آیا خارجی‌ها بیشتر از شهروندان آلمانی مرتکب جرم می‌شوند؟
بر اساس آمار پلیس آلمان در سال ۲۰۲۵ نوجوانان خارجی بیشتر از نوجوانان آلمانی مظنون به ارتکاب جرم شناخته شده‌اند. یک پژوهش جدید به بررسی دلایل این تفاوت و نقش عوامل اجتماعی و اقتصادی در آن پرداخته است.
بر اساس آمار جرایم پلیس آلمان در سال ۲۰۲۵ نسبت نوجوانان پسر غیرآلمانی که مظنون به ارتکاب جرم شناخته شده‌اند ۳.۵ برابر نوجوانان پسر دارای تابعیت آلمان است.
سوزانه پرتور و یوونه کریگ دو جرم‌شناس، در یک نشست تخصصی با اشاره به این آمار اعلام کردند که شمار مظنونان به جرم به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر در میان مردان غیرآلمانی، تقریبا چهار برابر مردان آلمانی است.
این دو پژوهشگر برای "سرویس رسانه‌ای ادغام" (Mediendienst Integration) داده‌های مربوط به جرایم ثبت‌شده (آشکار) و جرایم گزارش‌نشده (پنهان) را در چارچوب موضوع "مهاجرت و جرم" بررسی کرده‌اند.
آمار جرایم پلیس در سال ۲۰۲۵ به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر ۱۰۲۸ مظنون غیرآلمانی را در برابر ۲۶۵ مظنون آلمانی ثبت کرده است. بالاترین میزان جرایم خشونت‌آمیز در میان جمعیت مردان، مربوط به نوجوانان و جوانان است. در گروه سنی ۱۴ تا ۱۸ سال حدود ۳۷۰۰ مظنون غیرآلمانی و هزار مظنون آلمانی ثبت شده‌اند. در این آمار، منظور از غیرآلمانی افرادی هستند که تابعیت آلمان را ندارند.
به گفته سرویس رسانه‌ای ادغام، تفاوت میان این دو گروه دلایل متعددی دارد. یکی از این دلایل، تفاوت در ترکیب جمعیتی است. سهم مردان جوان در جمعیت افراد غیرآلمانی بیشتر از جمعیت شهروندان آلمانی است. از سوی دیگر، آمار پلیس تنها جرایمی را ثبت می‌کند که به پلیس گزارش شده یا پلیس از وقوع آن‌ها اطلاع یافته است. در جرم‌شناسی به این بخش "جرایم آشکار" نیز گفته می‌شود.
تفاوت در تمایل افراد به گزارش جرم نیز بر آمار تاثیر می‌گذارد. برای نمونه، مظنونان خارجی در جرایم خشونت‌آمیز حدود دو برابر مظنونان آلمانی به پلیس گزارش می‌شوند.
در مقابل، بررسی داده‌های پژوهش سال ۲۰۲۴ ایالت نیدرزاکسن که جرایم گزارش‌نشده به پلیس را نیز مطالعه کرده است، اختلاف کمتری را نشان می‌دهد. بر اساس این بررسی، نوجوانان خارجی تنها ۱.۶ برابر نوجوانان آلمانی مرتکب خشونت می‌شوند.
پژوهشگران، علاوه بر تفاوت در میزان گزارش جرایم، دو عامل دیگر را نیز با میزان بالاتر خشونت در میان نوجوانان غیرآلمانی مرتبط می‌دانند؛ وضعیت اجتماعی و اقتصادی آنان و بویژه نگرش مثبت‌تر به خشونت.
وضعیت اجتماعی نوجوانان غیرآلمانی‌تبار به‌طور متوسط نامناسب‌تر از نوجوانان آلمانی است. بر اساس آمار سرویس رسانه‌ای ادغام، خطر فقر در میان افراد زیر ۱۸ سال بدون پیشینه مهاجرت ۶.۸ درصد است، در حالی که این رقم در میان افراد دارای پیشینه مهاجرت به ۲۳.۳ درصد می‌رسد. این وضعیت با چشم‌انداز محدودتر برای آینده و آمادگی بیشتر برای ارتکاب جرم ارتباط دارد.
بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۴ در ایالت نیدرزاکسن، کمتر از یک‌چهارم نوجوانان پسر غیرآلمانی، یعنی ۲۰.۴ درصد، در دبیرستان‌های پیشرفته نوع "گیمنازیوم" تحصیل می‌کردند. این رقم در میان نوجوانان پسر آلمانی ۳۵.۵ درصد بود. گیمنازیوم یکی از انواع مدارس متوسطه در آلمان است که معمولا دانش‌آموزان را برای ورود به دانشگاه آماده می‌کند.
میزان خشونت در میان نوجوانان آلمانی این گروه ۱۰.۲ درصد و در میان نوجوانان غیرآلمانی نزدیک به ۱۵ درصد بوده است. این آمار نشان می‌دهد که نوع مدرسه نیز در تفاوت میزان خشونت میان این دو گروه نقش دارد، اما به‌تنهایی نمی‌تواند تمام این اختلاف را توضیح دهد.
پژوهش‌های دیگر نیز نشان می‌دهند که درآمد و شغل والدین یا شرایط محل سکونت در این زمینه نقش دارند.
یکی دیگر از عوامل مهم، نگرش مثبت‌تر به خشونت است. ایوونه کریگ، از پژوهشگران "مطالعه نیدرزاکسن"، در یک نشست تخصصی توضیح داد که برخی نوجوانان در خانواده خود تجربه خشونت داشته‌اند. او همچنین به تاریخ معاصر آلمان اشاره کرد و گفت که حق والدین برای تنبیه بدنی فرزندان تازه در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی لغو شد و از آن زمان خشونت والدین علیه فرزندان کاهش یافته است.
از نوامبر سال ۲۰۰۰ حق کودکان برای برخورداری از تربیت بدون خشونت در قانون مدنی آلمان به رسمیت شناخته شده است. به گفته کریگ، در برخی کشورهای دیگر هنوز دیدگاه‌های متفاوتی درباره شیوه تربیت فرزندان وجود دارد. او توضیح داد که کودکان از رفتار اطرافیان خود الگوبرداری می‌کنند و این موضوع ممکن است باعث شود خودشان نیز خشونت را راه مناسبی برای حل اختلاف‌ها بدانند.
عامل دیگر این است که نوجوانان دارای پیشینه مهاجرت بیشتر در معرض تجربه خشونت یا تبعیض قرار می‌گیرند. کریگ توضیح داد که این تجربه‌ها ممکن است در برخی نوجوانان فشار روانی شدید یا احساس از دست دادن کنترل ایجاد کند. در چنین شرایطی، ممکن است آنان تلاش کنند با نشان دادن رفتار خشن و سخت‌گیرانه، احترام دیگران را به دست آورند.
سرویس رسانه‌ای ادغام مجموعه‌ای از شرایط را برشمرده است که می‌توانند خطر ارتکاب جرم را افزایش دهند. از جمله این عوامل، تربیت خانوادگی همراه با بی‌توجهی یا خشونت و همچنین کمبود امکانات و منابع لازم برای حمایت است. زندگی در محله‌های محروم و نبود امکانات کافی برای گذراندن اوقات فراغت نیز می‌تواند بر نوجوانان تاثیر منفی بگذارد و احتمال ارتکاب جرم را افزایش دهد. به گفته این نهاد، خطر ارتکاب جرم نه صرفا به تعلق افراد به یک گروه خاص، بلکه به مجموعه‌ای از عوامل اجتماعی و اقتصادی بستگی دارد.