آیا این پایان کالج انتخاباتی است؟

جعبه های حاوی آرای الکترال کالج در طول جلسه مشترک کنگره برای تصویب انتخابات ریاست جمهوری 2024 به اتاق مجلس منتقل می شود. | اندرو هارنیک/گتی ایماژ

این داستان در Today, Explained، یک خبرنامه روزانه ظاهر شد که به شما کمک می کند تا جذاب ترین اخبار و داستان های روز را درک کنید. در اینجا مشترک شوید.

نمی‌دانم شما چقدر زمان را در گوشه‌های جناح راست‌تر اینترنت سپری می‌کنید، اما برخی از مفسران محافظه‌کار نسبت به پیشنهاد سیاستی خاص دموکرات‌ها که ممکن است به نتیجه برسد بسیار نگران هستند.

این ICE را لغو نمی کند. این خواربار فروشی ها را ملی نمی کند. حتی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ را به‌خاطر شکست گزارش‌شده‌اش در اقدام اطلاعاتی در مورد دوست تازه بیکار/افتخارش، جنسن هوانگ، مدیرعامل سابق انویدیا، بررسی نمی‌کند.

در عوض، آنها نگران راه‌حل انتخاباتی نامطلوب به نام «موافقت بین‌ایالتی رای مردمی ملی» هستند که اساسا مجمع الکترال را نادیده می‌گیرد. (و به قول یکی از مفسران جناح راست، «به طور مؤثر سیستم را [تقلب] کنید تا دموکرات‌ها دیگر هرگز نتوانند شکست بخورند».)

NPV به آن بدجنسی نیست (ترامپ همین دو سال پیش رای مردم را به دست آورد!)، هرچند که انقلابی در نحوه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده ایجاد می کند. این قرارداد اساسا توافقی است بین ایالت ها برای اعطای انتخاب کنندگان خود به برنده رأی مردمی ملی، صرف نظر از اینکه ایالت خودشان چگونه رأی داده است. هنگامی که تعداد کافی ایالت امضا کردند، آرای الکترال ترکیبی آنها، ریاست جمهوری را برای هر کسی که آرای مردمی ملی را به دست آورد تضمین می کند.

با این حال، این پیمان برای دو دهه خاموش مانده است، در حالی که حامیان آن لابی می کنند تا بر روی ایالت های بیشتر و آرای انتخاباتی آنها امضا کنند. هجده ایالت و واشنگتن دی سی تا کنون با 222 رای امضا کرده اند.

اما با توجه به اینکه دموکرات‌ها به زودی دولت‌های ایالتی در آریزونا، میشیگان، نوادا، پنسیلوانیا و ویسکانسین را کنترل می‌کنند، NPV در نهایت می‌تواند توده بحرانی را به دست آورد تا به واقعیت تبدیل شود. پولیتیکو روز سه‌شنبه گزارش داد که قانون‌گذاران در چندین ایالت، از جمله پنسیلوانیا، در حال بحث در مورد این احتمال هستند.

فقط یک مشکل وجود دارد: اینفلوئنسرهای محافظه کار تنها کسانی نیستند که نگران این طرح هستند. در واقع، حتی یکی از معماران آن NPV را به‌عنوان «ماشین روز قیامت» می‌داند که می‌تواند مشکلات اساسی قانون اساسی را ایجاد کند.

کمی عمیق تر برو

مشاهده لینک

همکار من اندرو پروکوپ اوایل این هفته با این معمار متضاد، استاد دانشگاه ییل، آخیل آمار، تماس گرفت. اندرو سال هاست که درباره NPV می نویسد و به آن فکر می کند. اما عمار از زمان پس از انتخابات سال 2000 که جورج دبلیو بوش را به ریاست جمهوری تبدیل کرد، حتی بیشتر به این موضوع فکر کرده است.

معروف است که بوش با وجود از دست دادن آرای مردمی که ال گور تقریبا نیم درصد برنده شد، انتخاب شد. عمار فکر می کرد که کالج الکترال از نظر تاریخی و ذاتی دارای نقص است، اما فقط یک اصلاحیه قانون اساسی می تواند آن را لغو کند.

آمار و برادرش با تشخیص احتمالات طولانی در آنجا، در عوض یک آزمایش فکری سریع ترسیم کردند - سکته‌های وسیعی که اکنون NPV فشرده است. این مفهوم بعدا توسط دانشمند کامپیوتر جان کوزا و گروهش National Popular Vote Inc مورد استفاده قرار گرفت و از آن حمایت کرد.

کوزا موفقیت‌های زیادی را در جذب ایالت‌ها به این راه‌حل کسب کرده است. اما همه امضا کنندگان تا کنون به دموکرات متمایل شده اند که به عمار مربوط می شود. نهاد الکترال کالج ذاتا یک حزب را بر حزب دیگر ترجیح نمی دهد (در واقع، هر دو حزب تقریبا پس از انتخابات 1968 از شر آن خلاص شدند)، و NPV نیز برای کج کردن ترازو طراحی نشده بود.

اما همانطور که گفتمان در رسانه‌های اجتماعی دست راستی نشان می‌دهد، پیروزی ترامپ در سال 2016 با اقلیت رای مردم تنها دیدگاه‌های هر طرف را سخت‌تر کرده است و همه امضاکنندگان دموکرات آن را مانند یک پیشنهاد حزبی جلوه می‌دهند.

عمار می‌گوید مشکل دیگری نیز وجود دارد. این قرارداد به هر یک از ایالت‌های شرکت‌کننده اجازه می‌دهد تا مجموع ملی را بدون یک نهاد متمرکز برای نظارت بر شمارش یا بازشماری سراسری محاسبه کنند. یک انتخابات بسیار نزدیک می تواند باعث شود که ایالت ها بر سر اینکه چه کسی برنده شود، اختلاف نظر داشته باشند. اما در محیط کنونی، تصور یک نهاد متمرکز که هر دو طرف آن را معتبر بدانند، در واقع سخت است: مردم به طور مثال در سال 2000 به نهادها اعتماد ندارند.

این امر طرفداران NPV را در موقعیت دشواری قرار می دهد: روند سیاسی ممکن است در نهایت به نفع توافقنامه باشد، اما با مشکلات فرهنگی قابل توجهی روبرو است که می تواند مشروعیت آن را تضعیف کند.

عمار، به نوبه خود، فکر می کند که حتی خطر کوچک اختلال در انتخابات بیشتر از مزایای NPV است. به خصوص از آنجایی که الکترال کالج واقعا کار می کند، هر کاستی که داشته باشد.

او به Vox گفت: «یک چیزی که ما به عنوان ابرقدرت تثبیت کننده در جهان واقعا باید از آن اجتناب کنیم، هرج و مرج قانون اساسی است. و از آنجا که این یک نوع طرح جدید است، حتی اگر اصولا در همه سناریوها بهتر باشد، اگر در درصد کمی از موارد منجر به هرج و مرج شود، این چیزی است که ما باید به طور جدی در نظر بگیریم.»

یک لینک برای بعد

➨ اسکرول مترو را متوقف کنید. اگر رسانه‌های اجتماعی برای شما خسته‌کننده و طاقت‌فرسا به نظر می‌رسند - کاری که اغلب برای من انجام می‌دهد - سعی کنید از ورود به مکان‌های عمومی خودداری کنید. Shayla Love، یکی از همکاران Vox می‌گوید: «افراد هنگام استفاده از رسانه‌های اجتماعی در حین حمل و نقل، در اطراف افرادی که با آنها روابط نزدیک دارند و زمانی که در طبیعت هستند، احساس تنهایی بیشتری می‌کنند. در مقابل، زمانی که افراد از رسانه‌های اجتماعی برای دوره‌های کوتاه‌تری زمانی که در خانه یا در مکان‌های مطالعه تنها هستند استفاده می‌کنند، تأثیر منفی چندانی ندارد.

قبل از رفتن…

آیا می‌دانستید... که اختراع پارچه‌هایی مانند اسپندکس و لیکرا نه تنها لباس‌هایی را که می‌پوشیم، بلکه زمان و نحوه پوشیدن آن را تغییر داد؟ با ظهور پارچه‌های کشسان، خانه‌های مد پاریس و شبح‌هایی که طراحی می‌کردند، تأثیر خود را از دست دادند.

چیزهای بی اهمیت امروز: چه نوع پوره هایی بر خلاف آب، غارها یا ابرها در درختان زندگی می کنند؟ (این و سایر معماهای مغزی را می توانید در جدول کلمات متقاطع روزانه Vox بیابید. پاسخ را در نسخه فردا جستجو کنید.)

چیزهای بی اهمیت دیروز: دیروز از شما پرسیدیم که لئونتاین پرایس چه نوع موسیقی را اجرا کرده است. این می تواند اپرا باشد: پرایس که اکنون 99 سال دارد، جزو اولین خوانندگان اپرا سیاه پوست آمریکایی بود که در سراسر جهان به شهرت رسید.