آیا دولت انتقالی می تواند جنگ با ایران را آغاز کند؟ - توضیح دهنده

رئیس جمهور آیزاک هرتزوگ گادی آیزنکوت را مأمور تشکیل دولت بعدی اسرائیل کرده است، اما بنیامین نتانیاهو همچنان نخست وزیر باقی می ماند، اختیارات دفتر خود را حفظ می کند، بر تشکیلات دفاعی نظارت می کند، و سیاست اسرائیل را در قبال ایران هدایت می کند. وضعیت سیاسی غیرمعمول پس از انتخابات نه تنها در مورد اینکه چه کسی در تشکیل دولت موفق خواهد شد، بلکه در مورد اینکه چه کسی در این دوره بیشترین اقتدار را خواهد داشت، سوال ایجاد می کند. تجدید حمله نظامی اسرائیل علیه ایران، اقدامی که می تواند جنگ منطقه ای دیگری را آغاز کند. موضع نتانیاهو

به نظر می رسد که ریاست یک دولت موقت توانایی او را برای تصمیم گیری های گسترده محدود می کند. با این حال، بررسی قانون اساسی: دولت، همراه با سوابق قانونی و نظامی اسرائیل، تصویر پیچیده تری را ارائه می دهد. یک دولت موقت از نظر قانونی منع ورود به جنگ نیست و دولت های موقت قبلی بر عملیات نظامی بزرگ نظارت داشته اند.

سؤال اصلی این است که چه شرایطی چنین اقدامی را توجیه می کند، چگونه باید تصمیم گرفته شود و آیا یک تهدید امنیتی فوری تعویق را غیرممکن می کند یا خیر. این موضوع در بحبوحه شکاف در حال ظهور بین اورشلیم و واشنگتن بسیار مهم شده است. دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، که قبلا از اقدام نظامی گسترده علیه ایران حمایت می کرد، در روزهای اخیر گفته است که نیازی به ازسرگیری حملات در این مرحله نمی بیند.

دولت او در حال پیگیری توافق احتمالی با تهران است، در حالی که نتانیاهو معتقد است که سرنگونی رژیم آیت‌الله‌ها تنها راه برای از بین بردن دائمی تهدید ایران است. ترامپ به دنبال توافق است، نتانیاهو خواستار تغییر رژیم است.

او گفت که تمایلی به این کار ندارد و دلیلی برای تشدید بیشتر نمی بیند. بعدا در دیدار با محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست وزیر و وزیر امور خارجه قطر در کاخ سفید، ترامپ بار دیگر تاکید کرد که اقدام نظامی بیشتر در این مرحله ضروری به نظر نمی رسد.

وی با این حال تاکید کرد که ارتش ایالات متحده همچنان آماده اقدام در صورت تغییر شرایط است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه نیز موضع مشابهی اتخاذ کرده است و استدلال می‌کند که فشار اقتصادی واشنگتن بر ایران از طریق تحریم‌ها و محاصره دریایی آنقدر مؤثر و آسیب‌رسان بوده است که حملات نظامی بیشتر در حال حاضر غیرضروری است. تصدیق کرد که پیشرفت در مذاکرات قریب الوقوع نیست، تا حدی به دلیل خواسته های ایران از W.

اشینگتون غیرقابل قبول می داند. بنابراین، گزینه نظامی روی میز باقی می ماند. در همین حال، معاون رئیس جمهور جی دی ونس به عنوان یک شخصیت محوری در تلاش ها برای حصول توافق دیپلماتیک ظاهر شده است. طی دو هفته گذشته، ونس شخصا در تماس های غیرمستقیم با ایران شرکت داشته است و تقریبا هر روز با نخست وزیر قطر، رئیس ارتش پاکستان و دیگر مقامات رسمی صحبت می کند. ونس و مقامات ارشد ایرانی. در مقابل، نتانیاهو به کار خود ادامه می دهد

او در سخنرانی روز چهارشنبه خود در کنست خواستار تشکیل دولت وحدت ملی در پاسخ به تهدید مجدد ایران شد و استدلال کرد که تنها راه برای از بین بردن دائمی آن سرنگونی رژیم آیت‌الله‌ها است. از سرگیری عملیات نظامی علیه ایران، در حالی که ونس و استیو ویتکاف، فرستاده ایالات متحده، ترجیح می دهند امکان دستیابی به توافق را بررسی کنند.

فایننشال تایمز گزارش داد که رهبران عرب نگران هستند که نتانیاهو ترامپ را برای از سرگیری کمپین نظامی تحت فشار قرار دهد. یک منبع آگاه مدعی شد که نتانیاهو به طور مکرر با رئیس جمهور ایالات متحده صحبت می کند و بارها از او خواسته است که حمله دیگری را انجام دهد. با این حال، یک منبع آگاه با وضعیت اسرائیل ارزیابی متفاوتی ارائه کرد و گفت که اگرچه نتانیاهو در حال حاضر به نفع اقدامات نظامی ترامپ برای حمایت از اقدام نظامی اندکی است. این گزارش ها نشان نمی دهد که نتانیاهو تصمیم به انجام یک حمله دیگر گرفته است

ه، اما آنها اختلافات را در مورد چگونگی پایان دادن به رویارویی با ایران نشان می‌دهند. کابینه امنیتی بیش از یک ماه است که تشکیل جلسه نداده است. احتمال اقدام نظامی مجدد نیز سؤالاتی را در مورد عملکرد کابینه امنیتی اسرائیل ایجاد کرده است. انتظار می‌رود کابینه یکشنبه آینده، 15 نوامبر، برای اولین بار در بیش از یک ماه آینده تشکیل جلسه دهد.

آخرین جلسه آن در 5 اکتبر، قبل از انتخابات کنست برگزار شد. در همین حال، به دستگاه های دفاعی دستور داده شده است که آمادگی خود را برای حمله احتمالی به ایران افزایش دهد، هرچند کابینه امنیتی در این مدت تشکیل جلسه نگرفته است. این بدان معنا نیست که تصمیم جدیدی برای شروع جنگ گرفته شده است.

با این حال، این پرسش‌ها را در مورد اینکه کدام انجمن‌ها بحث‌های امنیتی را انجام می‌دهند و چگونه تصمیم‌گیری می‌شود در حالی که دولت به عنوان سرپرست خدمت می‌کند، ایجاد می‌کند. آیا یک دولت موقت می‌تواند جنگی را بر اساس قوانین اسرائیل راه‌اندازی کند؟ ماده قانونی اصلی حاکم بر این سؤال، بخش 40 قانون اساسی است: دولت. این بخش تصریح می‌کند که اسرائیل نمی‌تواند یک جنگ را آغاز کند یا بدون داشتن یک رویکرد نظامی قابل توجه، اقدام نظامی را آغاز کند. قانون همچنین به دولت اجازه می دهد این اختیار را به وزارتخانه تفویض کند

کمیته امور امنیت ملی که معمولا به عنوان کابینه امنیتی شناخته می‌شود، زمانی که نخست‌وزیر تشخیص می‌دهد که انجام این کار به دلایل امنیت ملی، روابط خارجی یا محرمانه بودن ضروری است. این ماده همچنین تصریح می‌کند که این محدودیت‌ها مانع از سایر اقدامات نظامی لازم برای دفاع از دولت و حفاظت از امنیت عمومی نمی‌شود. اما چگونه این قوانین در مورد یک دولت موقت اعمال می‌شود؟ بخش 40 هیچ تفاوتی بین دولت متصدی عادی و دولت متصدی قائل نمی‌شود.

علاوه بر این، بخش 30 قانون اساسی تصریح می‌کند که یک دولت در حال خروج تا زمان تشکیل دولت جدید به انجام وظایف خود ادامه می‌دهد. این بدان معناست که نتانیاهو و وزرای او علی‌رغم نتایج انتخابات و تصمیم هرتزوگ برای تعیین تکلیف آیزنکوت برای تشکیل دولت بعدی، اختیارات اجرایی خود را حفظ می‌کنند. با در نظر گرفتن تغییر در مشروعیت دموکراتیک آن معقول و متناسب عمل کند.

الزام به اعمال محدودیت ممکن است محدود کننده شود. در مواجهه با یک تهدید امنیتی فوری، یک دولت موقت آزادی عمل قابل توجهی را حفظ می کند. با این حال، یک سوال حقوقی و عمومی دشوارتر زمانی مطرح می شود که دولت شروع به عملیات نظامی می کند که می تواند بدون به خطر انداختن اهداف عملیاتی به تعویق بیفتد. تمایز مهم دیگر به اختیارات شخصی نخست وزیر مربوط می شود. نخست وزیر نمی تواند مستقلا مجوز شروع هر تصمیمی برای جنگ را بدهد.

اگر یک عملیات نظامی پیشنهادی مشمول بخش 40 (الف) باشد، به تصمیم دولت یا تصمیم کابینه امنیتی که تحت اختیارات قانونی به آن تفویض شده است نیاز دارد. یک دولت موقت در پی استعفای او و شکست در تشکیل ائتلاف جایگزین. در آن دوره، اسرائیل عملیات سرب گداخته را در

نوار غزه، در پی شلیک مداوم موشک به جوامع جنوبی اسرائیل. این عملیات به یک کارزار نظامی تبدیل شد که تقریبا سه هفته به طول انجامید. دومین نمونه در می 2021 و پس از انتخابات 24 کنست رخ داد، در حالی که مذاکرات برای تشکیل دولت جدید هنوز در جریان بود. خود نتانیاهو زمانی که اسرائیل عملیات محافظ دیوارها را آغاز کرد، به عنوان نخست وزیر موقت خدمت می کرد. نبردها پس از شلیک موشک های حماس به سمت بخش های دیگر از بیت المقدس آغاز شد.

دولت با حملات گسترده در نوار غزه پاسخ داد و این کارزار 11 روز به طول انجامید. این سابقه به ویژه مرتبط است زیرا نشان می دهد که یک دولت موقت می تواند بر یک کارزار نظامی بزرگ نظارت کند. با این حال، عملیات نگهبان دیوارها در پاسخ به حملات موشکی به جای تصمیمی پیشگیرانه برای آغاز جنگی جدید علیه کشوری دیگر آغاز شد. یایر لاپید و وزیر دفاع بنی گانتز عملیات طلوع فجر علیه جهاد اسلامی فلسطین در نوار غزه را رهبری کردند. برخلاف گاردین

از دیوارها، Breaking Dawn با حمله اسرائیل آغاز شد و با کشته شدن یکی از فرماندهان ارشد جهاد اسلامی فلسطین به دنبال هشدارهای امنیتی آغاز شد. کابینه امنیتی قبل از عملیات تشکیل نشد زیرا دادستان کل گالی بهاراو میارا ارزیابی مقامات امنیتی را پذیرفت که انتظار نمی رود این عملیات منجر به جنگ با این سه مورد خاص شود. مانع استفاده از نیروی نظامی نمی شوند.

آنها همچنین بر اهمیت تمایز بین پاسخ به یک تهدید فوری، یک عملیات نظامی محدود، و شروع یک جنگ گسترده‌تر تأکید می‌کنند. جنگ مجدد علیه ایران، به ویژه جنگی که قصد سرنگونی رژیم در تهران را دارد، می‌تواند از نظر دامنه و پیامدها به‌طور اساسی با این سابقه‌ها تفاوت داشته باشد. آیزنکوت نامه ای برای نتانیاهو ارسال کرد و خواستار خویشتنداری در تصمیمات امنیتی در دوره سرپرستی شد. آیزنکوت به ن یادآور شد.

اتانیاهو که هرتزوگ پس از دریافت توصیه‌هایی از سوی 67 عضو کنست، او را مأمور تشکیل دولت بعدی کرده بود، در مقایسه با 46 عضوی که نتانیاهو را توصیه کرده بودند. اگرچه این توصیه‌ها تضمینی برای موفقیت آیزنکوت در تشکیل ائتلاف نیست، اما نشان‌دهنده تغییر قابل توجهی در موازنه سیاسی قدرت است. آیزنکوت هشدار داد که نمی‌توان چنین تهدیدی را به طور مستقیم به کار انداخت و رسانه‌ای را به تعویق انداخت. اقدام می تواند به دموکراسی اسرائیل آسیب برساند و اعتماد عمومی به نهادهای دولتی را تضعیف کند.

از اقدامات خطرناکی که ممکن است تا زمان سوگند دولت جدید به تعویق بیفتد و نسبت به قرار دادن مقامات ارشد دفاعی در موقعیتی که ممکن است با درگیری قانون اساسی مواجه شوند، هشدار داده شود. آیزنکوت به طور جداگانه به بهاراو-میارا مراجعه کرد و از او خواست تا اختیارات دولت موقت را بررسی کند و اطمینان حاصل کند که او جلسات منظم امنیتی را با توجه به مأموریت نخست وزیر جدیدش برای تشکیل دفتر جدید نخست وزیر دریافت می کند. این دفتر در پاسخ خود گفت که تمام تصمیمات اتخاذ شده توسط دولت تحت رهبری نتانیاهو منحصرا مبتنی بر ملاحظات امنیتی است.

این سازمان آیزنکوت را به تلاش برای وارد کردن ملاحظات سیاسی در بحث‌های امنیتی متهم کرد و مجددا خواستار پیوستن او به یک دولت وحدت ملی شد. سؤال اصلی: تهدید فوری یا جنگی که می‌توان از آن اجتناب کرد؟ وضعیت همچنین یک پارادوکس دیپلماتیک را نشان می‌دهد. در حالی که نتانیاهو بر لزوم تکمیل کمپین نظامی علیه ایران تاکید کرده است. حملات در حال حاضر ضروری نیست. در عین حال، رئیس جمهور ایالات متحده موضع صریحی اتخاذ نکرده است.

ترامپ روز چهارشنبه در مراسم روز کهنه سربازان در گورستان ملی آرلینگتون گفت که ایالات متحده به جای پیروزی 93 درصدی، خواهان پیروزی کامل بر ایران است و افزود که رویارویی به زودی پایان خواهد یافت. بنابراین گزینه نظامی برای اسرائیل و ایالات متحده در دسترس است. دلایل قانونی برای توجیه چنین عملیاتی وجود دارد

در حالی که دولت او به عنوان سرپرست خدمت می کند. نتانیاهو همچنان به اعمال اختیارات نخست وزیری ادامه می دهد، در حالی که آیزنکوت مأموریت تشکیل دولت بعدی را بر عهده دارد. با این حال، هیچ یک نمی داند که ائتلاف بعدی چگونه خواهد بود یا چه زمانی سوگند یاد خواهد کرد. در این شرایط، تمایز بین یک عملیات نظامی با هدف جلوگیری از یک ابتکار عمل نظامی برای جلوگیری از یک ابتکار عملی مجدد برای تبدیل شدن به یک دستور فوری و تبدیل شدن به یک دستور فوری منطقه ای می تواند باشد. موضوع. قانون اسرائیل یک دولت موقت را از جنگ منع نمی کند.

اما از آنجایی که به چنین دولتی اختیارات گسترده‌ای می‌دهد، مهم‌تر این است که هر تصمیمی برای آغاز جنگ از رویه‌های مناسب پیروی کند، مبتنی بر یک توجیه امنیتی روشن باشد و پیامدهای بالقوه آن برای اسرائیل و منطقه وسیع‌تر را در نظر بگیرد.