آیا مدرسه شبانه روزی ایرلندی به گذشته تبدیل شده است؟

اعلامیه متولیان ابی گلنستال در جمعه گذشته مبنی بر اینکه مدرسه شبانه روزی در محوطه صومعه کو لیمریک بندیکتین در دو سال آینده تعطیل خواهد شد، موج شوک را در سراسر بخش مدارس شبانه روزی ایرلند ایجاد کرد.

با توجه به اینکه کمتر از 25 مدرسه از این قبیل هنوز در ایرلند از حداکثر 125 مدرسه در دهه 1960 فعال هستند، این حس واقعی وجود دارد که بسیاری از مدارس شبانه روزی ایرلندی در تلاش هستند تا تعداد خود را حفظ کنند تا هزینه های بالای مراقبت از دانش آموزان را در پنج روز یا هفت روز شبانه روزی تامین کنند.

Colm Maloney، رئیس کالج Cistercian در Roscrea، Co Offaly می‌گوید: «خانواده‌های دانش‌آموزان سال اول، دوم، سوم و چهارم نیازی به هفت روز شبانه‌روزی برای بازار داخلی ایرلند ندارند. این تغییر بزرگ است.

والدین و دانش آموزان سابق ابی گلنستال در تلاش برای جلوگیری از تعطیلی

او می افزاید: «اما علاقه زیادی به شبانه روزی و شبانه روزی پنج روزه با دسترسی به امکانات آموزشی و ورزشی در محل و آموزش خانواده هایی با دو والدین شاغل وجود دارد. شبانه روزی هفت روزه همچنان برای دانش آموزان سال پنجم و ششم قرعه کشی است.

کالج Cistercian در Roscrea (CCR) در سال 2017 با وضعیتی مشابه با Glenstal روبرو شد، زمانی که راهبان در صومعه کوه سنت جوزف مجاور می خواستند مدرسه را تعطیل کنند. در آن زمان، گروهی از والدین، دانش‌آموزان و دوستان قبلی تقریبا 5 میلیون یورو در چند هفته برای پرداخت بدهی‌ها و انجام تعمیرات اساسی کالج متعهد شدند. سپس گزینه های پانسیون پنج روزه و شبانه روزی برای جذب دانشجویان بیشتر به CCR معرفی شد. و به عنوان بخشی از تکامل مداوم خود، CCR پس از 120 سال مدرسه پسرانه در سپتامبر 2026 درهای خود را به روی دختران شبانه روزی گشود.

سال آینده، این مدرسه برای اولین بار دختران را به عنوان شبانه روزی اقامت خواهد پذیرفت. ارائه گزینه‌های شبانه‌روزی انعطاف‌پذیر - با برخی از شبانه‌روزان حتی در طول هفته برای بازی در باشگاه‌های محلی یا شرکت در رویدادهای مهم خانوادگی - و شرکت در دوره‌های آموزشی مختلط، راه‌های قطعی برای جذاب‌تر کردن مدرسه برای شبانه‌روزی‌ها در قرن بیست و یکم است.

اما با نگاهی به تصویر بزرگتر، عوامل متعددی وجود دارد که چشم انداز مدارس شبانه روزی در ایرلند را در 60 سال گذشته به شدت تغییر داده است. اولین مورد، معرفی آموزش متوسطه رایگان در سال 1967 بود. قبل از آن، بسیاری از خانواده ها مدارس شبانه روزی را تنها گزینه خود برای دریافت آموزش خوب برای فرزندان خود می دانستند.

علاقه ایرلندی به آموزش وسواس شبانه روزی است

در طول دهه‌های بعد، تعداد مدارس عمومی و عمومی در سراسر کشور به شدت افزایش یافت و به خانواده‌ها آموزش متوسطه با کیفیت بالا را برای فرزندانشان در آستانه خانه‌شان ارائه داد. برخی از مدارس شبانه روزی که توسط احکام مذهبی اداره می شوند نیز تصمیم گرفتند به دلیل کاهش مشاغل، مراکز شبانه روزی خود را تعطیل کنند و فقط به عنوان مدارس روزانه فعالیت کنند. و جدیدترین داده‌های سرشماری نشان می‌دهد که تعداد مدارس پس از دبستان در سراسر کشور در سال‌های 2026-2027 با کاهش تدریجی تعداد دانش‌آموزان طی پنج تا هشت سال آینده به اوج خود خواهد رسید.

در مجموعه فعلی آیریش تایمز در مورد مدارس شبانه روزی، مدیر کالج کیلکنی - بزرگترین مدرسه شبانه روزی ایرلند - گفت که خانواده هایی که قبلا مدارس شبانه روزی را انتخاب می کردند، اکنون گزینه های بیشتری در محل دارند. اما راتر، مدیر کالج کیلکنی، می گوید: "بسیاری از خانواده های شبانه روزی ما از مناطق روستایی هستند. آنها برای فرزندان خود جاه طلب هستند، اما با بهبود مدارس محلی و هزینه های آموزش سطح سوم - به ویژه محل اقامت - آنها باید هزینه های دیگری را در نظر بگیرند."

هزینه ها در مدارس شبانه روزی ایرلند از 11498 یورو برای پنج روز شبانه روزی در مدرسه نیوتاون در شهر واترفورد تا 25000 یورو برای هفت روز شبانه روزی در کالج کلنگووس وود در کو کیلدر متغیر است.

در داخل تنها مدرسه شبانه روزی ایرلند که مدرک ترک و مدرک بین المللی را ارائه می دهد

مورت لارکین، مدیر اجرایی کالج کیلکنی می‌گوید که افزایش استانداردهای زندگی برای بسیاری از خانواده‌ها نیز در کاهش جذابیت شبانه‌روزی نقش دارد. او می‌گوید: «بیشتر کودکان در خانه‌هایی با حمام و توالت‌های متعدد زندگی می‌کنند، بنابراین اکنون برای والدین سخت‌تر است که فرزندان خود را در یک خوابگاه با دوش و توالت مشترک قرار دهند.

فقدان امکانات رفاهی در خانه - و تمایل به نزدیک‌تر شدن به فرزندانشان در سال‌های نوجوانی - ممکن است برخی از خانواده‌ها را از انتخاب مدارس شبانه‌روزی باز دارد، اما دسترسی به امکانات و آموزش‌های ورزشی باکیفیت، و همچنین مطالعه تحت نظارت و کلاس‌های کوچک‌تر، همچنان خانواده‌هایی را جذب می‌کند که توانایی پرداخت آن را دارند.

لارکین می گوید: "آنچه مدرسه شبانه روزی ارائه می دهد به سختی در یک مدرسه روزانه تکرار می شود. دانش آموزان در جامعه ای زندگی می کنند که در آن مطالعه، ورزش، موسیقی، نمایش و دوستی ها در یک مکان اتفاق می افتد و آنها استقلال، انعطاف پذیری و توانایی زندگی در کنار دیگران را توسعه می دهند." والدینی که از تجربه مدرسه شبانه روزی خود لذت بردند نیز احتمال بیشتری دارد که کودکان را به مدرسه شبانه روزی بفرستند.

بسیاری از مدارس شبانه روزی ایرلندی نیز پذیرای دانشجویان بین المللی از سراسر اروپا، آسیا، آفریقا و آمریکای شمالی هستند. برخی از این دانشجویان برای بهبود زبان انگلیسی خود به مدت یک سال می آیند، اما برخی دیگر دوره ارشد را تکمیل می کنند و به آنها دسترسی بهتری به دانشگاه های اینجا و سراسر اروپا می دهند. دانشجویان بین‌المللی هزینه‌های شبانه‌روزی بالاتری می‌پردازند، بنابراین درآمد بسیار مورد نیاز را برای مدارس شبانه‌روزی که تعداد آنها در حال کاهش است، به ارمغان می‌آورد.

کیت لمون، مدیر مدرسه Quaker-ethos Newtown در واترفورد، می گوید که مدارس شبانه روزی هنوز برای خانواده هایی که خواهان اخلاق خاصی هستند جذاب هستند. لیمون می گوید: "فشارها بر مدارس شبانه روزی بسیار زیاد است. اداره مدرسه برای 80 شبانه روزی یا 100 شبانه روزی به همان اندازه هزینه دارد، بنابراین هر شبانه روزی کمک می کند." از 86 شبانه روزی در مدرسه نیوتاون، بیش از نیمی از خارج از کشور، عمدتا ایتالیا، اسپانیا و آلمان و در سال های 4، 5 و 6 هستند.

لیمون در نمایشگاه شبانه روزی مقرون به صرفه در لندن در کنار نمایندگانی از کالج کلنگووس وود، مدرسه ویلیرز در لیمریک و بیمارستان کینگز در دوبلین شرکت خواهد کرد. لمون می‌گوید: «در میان مهاجران ایرلندی، افرادی که فرزندان و روابط ایرلندی دارند علاقه‌ای وجود دارد که فرزندان خود را به مدرسه شبانه‌روزی در اینجا بفرستند. با توجه به هزینه های مدارس شبانه روزی ایرلندی که کسری از هزینه بسیاری از مدارس شبانه روزی خصوصی در بریتانیا است، جذب دانشجویان بین المللی حتی بیشتر ممکن است یک استراتژی بقا برای بسیاری از مدارس شبانه روزی ایرلندی باشد.

نمایندگان مدارس شبانه روزی داخلی نیز برای جذب دانشجویان بین المللی در نمایشگاه های آموزشی بین المللی تا دوردست هنگ کنگ شرکت می کنند.

کولم مالونی از CCR پیش بینی می کند که تعداد کمی از مدارس شبانه روزی در آینده زنده خواهند ماند. او می‌گوید: «توجه به تک تک دانش‌آموزان به جای گروه‌های کلاسی و سیاست‌های [محدود کننده] تلفن‌های همراه خواهد بود که خانواده‌ها را به این مدارس جلب می‌کند».