آیا کوبا می تواند دو سال دیگر از ترامپ زنده بماند؟

معاون سردبیر، امنیت ملی و سیاست خارجی

شکست‌های حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای ممکن است در ایالتی که به رهبری کمونیست‌ها رئیس‌جمهور کمونیست‌ها می‌شود، آن را تصاحب کند و تنها در 90 مایلی پایگاه سیاسی رهبر ایالات متحده در فلوریدا نشسته است.

هم ترامپ و هم معاون رئیس‌جمهور جی دی ونس اذعان کرده‌اند که مشکلات سیاست خارجی، به‌ویژه جنگ با ایران و تأثیرات داخلی آن، تا حدی مقصر فقیری است که نشان می‌دهد دموکرات‌ها بیش از 400 کرسی در سراسر کشور - از جمله 17 کرسی در مجلس قانونگذاری ایالت فلوریدا - و اکثریت کنگره در هر دو مجلس را در اختیار گرفتند.

در کوبا، همچنین در معرض نوعی محاصره شدید ایالات متحده و تهدید به مداخله نظامی در سال جاری، نتایج به عنوان انکار عمومی سیاست خارجی جنگ طلب ایالات متحده در کل تعبیر می شود.

ارنستو سوبرون گوزمان، سفیر کوبا در سازمان ملل در بیانیه ای که با نیوزویک به اشتراک گذاشته شد، گفت: «طبق اطلاعات عمومی، به نظر می رسد که انتخاب کنندگان در ایالات متحده از سیاست های دولت ناراضی بوده و رویکرد تهاجمی بین المللی را رد کرده اند. به هر حال، تجاوز آمریکا به کوبا جنایتکارانه است، هیچ توجیهی ندارد و تنها در خدمت منافع محدود گروه‌های سیاسی با نفوذ است».

نماینده کوبا افزود: اکثر آمریکایی ها از یک رابطه محترمانه با کوبا حمایت می کنند و محاصره اقتصادی را رد می کنند. "مجازات دسته جمعی هرگز قابل قبول نیست. اقدام نظامی علیه کوبا، از هر نوع، یک جنایت بین المللی خواهد بود. کوبا نه تهدیدی است و نه مشکلی. خصومت ایالات متحده و عدم به رسمیت شناختن حقوق حاکمیتی کوبا مشکل و تهدید است."

هم عزم رهبری هاوانا و هم تغییر جزر و مد سیاسی در واشنگتن ممکن است برنامه های دولت را پیچیده کند.

اما اینکه آیا این موانع برای جلوگیری از تلاش‌ها برای تحمیل تغییری که مورد نظر ترامپ و دیپلمات ارشد آمریکایی ضد کمونیست آمریکایی، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا بود، کافی باشد، یکی از بزرگترین آزمون‌های دشمنی چند دهه پس از جنگ سرد را رقم خواهد زد.

به نظر می رسد که ترامپ به طور علنی از شکست حزبش در انتخابات دلسرد نشده است.

در واقع، رئیس‌جمهور در آخرین اظهارات خود، کوبا را مضاعف کرد و تأکید کرد که «قطعا» استفاده از نیروی نظامی را برای دستیابی به هدف قبل از پایان دوره ریاست‌جمهوری خود در ژانویه 2029 در نظر خواهد گرفت.

ترامپ روز پنجشنبه به مجری رادیو هیو هیویت گفت: "من می‌خواهم کوبا را قبل از رفتنم تمام کنم. و ما یک مرد بسیار خوب و با استعداد برای کوبا به نام مارکو داریم." از آنجایی که مارکو روبیو، پدر و مادرش اهل کوبا هستند، همانطور که احتمالا می دانید، و او دوست دارد این کار را انجام دهد.

ترامپ ادامه داد: "بنابراین، ما آن را از نزدیک تماشا می کنیم. عملکرد بسیار ضعیفی دارد. اساسا یک مکان شکست خورده است، ملت، هر چه می خواهید نامش بگذارید. شکست خورده است. و ما آن را تماشا می کنیم." "دوست دارم بتوانم این کار را انجام دهم. من 94 درصد رای کوبایی ها را در فلوریدا به دست آوردم، و فکر می کنم اکنون محبوب تر از آن زمان هستم. و صادقانه بگویم، دوست دارم بتوانم این کار را برای مردم انجام دهم، برای کوبایی هایی که آمدند و با آنها بسیار بد رفتار شد و آنها به آمریکا آمدند."

دولت کوبا علت وخامت بلامنازع شرایط در سراسر کشور را تصمیم ایالات متحده برای محدود کردن محموله‌های سوخت خارجی به جزیره بیش از 9 میلیون نفری وابسته به واردات نفت می‌داند.

مقامات کوبا این اقدام را که تنها چند هفته پس از حمله نظامی ایالات متحده انجام شد و رهبر متحد اصلی کوبا در انرژی، نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا را دستگیر کرد، به عنوان آخرین گام در کمپین طولانی مدت تحریم‌ها که به سال‌های اولیه انقلاب 1959 برمی‌گردد و حکومت کمونیستی را به ارمغان آورد، می‌دانند.

با این حال، از دیدگاه کاخ سفید، رنج جزیره به یک سیستم حکومتی باستانی، ناکارآمد و ظالمانه نسبت داده می شود که تامین منابع برای نخبگان حاکم را در اولویت قرار می دهد.

مقامات آمریکایی همچنین مدعی شده‌اند که دولت کوبا در کمک به دشمنان اصلی واشنگتن، چین، روسیه و ایران، و همچنین سازمان‌های تروریستی تعیین‌شده، همدست بوده است، اگرچه آنها مدرکی برای حمایت از ادعای اخیر ارائه نکرده‌اند.

ماموریت ترامپ در کوبا نزدیک به یک دهه پیش آغاز شد. تقریبا یک سال پس از سفر تاریخی باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا به جزیره، به نظر می رسید که گرم شدن بی سابقه روابط را نشان دهد، ترامپ از عقب نشینی بیشتر سیاست های عادی سازی خبر داد و خط سخت تری را دنبال کرد.

ترامپ در یکی از آخرین اقدامات دولت اول خود، کوبا را دوباره در فهرست کشورهای حامی تروریسم قرار داد. این وضعیت در تمام دوران ریاست جمهوری جو بایدن، رئیس جمهور جو بایدن باقی ماند، تنها در هفته آخر قبل از خروج وی از قدرت، به چالش کشیده شد و بلافاصله پس از بازگشت ترامپ دوباره برقرار شد.

امروز ترامپ بار دیگر خود را رو به روی ساعت می بیند.

تئودور هنکن، استاد دانشکده هنرها و علوم ویزمن کالج باروخ که در مطالعات کوبا تخصص دارد، به نیوزویک گفت: «هاوانا مطمئنا از دیدن تضعیف ترامپ جسارت می‌یابد و احتمالا توجه او به طور کامل در برخورد با ایران، اوکراین و مجموعه‌ای از نبردهای داخلی با دموکرات‌ها معطوف خواهد شد». کوبا از اولویت کمتری برخوردار خواهد بود.

هنکن گفت: «با این حال، ترامپی که از قبل غیرقابل پیش‌بینی است، می‌تواند با تلاش برای انجام یک اقدام نظامی علیه رهبری کوبا در ونزوئلا و مادورو، به یک «پیروزی» آسان دست یابد. هر چیزی با ترامپ، روبیو و [وزیر دفاع] پیت هگزت ممکن است.

کوبا ممکن است لزوما در رأس نگرانی های رأی دهندگان ایالات متحده نبوده باشد، زمانی که آنها در اوایل این ماه به جمهوری خواهان شکست دادند. اما ارائه یک بهانه قابل قبول برای یک ماجراجویی نظامی جدید در کنار یک جنگ غیرمحبوب در خاورمیانه ممکن است نیاز به تنظیم مجدد از سوی کاخ سفید داشته باشد.

هنکن گفت: کاهش محبوبیت ترامپ و جنگ حل نشده با ایران، استراتژی او و روبیو در کوبا را به هم ریخته است. دولت کوبا ناسازگار بوده است و از انجام هرگونه "معامله" به دستور واشنگتن امتناع می ورزد، به ویژه معامله ای که شامل هر نوع تغییر رژیم یا گشایش سیاسی در جزیره باشد."

وی افزود: «پس از آن، بحران انسانی (تا حدی توسط محاصره نفتی ایالات متحده تحریک شده است) و مهاجرت تاریخی فقط ادامه دارد. اکنون پس از شکست بزرگی که جمهوری‌خواهان عمدتا به دلیل عصبانیت از ترامپ تجربه کردند، کمپین فشار او علیه کوبا شانس کمتری برای کارکرد دارد.»

جایی که هنکن معتقد است دولت ممکن است به دنبال یافتن فرصتی برای پیشبرد اهداف خود بوده باشد، سرمایه گذاری بر نوعی ناآرامی داخلی است، اگرچه به نظر می رسد چشم انداز چنین تحولی رو به زوال است.

هنکن گفت: "من فکر می کنم آنها امیدوار بودند که گرمای تابستان منجر به قیام شود و این می توانست بهانه ای برای نوعی اقدام نظامی باشد."

این اولین بار نیست که ترامپ به دنبال انقلابی است که هرگز فرا نرسیده است. هنگامی که ترامپ اولین سخنرانی خود را پس از آغاز جنگ علیه ایران با حمایت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در فوریه صادر کرد، از مردم ایران خواست تا دولت خود را "تسلط" کنند و آن را "تنها فرصت نسل‌ها" نامید.

شهروندان ایرانی یک ماه قبل به صورت دسته جمعی قیام کرده بودند. قیام آنها، خشونتی که مقامات ایرانی آن را عامل نفوذ خارجی می دانند، با سرکوب وحشیانه ای مواجه شد که منجر به کشته شدن هزاران نفر شد که بیشتر آنها غیرنظامی بودند.

آندرس سباستین پرتیرا، مورخ آمریکای لاتین در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون که در کوبا تخصص دارد، استدلال می‌کند که این کشور، دقیقا مانند خود ترامپ، از این نظر که سابقه کمی در تاریخ پس از انقلاب این کشور برای نوع خونریزی‌های توده‌ای که در ایران شاهد آن بودیم، یک «کارت عجیب» است.

پرتیرا به نیوزویک گفت: «هیچ کس نمی داند ارتش و نیروهای امنیتی کوبا چگونه به یک رویداد تلفات گسترده علیه معترضان پاسخ خواهند داد. "به یاد داشته باشید، اینجا ایران نیست، جایی که آنها معترضان را مثل کسی که چمن را می کند، کمه می کنند. کوبا تحت رژیم فعلی چنین حادثه ای نداشته است، و فکر نمی کنم کسی بداند اگر چنین اتفاقی بیفتد، چه اتفاقی می افتد."

اما شباهت های آشکاری با وضعیت جمهوری اسلامی زیر آتش آمریکا در هزاران مایل دورتر وجود دارد.

پرتیرا گفت که "ترس و ناامیدی" همچنان محرک اصلی است که مردم را از حضور در خیابان ها باز می دارد، حتی اگر حزب کمونیست حاکم کوبا "ضعیف تر و آسیب پذیرتر از هر زمان دیگری از سال 1959 باشد، با نارضایتی در اوج خود."

حتی در مواجهه با شرایط به‌ویژه وخیم، پیش‌بینی‌های گذشته درباره فروپاشی کوبا نابهنگام بوده است. به اصطلاح "دوره ویژه" دهه 1990 پس از فروپاشی حامی اصلی کوبا، اتحاد جماهیر شوروی، باعث تجدید ساختار گسترده مدل اقتصادی جزیره شد، که اکنون در بحبوحه تحول دیگری قرار دارد که فضای تنفس بیشتری را برای مشاغل خصوصی فراهم می کند.

امروزه نیز راه‌حل‌هایی به شکل موجی از پنل‌های خورشیدی از چین، و تا حدودی طعنه‌آمیز، جریان فزاینده‌ای از محموله‌های سوخت بی‌صدا از ایالات متحده در حال ظهور هستند.

و در حالی که کوبا ممکن است از منابع طبیعی، مزیت های جغرافیایی و توان نظامی متعارفی که دفاع ایران را در برابر مداخله ایالات متحده تقویت کرده است، برخوردار نباشد، رهبری جزیره موفق شده است حس مشابهی از وحدت را در میان حزب حاکم خود ایجاد کند.

پرتیرا گفت: «دولت ترامپ یک موهبت الهی برای وحدت رژیم بوده است. شما یک سیاست کوبا را دارید که توسط مارکو روبیو، یک آمریکایی کوبایی طراحی و اجرا می شود که برای او شخصی است، و اگر دولت کوبا سقوط کند، پیامدهای منفی آشکاری برای بسیاری از پرسنل نظامی، اطلاعاتی و اداری خواهد داشت.»

او افزود: «آنها خود را مدافع کشورشان و حاکمیت آن در برابر یک متجاوز همسایه می‌دانند، بی شباهت به احساس اوکراینی‌ها درباره روسیه». آنها تسلیم را برای هویت خود، برای کشورشان و برای خود و خانواده‌هایشان فاجعه بار می‌دانند.»

پرتیرا گفت برخلاف ونزوئلا، جایی که ترامپ اذعان کرده است که با معاون مادورو، دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، قبل از این عملیات گستاخانه تماس برقرار کرده است، «هیچ مقدار فشاری باعث نشده است که بخش‌های نخبه لازم برای تسلط بر کوبا به‌عنوان نوعی عملیات ونزوئلا 2.0 باشد».

این فقط خطرات را برای کاخ سفید افزایش می دهد، زیرا "مداخله بیشتر در کوبا همچنین مسئولیت (و عدم محبوبیت احتمالی) ترامپ را در صورت تبدیل شدن به باتلاقی مانند ایران افزایش می دهد.

در همین حال، همانطور که هنکن اشاره کرد، جامعه بین المللی در این مورد نظر دارد. کشورهای منطقه‌ای که تحت کمپین‌های فشار خود ایالات متحده در راستای «دکترین دونرو» ترامپ متمرکز بر نیمکره غربی هستند، می‌توانند پیامدهای میان‌مدت را به عنوان ابزاری برای عقب راندن نگاه کنند.

هنکن می‌گوید: «با ترامپ ضعیف، کشورهایی مانند برزیل و مکزیک که با رهبری کوبا همدل هستند، ممکن است جرأت پیدا کنند تا کمک کنند و از ترامپ و محاصره نفتی ایالات متحده چشم پوشی کنند.»

او استدلال کرد که انتظار برای پایان آن ممکن است بیشترین امیدی باشد که رهبری هاوانا می تواند به آن امیدوار باشد و جایگزین های واقع بینانه کمی را پیش بینی کرد.

هنکن گفت: «بهترین کاری که می‌توانستند انجام دهند این است که اقتصاد و سیستم سیاسی را به تنهایی باز کنند، اما این مانند انتظار برای برف در هاوانا است».

در مورد این داستان با سردبیر نیوزویک تماس بگیرید: ادوارد پیرسی.