اخبار خوب در مورد طبیعت: گیر افتادن در داستان های شکست بسیار آسان است

برای خواندن بررسی سالانه تنوع زیستی شورای مشورتی تغییر آب و هوا که هفته گذشته منتشر شد، نیازی به لعنت به طبیعت ندارید و احساس نگرانی می کنید. این می گوید که به دلیل وضعیت بد تنوع زیستی ایرلند، بیشتر در معرض سیل، خشکسالی، طوفان و آتش سوزی هستیم. تقریبا همه زیستگاه‌های حفاظت‌شده ما اساسا از کار افتاده‌اند و دهه‌ها زه‌کشی تورب‌زارها و تخریب تالاب‌ها، دفاع طبیعی را تضعیف کرده است. با بدتر شدن زیستگاه ها، جوامع محلی حفاظت خود را از دست می دهند.

ما یک طرح پیشنهادی برای احیای طبیعت داریم، اما دولت تصمیم گرفت در بودجه 2027 هیچ بودجه اختصاصی به آن اختصاص ندهد، بنابراین تنوع زیستی و زیستگاه های ایرلند همچنان رو به وخامت خواهند بود.

به نظر می رسد برای آنچه پیش رو داریم باید کمربندهای ایمنی خود را ببندیم. تنها با بهبود 9 درصد از زیستگاه های حفاظت شده ما، گیر افتادن در داستان های شکست آسان است. اما در سراسر جهان، مرمت در مقیاس بی سابقه ای در حال انجام است. بر اساس گزارش ماه گذشته سازمان ملل متحد، حدود 252 میلیون هکتار در 149 کشور در حال بازسازی است که بزرگترین تلاش در نوع خود تا به امروز است. پروژه های مرمت شاخص سازمان ملل به تنهایی بیش از یک میلیون شغل ایجاد کرده است و بیش از 1.2 میلیون نفر آموزش دیده اند. در اینجا چند خبر خوب وجود دارد.

ماهی قزل آلا در حال بازگشت به رودخانه های کانادا هستند. در 16 سال گذشته، پارک های کانادا 65000 هکتار زمین را در حوضه های آبریز رودخانه ها و 22 کیلومتر رودخانه ها و نهرهای ماهی قزل آلا را در هفت پارک ملی بازسازی کرده است و با جوامع بومی و محلی همکاری نزدیکی داشته است. بازگشت ماهی قزل آلا در شش سایت از هفت سایت افزایش یافته است و این کار بیش از 100 شغل ایجاد کرده است.

تورب‌زارهای احیا شده آتش‌سوزی‌های جنگلی را کاهش می‌دهد. در آوریل سال گذشته، منابع طبیعی ولز گزارش داد که در Llyn Gorast در اواسط ولز، جایی که بخشی از پیتلند در سال 2023 دوباره خیس شد، حوضچه‌های اسفاگنوم به عنوان آتش‌شکن در هنگام آتش‌سوزی‌های جنگلی عمل کردند. در مارس 2026، اداره محیط زیست، غذا و امور روستایی بریتانیا به پارلمان گفت که مکان‌هایی در منطقه پیک، از جمله روچس و داو استون، در نتیجه بازسازی در برابر آتش‌سوزی‌های جنگلی مقاوم‌تر شده‌اند.

مانگروها دوباره رشد می کنند. مطالعه‌ای در Science که در ژوئن منتشر شد، از چهار دهه داده‌های ماهواره‌ای استفاده کرد و نشان داد که مانگروهای جهانی دیگر در حال کاهش خالص نیستند. عمدتا توسط ترکیبی از بازسازی و رشد مجدد طبیعی، از جمله جنگل‌های حرا که استعمار مجدد حوضچه‌های آبزی پروری متروکه را انجام می‌دهند و در پهنه‌های گلی ساحلی جدید در دلتای رودخانه‌ها گسترش می‌یابند.

از سال 2019، 450 نفر از ساکنان کوروو، کوچک‌ترین جزیره آزور، هر پاییز گرد هم می‌آیند تا اطمینان حاصل کنند که آب‌های شور کوری جوان اولین پرواز موفقیت‌آمیز خود را به دریا انجام می‌دهند. آن‌ها روشنایی عمومی مانند چراغ‌های خیابان را خاموش کرده‌اند، بنابراین بچه‌های نوپا در اثر نور مصنوعی گیج نمی‌شوند و داوطلبان نیز شب‌ها در روستا گشت‌زنی می‌کنند تا پرنده‌های زمین‌خورده را پیدا کنند که روز بعد آن‌ها را از صخره رها می‌کنند.

در پورتوریکو، احیای مرجان‌ها با 5 میلیون دلار (4.4 میلیون یورو) از سوی اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده، بزرگ‌ترین پروژه احیای مرجان‌ها در یک سایت، در حال افزایش است. شرکت غیرانتفاعی Sea Ventures در حال بازسازی 30000 متر مربع از صخره‌های مرجانی در کایو لارگو است و 30000 مرجان الکورن را در 60 مکان از هم اکنون تا سال 2028 می‌کارد. دانشمندان هنوز مطمئن نیستند که چرا.

یک جزیره اقیانوس آرام ظرف چند دهه توسط دریا بلعیده خواهد شد. آیا ایرلند توجه دارد؟

اگرچه ادامه دارد، اما جنگل‌زدایی آمازون به پایین‌ترین حد خود رسیده است. آژانس فضایی برزیل تخمین می زند که 3335 کیلومتر مربع از جنگل های آمازون بین آگوست 2025 تا ژوئیه 2026 پاکسازی شده است که 41.8 درصد نسبت به سال قبل کاهش داشته است و کمترین میزان از زمان شروع رکوردها در سال 1988 است.

بین سال‌های 1998 و 2002 در مالمو، سوئد، به دنبال سیلاب‌های مکرر ناشی از یک فاضلاب پر بار، یک محله 30 هکتاری در آگوستن‌بورگ با کانال‌های باز، حوض‌ها، تالاب‌ها و بام‌های سبز بازسازی شد. این منطقه تحت تأثیر طوفان 50 ساله در سال 2007 قرار نگرفت که بسیاری از بقیه مالمو را زیر آب گرفت و مطالعه سال 2019 در مورد مطالبات بیمه از یک طوفان شدید در 31 آگوست 2014، خسارت سیل کمتری را در آگوستنبورگ نسبت به پنج منطقه همسایه نشان داد.

در کامبریا، یک مطالعه در سال 2026 نشان داد که امواج سیل معمولا حدود 25 دقیقه بیشتر طول می کشد تا از قسمت بازسازی شده رودخانه گلدریل بک عبور کنند و به جوامع پایین دست زمان بیشتری برای واکنش به سیل های متوسط ​​می دهد. در سال 2021، اعتماد ملی و آژانس محیط زیست، یک کیلومتر از رودخانه ای که قبلا صاف و خاکریز شده بود را دوباره پیچیدند و آن را دوباره به دشت سیلابی وصل کردند.

دفاع در برابر سیل سندی‌مونت: «اگر لگو به من داده شود، این کاری است که انجام می‌دهم»

در ایرلند، طرح بازسازی ملی حدود 33 میلیارد یورو در مزایای اجتماعی-اقتصادی از هم اکنون تا سال 2025 برآورد می‌کند، در مقابل هزینه‌های کمتر از 6 میلیارد یورو، در صورت تامین مالی و اجرای طرح. سازمان ملل می گوید که تا سال 2030، بودجه سالانه بازسازی باید بیش از چهار برابر شود و از 64 میلیارد دلار به 296 میلیارد دلار برسد و این می تواند تا 32 میلیون شغل جدید ایجاد کند.

کار بازسازی نسبت به بسیاری از مشاغل اداری کمتر در معرض هوش مصنوعی قرار دارد - افرادی که در مزرعه کار می‌کنند، سدهای ذغال سنگ نارس می‌سازند، گونه‌های مهاجم را پاکسازی می‌کنند، باتلاق‌ها را دوباره مرطوب می‌کنند، روابط اعتمادی با کشاورزان و مالکان ایجاد می‌کنند و مستقیما با جوامع محلی کار می‌کنند.

کمربند ایمنی به شما کمک می کند تا از تصادف جان سالم به در ببرید. ترمیم در مورد دور شدن سریع از یکی است. از کامبریا تا مالمو، احیای طبیعت به کند کردن سیل و در برخی مکان‌ها به مهار آتش کمک کرده است. اینکه ایرلند در آینده از این مزایا برخوردار شود یا نه یک انتخاب است نه سرنوشت. همه چیز به یک چیز برمی گردد: اینکه آیا بازسازی، در مقیاس و با فوریت، به درستی تامین می شود.