آیا بودجه «فضای تنفس» جان هیلی آنچه بریتانیا به آن نیاز دارد را ارائه خواهد کرد؟ پانل ما پاسخ می دهد | پانل

در بحبوحه طوفان های اقتصادی جهانی، صدراعظم جدید قول داده است مسیر را هدایت کند – با وعده کمک های بیشتر در آینده. آیا کافی خواهد بود؟

اولا او هیچ آسیبی نرساند. سپس انبوهی از حس خوب را پراکنده کرد. او حقیقت را در مورد وضعیتی که در آن قرار داریم گفت، در اعماق 14 میلیارد پوند بدهی گران قیمت، و گرچه مودبانه آن را بیان کرد، اما در هوس‌های کاخ سفید برای ایران و تعرفه‌ها.

بازنده ها اهداف محبوبی بودند: بانک ها و شرکت های قمار. اما آشکارا تهدیدات بانکی مبنی بر تخلیه تا حدی نتیجه داد. سهام آنها با این خبر افزایش یافت که اضافه بهای آنها تنها به 6٪ افزایش می یابد، نه 8٪ اصلی آن قبل از کاهش توری. آنها انتظار داشتند بیشتر بپردازند و در واقع باید پرداخت کنند. سهام شرکت‌های قمار نیز افزایش یافت، به طوری که در روزی که شرکت‌ها تنها با پنج درصد مالیات بیشتر بر روی ماشین‌های پرمخاطب تحت فشار قرار گرفتند، رتبه بیش از 10 درصد افزایش یافت، یک شانس از دست رفته، اما بهتر از هیچ. خزانه داری 4 میلیارد پوند از قمار درآمد کسب می کند. زمان ممنوعیت تبلیغات آنها در مرحله بعدی است.

صدراعظم با مهربانی به سلف خود اشاره کرد. او باید سپاسگزار باشد، زیرا او این درد را متحمل شد و او بابت افزایش 66.6 میلیارد پوندی مالیاتش، در NI برای کارفرمایان و آستانه های مالیات بر درآمد منجمد که به طور ناپیدا کاهش می یابد، سود می برد، اما تا سال 2031 به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

طبق گزارش Ipsos، عموم مردم انتظار مالیات های شخصی بیشتری را داشتند. این اتفاق نیفتاد. حزب کارگر می تواند خیالشان راحت باشد که فکر می کنند محافظه کاران و اصلاحات هم مالیات را افزایش می دهند و هم خدمات عمومی را کاهش می دهند.

در عوض، کمک به هزینه‌های انرژی آنها می‌آید، که یکی از بزرگ‌ترین دلایل بدهی‌های خانوار است، با افزایش بی‌رحمانه صورت‌حساب‌ها در ژانویه. خانه‌های باند مالیاتی شورایی A-D 100 پوند دریافت می‌کنند و کاهش مالیات بر ارزش افزوده به 50 پوند افزایش یافته است، در حالی که هزینه‌های ثابت لغو شده باعث می‌شود 60 درصد خانه‌ها وضعیت بهتری داشته باشند. اما نارضایتی غوغایی که از زمان برگزیت سیاست ما را تغییر داده است، به راحتی با کاهش طولانی مدت بی‌سابقه درآمد متوسط ​​خانوارها توضیح داده می‌شود، که تنها در سال گذشته به سطح شش سال قبل بازگشت.

با این حال، اولویت‌های مردم همچنان منحرف است: مهاجرت بالاتر از تورم و اقتصاد در رأس نگرانی‌های آن‌ها قرار دارد. صرف هزینه بیشتر برای کنترل های مرزی سخت تر، پس از NHS به عنوان محبوب ترین هزینه در رتبه دوم قرار دارد. چه کار می کنی؟ تسلیم شوید و اجازه دهید شبانه محمود خشن ترین او باشد - یا شروع به گفتن به مردم در مورد معامله کند؟ دفتر مسئولیت بودجه می گوید ویزای کار برای 200000 مهاجر دیگر 18 میلیارد پوند برای خزانه داری به همراه خواهد داشت. فکر کنید مردم چه چیزی می توانند برای آن داشته باشند.

آیا این همان "رشد در هر کد پستی و امید در هر قلب" است که اندی برنهام وعده داده است؟ نه، هنوز نه، هنوز... منتظر برنامه 10 ساله، بررسی مخارج و انتخابات با مانیفست جدید باشید. و امید.

در حالی که کیر استارمر وعده داد که «سبک‌تر» روی زندگی رأی‌دهندگان گام بردارد، و نارضایتی سیاسی را به عنوان نشانه‌ای تعبیر می‌کند که مردم می‌خواهند کمتر از سیاستمداران خود بشنوند، اندی برنهام این از دست دادن ایمان را به عنوان تقاضا برای اقدام سیاسی بیشتر تفسیر کرده است. اما همیشه این خطر وجود داشت که بدون تئوری قدرت، مقام نخست‌وزیری او شبیه داونینگ استریت برنامه تلویزیونی Rip-Off Britain شود و به رای‌دهندگان «تعیین‌های روزمره»، ISAهای اولیه و غوره‌های ارزان‌تر بدهد و در عین حال در تغییر اقتصاد یا جامعه به‌طور کلی شکست بخورد.

قرائت خیرخواهانه بودجه جان هیلی این است که بهتر از آن چیزی بود که می‌توانست باشد (و بهتر از خزانه‌داری که این را به عنوان یک رویداد «کم‌کلید» معرفی کرد، می‌خواست انتظار داشته باشیم). بسته انرژی او، شامل کاهش ۱۰۰ پوندی قبوض خانه‌ها در براکت‌های مالیاتی شورای شهر A-D، به کاهش هزینه‌های زندگی کمک می‌کند و تورم را کاهش می‌دهد. او همچنین یک سری تغییرات را پیشنهاد کرد که باید به کاهش قبوض انرژی در آینده کمک کند. اما هیچ کمکی برای اجاره‌کنندگان کم‌درآمد وجود نداشت، یا هیچ برنامه‌ای برای تأمین بودجه خدمات عمومی که با کاهش واقعی مواجه هستند، وجود نداشت.

در همین حال، بانکداران پس از اعمال مالیات موقت 3 درصدی اضافی بر سود بانکی هیلی، بسیار کمتر از سطح 8 درصدی قبل از بحران، نفس راحتی خواهند کشید.

برای دولتی که قول داده است 40 سال نئولیبرالیسم را به عقب برگرداند، ممکن است به چیزی بسیار جسورانه تر از این امید داشته باشید. اصلاحات کوچک و کوتاه مدت و آسان‌تر کردن لغو اشتراک نتفلیکس با یک فلسفه سیاسی برابری نمی‌کند، چه رسد به برنامه‌ای که بتواند رای‌دهندگان را متقاعد کند که مبادلات دشوار - چه در مورد هزینه‌های دفاعی یا هزینه‌های یک جامعه پیر - ارزش آن را دارد. همانطور که مارک مک ویتی اخیرا نوشت، حکومت کردن به تخیل سیاسی و درک اینکه می‌خواهید به کجا برسید نیاز دارد. بیایید امیدوار باشیم که اندی برنهام بیش از این برای ارائه داشته باشد.

به اندازه کافی به این بودجه نگاه کنید، و نشانه‌هایی وجود دارد که صدراعظم در مورد پر کردن شکاف سنی جدی است: افزایش مالیات برای بانک‌های بریتانیا، افزایش سرمایه‌گذاری در کارآموزی و یک طرح جدید برای خریدارانی که برای اولین بار خریداری می‌کنند، تسکین خوش‌آمدی برای بسیاری از جوانان و کارگرانی است که از تحمل سهم نامتناسب اقتصادی بریتانیا خسته شده‌اند. با این حال، محدودیت‌های حتی این اصلاحات خفیف هم اکنون آشکار است: سهام بانک‌ها صبح امروز به طرز محسوسی با خبرهایی مبنی بر موقتی بودن این افزایش و تنها سه درصد افزایش یافت.

و اگرچه اولین خریدار ISA در کوتاه مدت به پس‌اندازهای جوان کمک می‌کند، اما در بلندمدت به جای مداخله مستقیم در بازار برای پایین آوردن قیمت‌ها به سطح مقرون‌به‌صرفه، تنها به پرداخت یارانه به بحران مسکن به هزینه مالیات دهندگان ادامه می‌دهد.

علاوه بر این، در حالی که بازنشستگان، مشاغل، کارگران، زنان، مراقبان، خانواده‌ها و حتی کلوپ‌های شبانه همگی از حمایت صریح هیلی برخوردار بودند، هیچ کمک واقعی برای جوانان وجود نداشت و هیچ اشاره‌ای به بحران وام‌های دانشجویی وجود نداشت. تنها اشاره ای به جوانانی که در زمینه اشتغال، تحصیل یا آموزش نیستند، در چارچوب اصلاح بهزیستی بوده است. هیلی به جای پرداختن به مشکلات پیش روی جوانان و روشن ساختن این که با عدالت بین نسلی مقابله خواهد کرد، اولویت خود را با "بزرگترین افزایش هزینه های دفاعی از زمان پایان جنگ سرد" به وضوح بیان کرد.

در نهایت، قضاوت کامل درباره این بودجه غیرممکن خواهد بود تا زمانی که بودجه ای را که جانشین آن می شود، نبینیم. این بودجه «فضای تنفس» تنها در صورتی مفید خواهد بود که واقعا همین باشد - خرید زمان برای دولت برای حل مسائل دردناک و غیرقابل چشم پوشی که هنوز هم جوانان بریتانیا را فلج می کند: مشاغل، وام های دانشجویی، افزایش اجاره بها. اگر لفاظی های ترکیبی امروز چیزی باشد، من نفسم را حبس نخواهم کرد.

نماینده حزب کارگر برای هیز و هارلینگتون. او از سال 2015 تا 2020 صدراعظم در سایه حزب کارگر بود

صدراعظم بودجه خود را بودجه «فضای تنفس» نامیده است و دقیقا همین است. این کمتر یک وقفه با کیر استارمر است، اما امیدواریم که یک قدم دورتر باشد.

طیف هزینه های کوچک کمک های زندگی ارائه شده در مورد هزینه های انرژی و غذا همگی از عناصر خوشایند امداد هستند، اما واقعیت تلخ این است که آنها فضای تنفسی بسیار محدودی را فراهم می کنند.

دولت باید بسیار مراقب باشد که حسن نیتی که از آمدن اندی برنهام ایجاد کرده است به ناامیدی و سرخوردگی تبدیل نشود. اصلاحات بریتانیا ممکن است در نظرسنجی ها سقوط کرده باشد، اما ظهور راست افراطی در آلمان، فرانسه و ایتالیا به وضوح نشان می دهد که این ناامیدی به کجا می تواند منجر شود.

این بودجه به مردم نشان می‌دهد که دولت به نگرانی‌های آن‌ها قدردانی می‌کند و در کنار آن‌ها است، اما این کاملا حیاتی است که از زمان خرید این بودجه برای نشان دادن اینکه این بودجه برای مقابله با فشارهای مالی که مردم تحت آن هستند نیز برنامه لازم را دارد، استفاده شود.

بررسی هزینه های سال آینده این فرصت را فراهم می کند.

دولت متعهد به برنامه سرمایه گذاری در مقیاس بزرگ در مسکن شورایی، عایق کاری خانه و انرژی جایگزین است که می تواند رشد وعده داده شده در هر کدپستی را تحریک کند.

اما باید در اقتصاد نیز تقاضا وجود داشته باشد. این به معنای قرار دادن پول در جیب مردم با مدرن کردن سیستم مالیاتی ما برای توزیع مجدد ثروت و مقابله با سرمایه‌گذاری ناکافی در خدمات عمومی، دستمزد پایین و فقر است که اقتصاد ما را عقب نگه داشته است.

هیچ کس در فشاری که جان هیلی در نتیجه کابوس های ژئوپلیتیک فاحش ناشی از حملات دونالد ترامپ به ایران تحت فشار قرار گرفته است، شک ندارد. هم بنیامین نتانیاهو و هم ولادیمیر پوتین ترامپ را به نفع خود مانند کمانچه بازی کرده اند و ما اکنون هزینه اقتصادی آن را می پردازیم. با تغییرات احتمالی در میان دوره ای، شاید زمان آن رسیده است که رهبران کمتر در مورد هزینه های دفاعی و بیشتر در مورد ایجاد صلح صحبت کنند.