ارتش بریتانیا از ستاره شناسان برای شناسایی ماهواره های خارجی که جاسوسی می کنند، استفاده می کند

تلسکوپ هایی مانند تلسکوپ های رصدخانه Roque de los Muchachos در لا پالما، اسپانیا، می توانند برای رصد ماهواره ها استفاده شوند.

محققان فاش کردند که ارتش و سازمان‌های جاسوسی بریتانیا با دانشگاهیان غیرنظامی برای ایجاد راه‌های جدیدی برای شناسایی جاسوسی توسط ماهواره‌های خارجی کار می‌کنند.

ایالات متحده، چین و روسیه دارای ماهواره‌های جاسوسی و همچنین برنامه‌های ماهواره‌ای ضد تجسسی و فضاپیما هستند که می‌توانند از ماهواره‌های کشورهای دیگر جاسوسی کنند و جاسوسی دیگران را در ماهواره‌های آنها مشاهده کنند.

به عنوان مثال، ایالات متحده یک هواپیمای فضایی - بوئینگ X-37B - دارد که می تواند چندین سال در مدار بماند و تصور می شود می تواند به ماهواره های دیگر نزدیک شود و انتشارات الکترومغناطیسی (EM) آنها را شنود کند. چین هواپیمای مشابهی دارد و روسیه نیز ماهواره هایی برای انجام همین کار دارد.

مارک نوریس، اخترفیزیکدان از دانشگاه لنکاوی، بریتانیا، می گوید: «آنها نزدیک پرواز می کنند، نگاه خوبی به سایر ماهواره ها دارند، هر گونه امواج الکترومغناطیسی مانند انتقال رادیویی را رصد می کنند، و اساسا فقط سعی می کنند هدف هر چیز دیگری را در مدار کشف کنند. [بریتانیا] در آنجا شکاف توانایی بزرگی دارد زیرا داشتن چیزی که بتواند مدار آن را به طور قابل توجهی تغییر دهد و به ماهواره‌های دیگر نزدیک شود بسیار گران است.»

نوریس می‌گوید که از تمایل آژانس‌های اطلاعاتی دولت بریتانیا برای بحث در مورد اینکه چگونه صنعت، دانشگاه‌ها و حتی رصدخانه‌های تحقیقاتی می‌توانند به رفع این شکاف و ارائه یک قابلیت مستقل بریتانیا کمک کنند، به ویژه به دلیل نگرانی در مورد اینکه بریتانیا چقدر به کمک ایالات متحده وابسته بوده است، آگاه است.

نوریس می‌گوید: "افرادی برای ماهواره‌های بازرسی کوچک و نسبتا ارزان ایده‌هایی وجود دارند. افرادی مانند من نیز هستند که ایده‌هایی برای کارهایی دارند که می‌توان از زمین انجام داد، بسیار ارزان‌تر." مشاهدات زمینی به شما این امکان را می دهد که تعداد زیادی از این اشیاء مشکوک را به طور همزمان تماشا کنید تا به شما کمک کند بفهمید که آیا آنها تهدیدی علیه زیرساخت فضایی ما هستند یا خیر.

نوریس تکنیک هایی را که ممکن است امکان پذیر باشد را با جزئیات توصیف نمی کند، اما می گوید تلسکوپ های زمینی می توانند اطلاعات ساختاری در مورد کشتی های دشمن را فقط از روی تصاویر یا حتی طول موج نور بازتاب شده به دست آورند. این می تواند اطلاعاتی را در مورد ترکیب آن، یا وجود و اندازه اجزای خاص مانند پانل های خورشیدی یا آنتن ها به عنوان مثال نشان دهد.

نوریس می‌گوید: "کارهایی وجود دارد که ما فکر می‌کنیم می‌توانیم از زمین انجام دهیم که شما را 90 درصد از مسیر را به آنجا می‌رساند. نه به این خوبی که اگر در مدار هستید، اما مطمئنا می‌تواند به شما کمک کند تا بفهمید که آیا ساختار این ماهواره با هدف ادعایی‌اش مطابقت ندارد یا خیر."

نظارت فضایی و قابلیت‌های حفاظتی بریتانیا توسط مرکز عملیات فضایی ملی مدیریت می‌شود که مشارکتی بین آژانس فضایی بریتانیا، فرماندهی فضایی بریتانیا و سرویس هواشناسی ملی اداره هواشناسی است. اما با بودجه سالانه حدود 20 میلیون پوند، قابلیت های محدودی دارد و اساسا فقط مشاهدات را از منابع مختلف جمع آوری می کند تا تصویری از آنچه در فضا می گذرد جمع آوری کند.

دان پولاکو، اخترشناس دانشگاه وارویک، بریتانیا، می گوید: "آنها می روند و مشاهدات را جمع می کنند و سپس سعی می کنند آن را تجزیه و تحلیل کنند. و احساس درونی من این است که اگر نتوانید کیفیت داده های خود را کنترل کنید، تنها کاری که انجام می دهید این است که از طرف دیگر چیزهای بدی ایجاد کنید." بنابراین، اکنون فشاری برای به دست آوردن توانایی حاکمیتی آنها وجود دارد.»

سخنگوی وزارت دفاع در بیانیه‌ای گفت: «مرکز عملیات فضایی ملی (NSpoC) فضا را ایمن‌تر و امن‌تر می‌کند و از امنیت و دفاع بین‌المللی حمایت می‌کند و در عین حال به رشد بخش فضای داخلی قوی کمک می‌کند. از زمان پرتاب، NSpOC ورود مجدد کنترل نشده بیش از 1350 شی از فضا را زیر نظر گرفته است، 45000 ماهواره نظارت‌کننده، اپراتورهای ماهواره‌ای نظارت‌شده توسط بریتانیا صادر کرده است. 11 رویداد فروپاشی ماهواره و نقش مهمی در واکنش به خطرات فضایی بین‌المللی ایفا کردند.

پولاکو می‌گوید که در دهه‌های گذشته، ردیابی گسیل‌های الکترونیکی از ماهواره‌ها آسان بود، زیرا آنها تمایل داشتند در یک مخروط پهن که می‌توانست روی سطح زمین رهگیری شود، حتی در فواصل بسیار زیاد از گیرنده مورد نظر. اما اکنون ماهواره‌ها تمایل دارند با پرتوهای باریک‌تر و متمرکزتری پخش شوند که به این معنی است که ساده‌ترین راه برای رهگیری پیام‌ها، حرکت در نزدیکی آنها در فضا است.

با این حال، حتی برای کشورهایی که دارای هواپیمای فضایی هستند، این رویکرد دارای محدودیت‌هایی است، مانند اینکه فقط می‌توان یک شی را در یک زمان هدف قرار داد. پولاکو می‌گوید: «بنابراین، اگر دشمنان بتوانند ماهواره‌های زیادی را به مدار زمین پرتاب کنند، ما سعی کرده‌ایم از قبل فکر کنیم که وضعیت در یک دهه آینده چگونه خواهد بود. حتی اینکه بتوانیم بدانیم که راه اندازی شده است، دشوار خواهد بود و دانستن اینکه چه کاری می خواهد انجام دهد، دشوارتر خواهد بود.»

بخشی از کار پولاکو که در ابتدا برای نظارت غیرنظامی ماهواره‌ها برای اهداف لجستیکی طراحی شده بود، شامل اجرای داده‌ها بر روی نور منعکس شده از ماهواره‌ها از طریق مدل‌های هوش مصنوعی برای شناسایی آنها است. او می‌گوید: «همه امضاهای خود را دارند.

پولاکو همچنین در حال کار بر روی پروژه تلسکوپ دیجیتال است که از مجموعه ای از تلسکوپ های کوچک برای نظارت بر منطقه وسیعی از آسمان به طور همزمان استفاده می کند. این پروژه توسط شورای تحقیقات اروپا تامین می شود و کاربردهای علمی برای رصد پدیده هایی مانند ابرنواخترها خواهد داشت. اما کاربردهای نظامی و اطلاعاتی نیز دارد.

پولاکو می‌گوید: «نظامی‌ها در حال انجام این کار هستند، و آنها فرصتی را ارائه کردند تا [چیزی مشابه] برای آنها بسازند. این تلسکوپ دیجیتال قادر است هر 10 ثانیه از ماهواره ها با وضوح 10 سانتی متر عکس بگیرد. او می گوید: «این تحول آفرین است.

جیمز بلیک از دانشگاه وارویک می‌گوید برخی از دانشگاهیان که روی رصد ماهواره‌ای برای مقاصد غیرنظامی کار می‌کنند، قبلا داده‌هایی را در مورد آنچه می‌بینند به دولت بریتانیا ارائه می‌دهند، اما هر گروهی که از سازمان‌های اطلاعاتی پول می‌گیرد، نمی‌تواند آزادانه در مورد آن صحبت کند.

بلیک می‌گوید: «انجام این کار بسیار پیچیده است، اما ما به آرامی در استنباط کاری که این اجرام می‌توانند انجام دهند، بر اساس نوری که در تلسکوپ دریافت می‌کنیم، بهتر می‌شویم». "در این زمینه، من فکر می کنم که بسیاری از بودجه در حال حاضر از مسیرهای مربوط به دفاع تامین می شود. این چیزی نیست که من از آن خوشحال باشم. ترجیح می دهم با شوراهای تحقیقاتی کار کنم."

بلیک می‌گوید، بودجه دفاعی می‌تواند با مشکلاتی همراه باشد، مانند ناتوانی در انتشار تحقیقات به دلیل تأثیر بالقوه آن بر امنیت ملی. "این یک استخر بسیار تاریک است."

بلیک می گوید که ناظران روی زمین شاهد فعالیت بیشتری توسط ماهواره های شرور هستند. او می‌گوید: «ما شروع به دیدن رفتارهای زیادی کرده‌ایم که قبلا واقعا شناخته شده نبودند، یا تصور می‌شد که قابل قبول هستند. "این می تواند از هر چیزی، از یک پرواز با هواپیما گرفته تا بازرسی کاملا صمیمی در حال انجام باشد."

گاهی اوقات این مانورها آنقدر پیچیده هستند که می توانند مخزن سوخت ماهواره را در یک حرکت مصرف کنند. بلیک می‌گوید که هدف ممکن است صرفا نشان دادن توانایی‌های کشور باشد، اما چنین حرکاتی خطرناک است.

او می‌گوید: «البته کشورهای جدید فضانوردی این ماهواره‌های افسانه‌ای جدید را پرتاب خواهند کرد که با فناوری جدید توانسته‌اند آن‌ها را توسعه دهند و کارهایی را انجام می‌دهند که کاملا بیهوده یا بی‌احتیاطی است، مانند این». "و عواقب آن گاهی اوقات بسیار بد است: اگر مراقب نباشید می توانید هزاران قطعه زباله ایجاد کنید."