آیا اکسپوزومیکس کلید تحقق پزشکی شخصی شده است؟

محقق آنا مارتی گارسیا داده‌های رونویسی را از خوشه‌هایی از سلول‌هایی که در معرض «مواد شیمیایی برای همیشه» قرار دارند جمع‌آوری می‌کند. اعتبار: Gus Ruelas/USC

سال 2050 است. بیماران در طول ویزیت های معمول پزشکی، نمونه خون و ادرار، کد پستی و شرح سبک زندگی و عادات خود را ارائه می دهند. نمونه ها برای شناسایی مواد مغذی و دارویی که فرد مصرف کرده است، عفونت های باکتریایی و ویروسی که داشته و هر گونه مواد شیمیایی که با آن مواجه شده است، تجزیه و تحلیل می شود. مکان آنها جزئیات کلیدی در مورد آلودگی هوا، سروصدا و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی را نشان می دهد.

با ترکیب این اطلاعات با جزئیات ژنوم فرد، پزشکان قادر خواهند بود به سرعت خطرات بیماری منحصر به فرد را محاسبه کنند - و همچنین اقدامات یا درمان هایی که به بهترین وجه می توانند پیشرفت بیماری را کند یا حتی سرکوب کنند.

این آینده‌ای است که محققان آشکار در تلاش برای ایجاد آن هستند.

اکسپوزوم مجموع مواجهه‌های محیطی و عوامل سبک زندگی است که در هماهنگی با ژنتیک، خطر ابتلای فرد به بسیاری از بیماری‌های رایج از جمله سرطان، نارسایی قلبی، دیابت و زوال عقل را شکل می‌دهد. این واژه در سال 2005 توسط کریستوفر وایلد، اپیدمیولوژیست بازنشسته سرطان در آژانس بین المللی تحقیقات سرطان در لیون، فرانسه ابداع شد. او «نیاز شدید به توسعه روش‌هایی با همان دقتی که برای قرار گرفتن در معرض محیطی یک فرد داریم، برای ژنوم فرد» توضیح داد.