احیای دنیای متفاوت نتفلیکس جرقه کمتری دارد اما قلب زیادی دارد

ماله جوی مون و کرنل یانگ چهارم در دنیایی متفاوت - الی جاشوا آد - نتفلیکس

کالج هیلمن ممکن است واضح ترین مؤسسه آموزش عالی باشد که هرگز چک شهریه واقعی را نقد نکرد. کالج تخیلی تاریخی سیاه‌پوستان در قلب «دنیای متفاوت»، کمدی کمدی NBC که برای شش فصل پخش شد، دارای رنگ‌های مدرسه‌ای (سفید و قهوه‌ای) و شعار لاتین («Deus nondum te confecit» یا «خدا هنوز با تو تمام نشده است» دارد. دارای تیم های ورزشی، سازمان های یونانی، سنت های بازگشت به خانه است.

پردیس دائما شلوغ است، با بحث‌های سیاسی که اتاق‌های مشترک را متحرک می‌کند و معاشقه‌ها بر سر غذای راحتی در پاتوق انتخابی هیلمن، The Pit، داغ می‌شود. اما چیزی که واقعا مدرسه را می‌سازد، مردم آن هستند—نوجوانان سیاه‌پوست از هر پیش‌زمینه‌ای قابل تصور، دوستی‌های مادام‌العمر را زیر چشم همدلانه بزرگ‌سالانی که متعهد به کمک به رشد و بلوغ آن‌ها هستند، ایجاد می‌کنند.

به همین دلیل است که حتی با وجود اینکه تلویزیون دهه 80 و 90 برای محتوای استریم ساده و آشنا ساخته شده است، هیلمن مکانی است که ارزش بازدید مجدد را دارد. احیای نتفلیکس که به تازگی منتشر شده است، همچنین با عنوان A Different World، دقیقا همین کار را در یک درام 10 قسمتی در میان دانش‌آموزان نسل اول ژنرال Z انجام می‌دهد. با این حال، همچنین ارتباط قوی با گذشته حفظ می‌کند، و دوباره به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان، دبی آلن، معمار عظمت سریال، استخدام می‌شود و قهرمان آن را به دختر زوج طلایی دواین وین (کادیم هاردیسون) و ویتلی گیلبرت وین (جاسمین گای) تبدیل می‌کند.

اپیزودهای جدید کاملا همان جرقه انرژی و شوخ طبعی را ندارند که نسخه اصلی را به یک کلاسیک تبدیل کرده است. از نظر سبکی، آنها بیشتر با درام‌های نوجوانان معاصر مانند مجموعه HBCU All American: Homecoming و Fresh Prince ریبوت Bel-Air که نویسنده و تهیه‌کننده آن Felicia Pride این دنباله را بر عهده دارد، اشتراک‌گذاری می‌کنند. اما نمایش با شخصیت‌های پرجنب‌وجوش، اجراهای جذاب و حس عمیقی از نحوه تلاقی شخصی با امر سیاسی به اشتراک می‌گذارد. برای توجیه سفر برگشت بیش از حد کافی است.

جاسمین گای و کادیم هاردیسون در دنیای متفاوت - نتفلیکس

دبورا وین اثر ماله جوی مون که مانند پدرش، ریاضیدانی باهوش از بروکلین پیش از اصالت‌سازی، دارای عنوانی است که مانند مادرش خوش‌تیپ جنوبی است، جذابیتی ایده‌آل دارد، مستعد انتخاب‌های ناامیدکننده و در عین حال به نوعی جذاب است. او میراث نهایی هیلمن است. نه تنها پدر و مادرش هر دو فارغ التحصیل شده‌اند، بلکه دواین در حال حاضر تحریک‌کننده است و ویتلی (یک غول زیبایی، در کمال تعجب) در صحنه فارغ‌التحصیلان شرکت می‌کند، همانطور که انتظار دارید همنام گیلبرت هال باشد. بنابراین این دانشجوی سال اول با وسایل پردیس مانند پروفسور بزرگ شد.

فردی بروکس (کری سامر، که نقش خود را به عنوان جنگجوی عدالت اجتماعی ساکن هیلمن بازی می کند) و نلی گینز، مالک پیت (فامسیا وارد، نقش نوه شخصیت محبوب لو مایرز، ورنون گینز) را بازی می کند. این روابط، همراه با ارضای نوستالژی طرفداران قدیمی، به نمایش دسترسی به آن دسته از دانشجویان بوروکراسی بالاتری که به ندرت نگاهی اجمالی دارند، می دهد. این یک چیدمان موثر است، اگرچه طرحی که ازدواج وین ها را به خطر می اندازد و به خواستگاری آنها-خواه-خواه-خواهند-شان بازمی گردد، به نظر کاملا سودمند نیست، چه رسد به اینکه لازم باشد.

در واقع، دنیای متفاوت جدید درباره بچه ها است. و این همانگونه است که باید باشد. مانند بازیگران اصلی، ترکیب شخصیت‌ها و داستان‌های پیشینه کلیدی است. دبورا کار ناتمامی دارد – از نوع رمانتیک، طبیعتا – با شکیل (کرنل یانگ چهارم)، پسر ستاره فوتبال هم اتاقی قدیمی پدرش، ران جانسون (داریل ام. بل) نقشه‌بردار روان. علیرغم اینکه نسل دوم هیلمانیت ها هستند، هیچ کدام مطمئن نیستند که واقعا به آنجا تعلق دارند. شکیل تیم های دسته 1 را بر سر او دعوا کرد اما تصمیم گرفت در عوض با بازی برای یک HBCU بیانیه ای بدهد.

دبورا، هنرمندی مشتاق که رفتارهای وحشیانه شانس او ​​را در دانشگاه نیویورک از بین برد، هیچ جایگزینی نداشت.

از چپ: Chibuikem Uche، Alijah Kai، Kennedi Reece، و Jordan Aaron Hall in A Different World -Daniel Delgado Jr.-Netflix

حلقه درونی او شامل هم اتاقی اش راشیدا دووال (آلیجا کای، یکی دیگر از افراد برجسته)، یک دانش آموز بورسیه تحصیلی است که خود را «سیمون بیلز مدرسه» می نامد و پیوند نهایی او با دبورا بازتاب دوستی عجیب ویتلی با هم اتاقی خود در هیلمن، کیم (چارنل براون، که همچنین مهمان ستاره است) است. هیزل هنری (کندی ریس)، که معصومیت دختر کلیسایی اش جاه طلبی های بزرگ را رد می کند، این سه نفر را تکمیل می کند.

در میان پسران شکیل می‌توان به کوجو آچه‌به (چیبویکم اوچه) اشاره کرد که آرزوهایش برای تبدیل شدن به یک طراح مد والدین سخت‌گیر آفریقایی‌اش را به وجد نمی‌آورد، و امیر رودال (جردن آرون هال)، دانشجوی سابقا زندانی که دوران جوانی‌اش همچنان در زندگی او در هیلمن اختلال ایجاد می‌کند. امیر همچنین اولین شخصیت اصلی همجنس‌گرای مجموعه است، هویتی که هال و نویسندگان با ظرافت و سهولت از آن عبور می‌کنند.

این یک اختراع مجدد محترمانه است، چیزی که افراد پشت سر اولین دنیای متفاوت به وضوح از آن حمایت می کنند. (جادا پینکت اسمیت، جو مورتون، گلین تورمن، و جنیفر لوئیس تنها تعدادی از دیگر ستاره‌های قبلی هستند که ظاهر می‌شوند.) بدون پیش‌فرض از قسمت‌های بسیار ویژه که در پرایم‌تایم بهتر از فصل‌های پخش پراکنده کار می‌کردند، پراید با مسائل مربوط به شخصیت‌های جوان و سیاه‌پوست خود درگیر می‌شود و اغلب به اپیزودهای سیاه‌پوست خود اجازه می‌دهد تا بسازند.

داستان‌های پیشگامانه آلن درباره اعتراضات آپارتاید، ایدز و سانسور اشعار رپ جای خود را به مواردی داده است که انگ ناتوانی‌های یادگیری، اصطکاک بین فرهنگ‌های آفریقایی و سیاه‌پوست آمریکایی و اتکای HBCUs به بودجه یک دولت فدرال ضد DEI را در نظر می‌گیرند. در یکی از قسمت‌ها، تهدید بمب‌گذاری دانش‌آموزان را وادار می‌کند تا متوجه شوند مدرسه‌ای که امیدوار بودند به آنها مهلت چهار ساله از نژادپرستی بدهد نیز به‌طور منحصربه‌فردی در برابر آن آسیب‌پذیر است.

با این حال، سریال وفادار به تاریخچه‌اش، این نمایش‌ها را متفکرانه در زندگی‌های دانشگاهی در هم می‌آمیزد که حول تکالیف مدرسه، آشفتگی عاشقانه، درام گروهی دوستان، مشکلات مالی، رویاهای آینده می‌چرخد.

از سمت چپ: آلیجا کای، ماله جوی مون، و کندی ریس در دنیای متفاوت - نتفلیکس

تفاوت واقعی بین دو دیدگاه هیلمن در لحن است. زمانی که از فصل اول که به دلیل ارتباطش سخت شده بود، از طریق رهبری اصلی لیزا بونت، دنیس هاکستیبل، به نمایش کازبی و خالق آن که از آن زمان رسوا شده بود، گذشت، بدون در نظر گرفتن حقه عجیب انتخاب ماریسا تومی به عنوان هم اتاقی سفید دنیز، دنیای متفاوت در یک بطری برق می زد.

آلن از روح شادی بخش کمدی های کمدی و شخصیت های بزرگ مانند ویتلی و ران برای خلق نمایشنامه های 23 دقیقه ای چند دوربینی خنده دار، پویا و جسورانه استفاده کرد تا بینندگان را فراموش کند که نگاه ما به هیلمن به تعداد انگشت شماری از فضای داخلی اتاق خوابگاه و فضای مشترک محدود می شود. تا حدی به لطف بازیگران با استعدادی که در فیلم‌ها و تلویزیون‌ها تبدیل شدند، و تا حدی به خاطر خوش‌بینی نسلی پس از حقوق مدنی که، با وجود همه چالش‌های فراوانش، دلایلی برای این باور داشت که پیشرفت ادامه خواهد یافت، می‌توان بی‌عدالتی را مورد توجه قرار داد و در همان صحنه جنجال‌ها و دعواهای عاشقان را انجام داد.

. ویتلی و دواین در لس آنجلس در حال ماه عسل بودند که حکم رادنی کینگ صادر شد! روزان و تام آرنولد، از همه مردم، به عنوان غارتگران سفیدپوست مهمان بودند. (سوزان فالز هیل، نویسنده اصلی آن زمان، گفته است که فکر می‌کند این قسمت باعث لغو سریال شد.)

غرور احتمالا عاقلانه بود که سعی نکرد تعادل جدی و احمقانه را دوباره ایجاد کند. ممکن است برای نسلی که در میان واکنش های متعصبانه و پس از اوباما بزرگ شده اند و تصورات آخرالزمان خود را از عذاب در طول زندگی خود انتخاب کنید، بی اهمیت جلوه کند. حتی اگر اینطور نباشد، کمدی کمدی چند کمه، در تجسم فعلی و همچنین نمونه های کلاسیک خود، به عنوان یک بازگشت به عقب تلقی می شود. تصمیم برای نپرداختن به نوستالژی، برای دسترسی بینندگان به یک تپه کاملا درک شده، اگر تا حدودی تیره‌تر از کلاس‌ها و چهارخانه‌ها و زمین‌های ورزشی و کتابخانه‌ها باشد، تصمیمی صحیح است.

تاسف بارتر و در عین حال قابل درک تر، میزانی است که موعظه اصولی، اغلب توسط بزرگان محترم، جایگزین بحث های صمیمانه میان شخصیت هایی می شود که زمانی بر تنوع افکار در جامعه سیاه پوستان تأکید می کرد. سریال اصلی ترکیبی از بازیگران ایده‌آل با فیلم‌نامه‌های ایده‌آل بود، دقیقا در زمان مناسب برای دیدن آن‌ها توسط ده‌ها میلیون طرفدار. نمی توان آن را تکثیر کرد. سی و سه سال بعد، ما دنیایی متفاوت برای دنیایی واقعا متفاوت داریم، البته نه آن چیزی که دواین و ویتلی تازه ازدواج کرده اند.