اتحادیه کانادا و اتحادیه اروپا: آیا ترتیبات دیگری وجود دارد؟

به گفته اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، کانادا و اتحادیه اروپا "جهان را با یک چشم می بینند."

مارک کارنی، نخست وزیر کانادا گفت: «تعهد ما به حاکمیت قانون، و دفاع تسلیم ناپذیر ما از کرامت انسانی، آزادی فردی و دموکراسی، ریشه های عمیق یکسانی دارد، همان فداکاری تزلزل ناپذیر.

با این روحیه، و در شرایطی که هر دو طرف به دنبال راهی موثر برای مقابله با دونالد ترامپ و تعرفه های او هستند، فون در لاین ایده تبدیل شدن کانادا به اولین عضو وابسته اتحادیه اروپا را در روز پنجشنبه مطرح کرد.

با توجه به اینکه مفهوم عضویت وابسته هنوز وجود ندارد، تعیین اینکه دقیقا چه معنایی دارد دشوار است. آلمان در اوایل سال جاری ترتیب مشابهی را برای اوکراین پیشنهاد کرد، اما ولودیمیر زلنسکی این ایده را به این دلیل که این کشور خواستار عضویت کامل است رد کرد.

اگرچه به‌طور رسمی به‌عنوان شریک به رسمیت شناخته نشده‌اند، اما کشورهای زیادی هستند که روابط یا توافق‌های قوی با این بلوک دارند. DW به برخی از آنها و نحوه عملکرد آنها نگاه می کند.

بر اساس این مدل، کشورهای اتحادیه تجارت آزاد اروپا (EFTA) بخشی از بازار داخلی اتحادیه اروپا هستند، بنابراین افراد، کالاها و خدمات می توانند آزادانه در منطقه شنگن حرکت کنند. این سه کشور همچنین از بسیاری از قوانین اتحادیه اروپا در زمینه هایی مانند گردشگری، محیط زیست و آموزش پیروی می کنند.

اما چند تمایز کلیدی وجود دارد. کشورها هیچ نقشی در فرآیند تصمیم‌گیری ندارند، برخی از ورودی‌ها را در آماده‌سازی سیاست‌ها، مانند شرکت در گروه‌های متخصص، منع می‌کنند. آنها همچنین در اتحادیه گمرکی نیستند، از یورو استفاده نمی کنند و به سیاست تجاری مشترک اتحادیه اروپا یا قوانین عدالت پایبند نیستند. ایسلند در ماه گذشته یک همه پرسی برای عضویت کامل برگزار کرد، اما تلاش دولت برای انجام این کار شکست خورد و آنها همچنان یک کشور EFTA هستند.

در حالی که با چهار کشور عضو اتحادیه اروپا (آلمان، ایتالیا، فرانسه و اتریش) همسایه است، سوئیس هرگز عضو کامل آن نبوده است. در عوض، بیش از 120 قرارداد دوجانبه توسط اتحادیه اروپا و سوئیس طی 50 سال گذشته به توافق رسیده است. اینها به حوزه هایی مانند تجارت، حمل و نقل، امنیت و آموزش مربوط می شود. بسته جدیدی از معاملات سال گذشته، 20 سال پس از آخرین توافق نهایی، نهایی شد.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

بیش از 1.5 میلیون شهروند اتحادیه اروپا در سوئیس زندگی و کار می کنند، در حالی که 466200 سوئیسی راه دیگری را رفته اند. این امکان پذیر است زیرا سوئیس نیز بخشی از منطقه شینگن است و امکان رفت و آمد آزادانه مردم در سراسر مرزها را فراهم می کند.

سوئیس به تعدادی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا کمک مالی می کند که پس از گسترش در سال 2004 به آن پیوستند، عمدتا در شرق اروپا، اما هیچ حق رای اتحادیه اروپا ندارد و فقط برخی از قوانین اتحادیه اروپا را تصویب می کند. سوئیس همچنین می تواند در برخی از برنامه ها و پروژه های تحقیقاتی اتحادیه اروپا از طریق مذاکرات فردی شرکت کند.

بیش از چهار سال پس از رای بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا در رفراندوم سال 2016، دو طرف قرارداد تجاری و همکاری امضا کردند. مذاکرات پرمشغله و پیچیده بود و بریتانیا اکنون دسترسی محدودی به بازار اتحادیه اروپا دارد و حداقل در حال حاضر در برخی زمینه‌های سیاست و مقررات با اتحادیه اروپا همسو است.

دیگر جابجایی آزادانه مردم از بریتانیا به اتحادیه اروپا یا بالعکس وجود ندارد و بریتانیا در بازار واحد یا اتحادیه گمرکی نیست. از زمانی که حزب چپ میانه کارگر در سال 2024 جایگزین محافظه کاران در دولت شد، صحبت از بازگشت به اتحادیه گمرکی و همسویی در سایر حوزه های سیاست منتخب اتحادیه اروپا بیشتر شده است. اما بازگشت به وضعیت عضو کامل در حال حاضر بعید به نظر می رسد.

اتحادیه اروپا از زمان کرواسی در سال 2013، عضو جدیدی را نپذیرفته است. چندین کشور مجاور در منطقه امیدوارند به این بلوک بپیوندند، اما ابتدا باید تعدادی از معیارها را تحت "فرایند ثبات و همراهی" اتحادیه اروپا که برای "بالکان غربی" طراحی شده است، برآورده کنند. اینها عبارتند از: آلبانی، بوسنی و هرزگوین، کوزوو، مونته نگرو، مقدونیه شمالی و صربستان.

بر اساس این طرح، اتحادیه اروپا متعهد شده است که "شرکای بالکان غربی را برای الحاق از طریق اصلاحات اقتصادی و سرمایه گذاری آماده کند و برخی از مزایای عضویت در اتحادیه اروپا را برای شهروندان منطقه به ارمغان بیاورد."

کشورها ابتدا باید با درخواست به اتحادیه اروپا نامزد رسمی وضعیت عضویت شوند و هر یک از کشورهای عضو با آنها به عنوان یک کشور نامزد موافقت کنند. سپس روندی از مذاکره دنبال می شود، مانند آنچه که در حال حاضر با اوکراین، صربستان و مونته نگرو در حال انجام است. در نهایت یک معاهده الحاق تهیه می شود که کمیسیون اروپا، شورای اروپا و پارلمان اروپا باید با آن موافقت کنند. تنها زمانی که آن معاهده توسط همه کشورهای عضو امضا و تصویب شد و کشور نامزد، کشور مذکور عضو اتحادیه اروپا خواهد شد.