزوما دوستان، دشمنان یا اهداف سیاسی یکسانی ندارند. این شبکه در سال های اخیر به طور فزاینده ای قابل مشاهده شده است. توافق آبراهام فرصت های جدیدی را برای همکاری بین اسرائیل و کشورهای حاشیه خلیج فارس باز کرد. I2U2 هند، اسرائیل، امارات متحده عربی و ایالات متحده را وارد چارچوب اقتصادی و فناوری جدیدی کرد.

کریدور اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا فراتر رفت و هند، خلیج فارس، اسرائیل و اروپا را به عنوان بخشی از معماری اتصال مشترک تصور کرد. بنابراین، برای هند، غرب آسیا دیگر اساسا از منظر سنتی امنیت انرژی، منافع دیاسپورا و روابط دوجانبه جداگانه دیده نمی شود.

این کشور به طور فزاینده ای بخشی از یک فضای استراتژیک و اقتصادی گسترده تر است که هند را به خلیج، اسرائیل، مدیترانه و در نهایت اروپا متصل می کند. با این حال وقایع پس از فرود اضطراری نیز محدودیت های این تحول را نشان می دهد. اتصال به جلو کندتر از دیپلماسی پیش می رود. مسافران را بازیابی کنید این تناقض ظاهری در واقع همان داستان است.

ادغام منطقه‌ای و پراکندگی سیاسی همزمان اتفاق می‌افتد. مسیرهای تجاری، خطوط هوایی، مشارکت‌های فناوری و ابتکارات استراتژیک ارتباطاتی را ایجاد می‌کنند که تصور آن دو دهه پیش دشوار بود. اما آنها با درگیری های حل نشده، مسئله اسرائیل و فلسطین، فقدان روابط دیپلماتیک اسرائیل و عربستان، و محاسبات سیاسی بسیار متفاوت در سراسر خلیج فارس همزیستی دارند. ارتباط به سمت جلو حرکت می کند، اما نه همیشه با سرعت دیپلماسی. این امر به ویژه برای درک نقش هند مهم است.

دهلی نو نیازی به انتخاب بین اسرائیل و خلیج فارس به روشی که ناظران زمانی تصور می‌کردند، ندارد. استراتژی آن به طور فزاینده ای ایجاد روابط موازی و گاه به هم پیوسته در سراسر منطقه و در عین حال حفظ استقلال استراتژیک خود بوده است. در همین حال، اسرائیل به طور فزاینده ای با هند نه تنها از طریق روابط سنتی دهلی- اورشلیم، بلکه از طریق یک شبکه منطقه ای گسترده تر که از ابوظبی، مسقط، ریاض و فراتر از آن عبور می کند، مواجه می شود.

همچنین یک حادثه خارق‌العاده نباید بیش از آنچه می‌تواند داشته باشد، دارای معنای ژئوپلیتیکی باشد. اقدامات کاپیتان اسمیت ماخچهار به خاطر آنچه که بودند شایسته قدردانی هستند: یک عمل شجاعانه فوق‌العاده در شرایط سخت. اما گاهی اوقات جغرافیا داستان خودش را می‌گوید. یک کاپیتان هندی، یک کمک خلبان عمانی، مسافران اسرائیلی، یک هواپیمای اماراتی و یک سایت فرود سعودی برای مدت کوتاهی در یک پرواز بین دبی و تل آویو گرد هم آمدند. در آن همگرایی بعید، ما نگاهی اجمالی به یک نظم جدید منطقه ای تکمیل نشده، بلکه به نظمی که هنوز در حال ساخت است، انداختیم.