آنچه 600 سال تحقیق درباره راز یک زندگی شاد فاش می کند

کارشناسان 600 سال تحقیقات جهانی شادی را جمع آوری کردند و یک عادت ساده را پیدا کردند که می تواند راز یک زندگی شاد باشد.

شادی به ترکیبی از عوامل بستگی دارد، اما چیزی که به نظر می رسید در تحقیقات گسترده، گذراندن زمان بیشتر با عزیزان بود.

کارشناسان می‌گویند تنها داشتن یک نفر که می‌توانید روی او حساب کنید، می‌تواند تأثیرات قابل‌توجهی بر سلامت روانی شما داشته باشد، و افزودند که آنها خودشان پس از مشاهده تأثیر قابل توجه روابط بر شادی در تحقیقات خود، تلاش آگاهانه‌ای برای اولویت‌بندی زمان با عزیزانشان انجام می‌دهند.

این یافته ها در مجله مطالعات شادی در ماه اوت منتشر شد.

یان-امانوئل دی نیو، مدیر مرکز تحقیقات رفاه در دانشگاه آکسفورد، که یکی از شش سردبیر گزارش جهانی خوشبختی بود، اگرچه در انتشار این مقاله دخالتی نداشت، به نیوزویک گفت: «کیفیت ارتباطات اجتماعی ما شاید تنها عامل دست کم‌گرفته‌شده‌ترین محرک سلامت روانی ما باشد، و با این حال برای رفاه در طول زندگی کاملا حیاتی هستند.

او گفت که این نتایج «آنچه را که هر سال در گزارش شادی جهانی می‌یابیم منعکس می‌کند؛ سطوح حمایت اجتماعی، اعتماد، و داشتن افراد برای تکیه کردن، عواملی هستند که در توضیح تفاوت‌ها در رفاه هم در سطح فردی و هم در سطح جمعیت، تفاوت زیادی ایجاد می‌کنند».

لرد ریچارد لایارد، یکی از مدیران برنامه رفاه در دانشکده اقتصاد لندن، به نیوزویک گفت: «این یکی از مهم‌ترین یافته‌های علم بهزیستی است. همانطور که ارسطو گفت: انسان ها حیوانات اجتماعی هستند.

در یک تماس زوم، حدود دوازده متخصص بین‌المللی در علم سلامتی، روندهایی را که در طول 600 سال تحقیق شادی ظاهر شد، مورد بحث قرار دادند.

لارا آکنین، استاد روانشناسی اجتماعی در دانشگاه سایمون فریزر که یکی از نویسندگان مقاله بود، در این گفتگو گفت که روابط به عنوان "یکی از قابل اعتمادترین پیش بینی کننده های شادی" ظاهر شد.

او گفت: "ما می دانیم که داشتن تنها یک نفر که می توانید روی او حساب کنید بسیار مهم است. داشتن روابط بیشتر و جوامع بیشتر که احساس می کنید بخشی از ترکیبات احساس خوب بودن است."

الگوهای کلیدی دیگری که پدیدار شدند شامل این بود که در حالی که امنیت مالی پایه محکمی برای رفاه بود، درآمد اضافی در کنار نیازهای اولیه چندان تأثیری بر شادی کلی نداشت.

آنها متوجه شدند که کسانی که کار و فعالیت‌هایی را انجام می‌دهند که با ارزش‌های آن‌ها همسو بود، شادتر بودند، و همچنین کسانی که عادت‌های عمدی مانند ابراز قدردانی، لذت بردن از تجربیات مثبت، عمیق‌تر گوش دادن، داوطلب شدن و مشارکت اجتماعی بیشتر داشتند، شادتر بودند.

در واقع، آنها دریافتند که شرایط یک فرد - بنابراین جایی که یک فرد زندگی می کند، سن او، وضعیت روابط او - تنها حدود 10 درصد از شادی کلی را تشکیل می دهد. در همین حال، به نظر می رسد که حدود 40 درصد از شادی یک فرد از نحوه گذراندن وقت خود ناشی می شود.

آکنین گفت: «این فرصت زیادی را برای افرادی که ممکن است ذاتا بدبین تر هستند ایجاد کند تا شروع به تمرین استراتژی های مبتنی بر تحقیق مانند مدیتیشن یا قدردانی کنند که ممکن است به آنها کمک کند دنیا را به شیوه ای مثبت تر ببینند.

کارشناسان همچنین تأکید کردند که رفاه به معنای احساس شادی دائمی نیست، بلکه بیشتر به شکل دادن به زندگی حول محور ارزش‌ها، نقاط قوت و روابط است و در عین حال قادر به انطباق با تغییرات و چالش‌های جدید است.

De Neve گفت که در تحقیقات خود، جایی که تیم به رابطه بین سلامتی و عمل ساده تقسیم یک وعده غذایی پرداختند، دریافتند افرادی که حداقل یک وعده غذایی را با افراد دیگر به اشتراک می‌گذارند، شادی بالاتر، استرس کمتر، غم و اندوه کمتر و میزان کمتری از درد را گزارش کردند.

او گفت: "این در تمام کشورها و فرهنگ هایی که ما مطالعه کردیم صادق بود." "انسان ها موجوداتی اجتماعی هستند: ارتباط با افراد دیگر یک عامل ضروری برای یک زندگی شاد و سالم است."

او گفت که "حتی زودگذرترین ارتباطات اجتماعی - مانند یک تعامل کوتاه با یک غریبه، یا عمل پیش پاافتاده به اشتراک گذاشتن یک وعده غذایی - به نظر می رسد که به طور قابل توجهی بر رفاه ما برای بهتر شدن تاثیر می گذارد."

لایارد گفت که "ما از نحوه واکنش دیگران به ما احساس خود را دریافت می کنیم" و توضیح داد که روابط می توانند تأثیرات عمیقی بر سلامت جسمی و روانی داشته باشند.

گیل کینمن، استاد روانشناسی بهداشت شغلی در بیرکبک، دانشگاه لندن، به نیوزویک گفت که "ارتباطات اجتماعی برای سلامت روانی و جسمی بسیار مهم هستند"، زیرا "پشتیبانی عاطفی و عملی را فراهم می کنند، حس تعلق را تقویت می کنند و به ما در محافظت از اثرات مخرب استرس و رویدادهای منفی زندگی کمک می کنند."

او همچنین گفت که تحقیقات ارتباط بین "روابط حمایتی و امید به زندگی بیشتر" را نشان داده است.

لایارد می گوید: «تنهایی یکی از بیماری های اصلی عصر ماست. رسانه های اجتماعی و کار از خانه بسیار بدتر شده است. ما باید هر دوی این پدیده ها را معکوس کنیم.

De Neve گفت: "هر کاری که بتوانیم برای تقویت تعاملات چهره به چهره انجام دهیم ارزشمند است."

استنلوند، اس.، اوکانر، کی.جی. و آکنین، ال. (2026) تأملاتی در مورد گذشته، حال و آینده علم بهزیستی از چند تن از پیشگامان آن. مجله مطالعات شادی . https://doi.org/10.1007/s10902-026-01092-6

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و لیز پرکینز