اروپا میلیاردها دلار به فضا سرازیر می کند. آیا صنعت ماهواره گلاسکو می تواند به همین منوال ادامه دهد؟

در سال 2005، یک مهندس فضایی جوان به نام کریگ کلارک به شهر زادگاهش گلاسکو بازگشت. او بیش از یک دهه قبل از دانشگاه فارغ التحصیل شده بود، اما تنها شغلی که می توانست پیدا کند جنوب مرز بود. حالا کریگ می خواست شرکتی برای خودش راه اندازی کند. او آن را کلاید اسپیس نامید.

من به مدرسه ای نه چندان دور از رودخانه کلاید، جایی که میراث کشتی سازی شهر جعل شده بود، رفتم و می دانستم که گلاسکو زمانی یک نیروگاه صنعتی بوده است. زمانی که من کودک بودم، "کلاید ساخته شده" واقعا معنایی داشت: صنعتگری و برتری مهندسی. ضرب المثلی بود که من با آن بزرگ شدم: "کلاید گلاسکو را ساخت و گلاسکو کلاید را ساخت."

چیزی که من تا همین اواخر متوجه نشده بودم این بود که در ظاهری متفاوت، آن سنت هنوز زنده است. دو دهه بعد، گلاسکو یک رهبر اروپایی در ساخت ماهواره های کوچک است.

بسیاری از آنهایی که در اینجا ساخته شده اند به عنوان CubeSats شناخته می شوند. ابعاد بلوک اصلی آنها فقط 10 در 10 سانتی متر در 10 سانتی متر است - به اندازه یک مکعب روبیک فکر کنید. آنها بسیار کوچک‌تر، ارزان‌تر و سریع‌تر از تجهیزات عظیمی هستند که وقتی به ماهواره‌ها فکر می‌کنید، تصور کنید.

CubeSats - مانند این که در دفاتر Spire Global در گلاسکو نشان داده شده است - می تواند برای هر چیزی از پیش بینی آب و هوا گرفته تا موقعیت یابی جهانی استفاده شود.

اما مهمتر از همه، آنها ماژولار هستند و می توانند در کنار هم قرار گیرند، سپس بسته به هدفشان با دوربین، سنسور، تجهیزات ارتباطی یا سایر فناوری ها بسته بندی شوند.

و اندازه آنها اهمیت آنها را رد می کند. داده های جمع آوری شده توسط انواع ماهواره ها به طور فزاینده ای در زندگی روزمره بافته می شود. این به ما کمک می کند تا ارتباط برقرار کنیم و مسیریابی کنیم، کشتی ها را ردیابی کنیم و کالاها را حمل کنیم، جنگل ها و محصولات را نظارت کنیم، شبکه های انرژی را مدیریت کنیم و تغییرات آب و هوا را درک کنیم.

برای دولت ها، این اطلاعات می تواند به تصمیم گیری ها و واکنش به شرایط اضطراری کمک کند. با افزایش توانایی ماهواره ها، فضا اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است.

بیش از دو دهه پس از تأسیس اولین شرکت ماهواره‌ای در آنجا، دولت اسکاتلند می‌گوید که تعداد ماهواره‌های کوچک‌تری در گلاسکو بیش از هر جای دیگری در اروپا ساخته می‌شود.

در سرتاسر اسکاتلند، صنعت فضایی گسترده‌تر در سال‌های 2022-2023، 335 میلیون پوند درآمد ایجاد کرد که در پنج سال 69 درصد افزایش یافت. بدون احتساب پخش سنتی تلویزیون های ماهواره ای، 2811 نفر اشتغال داشتند که نسبت به مدت مشابه 81 درصد افزایش داشت.

اما در جاهای دیگر در اروپا، دولت ها پول کلانی را به صنایع ماهواره ای خود اختصاص می دهند.

آیا این می تواند سرمایه گذاری و مشاغل را از گلاسکو دور کند؟ و اگر چنین است، دولت‌های اسکاتلند و بریتانیا باید در این مورد چه کاری انجام دهند؟ و نقش دولت در مورد حمایت از صنایع مهم چه باید باشد؟

شاید شگفت انگیزترین چیز در مورد موفقیت گلاسکو در صنعت فضایی این باشد که برنامه ریزی نشده بود.

یکی از کاتالیزورها فضای کلاید کریگ کلارک بود. این شرکت دقیقا در لحظه مناسب، چند سال پس از پرتاب، در CubeSats متخصص شد، زیرا فضاپیماهای کوچکتر و ارزان‌تر در حال بلند شدن بودند، و به ساخت اولین ماهواره اسکاتلند، UKube-1 ادامه داد.

مهم‌تر از همه، این فناوری با مشارکت دانشگاه Strathclyde ساخته شد - که مهارت‌ها و تحقیقات و همچنین تجهیزات آماده مهندسین را فراهم می‌کرد.

شرکت‌های دیگری از جمله کرافت پراسپکت و آلبا اوربیتال دنبال شدند. تخصص رشد کرد و یک خوشه فضایی جدید شروع به شکل گیری کرد. شرکت ماهواره‌ای آمریکایی اسپایر در سال 2015، گلاسکو را برای پایگاه اروپایی خود انتخاب کرد. کسب‌وکارهای کوچک‌تر توسعه یافتند، در حالی که شرکت‌های مهندسی و فناوری مستقر بخشی از زنجیره تامین شدند.

گلاسکو خود را به بزرگترین تولید کننده ماهواره های کوچک اروپا تبدیل کرده است - اما برخی از چهره های برجسته این بخش می گویند موقعیت گلاسکو دیگر امن نیست.

اندرو استرین، مدیر ارشد فناوری در AAC Clyde Space می‌گوید: «شرکت‌ها شروع به نقل مکان به گلاسکو کردند زیرا می‌توانستند ببینند که انجام آن در اینجا امکان پذیر است، و اکوسیستمی وجود داشت که شروع به رشد کرد.»

به گفته دانیل اسمیت، بنیانگذار شرکت بازاریابی فضایی AstroAgency و نماینده تجارت و سرمایه گذاری دولت اسکاتلند در فضا، به زودی گلاسکو میزبان یک "زنجیره ارزش کامل ماهواره های کوچک" از قطعات و ساخت ماهواره گرفته تا پرتاب، فضاپیماها و ایستگاه های زمینی شد.

مزایای گسترده تری نیز وجود دارد. طبق بررسی انجام شده توسط Space Scotland، تولید فضا به تنهایی بیش از 1000 شغل اسکاتلندی را در سال 2022-2023 به خود اختصاص داده است. صنعت گسترده تر 202 میلیون پوند برای اقتصاد اسکاتلند تولید کرد.

و همانطور که صنعت رشد کرد، استخر دانش نیز افزایش یافت. به گفته پروفسور مالکوم مکدونالد، رئیس فناوری فضایی کاربردی آن، اکنون بیش از 100 نفر در فعالیت های مرتبط با فضا در دانشگاه Strathclyde مشغول به کار هستند که این موضوع اکنون یکی از اولویت های استراتژیک این موسسه است. این دانشگاه به طور مستقیم با شرکت های فضایی تجاری در زمینه تحقیق و توسعه فناوری کار می کند.

مکدونالد به یاد می آورد که وقتی فارغ التحصیل شد، اساسا هیچ صنعت فضایی محلی برای پیوستن او وجود نداشت. او می‌گوید: «وقتی فارغ‌التحصیلان ما دانشگاه را ترک می‌کنند، می‌روند و در بخش فضای محلی کار می‌کنند، زیرا اکنون اینجا در گلاسکو برای آنهاست».

اما مک‌دونالد می‌گوید آنچه مهم است این است که صنعت ماهواره‌ای گلاسکو چیزی نبود که دولت قصد ایجاد آن را داشت. اسمیت می‌گوید در عوض، این فرآیند «تا حد زیادی ارگانیک» بود.

با هر معیاری این یک داستان موفقیت است. اما هشدارهایی در مورد رقابت خارج از کشور وجود دارد.

مک‌دونالد به من می‌گوید: «لزوما این نیست که ما به عقب برگردیم». "اما افراد دیگر در حال جبران هستند."

بایرن در حال ظهور به عنوان یک مرکز مهم اروپایی برای فناوری هوافضا و دفاعی است. وزارت دفاع آلمان می گوید که قصد دارد در سال های آینده حدود 35 میلیارد یورو (30 میلیارد پوند) در قابلیت های فضایی نظامی از جمله بیش از 100 ماهواره ارتباطی رمزگذاری شده سرمایه گذاری کند.

برای مک‌دونالد، این نوع هزینه‌ها صنعت فضایی اروپا را تغییر می‌دهد. در پس زمینه جنگ در اوکراین و عدم اطمینان ژئوپلیتیک گسترده تر، دولت ها دیگر صرفا از تحقیق و نوآوری حمایت نمی کنند. آنها به طور فزاینده ای به جای سرمایه گذاران، به مشتریان اصلی تبدیل می شوند.

ویل لکی، یکی از بنیانگذاران و مدیر know.space، مشاور اقتصاد فضایی، می گوید که این موضوع اهمیت دارد زیرا زمین بازی جهانی یکسان نیست. او می‌گوید بودجه فضای عمومی بریتانیا از کشورهایی مانند فرانسه و آلمان بسیار عقب‌تر است.

او می‌گوید: «مطمئنا برای گلاسکو و بخش فضایی گسترده‌تر بریتانیا خطری است که سرمایه‌گذاری به دنبال پول باشد و به ضرر رقابتی طولانی‌مدت منجر شود زیرا فعالیت در جاهای دیگر جریان دارد.

شرکت فضایی اسکاتلندی اسکایرورا پس از اینکه اعلام کرد ماه گذشته با موفقیت "آتش داغ" موشک خود را آزمایش کرده است جشن گرفته است.

در همین حال، شرکت هوافضای فنلاند ICEYE در رادار دیافراگم مصنوعی (SAR)، ماهواره‌هایی که می‌توانند تصاویری از سطح زمین را از طریق ابر و تاریکی تولید کنند، تخصص دارد. مک‌دونالد می‌گوید اینها در جنگ اوکراین مورد استفاده قرار گرفته‌اند، جایی که تصاویر ماهواره‌ای می‌توانند اطلاعاتی را ارائه دهند - برای مثال، مشاهده یک کشتی روسی در بندر کریمه - در حالی که دوربین‌های نوری معمولی نمی‌توانند.

در ماه ژوئن، ICEYE یک دور سرمایه گذاری به ارزش بیش از 1 میلیارد یورو را اعلام کرد و ارزش شرکت را بیش از 10 میلیارد یورو اعلام کرد. دولت فنلاند نیز سهام خود را افزایش داده و اکنون حدود 12 درصد از شرکت را در اختیار دارد.

یواکیم استرند، وزیر امور اروپای فنلاند، گفت که وضعیت ژئوپلیتیکی اهمیت مالکیت داخلی را در آنچه که او آن را "بخش استراتژیک کلیدی" خواند، برجسته کرده است.

دولت ها خواهان دسترسی تضمین شده به ارتباطات ماهواره ای هستند، به ویژه زمانی که کشورشان با بحران مواجه است. برخی خواهان ماهواره ها - و توانایی ساخت آنها - در داخل مرزهای خود هستند.

گابریل پیاتزا، اقتصاددان دانشکده اقتصاد لندن که در مورد خرید فناوری پیشرفته توسط دولت تحقیق می‌کند، می‌گوید: «افزایش اخیر در هزینه‌های فضایی در سایر نقاط اروپا اهمیت دارد.

فضا یک بازار معمولی نیست. اینکه قراردادها کجا می روند می تواند به تعیین محل سرمایه گذاری شرکت ها، محل کار مهندسان و محل ایجاد تخصص کمک کند.

پیازا می افزاید: «از آنجایی که توانایی ها بر روی خود ساخته می شوند، شرکت هایی که مشتریان زیادی در خانه دارند، مزیتی پایدار به دست می آورند.

در همین حال، و همچنین خرید Clyde Space در سال 2018 توسط AAC Microtec، Alba Orbital که در گلاسکو تأسیس شد، دفتر مرکزی خود را به ایالات متحده منتقل کرد، در حالی که یک پایگاه و تیم اسکاتلندی را حفظ کرد. Spire عملیات تولیدی خود را در مونیخ گسترش داده است.

دولت اسکاتلند معتقد است که گلاسکو هنوز هم بیشتر از هر جای دیگری در اروپا ماهواره های کوچک می سازد. بنابراین، این صنعت در حال زوال نیست.

اما، اسمیت می‌گوید، چالش بزرگ‌تر کمک به شرکت‌هایی است که در اسکاتلند شروع به کار می‌کنند تا در اینجا توسعه یابند.

مکدونالد می گوید: «نمی خواهم بیش از حد منفی باشد. بیشتر شبیه این است که چراغ‌های هشدار چشمک می‌زنند که سایر بخش‌های اروپا بسیار تهاجمی‌تر سرمایه‌گذاری می‌کنند و خیلی سریع‌تر از ما حرکت می‌کنند.»

Simera Sense سازنده دوربین های ماهواره ای امسال اعلام کرد که در حال افتتاح یک مرکز تولید جدید در این شهر است که 20 شغل بسیار ماهر ایجاد می کند. این شرکت که دارای دفتر در آفریقای جنوبی، بلژیک و فرانسه است، یک آزمایشگاه مونتاژ الکترونیکی با ارزش و دفتر در EastWorks در Dalmarnock افتتاح خواهد کرد.

این چیزی جزئی تر از مهاجرت را نشان می دهد. تمرکز دانشگاه‌ها، مهندسان و تامین‌کنندگان متخصص در گلاسکو، که بیش از دو دهه ایجاد شده است، تکرار آن در جاهای دیگر دشوار است.

به علاوه، برخی از مقایسه ها با رقبای خارج از کشور دقیق نیستند. ICEYE تنها یک شرکت تخصصی است که بر روی ماهواره های راداری متمرکز شده است، در حالی که گلاسکو یک خوشه تولیدی کامل است که انواع مختلفی از ماهواره های کوچک را تولید می کند. گسترش مناره در مونیخ لزوما به معنای عقب نشینی از گلاسکو نیست.

اسمیت فکر نمی‌کند که پاسخ صرفا تلاش برای پیشی گرفتن از رقبا باشد: او می‌گوید: «ما می‌توانیم در کنار آنها رشد کنیم.

در عوض، او استدلال می‌کند که اسکاتلند باید بر آنچه صنعت واقعا به آن نیاز دارد تمرکز کند - پر کردن شکاف‌ها و کمک به شرکت‌های فضایی برای یافتن مشتریان در زمینه‌هایی مانند انرژی، حمل‌ونقل و مراقبت‌های بهداشتی.

با وجود یک صنعت موفق داخلی که با رقابت خارج از کشور روبرو است، ممکن است پیش‌بینی کنید که دولت درخواست‌هایی برای ارائه حمایت مالی داشته باشد.

اما لکی نسبت به آن هشدار می دهد. او استدلال می‌کند که صنعت ماهواره‌ای کوچک گلاسکو در ابتدا تا حدی به دلیل عدم حمایت دولت، به عنوان بخشی از انقلاب «فضای خبری» با تمرکز تجاری، رشد کرد.

او می‌گوید: «نباید از حمایت دولت به عنوان راه‌حل استفاده کنیم - حفظ این نگرش تجاری بسیار مهم است».

او می‌گوید: «اگر به اکثر کارآفرینان پیشنهاد دادید بین کمک هزینه، با کاغذبازی قابل توجه، پرداخت‌های نقطه عطف و بررسی مداوم، یا یک مشتری پرداخت‌کننده، انتخاب کنند، من گمان می‌کنم که آنها همیشه مشتری را انتخاب کنند.

و به‌طور فزاینده‌ای، دولت‌ها در حال تبدیل شدن به آن مشتری هستند.

برای اسمیت، قراردادهای دولتی می‌توانند کاری را انجام دهند که کمک‌های بلاعوض نمی‌تواند انجام دهد - به شرکت‌های جوان درآمد، مشتری و سابقه‌ای بدهد که می‌توانند برای کسب و کار در خارج از کشور استفاده کنند.

مهندسان گلاسویی می گویند که این شهر به زودی یک بخش فضایی «پایان به انتها» خواهد داشت

پیاتزا می‌گوید که یک مورد اقتصادی برای فکر کردن در مورد تدارکات نیز وجود دارد. ساخت ماهواره دانشی را ایجاد می کند که می تواند بسیار فراتر از خود شرکت گسترش یابد. مهندسان بین کارفرمایان حرکت می کنند. تامین کنندگان مهارت های جدیدی کسب می کنند. ایده ها به محصولات جدیدی تبدیل می شوند - گاهی اوقات در صنایع کاملا متفاوت.

او می گوید: «اغلب، صنایع فردا از امروز رشد می کنند. تیم‌ها و تامین‌کنندگانی که اکنون ماهواره‌ها را می‌سازند، آنهایی هستند که می‌توانند نسل بعدی یک فناوری مرتبط را توسعه دهند و پس از پراکندگی، جمع‌آوری مجدد آنها بسیار سخت است.

پیاتزا اشاره می کند که پولی که برای حمایت از یک صنعت خرج می شود را نمی توان در بیمارستان ها یا مدارس خرج کرد. دولت ها می توانند در انتخاب صنایع ضعیف باشند. و اگر همه یارانه بدهند، هیچ کس لزوما به دست نمی آورد.

این یکی از دلایلی است که خرید می تواند منطقی باشد. دولت به هر حال چیزی را که نیاز دارد می خرد. شرکت مشتری پیدا می کند. نه فقط کمک مالی

اما این سؤال بزرگ‌تری را مطرح می‌کند که جنگ اوکراین آن را مهم‌تر کرده است: انگلیس واقعا باید چه کاری برای خودش انجام دهد؟

ماهواره ها ارتباطات، ناوبری و اطلاعات را در هنگام درگیری فراهم می کنند. فراتر از دفاع، خدمات ماهواره ای زیربنای بخش هایی از حمل و نقل، انرژی، مخابرات و واکنش اضطراری است. بنابراین، دولت‌ها باید تصمیم بگیرند که چه قابلیت‌هایی را از ارائه‌دهندگان یا متحدان خارج از کشور خریداری می‌کنند.

Piazza می گوید که می تواند یک مورد استراتژیک برای حفظ قابلیت هایی که حیاتی هستند و جایگزینی آنها دشوار است وجود داشته باشد. او آن را نوعی بیمه توصیف می کند. اما حفظ توانایی در خانه می‌تواند به معنای هزینه‌های بالاتر، تولیدات کوچک‌تر و تکرار کارهایی باشد که متحدان قبلا انجام می‌دهند.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد برخی از سرمایه گذاری های عمومی در فضا بازده اقتصادی قابل توجهی را به همراه دارد. ارزیابی مستقلی که توسط آژانس فضایی بریتانیا انجام شده است تخمین زده است که هر 1 پوند سرمایه گذاری بریتانیا از طریق آژانس فضایی اروپا 7.49 پوند سود مستقیم اقتصادی ایجاد می کند.

آژانس فضایی بریتانیا همچنین می‌گوید که کار آن به کاتالیز 2.2 میلیارد پوند سرمایه‌گذاری و درآمد برای بخش فضایی بریتانیا در سال‌های 2024-25 کمک کرده است. اما این ارقام مربوط به کل بریتانیا است، نه به طور خاص گلاسکو.

سوال مهم تر ممکن است این باشد که بخش های ارزشمند صنعت - افراد آن، مالکیت معنوی، تحقیقات و تولید - در نهایت به کجا ختم می شوند.

پیاتزا می گوید: «خطر بسته شدن نیست. این است که مرحله بعدی رشد به دنبال قراردادهای جاهای دیگر است.»

اسکاتلند همچنین یک افزوده بالقوه دیگر در افق دارد: SaxaVord Spaceport در شتلند.

چین روابط هوش مصنوعی را سرکوب کرده است. آیا جلوتر از بازی است؟

شهر من نشان می دهد که خیابان های بزرگ باید تغییر کنند یا بمیرند

چشم انداز یک بخش فضایی کاملا یکپارچه و "پایان به انتها" به واقعیت نزدیک تر می شود. اگرچه زیرساخت آماده است، کمپین های راه اندازی واقعی با تاخیرهای فنی مواجه شده اند.

استرین می گوید: «ما در حال حاضر در موقعیت بسیار خوبی هستیم. اما اگر از خود راضی شویم، می‌توانیم دوباره عقب بمانیم زیرا بسیار بسیار سریع حرکت می‌کند.»

کارخانه های کشتی سازی گلاسکو زمانی این شهر را مترادف ساختن چیزهایی برای جهان می کردند. صنعت فضایی آن تقریبا به طور تصادفی کاری مشابه انجام داده است.

اکنون سوال این نیست که آیا گلاسکو می تواند یک صنعت ماهواره ای موفق ایجاد کند یا خیر. قبلا داشته است.

این است که آیا مرحله بعدی موفقیت در اینجا نیز ساخته می شود.

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟