آیا واقعا دموکرات ها می توانند سنا را تغییر دهند؟ هالیوود نفس خود را نگه می دارد

ماه ها درام انتخاباتی سرانجام روز سه شنبه به پایان می رسد، زیرا رای دهندگان در سراسر آمریکا به پای صندوق های رای می روند. مانند سریال Game of Thrones که در نهایت به پایان رسید، امیدوارم با وضوح کمتری تفرقه‌انگیز باشد.

حماسه اراده-یا-نخواهند-آنها در این فصل تقریبا از هر چیز دیگری روی صفحه شدیدتر بوده است (خوب، البته به جز شما می توانید همه چیز را ببینید). هالیوود - حداقل با قضاوت از تلاش‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی توسط چهره‌های اصلی دنیای سرگرمی برای نامزدهای دموکرات در تگزاس، جورجیا، فلوریدا و جاهای دیگر - علاقه خاصی به گرفتن یک تلنگر دموکرات در هر دو مجلس کنگره دارد.

پس آیا این اتفاق می افتد؟ به نظر می‌رسد که مجلس نمایندگان تقریبا به سمت واگذاری دموکرات‌ها پیش می‌رود – حزب باید تنها سه کرسی را تغییر دهد و بیش از دوازده کرسی جمهوری‌خواهان با مشکل رای‌گیری مواجه هستند. یک موج آبی یا حداقل موج قوی در آن طرف. (مشارکت بالای دموکرات ها در رای گیری زودهنگام بیشتر برای چشم انداز حزب دلگرم کننده است.) اما سنا، جایی که دموکرات ها باید چهار کرسی از 22 کرسی جمهوری خواهان را برای انتخاب مجدد برگردانند و در عین حال هر 13 کرسی را از آن خود کنند (یا اگر یکی را از دست بدهند، پنج کرسی را از دست بدهند)، دورنمای تیره تری به نظر می رسد.

در حال حاضر جمهوری خواهان در حداقل 8 رقابت که در حال حاضر کرسی های خود را در اختیار دارند، از نظرسنجی عقب افتاده اند. تلنگر آشکار، درست است؟ نه خیلی سریع دوران ترامپ با کم‌شماری جمهوری‌خواهان در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات تعریف شده است، که می‌تواند برخی از پیشتازی‌های دموکرات‌ها را توهم‌آمیز کند، اگرچه نظرسنجی‌های میان‌دوره‌ای تمایل دارند دقیق‌تر باشند. (حامیان MAGA - آنهایی که کمتر به نظرسنجی‌ها پاسخ می‌دهند - تمایل دارند در رقابت‌های میان‌دوره‌ای شرکت نکنند، که باعث می‌شود پاسخ‌های ندادن آنها تأثیرگذارتر باشد.) این تعداد کم باعث می‌شود رقابت‌های بسیار نزدیک در آلاسکا، مین و آیووا به احتمال زیاد برای جمهوری‌خواهان شکست بخورد.

این به ویژه در آلاسکا صادق است، جایی که واکنش‌های شدید اخیر بر سر سالیوان گیت - یعنی سازمان‌دهی ادعایی کمپین دموکرات مری پلتولا برای به دست آوردن دومین دن سالیوان در انتخابات و احتمالا سردرگمی حامیان در مورد نامزد جمهوری‌خواه به همین نام - می‌تواند انتخابات را به حزب جمهوری‌خواه سوق دهد. در همین حال، نامزدهای جمهوری خواه در مین و آیووا از محبوبیت بالایی در میان رای دهندگان برخوردارند. به نظر می‌رسد دموکرات‌ها در تگزاس، اوهایو و کارولینای شمالی حاشیه‌های قابل‌توجه‌تری دارند، و این باعث می‌شود که اگر مطمئن نباشیم آبی‌رنگ می‌شوند.

روی کوپر، نماینده دموکرات کارولینای شمالی، کاملا کنترل را در دست دارد، جیمز تالاریکو از تگزاس در روزهای اخیر برتری خود را نسبت به کن پکستون افزایش داده است، و سناتور سابق شرود براون شروع به ایجاد یک برتری واضح و محدود نسبت به جان هاستد کرده است، در این شغل تنها دو سال به عنوان جانشین جی دی ونس. این هنوز به این معنی است که دموکرات ها باید یک تلنگر دیگر انجام دهند و مشخص نیست که این از کجا می آید. کانزاس شاید بهترین گزینه باشد، با کشیش دموکرات میانه رو کشیش آدام همیلتون که کمی روشنایی بین خود و راجر مارشال راجر مارشال قرار می دهد.

و مارشال محبوبیتی ندارد - اما پس از آن کانزاس از زمان رکود بزرگ (یا به تعبیر فیلم، سالی که هتل گراند جایزه بهترین فیلم را برد) یک دموکرات را برای سنا انتخاب نکرده است. یک ایکس فاکتور کارولینای جنوبی است که از نظر تاریخی قرمزتر از المو بوده است، اما اکنون با نامزدی دارلین گراهام، تازه کار سیاسی، خواهر سناتور فقید لیندسی گراهام، که در برخی از نظرسنجی ها از سوی رای دهندگان به عنوان یک انتخاب خودپسندانه دیده می شود، با کمی هرج و مرج مواجه است. این می‌تواند راه را به روی رقیب متخصص اطفال او، آنی اندروز باز کند، تا اینکه چند ماه پیش فکر می‌کرد که یک علت گمشده است.

اگر کانزاس یا کارولینای جنوبی راه دموکرات‌ها را بروند - و صادقانه بگوییم اگر شش ماه پیش این احتمال را مطرح کرده بودید، مردم فکر می‌کردند شما دیوانه‌ای در سطح سارا کانر هستید - توجه به سمت دموکرات‌ها معطوف می‌شود که تلاش می‌کنند از کرسی‌های مورد رقابت خود دفاع کنند. در حالی که به نظر می رسد این امر در رقابت های قبلی در مینه سوتا، جورجیا و نیوهمپشایر محتمل است، چنین چشم اندازی در میشیگان نامشخص تر است، جایی که دکتر عبدالالسید، که با شورش خیره کننده دموکرات ها از رقیب سابق مقدماتی، هیلی استیونز مواجه است، می تواند شاهد خونریزی برخی از میانه روها به سمت مخالف جمهوریخواه خود، مایک راجرز باشد.

اگر السید در کمال تعجب برنده رقابت نمی شد - و برای روشن بودن، با برتری پنج امتیازی در نظرسنجی، پول هوشمند هنوز با او است - پس دموکرات ها به تلنگر اضافی فراتر از چهار مورد هدف نیاز دارند. با این حال، حتی اگر آنها آن را دریافت نکنند و سنا با رای 50-50 به پایان برسد (و با تصمیم معاون رئیس‌جمهور)، می‌تواند دستور کار حزب جمهوری‌خواه را مختل کند، زیرا چنین شمارش امکان حذف هر یک از جمهوری‌خواهان از اعضای مجلس را برای جلوگیری از رای‌گیری باز می‌کند. (دموکرات ها از این به عنوان سندرم جو مانچین یاد می کنند.) دموکرات ها می توانند در یک تغییر احتمالی بزرگ آبی-قرمز دل ببندند - اما این در سنا نیست.

فلوریدا 32 سال است که فرماندار دموکرات انتخاب نکرده است. اما دیوید جولی در فاصله چند نقطه ای از بایرون دونالدز مورد تایید ترامپ قرار دارد و ایده یک دموکرات - حتی دموکراتی که چندی پیش جمهوری خواه بود - به جای رون دیسانتیس در سومین ایالت پرجمعیت کشور، مطمئنا مقداری قوام دهنده به خورش می افزاید. چه چیزی برای دموکرات ها و بسیاری در هالیوود که از آنها حمایت می کنند، در خطر است؟ برای شروع، سنگری در برابر دونالد ترامپ، اما همچنین فرصتی نادر برای کنترل هر دو مجلس در دوره بعدی.

این حزب تنها یک بار در 16 سال گذشته و تنها سه بار از سال 1994 توانسته است این کار را انجام دهد. قبل از آن به طور مرتب اتفاق افتاده بود - آن انتخابات 1994 و انقلاب گینگریچی "قرارداد با آمریکا" معروف آن به هشت سال متوالی کنترل دموکرات ها بر هر دو نهاد پایان داد. البته کی یادش میاد؟ زمانی که اولین شیر شاه که چنین خاطره ای را در خود جای داده بود، باید در هالیوود کار می کردید. اکثریت سنا مانند خورشید طلوع و سقوط می کند.