اتحادیه اروپا نباید حمایت از جوامعی را که با فقر، بحران و محرومیت مواجه هستند، قطع کند

آقا، - وقتی وزرای اتحادیه اروپا مسئول توسعه در 8 و 9 اکتبر در دوبلین ملاقات می کنند، ایرلند فرصتی برای ارسال پیام روشن دارد: کاهش کمک های بشردوستانه عواقب فوری و خطرناکی دارد.

کمک ها باید معطوف به مردم و جوامعی باشد که با فقر، بحران و محرومیت مواجه هستند - و همکاری توسعه نباید قربانی یا هدایت نادرست در خدمت منافع اتحادیه اروپا شود.

گزارش‌هایی مبنی بر کاهش 40 درصدی ابزار اروپای جهانی اتحادیه اروپا باید زنگ خطر را به صدا در آورند. مذاکرات در مورد چارچوب مالی چندساله بعدی نه تنها تعیین خواهد کرد که چه مقدار پول برای کمک های توسعه در دسترس است، بلکه این پول برای چه چیزی مصرف خواهد شد.

چنین کاهش‌هایی می‌تواند بسیاری از افزایش اخیر منابع موجود برای مقابله با فقر، درگیری، شرایط اضطراری بشردوستانه و شوک‌های اقلیمی را از بین ببرد و ظرفیت کمی برای پاسخگویی به بحران‌های آینده باقی بگذارد.

ما نیازی به گمانه زنی در مورد عواقب کاهش شدید کمک ها نداریم. پیامدهای کاهش اخیر USAID ویرانگر بوده است.

در جمهوری دموکراتیک کنگو، از دست دادن حمایت از خدمات آب پاک به افزایش مرگ و میر ناشی از وبا کمک کرد. برنامه های درمانی HIV مختل شده و کلینیک ها در مالاوی بسته شده اند. خدمات بهداشتی نجات جان در اوگاندا و موزامبیک به حالت تعلیق درآمده است. کار مین زدایی در کشورهایی از افغانستان تا اوکراین متوقف شده است. پشت هر کاهش بودجه افراد واقعی وجود دارند که زندگی آنها تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

در زمان تشدید درگیری ها، بلایای آب و هوایی، کوچک شدن فضای مدنی و افزایش بار بدهی، کمک های توسعه همچنان یکی از مهم ترین ابزارها برای ایجاد ثبات جهانی و ایجاد فرصت ها برای کسانی است که بیشتر به آن نیاز دارند.

قطع کمک ها باعث از بین رفتن چالش ها نمی شود. رسیدگی به آنها بعدا بدتر و گران‌تر می‌شود. هر یورو سرمایه گذاری در پیشگیری از بلایا می تواند چندین برابر این مبلغ را در هزینه های بازیابی صرفه جویی کند. و هر سرمایه گذاری در ثبات و توسعه، خطر درگیری در آینده را کاهش می دهد.

اروپا با انتخاب‌های سختی در زمینه بودجه مواجه است، اما راه‌های دیگری برای تامین منابع لازم و در عین حال حمایت از جاه‌طلبی‌های اقلیمی اروپا و تلاش‌های اروپا برای کاهش نابرابری وجود دارد. مالیات عادلانه از ثروت بسیار زیاد و بخش‌هایی با انتشار بالا مانند سوخت‌های فسیلی و هوانوردی می‌تواند درآمد قابل توجهی ایجاد کند و در عین حال از جاه‌طلبی‌های اقلیمی اروپا حمایت کند.

به همان اندازه مهم این است که اطمینان حاصل شود که کمک ها بر هدف اصلی خود متمرکز می شوند: کاهش فقر و حمایت از توسعه پایدار برای کسانی که با بحران های خارج از کنترل خود دست و پنجه نرم می کنند.

بودجه های توسعه ای نباید کاهش یابد تا فضا برای افزایش هزینه های دفاعی باز شود. همچنین نباید کمک های توسعه را به طور عمده برای کنترل مهاجرت، دسترسی ایمن به مواد خام حیاتی یا ایجاد فرصت های تجاری برای شرکت های اروپایی تغییر کاربری داد.

کمک هایی که به جای نیازهای جامعه، به منافع ژئوپلیتیکی خدمت می کند، کمتر مؤثر است و خطرات تضعیف اهداف دست یافتنی را به دنبال دارد.

در عوض، اتحادیه اروپا باید در اقدامات بشردوستانه، عدالت جنسیتی، جامعه مدنی محلی و توسعه تحت رهبری جامعه سرمایه گذاری کند.

جوامعی که بیشتر تحت تاثیر فقر، درگیری و بحران آب و هوایی قرار گرفته اند، باید نقش معناداری در تصمیم گیری در مورد نحوه طراحی و ارائه کمک داشته باشند.

ایرلند به درستی احترام بین المللی را به خاطر تعهد خود به همکاری های توسعه ای به دست آورده است. به عنوان دارنده ریاست شورای اتحادیه اروپا، باید از این لحظه برای حمایت از بودجه بلندپروازانه اروپای جهانی استفاده کند و اطمینان حاصل کند که کمک های اروپا بر کسانی که بیشتر به آن نیاز دارند متمرکز می شود.

کمک های توسعه سرمایه گذاری بر روی مردم و آینده مشترک ما است. - مال شما و غیره

جیم کلارکن،

مدیر اجرایی آکسفام ایرلند،

دوبلین