اجازه دادم مجوز تدریسم بعد از سال ها تلاش تمام شود. انتظار نداشتم اینقدر احساس آزادی کنم.

نویسنده گفت که سال‌ها برای گرفتن مجوز تدریس خود وقت صرف کرده است و اجازه دادن به پایان اعتبار آن برای او آسان نبود. با حسن نیت از اشلی آرچمبل. یک بیماری مزمن مرا مجبور کرد شغل معلمی ام را ترک کنم.

سالها طول کشید تا من مدارکم را به دست بیاورم و اجازه دادن به آنها برای منقضی شدن آنها بر من سنگینی می کرد.

اجازه دادن به منقضی شدن مجوز من به طور شگفت انگیزی آزاد کننده بوده است. اکنون می توانم به طور کامل روی حرکت بعدی خود تمرکز کنم. من یکی دو سال پیش کلاس را ترک کردم. به خودم گفتم خوب است، اما شوهرم به او قول داد که واقعا کارم تمام شده است. متقابلا از او خواستم که اگر دوباره تلاش کردم اجازه ندهد برگردم.

در اعماق وجودم، هنوز می‌توانم عشقم به تدریس را حس کنم، و از آنجایی که شوهرم مرا به خوبی می‌شناسد، این وعده‌هایی است که می‌دانم هر دو به آن عمل خواهیم کرد.

می‌دانستم که گواهینامه تدریس حرفه‌ای‌ام تابستان امسال به پایان می‌رسد، و در مورد اینکه آیا باید برای تمدید آن به زحمت بیفتم یا نه، رفت و آمد کردم. در اقدامی افراطی برای تعیین حد و مرز، تصمیم گرفتم آن را رها کنم - عمدا. نگران بودم که پشیمان شوم، اما اکنون خوشحالم که اجازه دادم منقضی شود.

وقتی گواهی تدریس من دیگر فعال نبود، نفس راحتی کشیدم

من هیچ قصد واقع بینانه ای برای بازگشت به کلاس نداشتم، اما فکر کردن به این که چقدر برای دریافت گواهینامه تدریس حرفه ای خود زحمت کشیده بودم دشوار بود. اما هر بار که به دنبال انجام مراحل برای به روز نگه داشتن مجوز خود بودم، منطقی نبود.

من قصد ندارم دوباره تدریس کنم، بنابراین صرف وقت و پولم برای حفظ گواهینامه ام مثل نگه داشتن چیزی است که دیگر برای من مناسب نیست. نویسنده گفت که سعی کرده به کلاس برگردد، اما مشکلات سلامتی او این کار را غیرممکن کرده است. با حسن نیت از اشلی آرچمبل. فشارم به بیرون از کلاس ناخواسته انجام شد، زیرا سلامتی ام رو به وخامت بود و انجام کارم را برایم سخت تر می کرد. حتی قبل از بازگشت به کلاس چند ماه مرخصی گرفتم تا روی سلامتی خود تمرکز کنم، اما به همین ترتیب تمام شد.

به محض اینکه به سر کار برگشتم، علائمم دوباره تشدید شد و دیگر نتوانستم سال تحصیلی را تمام کنم.

باید می پذیرفتم که از نظر فیزیکی نمی توانم کارم را انجام دهم

مدت کوتاهی پس از اینکه تدریس را برای همیشه ترک کردم، سرانجام تشخیص آندومتریوز را دریافت کردم. من پاسخی داشتم که چرا در پنج سال گذشته به طور فزاینده ای بیمار شده ام. متأسفانه، قبل از اینکه بیماری مسیر شغلی من را تغییر دهد، مراقبتی دریافت نکردم. اکثر وقت من در حال حاضر صرف مدیریت علائمم و انجام تمام تلاشم برای بازیابی عملکرد فیزیکی زیادی پس از دو عمل جراحی بزرگ در دو سال گذشته است.

فکر می‌کردم از تصمیمم راضی هستم، اما بعد یکی از دوستانم گفت که در حال گذراندن دوره گواهینامه مجدد است تا شرایط مجوز شغلی خود را برآورده کند. یک لحظه به تصمیمم شک کردم. من حتی با برخی از پست‌های قدیمی Reddit مشورت کردم تا ببینم سایر افراد در موقعیت من چه کرده‌اند و آیا از اینکه گواهینامه‌هایشان منقضی می‌شود پشیمان شده‌اند. به نظر می‌رسید که نصیحت یک کیسه مختلط بود.

باید به خودم یادآوری می کردم که چرا این تصمیم را گرفتم

می خواستم این وسوسه از بین برود. باید جلوی خودم را بگیرم تا به عقب برگردم تا بتوانم بفهمم که چه چیزی در آینده رخ می دهد. به شکلی کاملا واقعی، من هنوز در حال غم و اندوه گذشته خود هستم، قبل از اینکه اندومتریوز پیشرفت کند. دلم برای اینکه بتوانم کاری مثل تدریس در تمام روز را انجام دهم، تنگ شده و هر بار که آن را از دست می دهم، باید به یاد بیاورم که چرا باید آن را رها می کردم.

پسرم امسال مدرسه راهنمایی را شروع کرد و این به ویژه از آنجایی که من یک بار برنامه ریزی کرده بودم که در همان دبیرستان معلم شوم، سخت بود. او تیم بسکتبال را ساخت و در یک بازی خارج از خانه از دیدن مدرسه ای که زمانی در آن تدریس می کردم چقدر سخت بود شگفت زده شدم. بازگشت به صحنه موقعیتی که زمانی دوستش داشتم، جایی که می‌توانم به بچه‌هایی که واقعا به آنها اهمیت می‌دادم کمک کنم، توهماتی به من دست داد.

وقتی پسرم بزرگتر شد یا من بهتر شدم، دوباره به فکر آموزش در راه افتادم. مجبور شدم جلوی خودم را بگیرم، زیرا می‌دانم که تا به حال این یک آرزوی آرزوست. من یک وضعیت سلامتی دارم که از بین نمی رود. من قبلا می دانم که در حین ابتلا به اندومتریوز دیگر نمی توانم تدریس کنم. من تلاش کردم و تقریبا برایم غیرممکن بود.

با رها کردن مدارکم، در نهایت احساس راحتی می کنم که برای فصل بعدی خود برنامه ریزی کنم

با رها کردن گواهی تدریسم، توانستم فضای بیشتری در ذهنم در مورد کارهای بعدی ایجاد کنم. به عنوان مثال، می دانم که بعد از مدرسه برای باشگاه هنری پسرم داوطلب خواهم شد. من همچنین به این فکر کرده ام که چگونه به معلمان دیگر کمک کنم، مانند ایجاد منابع مفید برای دانش آموزان و حمایت از شرایط کاری بهتر.

یافتن راه‌هایی برای گنجاندن مهارت‌های تدریس من در کار آینده‌ام، به من امیدواری می‌دهد که چگونه به نظر می‌رسد. و دانستن اینکه آموزش، به معنای سنتی، بخشی از آن نخواهد بود، به من فضای زیادی برای کاوش می دهد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید