اخبار جعلی: چرا سرمایه گذاران همچنان به داستان هایی که می دانند دروغ هستند باور می کنند

مشکل یک داستان سرمایه گذاری نیمه مناسب این است که می تواند از حقیقت جان سالم به در ببرد، و این تاثیر ماندگار می تواند هزینه واقعی داشته باشد.

در کتاب «آموزش از داستان‌های نادرست»، مقاله‌ای توسط اقتصاددانان رفتاری در دانشگاه کلن و دانشگاه بن، به شرکت‌کنندگان ویدئویی از جروم پاول، رئیس سابق فدرال رزرو، که در مورد یک بحران بزرگ بانکی هشدار داده بود، نشان داده شد.

به آنها گفته شد که این ویدیو یک دیپ جعلی است، که پاول هرگز هیچ یک از آن را نگفته است و به تصمیم سرمایه گذاری آنها بی ربط است. و با این حال آنها متعاقبا پول کمتری در JPMorgan سرمایه گذاری کردند. علیرغم اینکه می دانستند این ویدیو جعلی است، آنها طوری رفتار کردند که گویی ممکن است بخشی از داستان واقعی باشد.

یک تصادف؟

محققان آزمایش دیگری برای کشف این موضوع ابداع کردند. تصور کنید مالک شرکت A هستید. به شما گفته می شود که یک تحلیلگر هدف قیمت خود را افزایش داده است، بنابراین نسبت به A مثبت تر می شوید. سپس اصلاح می شود: متأسفم، تحلیلگر در واقع در مورد شرکت B صحبت می کرد. شما باید به دیدگاه اصلی خود در مورد A بازگردید. وقتی اطلاعات از اعداد خشک تشکیل شده باشد، این چیزی است که کم و بیش اتفاق می افتد.

با این حال، آزمایش را با داستانی در مورد مدیریت ظاهرا استثنایی شرکت تکرار کنید: مدیران آن بینش‌گر و منظم هستند، بلندمدت فکر می‌کنند و فرهنگ شرکتی قوی ایجاد کرده‌اند.

سپس همان تصحیح می آید: متأسفم، این در مورد شرکت B بود. این بار، اصلاح به طور کامل کار نمی کند. مردم به تماشای A با رضایت بیشتری ادامه می دهند. اصولا یک عدد را می توان تصحیح کرد، اما یک داستان باعث می شود چیزی تصور کنیم. هنگامی که یک تیم مدیریتی شایسته، یک بحران بانکی یا شاید آینده ای تریلیون دلاری برای یک شرکت مستعمره مریخ را به تصویر کشیدیم، نمی توانیم آن را کاملا تصور نکنیم.

ادعای واقعی را می توان حذف کرد، اما این تصور باقی می ماند و "بقایای کیفی" باقی می ماند. بازارها مملو از داستان ها هستند و دیپ فیک های تولید شده توسط هوش مصنوعی این مشکل را تشدید می کند. به نظر می‌رسد حتی زمانی که سرمایه‌گذاران می‌دانند چیزی نادرست است، بخشی از ما ممکن است به رفتاری که گویی درست است ادامه دهد.