آیا این درمان آلزایمر است؟

دانشمندان در ایالات متحده و اروپا در حال بررسی هستند که آیا یک جراحی تجربی می تواند بیماری آلزایمر را درمان کند یا خیر. | Fiordaliso/Getty Images

ویدیوها حیرت آور هستند. در یک صحنه، یک زن سالخورده چینی به نظر می رسد که در بیابان زوال عقل گم شده است و قادر به پاسخ دادن به سؤالات اساسی نیست. در قسمت بعدی، به نظر می رسد که او با شفافیت در حال چت کردن است و برای شام حبوبات را تکان می دهد. به نظر می رسد سال ها زوال شناختی پس از اینکه بیمار تحت یک جراحی آزمایشی جدید قرار گرفت، به سرعت معکوس شد.

تنها مشکل این است: هیچ کس از واقعی بودن آن مطمئن نیست.

در عصر هوش مصنوعی گرفتن هر ویدیویی به صورت واقعی کار دشواری است، و این روش آزمایشی در چین اتفاق افتاد، کشوری با تاریخچه اخیر علم بحث‌برانگیز که ادعاهای خارق‌العاده اما مشکوک را مطرح می‌کند. در چند سال گذشته، محققان در آنجا چندین مقاله منتشر کرده‌اند که نتایج امیدوارکننده‌ای را از روشی گزارش می‌کنند که ادعا می‌کند به روشی عجیب به بیماری آلزایمر حمله می‌کند: با اتصال عروق از غدد لنفاوی گردن به وریدهای مجاور در تلاش برای تخلیه مغز از مواد زائد مضر. اما اینها مطالعات کوچکی بوده اند که شامل گروه کنترل نمی شود.

بر اساس گزارش‌ها، پزشکی که برای اولین بار این جراحی را در آنجا انجام داد، بازداشت شده است و دولت چین به دنبال این بوده که بیشتر پزشکان را از انجام این عمل‌ها منع کند.

آیا دلیل آن کلاهبرداری است؟ یا چون خطرناک است؟ یا ممکن است به این دلیل باشد که هنوز کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده مناسبی برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی رویه انجام نشده است؟ مطالعات جدیدی در چین در حال برنامه ریزی برای ارزیابی دقیق تر این جراحی است.

اما دانشمندان در سایر نقاط جهان سوالات زیادی دارند. و اکنون، گروه کوچکی از محققان در ایالات متحده و اروپا در تلاش برای یافتن پاسخ هستند. ظرف چند سال آینده، ما باید بدانیم که آیا این جراحی واقعا می‌تواند معجزه‌ای باشد که ویدیوهای ویروسی آن را نشان می‌دهند - یا یک درمان بسیار پرحاشیه که در نهایت از بین می‌رود.

دکتر عدنان صدیقی، جراح مغز و اعصاب در دانشگاه بوفالو که یک مطالعه اولیه در ایالات متحده در مورد این روش را هدایت می کند، قبلا به ایجاد یک درمان جدید برای بیماران سکته مغزی شدید کمک کرده است. این به پزشکان یک تکنیک جدید و ارزشمند را برای درمان بیماران در شرایط اضطراری داد و او به من گفت که شاهد این بوده است که استاندارد مراقبت در سراسر جهان را به سرعت تغییر می‌دهد. او در مصاحبه ای هشدار داد که برای ارزیابی این درمان جدید پیشنهادی آلزایمر باید کارهای بیشتری انجام شود - اما در عین حال، او خوشبین است.

او گفت: "تمام پارادایم جهان به معنای واقعی کلمه در یک چشم به هم زدن تغییر کرد. این می تواند اتفاق بیفتد. و من امیدوارم که این خانه دوم باشد." در "2027، ما شروع به دریافت سیگنال های واضح در یک جهت یا جهت دیگر خواهیم کرد. تا سال 2028، 2029، ما می دانیم که آیا این واقعی است یا خیر."

چرا این جراحی آلزایمر واقعا ممکن است کار کند؟

وعده این روش جدید بحث برانگیز در سیستم لنفاوی است که اساسا سیستم تخلیه بدن است. بر اساس بهترین نظریه‌های فعلی دانشمندان در مورد آلزایمر، سیستم تصفیه مغز با افزایش سن بدتر می‌شود و در نتیجه، پلاک‌های متشکل از پروتئین‌های آمیلوئید و همچنین درهم‌تنیده‌ای از پروتئین‌های تاو می‌توانند در مغز افراد انباشته شوند و در نهایت منجر به آسیب‌های عصبی شوند که منجر به از دست دادن شدید حافظه بیماری آلزایمر شود.

محققان شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد این پروتئین‌های آمیلوئید و تاو نه تنها در مغز، بلکه در غدد لنفاوی افراد مسن‌تر نیز تجمع می‌یابند.

بنابراین آیا یک جراحی کم تهاجمی برای بهبود تخلیه مغز می تواند چنین تأثیر چشمگیری بر بیماری آلزایمر داشته باشد؟

صدیقی، که مؤسسه جاکوبز در دانشگاه بوفالو را نیز اداره می‌کند، که بر فناوری جدید بیماری‌های عروقی و عصبی متمرکز است، قبل از اینکه سال‌ها پیش از یکی از همکارانش در مورد این کار آزمایشی در خارج از چین بشنود، به نقش سیستم لنفاوی در آلزایمر علاقه‌مند بود. همکارش برای دیدن دکتر Qingping Xie، جراح که حدود شش سال پیش شروع به انجام جراحی لنفاوی روی بیماران آلزایمر کرد، رفته بود. صدیقی برای بررسی بیشتر خود به کره جنوبی رفت تا با یک جراح پلاستیک به نام دکتر ملاقات کند.

جون پیو هونگ، که همان طور که صدیقی می‌گفت، در حال اجرای یک نسخه جدید «تصفیه‌شده» از همان روش اولیه بود. اما مانند چین، اینها آزمایش‌های تصادفی مناسبی نبودند. دارونما وجود نداشت.

بنابراین صدیقی می خواست ببیند که آیا خودش می تواند آن را آزمایش کند یا خیر. او و همکارانش پس از انجام عملیات اثبات مفهومی در سال 2025 با یک ابزار میکرورباتیک جدید (برای یک اختلال نادر که شامل رگ‌های خونی منقبض در مغز می‌شود)، تصمیم گرفتند نوسان بزرگ‌تری داشته باشند: آزمایش این فناوری جدید برای انجام جراحی لنفاوی آلزایمر.

محققان به سازمان غذا و داروی ایالات متحده درخواست دادند و در اواخر سال گذشته برای پنج روش اولیه تاییدیه دریافت کردند. در طول تابستان، آنها برای انجام این روش روی 15 بیمار چراغ سبز دریافت کردند. قبلا چندین عمل انجام شده است و صدیقی به من گفت که هفته آینده چهار عمل دیگر را آماده کرده است.

برای خبرنامه Good Medicine ثبت نام کنید

چشم انداز سلامت سیاسی ما تغییر کرده است: رهبران جدید، علم مشکوک، توصیه های متناقض، اعتماد شکسته، و سیستم های طاقت فرسا. چگونه کسی قرار است همه چیز را بفهمد؟ دیلن اسکات، خبرنگار ارشد Vox برای مدت طولانی در وضعیت سلامت قرار داشته است، و هر هفته، او وارد بحث‌های سخت می‌شود، به سؤالات منصفانه پاسخ می‌دهد و آنچه را که در سیاست مراقبت‌های بهداشتی آمریکا اتفاق می‌افتد، توضیح می‌دهد. اینجا ثبت نام کنید.

این مکانیسم منطقی است: اگر آلزایمر محصول جانبی تجمع آمیلوئید و تاو در مغز باشد، زیرا بدن در فیلتر کردن آنها بدتر می شود، دور زدن یک "زهکشی" مسدود شده در سیستم لنفاوی می تواند به پاکسازی پروتئین ها و تسکین علائم کمک کند. با روشی متفاوت، این همان هدف درمانی داروهای پیشرفت اخیری است که زوال شناختی یک بیمار آلزایمری را کند می کند.

اما به جای تزریق، این روش شامل یک برش کوچک در گردن می شود که به جراحان اجازه می دهد غدد لنفاوی را به ورید متصل کنند. صدیقی گفت: امید این است که ایجاد این مسیر زهکشی جدید به مغز کمک کند تا آمیلوئید و تاو را به طور مؤثرتری پاکسازی کند و "امیدوارم هر شاخه ای را که ممکن است در سیستم وجود دارد دور بزند."

این دور اول از جراحی های ایالات متحده بخشی از چیزی است که مطالعه امکان سنجی اولیه نامیده می شود. صدیقی گفت: «شما فقط می‌خواهید ثابت کنید که مطمئنا بی‌خطر و قابل انجام و شاید مؤثر است». آنها نه تنها عملکرد شناختی بیماران، بلکه سایر نقاط داده - مانند تغییرات در راه رفتن آنها - را برای هر نشانه ای از سود یا ضرر اندازه گیری می کنند.

اگر نتایج امیدوارکننده باشد، یک مطالعه امکان سنجی دوم شامل تعداد بیشتری از بیماران - 50 نفر یا بیشتر خواهد شد. پس از آن، اگر شواهد نشان دهد که آنها باید به جلو حرکت کنند، دانشمندان شروع به معرفی دارونماها خواهند کرد. در مورد جراحی، این بدان معناست که برخی از بیماران جراحی‌های "تقلبی" دریافت می‌کنند که در واقع هیچ کاری انجام نمی‌دهند. سپس محققان تجربیات دو گروه را مقایسه می‌کنند: افرادی که جراحی ساختگی را دریافت کرده‌اند و افرادی که مورد واقعی را دریافت کرده‌اند.

اگر گروه دوم به طور قابل توجهی بیشتر از گروه اول بهبود یابد، به دانشمندان این امکان را می دهد که به طور قطعی بگویند: بله، این جراحی در واقع برای درمان آلزایمر کار می کند.

صدیقی به من گفت: «بدیهی است که این دقیقا نوعی بیماری است که در آن این همه هیاهو و امید زیاد است. بنابراین انجام تحقیقات دقیق برای اثبات آن ضروری است.

اما از علم جلوتر نرویم

صدیقی قبلا در این موقعیت بوده است - و او دیده است که این وضعیت در هر دو طرف پیش می رود. درمان جدید سکته مغزی موفقیت آمیز بود و از آن زمان به استاندارد در سراسر جهان تبدیل شده است. اما او همچنین محقق اولیه یک درمان مولتیپل اسکلروزیس بود که تا حدودی شبیه به جراحی آلزایمر بود. پس از وعده اولیه، با شروع کارآزمایی های تصادفی شکست خورد.

او گفت: "اگر یک خوش بین ابدی نبودم، جراح مغز و اعصاب نمی شدم." "با این حال، من یک کارآزمایی بالینی هستم و همیشه به دارونما احترام می گذارم."

دارونماها ضروری هستند، اما در عین حال مشکل هستند. اگر کسی فکر می کند که در یک مطالعه درمان فعالی دریافت کرده است، تمایل دارد فکر کند که سود خواهد برد. این برای درمان های جراحی نیز صدق می کند. بنابراین پیگیری بیماران و علائم آنها پس از مداخله برای دیدن اینکه چقدر از اثرات را می توان به درمان نسبت داد و چقدر می تواند اثر دارونما باشد، ضروری است. مورد دوم نیز می تواند توسط عزیزانی که از دیدن بهبودی والدین یا همسر خود ناامید هستند تقویت شود.

آلزایمر نیز یک بیماری پیچیده است که ما هنوز به طور کامل آن را درک نکرده ایم. در حالی که دانشمندان فکر می کنند بین آمیلوئید و پروتئین تاو و بیماری آلزایمر رابطه وجود دارد، عوامل دیگری مانند التهاب و سلامت عروق نیز می توانند نقش داشته باشند. برخی از داروهای قبلی با موفقیت پلاک آمیلوئید را پاک کردند، اما بیماران بهتر نشدند. برخی از افراد در مغزشان آمیلوئید تجمع می یابد اما هرگز به بیماری آلزایمر مبتلا نمی شوند.

دکتر Bohdan Pomahac، رئیس بخش جراحی پلاستیک و ترمیمی در دانشکده پزشکی Yale، بر مطالعات طراحی شده برای ایجاد بیشتر اصول اولیه نحوه عبور این پروتئین ها از سیستم لنفاوی نظارت می کند. این تحقیق شامل بررسی این است که آیا انسداد واقعا در بیماران آلزایمر رخ می دهد یا خیر، و اگر چنین است، این انسدادها معمولا کجا هستند. او گفت که تنها پس از انجام این کار، تیمش با پیشنهاد جراحی برای از بین بردن انسداد و بررسی اینکه آیا این به بهبود علائم بیماران آلزایمر کمک می‌کند، راحت خواهند بود.

او به من گفت که چند سال پیش زی، جراح پیشگام چینی را که در یک کنفرانس جراحی پلاستیک صحبت می‌کرد، دیدم. (جراحان پلاستیک در نوع جراحی میکروسکوپی لازم برای این روش متخصص هستند و چندین نفر در کارآزمایی‌های آلزایمر در حال انجام هستند.)

پوماهاک گفت: «فکر می‌کنم اکثر مردم، از جمله خودم در آن زمان، آن را رد کردند و گفتند: «این نوعی شارلاتان است». "اما او هر سال به کنفرانس‌ها برمی‌گشت و شروع به نمایش ویدیوهای بیشتر و بیشتری کرد. ما مطمئن نبودیم. آیا این بازیگران است؟ نمی‌توانید بگویید چه خبر است."

به همین دلیل است که او متعهد به انجام بیشتر تحقیقات اساسی برای درک اولین آلزایمر است. پوماهاک گفت: «عجله به اتاق عمل در این مرحله در ذهن من معنی ندارد. "من فکر می کنم کارهای زیادی وجود دارد که باید انجام شود تا واقعا محل جراحی شناسایی شود و چه نوع مداخله ای موثرتر باشد."

حتی اگر این جراحی را کنار بگذارید، این یک لحظه هیجان انگیز برای علم آلزایمر است. و اگرچه انتظار بیشتر برای کسانی که در حال تماشای عزیزان مبتلا به پیشرفت بیماری هستند طاقت‌فرسا است، سرعت پیشرفت در همه موارد در حال افزایش است.

صدیقی به من گفت: «ما بالاخره در حال انجام انواع مطالعات دقیق هستیم که به ما اطمینان می دهد که در اینجا چیزی واقعی وجود دارد یا نه. "ما هنوز کاملا آنجا نیستیم." اما در عرض یک یا دو سال، ما باید خیلی بیشتر بدانیم.