آیا پس از خسارات بزرگ Reaper در ایران، ارتش ها بر روی فناوری های پهپاد متمرکز خواهند شد؟ - تجزیه و تحلیل

آمریکا حدود 30 پهپاد MQ-9 Reaper را در درگیری با ایران از دست داد. این بر اساس گزارش جدید بازرس کل ارشد به کنگره ایالات متحده، عملیات حماسه خشم، است که نبردهای آوریل تا ژوئن 2026 را پوشش می دهد. از ژوئن، پهپادهای ریپر بیشتری در درگیری گم شده اند. این پهپادها، Reaper و Predator، سکوهای قدیمی آمریکایی هستند. با این حال، این پهپادها به دلیل استفاده از آنها در مکان‌هایی مانند یمن و اکنون ایران، تعداد بیشتری از دست داده‌اند. پهپادها در برابر پدافند هوایی آسیب پذیر هستند.

این آسیب پذیری از تاریخچه آنها نشات می گیرد. آنها میراث هژمونی جهانی ایالات متحده پس از جنگ سرد هستند. پهپادها نماد قدرت آمریکا هستند. اکنون آنها همچنین می توانند به عنوان نمادی از تغییر نظم جهانی دیده شوند. MQ-1 Predator و MQ-9 Reaper به تبدیل هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده از سکوهای شناسایی به سیستم های حمله کمک کردند. این بدان معناست که Predator ابتدا برای مأموریت‌های اطلاعاتی و شناسایی آهسته، مناطق نظارتی به کار گرفته شد. این یک کار کسل‌کننده و خطرناک در نظر گرفته شد. از دست دادن هواپیماهای شناسایی و خلبانان از لحاظ تاریخی یک مشکل بوده است.

به عنوان مثال، فرانسیس گری پاورز یک خلبان آمریکایی بود که هواپیمای جاسوسی U-2 او در سال 1960 بر فراز اتحاد جماهیر شوروی سرنگون شد. موشک‌های آتش جهنم: یک پیشرفت اولیه در جنگ هواپیماهای بدون سرنشین Predator پاسخی به این مشکل بود. نیازی به اعزام خلبان نیست پهپاد بفرست جنرال اتمیکس آمریکا Predator را در طول دهه 1990 توسعه داد. نمونه اولیه اولین بار در سال 1994 پرواز کرد و RQ-1 به عنوان یک هواپیمای اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی، از جمله استقرار بر فراز بالکان، وارد استفاده عملیاتی شد. سپس مشخص شد که این پهپاد می تواند و باید مسلح شود.

زمانی که ایالات متحده آزمایش تسلیح موشک هلفایر AGM-114 را آغاز کرد، پیشرفتی حاصل شد. اولین پرتاب هلفایر از طریق هوابرد از یک شکارچی در سال 2001 رخ داد. در 7 اکتبر 2001، Predators مسلح در حال انجام ماموریت های جنگی بر فراز افغانستان بودند. برای بیرون کردن بن لادن خیلی دیر بود. با این حال، این پهپاد به نمادی از جنگ علیه تروریسم تبدیل شد. گروه های تروریستی که توسط پهپادهای آمریکایی در افغانستان، عراق، سومالی و پاکستان شکار می شدند، دفاع هوایی نداشتند. با این حال، از آن زمان خیلی چیزها تغییر کرده است. MQ-9 Reaper اولین بار در فوریه 2001 پرواز کرد.

Reaper در سال 2007 وارد خدمات عملیاتی شد. در مقایسه با Predator، سرعت، محموله و ظرفیت تسلیحات، از جمله Hellfires و بمب‌ها، بسیار بیشتر بود. Reaper تکامل طبیعی Predator بود. چالش در ایران، یمن و جاهای دیگر این است که ریپرها با سرعت بیشتری نسبت به جایگزینی آنها گم می شوند. مشخص نیست که آیا آنها واقعا با انتقال ایالات متحده به سایر پهپادها جایگزین می شوند یا خیر.

جنگ در اوکراین و همچنین در ایران نیاز به تعداد زیادی پهپاد دیگر را نشان داده است. ایالات متحده می داند که نه تنها به جایگزینی ریپر، بلکه به ده ها هزار پهپاد کوچکتر دیگر نیز نیاز دارد. در ماه مه، Aviation Week اشاره کرد که نیروی هوایی الزامات جایگزینی MQ-9 Reaper را تایید کرده است. قرار بر این بود که قابل انتساب باشد، به این معنی که می توان آن را در تعداد بیشتری از دست داد. این نیاز به تولید انبوه و معماری باز، با برد 1500 کیلومتر و استقامت 20 ساعته نیاز داشت. تایلر روگوی در TWZ اشاره کرد که لازمه یک پهپاد «به اندازه کافی ارزان است که خطر از دست دادن را داشته باشد.

جانشین MQ-9 Reaper نیروی هوایی بقا را با هزینه کمتر، مأموریت های گسترده تر و تولید انبوه عوض می کند.» مکمل «پرس نیروهای مسلح» اخیرا اشاره کرده است که Swarm Aero از Gamera، یک جایگزین بالقوه، پهپادهای جدید در حال توسعه برای جایگزینی است. پس از از دست دادن ده ها پهپاد MQ-9 Reaper خود در نبرد در ایران، شرکت پهپادساز تازه وارد Swarm Aero روز دوشنبه اعلام کرد که پهپادی را در همان کلاس ارتفاع متوسط ​​و با استقامت طولانی (MALE) ساخته است که قادر به انجام ماموریت های ازدحام بوده و به اندازه کافی ارزان است که از عهده باخت، حتی در تعداد زیاد، برآید.

حدود 72 فوت، ظرفیت محموله 2800 پوند، برد بدون سوخت «در اقیانوس آرام» 9000 مایل و شعاع رزمی 2300 مایل با «ساعت» زمان در ایستگاه یک بار در منطقه گشت آن. کیت‌آوت ریپرها که طبق گزارش‌ها هر کدام 30 تا 50 میلیون دلار قیمت دارند، ظرفیت حمل بار تا 3800 پوند دارند. علاوه بر این، گزارش دیگری در اخبار بین‌المللی هوانوردی اشاره کرد که جنرال اتمیکس «سیستم هوای بدون خدمه Wildfire خود را به‌عنوان جایگزینی بالقوه رونمایی کرده است. نکته اینجاست که پهپادهای دیگری نیز در حال استفاده هستند.

ایالات متحده نگران کمبود مهمات به دلیل جنگ با ایران است. با این حال، درس این خواهد بود که ایالات متحده به مهمات و هواپیماهای بدون سرنشین جدید و ارزان‌تر نیاز دارد. به جای تلاش برای جایگزینی آنچه از دست رفته است، جنگ منجر به تغییرات بزرگی خواهد شد، مانند جنگ جهانی دوم و سایر درگیری ها. ارتش ایالات متحده در حال حاضر در حال سرمایه گذاری در پهپادها و موشک های ارزان قیمتی است که می توانند در تعداد زیادی تولید و به کار گرفته شوند، که منعکس کننده درس هایی از اوکراین و درگیری 2026 با ایران است.

یکی از نمونه‌ها، سامانه حمله جنگی بدون خدمه کم هزینه (LUCAS)، یک پهپاد تهاجمی یک طرفه شبیه به شاهد 136 ایران است. موشک‌های ارزان‌تر نیز حرکت خوبی برای دور زدن خسارات ریپر هستند. Barracuda-500M Anduril به عنوان یک موشک کروز مقرون به صرفه و تولید انبوه طراحی شده است. یکی دیگر از شرکت کنندگان، Covenant's Anthem است، یک موشک کروز دوربرد که محموله ای بیش از 200 کیلوگرم را حمل می کند. آینده روشن است. پهپادها و موشک های ارزان تر و تولید انبوه. عصر Reaper و Predator به عنوان نمادی از جنگ آمریکا ممکن است به پایان برسد.

بسیاری از کشورهای دیگر که از پهپادهای بزرگ استفاده می کنند، از جمله اسرائیل، از این موضوع درس خواهند گرفت.