آیا 50 چیزی امروز بهتر از 50 چیزی در گذشته برای بازنشستگی آماده شده است؟

سهم 50 ساله ها با حساب های بازنشستگی از 52 درصد در سال 1989 به 61 درصد در سال 2022 افزایش یافت، اما پیشرفت ها نابرابر بوده است.

میانه ترازهای بازنشستگی در طول سه دهه بیش از سه برابر شده است، اگرچه سود برای خانوارهای با درآمد بالاتر قوی تر بود.

حدود 30 درصد از 50 ساله ها در سال 2022 نه حساب بازنشستگی داشتند و نه مستمری، که تصویر آمادگی را پیچیده می کند.

میلیون ها آمریکایی در دهه 50 زندگی خود در حال ورود به مرحله نهایی قبل از بازنشستگی هستند. بر اساس نظرسنجی فدرال رزرو از امور مالی مصرف کننده، آن ها در حساب های بازنشستگی بسیار بیشتر از 50 سال پیش پول دارند. اما این لزوما به این معنی نیست که آنها آمادگی بیشتری دارند.

افراد 50 ساله بیشتری نسبت به اواخر دهه 1980 پول در حساب بازنشستگی دارند، اما این افزایش اندک بوده است – و به دور از ثابت بودن. در سال 1989، 52 درصد از خانوارهای تحت سرپرستی افراد 50 تا 59 ساله پس‌انداز حساب بازنشستگی داشتند. بر اساس داده های فدرال رزرو تا سال 2022، این رقم به 61 درصد رسید.

این رشد نباید غافلگیر کننده باشد و با توجه به تغییراتی که در 33 سال گذشته رخ داده است، مسلما ضعیف است. در طی آن دوره، کارفرمایان از حقوق بازنشستگی سنتی به سمت 401 (k) فاصله گرفته‌اند و مسئولیت بیشتری برای پس‌انداز بازنشستگی به عهده کارگران گذاشته‌اند. قانون فدرال همچنین کارفرمایان را تشویق کرده است که به‌جای انتظار برای ثبت نام، کارگران را در برنامه‌های بازنشستگی ثبت نام کنند.

جالب اینجاست که مشارکت علیرغم آن تغییرات همچنان صعودی نکرده است. سهم 50 نفری با حساب های بازنشستگی در سال 2007، درست قبل از رکود بزرگ و اندکی پس از معرفی اولین قانون اساسی فدرال برای تسهیل ثبت نام خودکار، به 67 درصد رسید.

درصد 2022 نیز کمتر از سطوح ثبت شده در سال 2001 و 1998 است. به عبارت دیگر، روند بلندمدت روند بهبود مستمر نیست. مالکیت حساب بازنشستگی به طور قابل توجهی در دهه 1990 و اوایل دهه 2000 افزایش یافت، اما از آن زمان تاکنون حدود 60 درصد افزایش یافته است.

50 ساله های امروزی نسبت به گذشته پس انداز بازنشستگی بیشتری دارند، اما بسیاری از آنها نیز حمایت بازنشستگی کمتری دارند و هنوز از معیارهای رایج فاصله دارند. این می تواند به معنای تکیه بیشتر به تامین اجتماعی، کار طولانی تر یا تکیه بر خانواده در دوران بازنشستگی باشد.

دو چیز بلافاصله از نمودار مشخص است. اولا، رقم 2022 بالاترین رقم در این سری است. دوم، صعود ثابت نبوده است.

از سال 1992 تا 1995، سپس از 2007 تا 2010، و دوباره از 2013 تا 2016 افت محسوسی داشتیم. کاهش متوسط ​​یک توضیح واضح دارد: بحران مالی 2008 و رکود اقتصادی پس از آن. در همین حال، افت های دیگر به طور بالقوه می تواند نتیجه پس انداز های جدید با تعادل پایین تر باشد که وارد استخر شده و میانه را پایین می آورند.

در مورد جهش بزرگ از 2019 تا 2022، احتمالا به دلیل بازار سهام پررونق است که بیشتر پس‌اندازهای بازنشستگی در آن سرمایه‌گذاری می‌شود. همراه با محرک‌های دوران همه‌گیری و کاهش هزینه‌ها، باعث شد که برخی خانوارها بیشتر برای پس‌انداز یا دلیل کمتری برای کاهش حساب‌های موجود خود داشته باشند.

همچنین شایان ذکر است که این دستاوردها به طور مساوی تقسیم نشدند. تحقیقات فدرال رزرو نشان داد که مانده حساب های بازنشستگی برای خانواده های با درآمد بالاتر افزایش یافته است در حالی که نتوانسته اند همگام با تورم برای خانواده ها در نیمه پایین توزیع درآمد همگام شوند. این بدان معناست که افزایش میانگین لزوما منعکس کننده سودهای یکسانی در بین خانوارها نیست.

علاوه بر این، این اعداد فقط منعکس کننده کسانی هستند که قبلا دارایی های حساب بازنشستگی دارند. اگر همه 50 نفر را در نظر بگیرید، و آنهایی را که اصلا حساب بازنشستگی ندارند اضافه کنید، موجودی معمولی به میزان قابل توجهی کمتر خواهد بود.

توازن معمولی در بین پس انداز کنندگان بسیار بالاتر از سه دهه قبل است. اما سهم مردمی که در وهله اول پس انداز می کنند به مراتب کمتر بهبود یافته است و حتی از اواسط دهه 2000 کاهش یافته است.

بخشی از دلیل عدم رشد بیشتر مشارکت می تواند این باشد که برخی از افراد در این گروه سنی هنوز به حقوق بازنشستگی با بودجه کارفرما متکی هستند. در سال 2022، 61 درصد از افراد 50 ساله دارای پول در حساب بازنشستگی بودند، اما با احتساب حقوق بازنشستگی، این سهم به 70 درصد افزایش می یابد.

در پایان، مقایسه نسلی تمیز دشوار است. 50 ساله‌های امروزی دارای مانده حساب بازنشستگی بسیار بیشتری هستند، اما نسل‌های قبلی احتمال بیشتری داشت که مستمری‌های سنتی داشته باشند که درآمد تضمینی در دوران بازنشستگی را فراهم می‌کند.