اتحاد سیاه و یهودی یک نوستالژی نیست. ما برای دفاع از دموکراسی - عقیده به آن نیاز داریم

در اجلاس اخیر آتلانتا برای کشیش ها و خاخام های سیاه پوست در سال 2026، من به 100 خاخام، روحانیون سیاه پوست آمریکایی، رهبران یهودی سیاه پوست، دانشمندان، فعالان و رهبران جامعه در امضای میثاق مقدسی پیوستم که تعهد ملی تجدید شده برای اتحاد علیه یهودی ستیزی و نژادپرستی را تأیید می کند. من مفتخر شدم که شانه به شانه کشیش رافائل وارناک، سناتور جورجیا، آمب. اندرو یانگ، روزنامه‌نگار ون جونز، خاخام‌ها ریک جاکوبز، دیوید ساپرستین و هدر میلر، کشیش.

ماریاما وایت هاموند از کلیسای اسقفی متدیست آفریقای نیو روتس و بسیاری از رهبران دیگر برای بحث در مورد چگونگی پیشبرد اتحاد ما. در میان یهودستیزی و تبعیض فزاینده، گفتگوها سنگین بود، اما به من یادآوری شد که این مشارکت نوستالژی نیست. این یک تعهد زنده است که هر نسل باید انتخاب کند. من همچنین تحت تأثیر وزن خاصی که همکاران یهودی سیاه پوستم حمل می کردند، قرار گرفتم، که تجربیات آنها می تواند پیچیدگی پیمایش در فضاهای سیاه و یهودی را نشان دهد.

اتحاد سیاه-یهودی صرفا مشارکت بین دو جامعه مجزا نیست. هر روز توسط یهودیان سیاه پوست زندگی می شود که تجربیاتشان به ما یادآوری می کند که هیچ یک از این دو جامعه یکپارچه نیستند. تاریخچه اتحاد سیاه-یهودیان وقتی من با همتایان یهودی در مورد رویدادهایی مانند این صحبت می کنم، آنها گاهی از شنیدن این که اتحاد سیاه-یهودیان هنوز زنده است شگفت زده می شوند. آنها به من می گویند که اتحادی که در جنبش حقوق مدنی دیده می شود در زمان منجمد شده است و به دنبال حملات حماس در داخل اسرائیل در اکتبر.

در 7 ژانویه 2023، برخی از یهودیان توسط متحدان مترقی، از جمله کسانی که در جامعه سیاه پوستان هستند، احساس رها شدن کرده اند. اختلاف نظر در مورد اسرائیل و غزه، بحث در مورد معنای همبستگی، و دیدگاه های متفاوت در مورد آنچه که یهودی ستیز است یا نیست، عمیقا ما را به چالش می کشد. علیرغم این مناطق اصطکاک، در تجربه من، اتحاد سیاه-یهودیان به دور از یادگاری از گذشته است.

تاریخ این اتحاد عمیق تر از آن چیزی است که بیشتر مردم می دانند و تا به امروز ادامه دارد. من به عنوان مدیر مرکز اقدام مذهبی یهودیت اصلاحات، به اشتراک گذاشتن داستان تأسیس خود، از جمله تصریح سال 1959 توسط نیکوکار، فعال حقوق مدنی، و رهبر یهودی اصلاح طلب، کیوی کاپلان مبنی بر اینکه ساختمان واشنگتن دی سی که او به عنوان مرکز جنبش اصلاحات ما برای جنبش مدنی به عنوان مرکز حقوق مدنی اعطا کرده بود، افتخار می کنم. سلف من و مدیر مؤسس RAC، خاخام دیک هیرش، دوست خود دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور را دعوت کرد.

برای استفاده از فضای ما به عنوان دفتر کار خود در شهر، و من مشتاقانه آرزو می کنم که دیوارهای ساختمان ما بتوانند صحبت کنند. به دلیل این تاریخ خاص، قانون حقوق رای سال 1965 تا حدی در اتاق کنفرانس ما تدوین شد که ریشه در خونریزی در مکان هایی مانند سلما، آلاباما و شهرستان نشوبا، می سی سی پی، توسط افرادی از جمله نمایندگان آینده به عنوان جانی، مایکل، گودنر، جون لیوی، جون لوی، نماینده آینده، جیمز گودنر و جان لوی دو مرد یهودی سفیدپوست و یک مرد مسیحی سیاهپوست که فداکاری هایشان همچنان الهام بخش است.

کارهای بسیاری از یهودیان سیاه پوست، مانند چارلز مک دیو و جولیوس لستر، به همان اندازه الهام بخش است، که در طول جنبش حقوق مدنی سهم قابل توجهی داشتند، اما اغلب نادیده گرفته می شوند. این تعهد به حضور در کنار یکدیگر، امروز ما را به صندوق رأی می‌آورد. حق رأی همچنان هر دو جامعه را به هم متصل می‌کند از طریق کرسی‌هایم در هیئت‌های مدیره NAACP و کنفرانس رهبری حقوق مدنی و بشر، من هر روز با همکاران و رهبران یهودی سیاه‌پوست در جامعه سیاه‌پوستان برای محافظت از حقوق رای بیش از 10 سال پس از تصمیم دادگاه عالی در برابر دادگاه عالی کار می‌کنم.

دارنده قانون حق رای را از بین برد. در مواجهه با حملاتی مانند تیراندازی با انگیزه نژادپرستانه در سال 2022 در بوفالو و حمله امسال به معبد اسرائیل در وست بلومفیلد، میشیگان، در برابر یهودی ستیزی و نژادپرستی ایستادگی کنید. در مواجهه با محدود شدن پوشش قانون مراقبت مقرون به صرفه، مراقبت های بهداشتی را گسترش دهید. سیستم عدالت کیفری شکسته ما را اصلاح کنید که هنوز شاهد حبس نامتناسب مردان سیاه پوست است. و از برنامه های حیاتی مانند برنامه کمک تغذیه تکمیلی محافظت کنید. لحظات بحرانی امروز نیز بازتاب گذشته است: حمله آتش‌سوزی اخیر به کنگره بث اسرائیل

جنبش در جکسون، می سی سی پی، بمباران جماعت کوکلوکس کلان در سال 1967 به خاطر فعالیت های حقوق مدنی خاخام هایش را به یاد می آورد. هنگامی که ساختمان در ژانویه گذشته به آتش کشیده شد، جامعه سیاهپوست به سرعت به کمک جماعت در یک «دعوت در تمام شهرها به دعا و اقدام» آمد. حق رأی همچنان هر دو جامعه را به هم متصل می کند. دموکراسی یهودیان و همه مردم را ایمن نگه می دارد و در خط است. این یک محاسبات سیاسی نیست. این یک امر یهودی است.

برای بیش از 60 سال، RAC وجود داشته است تا تعهدات اخلاقی جنبش اصلاحات را به قدرت مدنی تبدیل کند، و هیچ چیز این ماموریت را بیشتر از حمله فعلی به حق رای، قوانین شناسایی رای دهندگان، جنایات نژادی، و حملات به رای گیری از طریق پست که یهودیان و سیاه پوستان، LGBTQ+، لاتین تبارها و جوامع مهاجر را تهدید می کند، آزمایش نمی کند. همانطور که میثاق مقدسی که ما در آتلانتا امضا کردیم، اعلام کرد: «پیمان سیاه-یهودی را نمی توان تنها با نوستالژی حفظ کرد...

خاطره مقدس باید به مسئولیت فعلی تبدیل شود.» ما باید این اتحاد را با مشارکت سازمان‌های تحت رهبری سیاهان ادامه دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که جوامع ما ایمن هستند و صدای ما شنیده می‌شود. این یهودیتی است که من به آن منصوب شده‌ام: جایی که رهایی فقط در همبستگی با دیگرانی که هنوز آزاد نیستند معنا پیدا می‌کند.