آینده بخش باغبانی ایرلند

آقا، - مقاله Cian O'Connell در مورد بخش باغبانی ایرلند اشاره می کند که بخش قابل توجهی از واردات میوه و سبزیجات به دلیل آب و هوای ما نمی تواند در ایرلند تولید شود ("چرا ایرلند بیشتر سبزی نمی کند"، اخبار، 10 اکتبر).

در حالی که در مورد موز و مرکبات صادق است، تجزیه و تحلیل من از داده های تجارت CSO نشان می دهد که هشت محصول از 15 محصول با بیشترین حجم واردات می توانند در داخل کشور تولید شوند. اینها عبارتند از سیب، پیاز، کلم و براسیکا، هویج و سایر سبزیجات ریشه دار.

در حالی که دوام اقتصادی چالشی برای کشاورزان است، سیاست کشاورزی و سرمایه گذاری عمومی نیز شکل می گیرد. حمایت عمومی قابل توجهی برای پایداری اقتصادی سایر بخش های کشاورزی پذیرفته شده است، با این حال به نظر می رسد که مشکلات اقتصادی پیش روی باغبانی اغلب به عنوان یک مانع اجتناب ناپذیر برای تولید داخلی تلقی می شود.

جهت‌گیری آینده بخش باغبانی ایرلند فقط تابعی از این نیست که ما می‌توانیم چه تولید کنیم و چه مقدار از آن را تولید کنیم، بلکه نتیجه سیاست است: کدام محصولات و سیستم‌های تولیدی را برای ترویج و حمایت انتخاب می‌کنیم، و در نتیجه چه کسی می‌تواند از رشد آن‌ها زندگی مناسبی داشته باشد. - مال شما و غیره

ایزوبل استنلی،

پژوهشگر دکتری سیاست گذاری سیستم های غذایی،

Monkstown،

کو دوبلین

آقا، - یادم می آید، در اولین درس جغرافیا در مدرسه ملی در دهه 1960، یاد گرفتم که چگونه کشاورزی در این کشور انجام می شد.

در جنوب شرقی آفتابی آنها غلات رشد کردند. در گلدن ویل شیر و محصولات لبنی بود. در سرزمین های میانی گوشت گاو بود و طبل های کاوان و موناغان خوک و مرغ تولید می کردند. در مورد بقیه کشور، در غرب شانون، کشاورزی امرار معاش بود. تولیدکنندگان مواد غذایی در مناطق مختلف کشور از زمین خود برای بهترین کار استفاده کردند.

اخیرا برای خرید میوه به سوپرمارکت رفتم. سه بسته اولی که برداشتم از پرتغال، لهستان و پرو بود. - مال شما و غیره

ریچارد آلن،

کومین،

اسلایگو.