آیا شبکه ای از شهرهای اسفنجی مینیاتوری می تواند به مهار تغییرات آب و هوایی آسیای مرکزی کمک کند؟

آیا باغ ها می توانند به عنوان شبکه ای از شهرهای اسفنجی مینیاتوری عمل کنند تا تأثیر مثبتی بر تغییرات آب و هوایی در آسیای مرکزی داشته باشند؟ غلبه تصمیمات زیبایی شناختی و سایر موانع، انطباق شهرهای آسیای مرکزی را متوقف می کند، اما افراد و مقامات محلی می توانند تفاوت ایجاد کنند. قرقیزستان و آسیای مرکزی به طور گسترده تر، بر ذخایر آب زیرزمینی موجود استرس دارند. همانطور که دکتر

اریک رودنشیلد در مقاله‌ای برای مرکز سیاست خزر در سال گذشته خاطرنشان کرد: «به دلیل افزایش دمای منطقه، یخچال‌های این منطقه با سرعتی چهار برابر سریع‌تر از میانگین جهانی و بسیار سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها در حال ذوب شدن هستند.» یخچال های آسیای مرکزی در طول سال رودخانه ها و نهرها را تغذیه می کنند. به راحتی می توان آینده ای را تصور کرد که در آن رودخانه ها خشک می شوند و کل شهرها باید فقط از آب جمع آوری شده از بارانی که فقط در چند ماه کوتاه از سال می بارد استفاده کنند.

در آینده ای مانند این، داشتن توانایی حفظ آب در محل می تواند به معنای تفاوت بین شکوفایی و توقف وجود باشد. طوفان‌های شدیدتر، سیل‌ها، خشکسالی‌ها، موج‌های گرما مرگبار و مهاجرت‌های گسترده بر سیاست‌گذاران فشار وارد می‌کند تا برنامه‌های به‌روزرسانی زیرساخت‌ها را دنبال کنند. [caption id=attachment_315823 align=alignleft width=462] یک کانال خالی در بیشکک. آب حاصل از باران و ذوب یخبندان به داخل و خارج از شهر هدایت می شود تا به پایین دست تبخیر شود.

(عکس از والت اونهسورج)[/caption] آسیای مرکزی از شهرهای اسفنجی چه چیزی می تواند بیاموزد؟ در طول یک سخنرانی عمومی در سال 2003، معمار کونگجیان یو در حالی که مجموعه‌ای از اصول برنامه‌ریزی شهری را برای مدیریت آب در مناطق سیل‌خیز چین ترسیم کرد، اصطلاح «شهرهای اسفنجی» را ابداع کرد. شهرهای اسفنجی از آن زمان در سیاست عمومی چین توسط حزب کمونیست چین به عنوان یک چارچوب نظارتی برای توسعه در این کشور گنجانده شده است.

قرقیزستان به مدل حکومتی چین به عنوان راهی برای کاهش فقر علاقه مند بوده است، اما ابتکارات توسعه و برنامه ریزی شهری داخلی آن درس های دیگری ارائه می دهد. زمان برای مناطق پرخطر جهان برای ایجاد تغییرات پایدار و معنادار در مواجهه با تغییرات اقلیمی در حال سپری شدن است و برخی از ایده‌های سازگاری ممکن است در بخش‌هایی از آسیای مرکزی نادیده گرفته شده باشند. این نظارت با از دست دادن عظیم فضای سبز در بیشکک از دوران شوروی مشهود است. در حالی که شهرهای قرقیزستان فضای سبز خود را از دست داده اند، چین ساخت فضاهای شهری مقاوم در برابر آب و هوا را الزامی کرده است.

اتخاذ یک رویکرد قوی برای تأمین مالی دولتی و مقررات فضای سبز احتمالا باعث ایجاد شغل در صنعت می شود و پتانسیل را در جایی که فضاهای سبز ثمربخش هستند، برای کاهش ناامنی غذایی حفظ می کند. هر دوی این نتایج می تواند فقر را در قرقیزستان کاهش دهد، و برنامه اقدام شهرهای سبز خود بیشکک نیاز به انعطاف پذیری آب و هوا و فضاهای سبز مناسب را تایید می کند. با این حال، به جای اقدامات قاطع نظارتی و بودجه، بیشتر کار انطباق با واقعیت‌های آب و هوایی جدید بر عهده باغداران و تعاونی‌ها است.

تغییرات اقلیمی تأثیر نامتناسبی هم از نظر جغرافیایی بر مناطق خاصی از قرقیزستان و به ویژه بر جوامع حاشیه‌نشین دارد. همانطور که اعضای بنیاد ال تو خاطرنشان می کنند، "در سطح شهرداری و سیاسی، زنان در فرآیندهای تصمیم گیری شرکت نمی کنند، همه مسائل مربوط به زمین عمدتا با مشارکت مردان مورد بحث قرار می گیرد... شرایط به ویژه برای زنانی که به عنوان نیروهای نامرئی در کشاورزی به کار گرفته می شوند و منبع درآمد دیگری ندارند، دشوار است." کوچک کردن شهرهای اسفنجی در حین تحقیق در مورد این موضوع، ما با کمبود ترش مواجه شدیم

ces برای ابتکارات باغبانی توسط جامعه در قرقیزستان. ما متوجه شدیم که بیشکک هیچ گروه ریشه ای و قابل شناسایی فوری برای کشاورزی جایگزین یا پایدار در داخل شهر ندارد. حتی با یک نگاه گذرا به شهر نیویورک چندین منبع و پروژه به دست می‌آید و همین امر در مورد سایر شهرهای جهانی نیز صادق است. شناسایی چالش ها، مانند توجه موجود به شیوه های ناکارآمد، بسیار آسان تر از تلاش برای راه حل است.

مقیاس توسعه جدید در بیشکک ابتکارات عمیق و کوتوله ای برای ایجاد شهری سبزتر، حفظ فضاهای سبز و مقاوم سازی فضاهای موجود برای بهره وری بیشتر است. با در نظر گرفتن این موضوع، ما در نظر گرفتیم که اگر افراد در بیشکک اجرای سیستم‌های بهتر حفظ آب را به عهده بگیرند، چه شکلی خواهد بود. [caption id=attachment_315824 align=aligncenter width=6000] آبیاری قطره‌ای خانگی منطقه‌ای در نزدیکی کاندو در بیشکک را تغذیه می‌کند، جایی که ساکنان آن برای استفاده بهینه از آب در ماه‌های تابستان بداهه می‌گویند.

(عکاس والت اوهنسورج)[/caption] یکی از مالکان ویلا، آسل، به اشتراک گذاشت که در مدیریت باغ خود هرگز به تغییر آب و هوا فکر نکرده است. او گونه‌هایی را کاشت که طراح منظرش توصیه می‌کرد، که به جای مدیریت آب یا سایر نگرانی‌های مربوط به تغییرات آب و هوایی، زیبایی را هدایت می‌کرد. همین امر را می توان در مورد باغ های مدیریت شده برخی از ساختمان های آپارتمانی نیز گفت.

باکیت، یکی از زمینبانان یکی از این ساختمان ها، گفت: "ما در اینجا گل رز می کاریم و از آب آشامیدنی برای آبیاری آنها استفاده می کنیم." یکی دیگر از مالکان ویلا، زارینا، گفت که هرگز فهرستی از گیاهان توصیه شده برای آب و هوای محلی را ندیده است، اما به چنین فهرستی ابراز علاقه کرده است. این علاقه ما را به این باور می رساند که با توجه به یک کمپین هماهنگ برای در دسترس قرار دادن اطلاعات و ابزار، افراد ممکن است به راحتی انگیزه داشته باشند تا عادات خود را به سمت شیوه های باغبانی پایدارتر تغییر دهند.

[caption id=attachment_315825 align=aligncenter width=6000] یک باغ کانتینری کوچک در نزدیکی کاندو در بیشکک نشان دهنده تمایل محلی به فضاهای سبز بیشتر است. (عکس از والت اوهنسورج)[/caption] همانطور که والت اوهنسورج، هنرمند و طراح (و یکی از نویسندگان این اثر) از بسیاری از کاندوها در بیشکک مشاهده کرد، «آنها می‌توانند یک سیستم حوضه آبریز را به ناودان وصل کنند و گیاهان چندساله و دارای غذا را برای صرفه‌جویی در مصرف آب آشامیدنی، مصرف مکمل‌ها، سیستم آب مصرفی و کشاورزی کارآمدتر بکارند.» نورایم سیرگاک، محقق اجتماعی و بوم شناس قرقیزستانی و مدیر اجرایی سابق

مدیر بنیاد عمومی ال تو و یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن اشخاص حقوقی اتحاد سبز قرقیزستان، ایده ها و تجربیات خود را در اجرای پروژه های زیست محیطی به اشتراک گذاشت. کارهایی وجود دارد که مردم می توانند در همه سطوح انجام دهند تا به زمین کمک کنند تا با آب و هوای در حال تغییر سازگار شود. وی خاطرنشان کرد: الگوهای خاص تخصیص آب در روستاها پیامدهایی دارد. سیرگک گفت: «آب برای آبیاری عمدتا به زمین های بزرگ داده می شود.

بنابراین، ما می‌خواستیم دقیقا این مناطق کوچک در مرکز توجه قرار گیرند.» سیرگک افزود که زنان به ویژه عوامل خوبی برای تغییر هستند. «مردها به خصوص در ابتدا نسبت به هر چیز جدید بدبین هستند، در حالی که زنان سعی می کنند هر چیز جدیدی را به کار ببرند. از این نظر، زنان عوامل تغییر خارق العاده ای هستند. به همین دلیل کار را با آنها شروع کردیم و بعدا مردان را سوار کردیم. در نتیجه، ما به یک رویکرد خانواده محور در کشاورزی رسیدیم.» فراتر از روستاها و باغ ها، پارک ها نیز می توانند به اسفنج های مینیاتوری در مناظر شهری تبدیل شوند.

سیرکک خاطرنشان کرد: ما اغلب این درختان را در پارک هایمان می بینیم که با آب و هوای ما سازگار نیستند، البته زیبا هستند، اما در عین حال کارکرد بیشتری نمی دهند، سایه نمی اندازند، کار زیادی می خواهند. و دائمی فرهنگ چنین فلسفه ای است که انسان کمتر کار می کند و با طبیعت همکاری می کند تا کار را به حداقل برساند. سیرگک تاکید کرد که فهرست مشخصی از گونه های اولویت دار برای کشت برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی وجود ندارد، اما تمرکز گونه های محلی محل خوبی برای شروع است.

سیرگک خاطرنشان کرد: اگر به بیابان ها یا مناطق متروکه ما نگاه کنید، همیشه این نارون ها وجود دارند که نوعی درخت محلی است و نیازی به آبیاری ندارد. سپس گونه‌های زیادی مانند درختچه‌های محلی وجود دارند که می‌توانند برای تغییرات مفید باشند. ما اغلب [این گیاهان] را با زیست‌شناسان مورد بحث قرار می‌دهیم.» سیرگاک توضیح داد که امسال اعضای ال تو سعی کردند با شرکت های ساختمانی که مهمانخانه ها را در منطقه ایسیک کول می سازند تماس بگیرند. کارگران ساختمانی به محض رسیدن به منطقه، کل منطقه را از گونه های بومی پاک می کنند.

و این در واقع بسیار خطرناک است زیرا بوته هایی در آنجا وجود دارد، آن ریشه ها تا 10 متر رشد می کنند و خاک را در جای خود نگه می دارند. اگر حذف شوند، طبیعتا خاک خرد می شود و خطر گل و لای و سیل وجود دارد. پس چرا سیل در مناطق ما افزایش می یابد؟ با از بین بردن این ریشه ها، ما در حال از بین بردن محیط طبیعی هستیم.» سیرگاک گفت: «ما باید گسترده‌تر فکر کنیم. به عنوان مثال، می توانید گیاهان آفتاب دوست را دقیقا در سمت آفتابی بکارید.

سپس، آنهایی که به رطوبت بیشتری نیاز دارند، دقیقا در سمت سایه. قبل از آن، می‌توانید به سادگی نقشه‌برداری و تجزیه و تحلیل سایت کنید تا ببینید در کجا سایه بیشتری وجود دارد. باید به گونه های بومی توجه شود.» عواقب عدم انجام این کار آشکار است. [caption id=attachment_315827 align=aligncenter width=6000] فراوانی باغ های گل رز در سطح شهر به استفاده ناکارآمد از زمین کمک می کند، زیرا گل رز یکی از پرمصرف ترین گزینه های موجود است.

(عکس از والت اونهسورج)[/caption] "مثال های زیادی داریم - حتی به نظر من، این شرکت های ساختمانی، هر کجا که می روید، درختان بسیار زیبا، صنوبر، برخی از این گیاهان تزئینی می کارند. خوب، اگر نگهداری خوب نباشد، بعد از یک سال از بین می روند. فکر می کنم بهتر است که شرکت های ساختمانی بتوانند درختان خود را معرفی کنند." به‌جای دستورالعمل‌ها و اجرای شفاف دولت مرکزی، افراد، برنامه‌ریزان شهری، طراحان و مقامات محلی می‌توانند با هماهنگی بین خود، طرح‌های تاب‌آور آب‌وهوایی را اجرا کنند.

این ابتکارات می‌تواند شامل سایر امکانات، کاشت گونه‌های خاص، اجرای برنامه‌های اشتراک ابزار، ارائه برنامه کمک هزینه برای آب انبارها، سیستم‌های آبریز، و آبیاری و کمپین‌های آموزشی باشد. شهرها حتی می‌توانند زمین‌های رایگان و غیرقابل استفاده را برای اصلاح به باغداران محلی اختصاص دهند. [caption id=attachment_315828 align=aligncenter width=6000] پروژه‌های توسعه جدید با استفاده از آب آشامیدنی در سیستم‌های آبپاش خودکار ناکارآمدی را در مقیاس به همراه دارند.

(عکاس از والت اونهسورج)[/caption] زنده ماندن در مقیاس تغییرات آب و هوایی جهانی مستلزم مداخلات قوی و هماهنگ بین‌المللی و در سطح دولتی است تا از بدترین پیامدها جلوگیری شود: مهاجرت دسته جمعی، قحطی، و جنگ بر سر منابع کمیاب. ساختارهای دولتی که امروز مایل به اتخاذ تصمیمات غیرمردمی هستند، ممکن است فردا بقای خود را حفظ کنند. به هر حال، حتی شهرهای اسفنجی نیز در ابتدا مورد علاقه برنامه ریزان و توسعه دهندگان شهری در چین نبودند.

علاوه بر این، در حالی که الزامات خاصی برای برچسب زدن به یک شهر به عنوان شهر اسفنجی وجود دارد، و قرقیزستان با چالش‌های مرتبط با آب و هوای بسیار متفاوتی از باران‌های موسمی جنوب شرقی چین مواجه است، سیاست‌های وارداتی و دانش برون‌زا، مانند مفاهیم شهر اسفنجی، فرهنگ دائمی، یا ترسیم فضای سبز، از دیگر جغرافیاها ممکن است تنها راه برای جلوگیری از کشورهای آسیب‌پذیر آب و هوایی باشد.

کمپین اقلیمی آسیای مرکزی 2026 توسط مرکز بین المللی رسانه نت برای روزنامه نگاری و n-ost با حمایت وزارت فدرال همکاری اقتصادی و توسعه (BMZ) جمهوری فدرال آلمان به عنوان بخشی از پروژه "ارتباط با اقلیم در آسیای مرکزی. کمپین اقلیمی آسیای میانه 2026" реализуется Международнал поддержке Федерального министерства экономического сотрудничества и развития آلمان (BMZ) در چارچوب پروژه ارتباط آب و هوا در آسیای مرکزی.