آیا کالیفرنیا باید به نوآ وایل «پیت» یارانه پرداخت کند؟

نزدیک به 20 سال است که کالیفرنیا مرزی بین پرداخت یارانه به افراد جلوی دوربین و نیروی کار پشت آن ترسیم کرده است.

زمانی که ایالت در سال 2009 شروع به نوشتن چک برای هالیوود کرد، این تفکر این بود که هدف از اعطای اعتبار مالیاتی برای فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی ایجاد شغل و بهبود اقتصاد کلی است. این با چهار بار تکرار برنامه در سه فرماندار تغییر نکرده است. امتناع آن از جبران دستمزد یک تولید، مثلا تام کروز، آن را در میان 39 ایالتی که مشوق های تولید ارائه می دهند، تبدیل کرده است و احتمالا بزرگترین دلیل برای از دست دادن قدرت خود به عنوان پایتخت فیلمبرداری جهان است.

اکنون - در یک چرخش عمده از موقعیت تاریخی خود که به تولیدات اجازه می دهد هزینه های به اصطلاح "بالاتر از خط" را در هزینه های یارانه فیلمبرداری حساب کنند، غیرمسئولانه است - کالیفرنیا در حال محاسبه است. قانونگذاران منتخب به یک نتیجه نه چندان شگفت‌انگیز در میان صاحبان صنعت رسیده‌اند: دولت دیگر نمی‌تواند این کار را انجام ندهد.

ریک چاوز زبور، عضو مجلس، قانونگذار کلیدی که با حامیان هالیوود برای تنظیم دقیق برنامه تشویقی ایالت کار می کند، می گوید: «ما هنوز رقابتی نیستیم.

حامیان سال‌هاست که برای محاسبه این هزینه‌ها فریاد می‌زنند و استدلال می‌کنند که باید فورا تغییرات اساسی برای نجات تولید در کالیفرنیا اعمال شود. علیرغم رکورد تعداد عناوین دریافت اعتبار مالیاتی، سطح تولید در لس آنجلس، فشارسنج سطح تیراندازی در ایالت، در دو سه ماهه گذشته به کاهش ادامه داده است.

بر اساس آخرین گزارش اداره مجوز FilmLA که در ماه گذشته منتشر شد، این منطقه شاهد کاهش نزدیک به 5 درصدی در روزهای فیلمبرداری از ژوئن تا سپتامبر نسبت به مدت مشابه سال گذشته و 11 درصد کاهش نسبت به سه ماهه قبل بود. مجموع 36 درصد کمتر از میانگین پنج ساله است که نشان دهنده رقابت شدید بین ایالت ها و سایر کشورها برای میزبانی هالیوود است.

با این حال، اقتصاددانان در مورد ارزش یارانه های فیلمبرداری شک دارند، به ویژه اینکه آیا آنها شغل و فعالیت تجاری کافی برای توجیه هزینه ایجاد می کنند یا خیر. دفتر تحلیلگر قانونی سال گذشته گفت که اعتبارات مالیاتی واقعا فعالیت تولیدی را افزایش داده است، اما شواهد ضعیفی وجود دارد که نشان می‌دهد این امر به نفع اقتصاد کلی ایالت است.

آخرین تغییراتی که در روز دوشنبه اعلام شد می‌تواند سوخت بیشتری را بر آتش این موضوع که آیا مالیات دهندگان باید قبض استودیوها را بپردازند، که برخی از آن‌ها درگیر اخراج‌های عمده هستند، حتی در شرایطی که غرامت مدیران همچنان بالاست، ایجاد کند. لازم به ذکر است که همان استودیوها، به دنبال صرفه جویی در هزینه ها، انتخاب کرده اند تا به جای دیگری بروند.

در حالی که بحث‌های اساسی در مورد این موضوع وجود نداشته است، Zbur می‌گوید که مذاکرات تاکنون اذعان کرده است که مالیات دهندگان نباید به غرامت برای مدیران اجرایی یا A-listers یارانه بدهند. او بین این دو گروه و استعدادهای دیگر تمایز قائل می‌شود، که به گفته او چندین نفر از آنها «به سختی از پس آن برمی‌آیند و فقط برای حمایت از خانواده درآمد دارند». مشخص نیست که چگونه می‌توان قوانینی را برای توضیح این تمایز تدوین کرد، اگرچه چیزی مانند سقف سخت در حقوق افراد می‌تواند امکان‌پذیر باشد.

زبور می‌گوید: «تعدادی اتفاق نظر وجود دارد که ما نمی‌خواهیم برای مدیران استودیویی که پول زیادی به دست می‌آورند یا بازیگران ستاره‌دار، اعتبار مالیاتی بدهیم.»

برای کالیفرنیا، این تغییر عمدتا با هدف بازگرداندن برنامه های تلویزیونی با بودجه کلان به ایالت است، جایی که تولید در این دسته تقریبا نصف کمتر از هنجارهای تاریخی است. در طول اجرای خود، عناوین تلویزیونی می‌توانند هزینه‌های قابل توجهی را به همراه داشته باشند، زیرا از بازیگران تکراری، چندین نویسنده، مجریان برنامه و تهیه‌کنندگان در یک فصل استفاده می‌کنند.

Stephen G. Weizenecker، شریک بارنز و تورنبورگ که مشوق های مالیاتی و تامین مالی تولیدات را مدیریت می کند، می گوید: «واقعیت رقابتی واضح است. ایالت هایی که تلاش می کنند هزینه های تولید را به حداکثر برسانند، هزینه های بالاتری را برای برنده شدن بزرگترین فیلم ها و سریال های تلویزیونی در نظر گرفته اند. با حذف این هزینه ها، کالیفرنیا عملا اعتبار کمتری را برای تولیداتی که بیشتر می خواهد حفظ کند، ارائه کرده است.

احتمالا یک بحث مهم نیز حول محور کمک به کالیفرنیا برای پرداخت دستمزد ستارگان برای تولیداتی است که بدون توجه به تغییر در اینجا فیلمبرداری می‌شوند. دوباره The Pitt را بگیرید: اگر قرار بود این سریال برای فصل های آینده در کالیفرنیا فیلمبرداری شود، ایالت عملا به هزینه ای کمک می کند که بر تصمیم گیری مکان تولید تأثیری نداشته است. این سریال قبلا برای فصل سوم اعتبار خود را تقریبا دو برابر کرده بود. اکنون، احتمالا در نوبت است که حتی بیشتر شود.

و با خروج نیوسام از سمت خود در سال جدید، این یک سوال باز است که آیا جانشین او در ساکرامنتو همان شور و شوق را برای افزایش اعتبار مالیاتی هالیوود ایالت خواهد داشت یا خیر. خاویر بسرا، نامزد دموکرات فرمانداری، در مورد نحوه استفاده از اعتبارات مالیاتی در صورت انتخاب، محتاط و مشخص بوده است.

او بر اساس «ارزیابی مداوم از جایی که ما کار را از دست می‌دهیم: پس از تولید و VFX، تولیدات مستقل، تلویزیون اپیزودیک در مقیاس، و هر شکافی که داده‌ها نشان می‌دهند» طرفدار گسترش است - به عبارت دیگر، او می‌خواهد اعتبار مالیاتی را افزایش دهد، اما با دقت و بر اساس داده‌های خاص. ضمنا هزینه های فوق الذکر را ذکر نکرده است. هالیوود ریپورتر با سخنگوی Becerra در مورد اعلامیه Newsom تماس گرفته است.

از سوی دیگر، رقیب او، استیو هیلتون جمهوری خواه، به وضوح خواهان افزایش اعتبار مالیاتی است. در اقدامی که حتی تهاجمی‌تر از نیوسام است، او از کالیفرنیا خواسته است تا از اعتبار مالیاتی هالیوود به طور کامل برداشته شود و هزینه‌های بالاتر از خط را به عنوان هزینه‌های واجد شرایط لحاظ کند. (اما، شایان ذکر است، تا زمان نگارش این مقاله، هیلتون در چندین نظرسنجی از Becerra عقب است.)

اما واضح است که چیزی باید تغییر کند تا تولید به خانه تاریخی هالیوود بازگردد. آیا گنجاندن هزینه‌های فوق‌العاده در مشوق‌ها می‌تواند باعث عقب‌نشینی شود؟ در حالی که عدم توانایی در انجام این کار قبلا یکی از شکایات بسیار بزرگتر است که تهیه کنندگان تمایل دارند در مورد فیلمبرداری در لس آنجلس از آن استفاده کنند، به نظر می رسد حامیان پیشنهاد می کنند که در این مرحله ارزش دارد هر چیزی را که امکان پذیر است برای محدود کردن پرواز تولید امتحان کنید.

زبور می‌گوید: «ما پیشرفت‌های مهمی داشته‌ایم، اما نمی‌توانیم روی موفقیت‌های خود استراحت کنیم. "ما باید به تمرکز بر برنامه اعتبار مالیاتی ادامه دهیم تا مطمئن شویم که واقعا رقابتی هستیم."